ยิระมะยา บทที่ 34

ยรม. 34:1 ขณะเมื่อกนะบูคัศเนซัรกษัตริย์แห่งบาบิโลน กองทัพทั้งหมดของท่าน บรรดาอาณาจักรในแผ่นดินโลกซึ่งอยู่ใต้อำนาจครอบครองของท่าน และชนชาติทั้งหลายกำลังต่อสู้กับกรุงเยรูซาเล็มและหัวเมืองทั้งปวงของเมืองนั้น มีพระคำจากพระยะโฮวาถึงยิระมะยาว่า

ยรม. 34:2 กพระยะโฮวาพระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า จงไปพูดกับซิดคียากษัตริย์แห่งยูดา และกล่าวแก่เขาว่า พระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า เราจะมอบเมืองนี้ไว้ในมือกษัตริย์แห่งบาบิโลน และเขาจะเผาเสียด้วยไฟ

ยรม. 34:3 เจ้าจะหนีไม่พ้นจากมือของเขา แต่จะถูกจับและมอบไว้ในมือของเขาเป็นแน่ เจ้าจะได้เห็นกษัตริย์แห่งบาบิโลนกตาต่อตา และเขาจะพูดกับเจ้าปากต่อปาก และเจ้าจะต้องไปยังบาบิโลน.

ยรม. 34:4 โอ ซิดคียากษัตริย์แห่งยูดา อย่างไรก็ดีขอจงฟังพระคำของพระยะโฮวา พระยะโฮวาตรัสเกี่ยวกับท่านดังนี้ว่า เจ้าจะไม่ตายด้วยดาบ.

ยรม. 34:5 เจ้าจะตายอย่างสันติสุข และเขาเผา[เครื่องหอม]เพื่อบรรพบุรุษของเจ้าคือบรรดากษัตริย์ซึ่งอยู่ก่อนเจ้าฉันใด เขาจะเผา[เครื่องหอม]เพื่อเจ้าฉันนั้น และเขาจะคร่ำครวญเพื่อเจ้า [ว่า] อนิจจาเอ๋ย เจ้านายของข้า! เราได้กล่าวถ้อยคำนี้แล้ว พระยะโฮวาตรัสดังนี้แหละ

ยรม. 34:6 แล้วยิระมะยาผู้เผยพระวจนะได้กล่าวถ้อยคำทั้งหมดนี้ต่อซิดคียากษัตริย์แห่งยูดาในกรุงเยรูซาเล็ม

ยรม. 34:7 ขณะเมื่อกองทัพของกษัตริย์แห่งบาบิโลนกำลังสู้รบกับกรุงเยรูซาเล็มและหัวเมืองต่างๆ ของยูดาที่ยังเหลืออยู่คือ เมืองลาคิชและเมืองอะเซคา เพราะในท่ามกลางหัวเมืองของยูดา ยังเหลือสองเมืองนี้เท่านั้นที่เป็นเมืองที่มีป้อม.

ยรม. 34:8 พระคำจากพระยะโฮวามายังยิระมะยา หลังจากกษัตริย์ซิดคียาได้ทำพันธสัญญากับพลไพร่ในกรุงเยรูซาเล็มว่า จะประกาศกอิสรภาพแก่เขาทั้งหลายดังนี้

ยรม. 34:9 ให้ทุกคนปล่อยทาสชาวเฮ็บรายของตนทั้งชายและหญิงกให้เป็นอิสระ เพื่อจะขไม่มีใครทำให้คนยูดาพี่น้องของตนเป็นทาส

ยรม. 34:10 ทั้งบรรดาเจ้านายและบรรดาพลไพร่ผู้เข้าทำพันธสัญญาก็เชื่อฟังว่า ทุกคนจะปล่อยทาสของตนทั้งชายและหญิง เพื่อจะไม่มีใครทำให้พวกเขาต้องตกเป็นทาสอีก เขาทั้งหลายก็ได้เชื่อฟังและปล่อย[ทาสให้เป็นอิสระ]

ยรม. 34:11 แต่ภายหลังเขาได้หวนกลับและจับทาสชายและหญิง ซึ่งเขาได้ปล่อยให้เป็นอิสระนั้นมาให้เป็นทาสชายหญิงอยู่ใต้บังคับอีก.

ยรม. 34:12 พระคำของพระยะโฮวามายังยิระมะยาจากพระยะโฮวาว่า

ยรม. 34:13 พระยะโฮวาพระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า เราได้ทำพันธสัญญากับบรรพบุรุษของเจ้าในวันที่เรานำเขาออกมาจากดินแดนอียิปต์ ออกจากเรือนทาสว่า

ยรม. 34:14 [ทุก]สิ้นปีที่กเจ็ด ทุกคนจะต้องปล่อยพี่น้องชาวเฮ็บรายที่ถูกขายไว้กับเจ้า และได้รับใช้เจ้ามาหกปี เจ้าต้องปล่อยเขาให้เป็นอิสระพ้นจากเจ้า แต่บรรพบุรุษของเจ้าไม่ฟังเราหรือเงี่ยหูฟังเรา.

ยรม. 34:15 บัดนี้เจ้าได้หันกลับและกระทำสิ่งที่ถูกต้องในสายตาของเราโดยการประกาศอิสรภาพแก่เพื่อนบ้านของตน และเจ้าได้ทำพันธสัญญาต่อหน้าเราในนิเวศน์ซึ่งเรียกตามนามของเรา

ยรม. 34:16 แต่แล้วเจ้าก็หวนกลับทำให้นามของเราเสื่อมเสีย เมื่อเจ้าทุกคนจับทาสชายหญิงของเจ้า ซึ่งเจ้าได้ปล่อยให้เป็นอิสระไปตามความปรารถนาของพวกเขาแล้วนั้นกลับมาให้เป็นทาสชายหญิงอยู่ใต้บังคับอีก.

ยรม. 34:17 เพราะฉะนั้น พระยะโฮวาจึงตรัสดังนี้ว่า พวกเจ้าไม่ได้เชื่อฟังเราที่ให้ประกาศอิสรภาพแก่พี่น้องและเพื่อนบ้านของตน พระยะโฮวาตรัสว่า เราจะประกาศอิสรภาพแก่พวกเจ้าด้วยกดาบ, โรคระบาด และการกันดารอาหาร เราจะทำให้เจ้าเป็นที่หวาดกลัวแก่บรรดาอาณาจักรของแผ่นดินโลก

ยรม. 34:18 และเราจะมอบคนที่ละเมิดพันธสัญญาของเรา และไม่ได้สถาปนาถ้อยคำแห่งพันธสัญญาซึ่งเขาได้กระทำต่อหน้าเรา[เมื่อ]เขากผ่าลูกโคออกเป็นสองท่อนและเดินผ่านกลางท่อนเหล่านั้นไป

ยรม. 34:19 เจ้านายแห่งยูดาก็ดี เจ้านายแห่งกรุงเยรูซาเล็มก็ดี ขันทีก็ดี ปุโรหิตและบรรดาพลไพร่ของดินแดนนั้นก็ดีผู้ที่เดินผ่านระหว่างท่อนลูกโคนั้น —

ยรม. 34:20 เราจะมอบพวกเขาไว้ในมือศัตรูของเขา และในมือของบรรดาผู้ที่แสวงหาชีวิตของเขา กศพของพวกเขาจะเป็นอาหารของนกในอากาศและของสัตว์บนแผ่นดินโลก.

ยรม. 34:21 ส่วนซิดคียากษัตริย์แห่งยูดาและเจ้านายทั้งหลายของเขานั้น เราจะมอบไว้ในมือศัตรูของเขาและบรรดาผู้ที่แสวงหาชีวิตของเขา และกองทัพของกษัตริย์บาบิโลนซึ่งได้ถอนไปจากเจ้าแล้วนั้น.

ยรม. 34:22 พระยะโฮวาตรัสว่า เราจะบัญชาและจะนำพวกเขากลับมายังเมืองนี้ เขาจะกสู้รบกับเมืองนี้ ยึดเอาไว้ได้ และเผาเสียด้วยไฟ เราจะทำให้หัวเมืองต่างๆ ของยูดาเป็นที่ร้างเปล่าไม่มีคนอาศัย.