ยิระมะยา บทที่ 31

ยรม. 31:1 ก ยรม.24:7; 2กธ.6:16

ยรม. 31:1 ข ยอค.11:20; วว.21:3

ยรม. 31:3 ก มลค.1:2; รม.11:28

ยรม. 31:3 ข ฮซอ.11:4; ยฮ.6:44

ยรม. 31:4 ก ยรม.33:7

ยรม. 31:6 ก ยซย.2:3; ยรม.50:5; มคา.4:2

ยรม. 31:8 ก ยรม.3:12, 18; 23:8

ยรม. 31:8 ข ยอค.20:34, 41; 34:13

ยรม. 31:9 ก บพส.126:5-6; ยรม.50:4

ยรม. 31:9 ข ยซย.35:7-8; 43:19; 49:10-11

ยรม. 31:9 ค พบญ.32:6; 1คนก.29:10; ยซย.63:16; 64:8; ยรม.3:4

ยรม. 31:9 ง อซด.4:22

ยรม. 31:11 ก ยซย.35:10; 44:23; 48:20; 51:11; ยรม.15:21

ยรม. 31:12 ก ยอค.17:23; 20:40

ยรม. 31:12 ข ฮซอ.3:5

ยรม. 31:12 ค ยซย.58:11

ยรม. 31:12 ง ยซย.35:10; 65:19; วว.21:4

ยรม. 31:13 ก บพส.30:11

ยรม. 31:15 ก มธ.2:18

ยรม. 31:15 ข ยนซ.42:13

ยรม. 31:19 ก ฮซอ.14:1-3; เทียบ ลก.15:18

ยรม. 31:23 1 ในที่นี้ “ที่พำนักแห่งความชอบธรรม” ชี้ถึงกรุงเยรูซาเล็ม ส่วน “ภูเขาบริสุทธิ์” ชี้ถึงภูเขาซีโอน.

ยรม. 31:23 ก เทียบ ยรม.50:7

ยรม. 31:23 ข ยซย.1:26

ยรม. 31:23 ค ซคย.8:3

ยรม. 31:29 ก ยอค.18:2

ยรม. 31:30 ก ยอค.18:20

ยรม. 31:31 ก ยรม.32:40; ยอค.37:26; มธ.26:28; ลก.22:20; 1กธ.11:25; 2กธ.3:6; ฮร.8:8-12; 10:16-17

ยรม. 31:31 1ก คำเผยพระวจนะของยิระมะยาในข้อ 31-34 ที่กล่าวถึงพันธสัญญาใหม่นั้นได้ถูกอัครทูตเปาโลอ้างถึงใน ฮร.8:8-12 และได้นำมาปรับใช้กับผู้เชื่อในพันธสัญญาใหม่. ดังนั้นพันธสัญญาใหม่พร้อมด้วยสิทธิพิเศษและพระพรของพันธสัญญานี้จึงเป็นสิ่งที่ผู้เชื่อในพันธสัญญาใหม่สามารถรับสุขได้ในยุคปัจจุบัน. การมีส่วนร่วมของอิสราเอลในพันธสัญญาใหม่นั้นจะเกิดขึ้นในอาณาจักรพันปี คือในยุคแห่งการฟื้นสภาพ (มธ.19:28) ซึ่งในยุคนั้นพระคริสต์จะเป็นความชอบธรรม, การไถ่ และชีวิตของอิสราเอล และจะได้รับการยกชูให้เป็นศูนย์กลางและการแพร่หลายของพวกเขา. ในที่สุด พระเจ้าจะทรงทำให้ผู้เชื่อและอิสราเอลกลายเป็นสิ่งทรงสร้างใหม่โดยผ่านพันธสัญญาใหม่นี้ (2กธ.5:17; ฆต.6:15) ซึ่งจะสำเร็จสุดยอดเป็นกรุงเยรูซาเล็มใหม่ในฟ้าสวรรค์ใหม่และแผ่นดินโลกใหม่ตลอดชั่วนิรันดร์ (วว.21:1-3).

ยรม. 31:32 ก อซด.24:7-8; 34:28

ยรม. 31:32 1ก ดู 11:3 คำอธิบาย 1.

ยรม. 31:32 ข พบญ.1:31; เทียบ อซด.19:4

ยรม. 31:32 ค ยรม.2:2; 3:14; ยซย.54:5; ยอค.16:8; 23:4; ฮซอ.2:2; 3:1; ยฮ.3:29; 2กธ.11:2; วว.21:2

ยรม. 31:33 ก ข้อ 33-34: ฮร.8:10-12; 10:16-17

ยรม. 31:33 ข ยรม.32:40; ฮร.8:6

ยรม. 31:33 1 ดู ฮร.8:10 คำอธิบาย 1. ศูนย์กลาง, เนื้อหาสาระ และความเที่ยงแท้ของพันธสัญญาใหม่ก็คือกฎแห่งชีวิตทางภายใน (รม.8:2). ในด้านธาตุแท้แล้ว กฎนี้ชี้ถึงชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์ และชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์ก็คือพระเจ้าตรีเอกภาพผู้ทรงแปรสภาพเป็นรูปธรรมอยู่ในพระคริสต์ผู้ครอบคลุมสรรพสิ่ง (กซ.2:9) และแปรสภาพเป็นจริงเป็นพระวิญญาณผู้ประทานชีวิต (1กธ.15:45) ซึ่งได้ทรงผ่านขั้นตอนและสำเร็จสุดยอดกลายเป็นทุกสิ่งแก่พลไพร่ที่พระองค์ทรงเลือกสรรไว้.
ถ้าว่าตามชีวิตของกฎนี้ กฎแห่งพันธสัญญาใหม่คือพระเจ้าตรีเอกภาพ และถ้าว่าตามการใช้งานแล้ว กฎนี้คือศักยภาพอันศักดิ์สิทธิ์ที่ทรงมหิทธิฤทธิ์. ศักยภาพอันศักดิ์สิทธิ์นี้สามารถทำทุกสิ่งในเราเพื่อทำให้แผนการบริหารของพระเจ้าสำเร็จลุล่วง. ถ้าว่าตามศักยภาพนี้ เราสามารถรู้จักพระเจ้า, ดำเนินชีวิตพระเจ้า และกลายเป็นพระเจ้าในชีวิตและนิสัยของพระองค์ แต่ไม่มีส่วนในฐานันดรความเป็นพระเจ้า เพื่อเราจะกลายเป็นการเพิ่มพูนของพระองค์ เป็นการขยายใหญ่ขึ้นของพระองค์ กลายเป็นความบริบูรณ์ของพระองค์เพื่อการสำแดงที่นิรันดร์ของพระองค์ (อฟ.1:22-23; 3:19-21). ยิ่งไปกว่านั้น ศักยภาพของกฎแห่งชีวิตทางภายในนี้ยังก่อรูปเราขึ้นเป็นอวัยวะในพระกายของพระคริสต์ (1กธ.12:27; อฟ.5:30) พร้อมด้วยการใช้งานทุกประเภท (รม.12:4-8; อฟ.4:11, 16).

ยรม. 31:33 ค เทียบ ยอค.11:19-20; 36:26-27

ยรม. 31:33 ง เทียบ 2กธ.3:3

ยรม. 31:33 2ง การจารึกกฎแห่งชีวิตไว้บนใจของเราที่ได้กล่าวไว้ที่นี่สอดคล้องกับคำสอนในพันธสัญญาใหม่เกี่ยวกับการแผ่ขยายของชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์ออกจากศูนย์กลางของตัวเรา คือวิญญาณของเรา ไปยังเส้นรอบวง คือใจของเรา (ดู ฮร.8:10 คำอธิบาย 1 ย่อหน้า 1, รม.8:9 คำอธิบาย 2 และ อฟ.3:17 คำอธิบาย 1). พระเจ้าทรงจารึกกฎของพระองค์ไว้บนใจของเราโดยการเคลื่อนไหวจากวิญญาณของเราเข้าสู่ใจของเรา เพื่อจารึกสิ่งที่พระองค์ทรงเป็นเข้าสู่ตัวเรา. เทียบ 2กธ.3:3 คำอธิบาย 4.

ยรม. 31:33 จ ยรม.24:7

ยรม. 31:33 3 ดู ฮร.8:10 คำอธิบาย 5.

ยรม. 31:34 ก ยซย.54:13; ยฮ.6:45; 1กธ.2:10

ยรม. 31:34 1ก การรู้จักพระเจ้าก็คือการดำเนินชีวิตพระเจ้า. เรามีศักยภาพที่จะรู้จักพระเจ้า, ดำเนินชีวิตพระเจ้า และกระทั่งกลายเป็นพระเจ้าในชีวิตและนิสัยของพระองค์โดยการใช้งานอย่างปกติวิสัยและอัตโนมัติของชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ภายในเรา เพื่อเราจะได้กลายเป็นการสำแดงแห่งกลุ่มชนของพระองค์. ดู ยฮ.17:3 คำอธิบาย 1.

ยรม. 31:34 ข ยรม.33:8; ลก.24:47; กจ.10:43

ยรม. 31:34 2ข การอภัยบ่งชี้เป็นนัยถึงการไถ่ และกระทั่งมีค่าเท่ากับการไถ่ (อฟ.1:7; กซ.1:14). ในพันธสัญญาใหม่ พระเจ้าทรงอภัยความบาปชั่วของพลไพร่ของพระองค์บนพื้นฐานของการไถ่ของพระคริสต์ (ฮร.9:22).
ดังที่เห็นใน 23:5-6 และในข้อ 33-34 หนทางของพระเจ้าที่จะทรงทำให้พระคริสต์เป็นทุกสิ่งแก่ผู้ที่พระองค์ทรงเลือกสรรนั้นก็โดยหนทางแห่งความชอบธรรม, การไถ่ และชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์พร้อมด้วยกฎและศักยภาพของชีวิตนั้น. ทั้งสามเรื่องนี้ ซึ่งถูกเปิดเผยทางภายในอยู่ในคำเผยพระวจนะของยิระมะยาได้รับการพัฒนาอย่างครบบริบูรณ์ในพันธสัญญาใหม่. ดู ยรม.23:6 คำอธิบาย 2.

ยรม. 31:34 3 ยิระมะยาเปิดเผยถึงสิ่งที่พระเจ้าทรงประสงค์จากเรา, สิ่งที่เราเป็นในสภาพที่ตกต่ำของเรา และสิ่งที่พระคริสต์ทรงเป็นสำหรับเรา. พระเจ้าทรงประสงค์ให้เรายึดพระองค์เป็นแหล่งกำเนิดและดื่มจากพระองค์ เพื่อว่าพระองค์จะได้กลายเป็นแม่น้ำของน้ำแห่งชีวิตภายในเรา ( 2:13; เทียบ ยฮ.7:37-39; วว.22:1). อย่างไรก็ตาม เรากลับทอดทิ้งพระองค์ และในสภาพที่ตกต่ำนั้น เรากลายเป็นคนสิ้นหวัง เป็นคนที่เสื่อมเสีย, ไม่อาจเยียวยารักษา และไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้อย่างสิ้นเชิง (ยรม.13:23; 17:9) แต่พระคริสต์ได้เสด็จมาเพื่อเป็นความชอบธรรมของเรา (23:5-6) และเป็นชีวิตทางภายในของเรา (31:33). ในด้านภายนอก พระองค์ทรงเป็นความชอบธรรมของเราเพื่อให้เราได้รับการโปรดให้ชอบธรรมโดยพระเจ้า และในด้านภายใน พระองค์ทรงเป็นชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์เพื่อเติมเต็มเรา, ทำให้เราเป็นหนึ่งกับพระเจ้า และกระทั่งทำให้เรากลายเป็นพระเจ้าในชีวิตและนิสัย เพื่อเราจะดำเนินชีวิตพระเจ้า (ฟป.1:21ก). การที่พระคริสต์ทรงเป็นความชอบธรรมของเราและเป็นชีวิตทางภายในของเรานั้นทำให้เรากลายเป็นพระกายแห่งกลุ่มชน เป็นกายอินทรีย์ของพระเจ้าตรีเอกภาพ ซึ่งจะสำเร็จสุดยอดเป็นกรุงเยรูซาเล็มใหม่. สิ่งเหล่านี้คือแก่นของหนังสือยิระมะยา และยังเป็นคำสอนที่ครบถ้วนของพระคัมภีร์ทั้งเล่มด้วย.

ยรม. 31:35 ก ยนซ.1:16; บพส.72:5, 17; 89:36-37

ยรม. 31:36 1 ตั้งแต่ช่วงเวลาแห่งการฟื้นสภาพ ซึ่งก็คืออาณาจักรพันปีที่กำลังจะมาถึง อิสราเอลจะดำรงอยู่ตลอดไป. พวกเขาจะไม่สิ้นสุดจากการเป็นชนชาติ และพงศ์พันธุ์ (เชื้อสาย) ของพวกเขาจะไม่ถูกเหวี่ยงทิ้งเสียอีกเลย (ข้อ 37).

ยรม. 31:38 ก นฮย.3:1; ซคย.14:10

ยรม. 31:40 ก ยอล.3:17