ยิระมะยา บทที่ 33
(6) พระคำของพระยะโฮวาเป็นการยืนยันพระสัญญาของพระองค์เรื่องการฟื้นสภาพของอิสราเอล
33:1-26
33:1-26
ยรม.
33:1 พระคำของพระยะโฮวามายังยิระมะยาเป็นครั้งที่สอง เมื่อท่านยังถูกขังอยู่ในบริเวณลานทหารองครักษ์ว่า
ยรม.
33:2 พระยะโฮวาผู้ทรงกระทำ[ให้สำเร็จ] พระยะโฮวาผู้ทรงปั้นเพื่อสถาปนาไว้ พระยะโฮวาคือพระนามของพระองค์ ตรัสดังนี้ว่า
ยรม.
33:3 จงกร้องเรียกเรา และเราจะตอบเจ้า และจะบอกสิ่งยิ่งใหญ่ที่ซ่อนอยู่ ซึ่งเจ้าไม่รู้นั้นแก่เจ้า.
ยรม.
33:4 เพราะว่าพระยะโฮวาพระเจ้าแห่งอิสราเอลได้ตรัสดังนี้เกี่ยวกับเรื่องบ้านเรือนในเมืองนี้ และวังของบรรดากษัตริย์แห่งยูดา ซึ่งถูกรื้อลงเพื่อใช้ต้านเชิงเทินที่โอบล้อมและดาบ
ยรม.
33:5 พวกเขาจะไปรบกับคนเคเซ็ดและบ้านเรือนเหล่านี้จะเต็มไปด้วยศพของคนที่เราสังหารด้วยความกริ้วและความพิโรธของเรา เพราะเราได้ซ่อนหน้าของเราจากเมืองนี้ เนื่องด้วยความชั่วของพวกเขา:
ยรม.
33:6 เราจะนำการกฟื้นฟู และการเยียวยารักษามาให้แก่เมืองนี้ และเราจะรักษาเขาทั้งหลายให้หายและเผยสันติสุขและความสัตย์จริงอย่างครบบริบูรณ์แก่พวกเขา.
ยรม.
33:7 เราจะให้ยูดาและอิสราเอลกกลับจากการเป็นเชลย และขก่อสร้างเขาทั้งหลายขึ้นเหมือนอย่างแต่เดิมนั้น.
ยรม.
33:8 เราจะกชำระเขาจากความบาปชั่วทั้งสิ้นซึ่งเขากระทำบาปต่อเรา และจะขอภัยความบาปชั่วทั้งสิ้นของเขาซึ่งเขากระทำบาปโดยล่วงละเมิดต่อเรา
ยรม.
33:9 และเมืองนี้จะเป็นชื่อแห่งความชื่นบาน เป็นที่สรรเสริญ และเป็นสง่าราศีสำหรับเราต่อหน้าประชาชาติทั้งสิ้นแห่งแผ่นดินโลก ซึ่งจะได้ยินถึงสิ่งดีทั้งปวงซึ่งเราจะทำเพื่อพวกเขา เขาจะเกรงกลัวและตัวสั่น เพราะสิ่งดีทั้งปวงและสันติสุขทั้งสิ้นซึ่งเราจะให้แก่เมืองนั้น.
ยรม.
33:10 พระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า จะได้ยินเสียงอีกครั้งหนึ่งในสถานที่นี้ซึ่งเจ้ากล่าวว่าเป็นที่ทิ้งร้าง ไม่มีมนุษย์หรือสัตว์ คือในหัวเมืองต่างๆ ของยูดาและตามถนนกรุงเยรูซาเล็มซึ่งร้างเปล่า ไม่มีมนุษย์หรือผู้อาศัยอยู่หรือสัตว์
ยรม.
33:11 กเสียงแห่งความชื่นบานและเสียงแห่งความยินดี เสียงเจ้าบ่าวและเสียงเจ้าสาว และเสียงบรรดาคนเหล่านั้นที่กล่าวว่า ขจงสรรเสริญพระยะโฮวาจอมพลโยธา เพราะพระยะโฮวาประเสริฐ เพราะความเอ็นดูรักใคร่ของพระองค์ดำรงอยู่เป็นนิตย์ ขณะที่พวกเขานำ[เครื่องบูชา]ขอบพระคุณมายังพระนิเวศน์ของพระยะโฮวา เพราะเราจะให้เชลยของดินแดนนั้นกลับคืนมาเหมือนอย่างแต่เดิมนั้น พระยะโฮวาตรัสดังนี้แหละ.
ยรม.
33:12 พระยะโฮวาจอมพลโยธาตรัสดังนี้ว่า ในสถานที่นี้ซึ่งเป็นที่ทิ้งร้าง ไม่มีมนุษย์หรือสัตว์ จะมีที่อาศัยของผู้เลี้ยงอีกครั้งในทุกหัวเมืองเพื่อให้แกะ[ของพวกเขา]ได้นอนลง.
ยรม.
33:13 พระยะโฮวาตรัสว่า ในหัวเมืองเขตแดนเทือกเขา ในหัวเมืองแถบที่ราบต่ำ ในหัวเมืองแถบเนเกบ ในดินแดนของเบ็นยามิน ตามสถานที่ซึ่งอยู่ล้อมรอบกรุงเยรูซาเล็ม ในหัวเมืองของยูดาจะมีฝูงแกะผ่านไปใต้มือของผู้ที่ทำการนับนั้น.
ยรม.
33:14 กพระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า แน่ทีเดียว วันนั้นจะมาถึง คือเมื่อเราสถาปนาถ้อยคำอันดีที่เราได้พูดเกี่ยวกับวงศ์วานอิสราเอลและวงศ์วานยูดา.
ยรม.
33:15 ในวันเหล่านั้นและในเวลานั้น เราจะให้1กหน่อแห่งความชอบธรรมงอกออกมาสำหรับดาวิด และท่านจะปฏิบัติให้เป็นไปตามความยุติธรรมและความชอบธรรมในดินแดนนั้น.
ยรม.
33:16 ในวันเหล่านั้น ยูดาจะได้รับความรอด และเยรูซาเล็มจะอาศัยอยู่อย่างปลอดภัย และนี่เป็น[นาม]ซึ่งเขาจะเรียก1เมืองนั้นคือ กพระยะโฮวาขความชอบธรรมของเรา.
ยรม.
33:17 เพราะพระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า ดาวิดจะไม่ขาดผู้ที่จะกนั่งบนบัลลังก์แห่งวงศ์วานอิสราเอล
ยรม.
33:18 และปุโรหิตคนเลวีจะไม่ขาดผู้ที่อยู่ต่อหน้าเรา เพื่อถวายเครื่องบูชาเผาและถวายเครื่องบูชาธัญญาหาร และทำการถวายเครื่องบูชาเป็นนิตย์.
ยรม.
33:19 พระคำของพระยะโฮวามายังยิระมะยาว่า
ยรม.
33:20 พระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า 1ถ้าพวกเจ้าละเมิดพันธสัญญา[เกี่ยวกับ]กกลางวันและพันธสัญญาของเรา[เกี่ยวกับ]กลางคืนของเราได้ จนกลางวันและกลางคืนไม่มาตามเวลากำหนด
ยรม.
33:21 แล้วเราจึงจะหักพันธสัญญาของเราซึ่งมีต่อดาวิดผู้รับใช้ของเรา จนท่านไม่มีบุตรชายที่จะครอบครองบนบัลลังก์ของท่าน และหักพันธสัญญาของเราที่มีต่อปุโรหิตคนเลวีผู้ปรนนิบัติของเราเสีย
ยรม.
33:22 1บริวารของฟ้าสวรรค์นั้นกนับไม่ถ้วน และ1เม็ดทรายที่ทะเลก็ตวงไม่ได้ฉันใด เราก็จะให้ขเชื้อสายของดาวิดผู้รับใช้ของเราและคปุโรหิตคนเลวีผู้ปรนนิบัติของเราทวีมากขึ้นฉันนั้น.
ยรม.
33:23 พระคำของพระยะโฮวามาถึงยิระมะยาอีกว่า
ยรม.
33:24 เจ้าไม่ได้สังเกตเห็นหรือว่า พลไพร่เหล่านี้พูดกันอย่างไร? คือพูดกันว่า พระยะโฮวาทรงปฏิเสธละทิ้งสองตระกูลที่พระองค์ทรงเลือกไว้เสียแล้ว ดังนี้แหละ เขาทั้งหลายได้ดูหมิ่นพลไพร่ของเรา ไม่ถือว่าพวกเขาเป็นประชาชาติหนึ่งในสายตาเขาทั้งหลายอีกต่อไป.
ยรม.
33:25 พระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า ถ้าพันธสัญญา[เกี่ยวกับ]กลางวันและกลางคืนของเราไม่ได้[ตั้งมั่นอยู่] และ[ถ้า]เราไม่ได้สถาปนาบทบัญญัติต่างๆ ของฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลกแล้ว
ยรม.
33:26 เราก็จะปฏิเสธละทิ้งเชื้อสายของยาโคบและดาวิดผู้รับใช้ของเรา และจะไม่เลือกผู้หนึ่งจากเชื้อสายของท่านให้ปกครองเหนือเชื้อสายของอับราฮาม, ยิศฮาค และยาโคบ เพราะเราจะให้พวกเขากลับจากการเป็นเชลย และจะกรุณาต่อพวกเขา.
คำอธิบาย ยิระมะยา บทที่ 33
ยรม.
33:3 ก บพส.91:15; ยรม.29:12
ยรม.
33:6 ก ยรม.30:17
ยรม.
33:7 ก ยรม.30:3; 32:44
ยรม.
33:7 ข ยรม.24:6
ยรม.
33:8 ก ยอค.36:25; ซคย.13:1; ฮร.9:13-14
ยรม.
33:8 ข ยรม.31:34; มคา.7:18
ยรม.
33:11 ก ยรม.7:34; 16:9; วว.18:23
ยรม.
33:11 ข 1คนก.16:8, 34; 2คนก.5:13; อษร.3:11
ยรม.
33:14 ก ข้อ 14-16: ยรม.23:5-6; 31:27, 31
ยรม.
33:15 ก ยซย.4:2; 11:1; ยรม.23:5; ซคย.3:8; 6:12
ยรม.
33:15 1ก ดู 23:5 คำอธิบาย 1. ถ้อยคำนี้ที่กล่าวถึงพระคริสต์ในฐานะที่เป็นหน่อแห่งความชอบธรรมสำหรับดาวิดนั้นมีความสัมพันธ์กับพันธสัญญาใหม่ (31:31-34) ซึ่งศูนย์กลางของพันธสัญญานี้ก็คือกฎแห่งชีวิตทางภายใน. กฎนี้คือหน่อของดาวิด และหน่อของดาวิดก็คือพระคริสต์. ในฐานะกฎแห่งชีวิต พระคริสต์ทรงเป็นศูนย์กลาง, ความเที่ยงแท้ และกระทั่งธาตุแท้ของพันธสัญญาใหม่. ดู 31:33 คำอธิบาย 1.
ยรม.
33:16 1 ใน 23:6 พระคริสต์ถูกเรียกว่า “พระยะโฮวาความชอบธรรมของเรา” แต่ในที่นี้กลับเป็นกรุงเยรูซาเล็มที่ถูกเรียกด้วยนามนี้. ข้อเท็จจริงที่ว่าทั้งพระคริสต์และกรุงเยรูซาเล็มต่างถูกเรียกด้วยนามเดียวกันคล้ายกับจะบ่งชี้ว่า พระคริสต์และคริสตจักรเป็นหนึ่งกันฉันใด (1กธ. 12:12; กซ.3:10-11), ในการฟื้นสภาพ พระคริสต์และกรุงเยรูซาเล็มก็จะเป็นหนึ่งกันฉันนั้น.
ยรม.
33:16 ก เทียบ ยรม.23:6
ยรม.
33:16 ข 1กธ.1:30
ยรม.
33:17 ก 2ซมอ.7:16; 1พกษ.2:4; บพส.89:29, 36
ยรม.
33:20 1 ในข้อ 20-26 พระเจ้าทรงให้ความมั่นใจกับพลไพร่ของพระองค์ว่า จักรวาลดำรงอยู่เป็นนิตย์ฉันใด พลไพร่ของพระเจ้าและราชวงศ์ก็จะดำรงอยู่เป็นนิตย์ฉันนั้น (เทียบ 31:35-36 และข้อ 36 คำอธิบาย 1).
ยรม.
33:20 ก ยนซ.8:22
ยรม.
33:22 1 เทียบ ยนซ.22:17 คำอธิบาย 1.
ยรม.
33:22 ก ยนซ.13:16; 15:5; 22:17
ยรม.
33:22 ข บพส.89:3-4; รม.1:3
ยรม.
33:22 ค ยซย.66:21; ยอค.44:15
