ยิระมะยา บทที่ 30

ยรม. 30:1 พระคำจากพระยะโฮวามาถึงยิระมะยาความว่า

ยรม. 30:2 พระยะโฮวาพระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า จงเขียนถ้อยคำทั้งสิ้นที่เราได้บอกแก่เจ้าไว้ในหนังสือม้วนหนึ่ง.

ยรม. 30:3 พระยะโฮวาตรัสว่า แน่ทีเดียว วันเวลาจะมาถึง เมื่อเราจะให้พลไพร่ของเรา คืออิสราเอลและยูดากกลับจากการเป็นเชลย พระยะโฮวาตรัสดังนี้แหละ และเราจะนำเขามายังดินแดนซึ่งเราได้ให้แก่บรรพบุรุษของเขาทั้งหลาย และพวกเขาจะได้ถือครองกรรมสิทธิ์แผ่นดินนั้น.

ยรม. 30:4 ต่อไปนี้เป็นพระคำซึ่งพระยะโฮวาตรัสเกี่ยวกับอิสราเอลและยูดาว่า

ยรม. 30:5 พระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า เราได้ยินเสียงร้องเพราะความสั่นสะท้าน, ความหวาดกลัว และความไร้สันติสุข.

ยรม. 30:6 จงถามเถิดและดูว่า ผู้ชายจะคลอดบุตรได้หรือ? เหตุใดเราจึงเห็นผู้ชายทุกคนเอามือกดไว้ที่เอวเหมือนกผู้หญิงจะคลอดบุตร? เหตุใดหน้าตาทุกคนจึงซีดไป?

ยรม. 30:7 อนิจจาเอ๋ย! กวันนั้นใหญ่โตเหลือเกิน ไม่มีวันใดเหมือน เป็นเวลา1ทุกข์ใจสำหรับยาโคบ แต่เขาก็ยังจะถูกช่วยให้รอดจากวันนั้นได้.

ยรม. 30:8 พระยะโฮวาจอมพลโยธาตรัสว่า ในวันนั้น เราจะหักแอกจากคอของ1เขาทั้งหลาย และเราจะทลายพันธนาการของ1เขาเสีย และคนแปลกหน้าจะไม่ทำให้เขาเป็นทาสรับใช้อีก

ยรม. 30:9 แต่พวกเขาจะปรนนิบัติพระยะโฮวาพระเจ้าของเขา และ1กดาวิดกษัตริย์ของเขาผู้ซึ่งเราจะตั้งขึ้นมาเพื่อเขา.

ยรม. 30:10 กพระยะโฮวาตรัสว่า โอ ยาโคบผู้รับใช้ของเราเอ๋ย อย่ากลัวเลย โอ อิสราเอลเอ๋ย อย่าตกใจกลัว เพราะแน่ทีเดียว เราจะช่วยเจ้าให้รอดจากที่ไกล รวมทั้งเชื้อสายของเจ้าจากดินแดนที่เขาตกไปเป็นเชลย ยาโคบจะกลับมาและมีความสงบและความสบาย และจะไม่มีใครทำให้[เขา]กลัว.

ยรม. 30:11 พระยะโฮวาตรัสว่า เพราะเราอยู่กับเจ้าเพื่อช่วยเจ้าให้รอด เราจะทำให้ประชาชาติทั้งหมดถึงกาลอวสานเสียทีเดียว คือผู้ซึ่งเราได้ทำให้เจ้ากระจัดกระจายเข้าไปอยู่ท่ามกลางเขานั้น แต่เราจะไม่ทำให้เจ้ากถึงกาลอวสานเสียทีเดียว เราจะขตีสอนเจ้าตามขนาด และไม่ปล่อยเจ้าไปโดยไม่ถูกลงโทษ.

ยรม. 30:12 เพราะพระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า ที่เจ้าบาดเจ็บก็กรักษาไม่หาย และบาดแผลของเจ้าก็ร้ายแรง.

ยรม. 30:13 ไม่มีใครที่จะช่วยคดีของเจ้า ช่วยพัน[บาดแผลของเจ้า] ไม่มียารักษาให้เจ้า.

ยรม. 30:14 คนรักทั้งสิ้นของเจ้าได้ลืมเจ้าเสีย พวกเขาไม่เสาะหาเจ้าแล้ว เพราะเราตีเจ้าอย่างการโบยตีของศัตรู เป็นการลงโทษของคนโหดร้าย เพราะว่าความบาปชั่วของเจ้าก็ใหญ่ยิ่ง และความบาปของเจ้าก็มากมาย.

ยรม. 30:15 เหตุใดเจ้าร้องเพราะความเจ็บของเจ้า ความเจ็บปวดของเจ้าก็รักษาไม่หาย. เพราะว่าความบาปชั่วของเจ้าใหญ่ยิ่ง [เพราะว่า]ความบาปของเจ้าก็มากมาย เราจึงได้กระทำสิ่งเหล่านี้แก่เจ้า.

ยรม. 30:16 เพราะฉะนั้น ทุกคนที่ล้างผลาญเจ้าจะถูกล้างผลาญเสีย ผู้ที่ทำให้เจ้าทุกข์ใจทุกคนจะตกไปเป็นเชลย คนเหล่านั้นที่ปล้นเจ้าจะตกเป็นของถูกปล้น และทุกคนที่เอาเจ้าเป็นเหยื่อ เราจะทำให้เขาเป็นเหยื่อ.

ยรม. 30:17 เพราะเราจะทำให้เจ้าได้รับการกฟื้นฟู และเราจะเยียวยารักษาบาดแผลของเจ้าให้หาย พระยะโฮวาตรัสดังนี้แหละ เพราะเขาทั้งหลายเรียกเจ้าว่าพวกคนที่ถูกขับไล่ไป [คือ]ซีโอนซึ่งไม่มีใครเสาะหา.

ยรม. 30:18 พระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า เราจะให้กระโจมแห่งยาโคบกกลับจากการเป็นเชลย และมีขความกรุณาในเรื่องที่อาศัยของเขา เขาจะสร้างเมืองนั้นขึ้นใหม่บนเนินเดิมของมัน และพระราชวังจะมีคนอาศัยอยู่อย่างเดิม.

ยรม. 30:19 จะมีการขอบพระคุณออกมาจากที่เหล่านั้น และมีเสียงของผู้ที่รื่นเริง. เราจะทำให้เขาทวีมากขึ้น และเขาจะไม่ลดน้อยลง เราจะทำให้เขามีเกียรติ เขาจะไม่เป็นเพียงผู้เล็กน้อย.

ยรม. 30:20 ลูกหลานของ[พวก]เขาจะเป็นเหมือนสมัยก่อน และชุมนุมของ[พวก]เขาจะได้ถูกสถาปนาไว้ต่อหน้าเรา และเราจะลงโทษทุกคนที่กดขี่[พวก]เขา

ยรม. 30:21 ผู้นำของเขาจะเป็นคนหนึ่งในพวกเขา. กผู้ปกครองของเขาจะออกมาจากท่ามกลางเขาเอง เราจะทำให้ท่านนั้นเข้ามาขใกล้ และท่านนั้นจะเข้ามาใกล้เรา. เพราะใครเล่ากล้าพอที่จะเข้ามาใกล้เรา? พระยะโฮวาตรัสดังนี้แหละ

ยรม. 30:22 และพวกเจ้าจะเป็นพลไพร่ของเรา และกเราจะเป็นพระเจ้าของเจ้า.

ยรม. 30:23 ดูเถิด ลมพายุของพระยะโฮวา! พระพิโรธได้ออกไปแล้ว เป็นพายุหมุนรุนแรง มันจะวนลงศีรษะของคนชั่ว.

ยรม. 30:24 พระพิโรธอันแรงกล้าของพระยะโฮวาจะไม่หันกลับ จนกว่าพระองค์จะทรงกระทำให้สำเร็จ และจนกว่าพระองค์ทรงกระทำตามพระประสงค์ในพระทัยของพระองค์ ในวาระสุดท้าย พวกเจ้าจะเข้าใจเรื่องนี้.