ยิระมะยา บทที่ 29

ยรม. 29:1 ต่อไปนี้เป็นถ้อยคำในจดหมาย ซึ่งยิระมะยาผู้เผยพระวจนะส่งไปจากกรุงเยรูซาเล็มถึงพวกผู้อาวุโสที่เหลืออยู่ในพวกเชลยและถึงบรรดาปุโรหิต บรรดาผู้เผยพระวจนะ และพลไพร่ทั้งสิ้น ผู้ซึ่งนะบูคัศเนซัรได้ให้กวาดต้อนไปจากกรุงเยรูซาเล็มถึงบาบิโลน

ยรม. 29:2 (นี่เป็นเรื่องหลังจากกษัตริย์กยะคันยา และมารดากษัตริย์ บรรดาขันที บรรดาเจ้านายของยูดาและเยรูซาเล็ม และบรรดาช่างฝีมือและช่างเหล็กได้ออกไปจากกรุงเยรูซาเล็มแล้ว)

ยรม. 29:3 จดหมายนั้นได้ส่งไปด้วยมือของเอลาซาบุตรของซาฟาน และคะมาริยาบุตรฮิลคียา ผู้ซึ่งซิดคียากษัตริย์แห่งยูดาทรงใช้ไปที่บาบิโลนยังนะบูคัศเนซัรกษัตริย์แห่งบาบิโลน ความว่า

ยรม. 29:4 พระยะโฮวาจอมพลโยธาพระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้แก่บรรดาผู้ที่ถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลย ผู้ซึ่งเราได้กวาดต้อนเขาไปจากกรุงเยรูซาเล็มถึงบาบิโลนนั้นว่า

ยรม. 29:5 จงก่อสร้างกบ้านและอาศัย[อยู่ในบ้านนั้น] จงปลูกสวนและรับประทานผลผลิตจากสวนนั้น.

ยรม. 29:6 จงมีภรรยาและให้กำเนิดบุตรชายบุตรหญิง จงหาภรรยาให้บุตรชายของพวกเจ้า และยกบุตรหญิงของเจ้าให้แต่งงานมีสามีเสีย เพื่อพวกเขาจะได้มีบุตรชายและบุตรหญิงทวีมากขึ้นที่นั่นและไม่ลดน้อยลง

ยรม. 29:7 และจงแสวงหาสันติสุขของเมือง ซึ่งเราได้กวาดต้อนเจ้าให้ไปเป็นเชลยอยู่นั้น และจงกอธิษฐานต่อพระยะโฮวาเพื่อเมืองนั้น เพราะว่าเจ้าจะพบสันติสุขของเจ้าในสันติสุขของเมืองนั้น.

ยรม. 29:8 เพราะพระยะโฮวาจอมพลโยธาพระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า อย่ายอมให้ผู้เผยพระวจนะของพวกเจ้าผู้อยู่ท่ามกลางเจ้าหรือผู้ทำนายของเจ้าหลอกลวงเจ้า และอย่าเชื่อฟังความฝันของเจ้าซึ่งเจ้าได้ฝันเห็นเองนั้น.

ยรม. 29:9 เพราะเขาพยากรณ์ความเท็จแก่เจ้าในนามของเรา และเราไม่ได้ใช้เขาไป พระยะโฮวาตรัสดังนี้แหละ.

ยรม. 29:10 เพราะพระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า เมื่อครบกำหนด1กเจ็ดสิบปีสำหรับบาบิโลนแล้ว เราจะเยี่ยมเยียนพวกเจ้าและจะก่อตั้งถ้อยคำอันดีของเราเพื่อเจ้าและจะนำเจ้ากลับมาสู่สถานที่นี้.

ยรม. 29:11 พระยะโฮวาตรัสว่า เรารู้ความคิดทั้งปวงที่เราได้คิดถึงพวกเจ้า เป็นความคิดสำหรับสันติสุข ไม่ใช่สำหรับความชั่วร้าย เพื่อจะให้พวกเจ้ามีเบื้องปลาย[ที่ดี]และมีความหวัง.

ยรม. 29:12 แล้วเจ้าจะ1กร้องเรียกเรา และมาอธิษฐานต่อเรา และเราจะฟังเจ้า

ยรม. 29:13 เจ้าจะกแสวงหาเราและพบ[เรา] ถ้าเจ้าแสวงหาเราด้วยสิ้นสุดใจของเจ้า.

ยรม. 29:14 พระยะโฮวาตรัสว่า เราจะให้เจ้าพบเรา และเราจะให้เจ้ากลับจากการเป็นเชลยและรวบรวมเจ้ามาจากบรรดาประชาชาติและจากทุกที่ที่เราขับไล่เจ้าให้ไปอยู่นั้น พระยะโฮวาตรัสดังนี้แหละ และเราจะกนำเจ้ากลับมายังที่ซึ่งเรากวาดต้อนเจ้าให้จากไปนั้น.

ยรม. 29:15 ถ้าเจ้าทั้งหลายกล่าวว่า พระยะโฮวาได้ทรงให้มีผู้เผยพระวจนะสำหรับพวกเราขึ้นในบาบิโลน

ยรม. 29:16 พระยะโฮวาตรัสดังนี้เกี่ยวกับกษัตริย์ผู้นั่งบนพระที่นั่งของดาวิด และเกี่ยวกับพลไพร่ทั้งสิ้นผู้อาศัยอยู่ในเมืองนี้ คือบรรดาพี่น้องของท่านผู้ไม่ได้ถูกกวาดต้อนไปกับท่านว่า

ยรม. 29:17 พระยะโฮวาจอมพลโยธาตรัสดังนี้ว่า เราจะส่งกดาบ การกันดารอาหาร และโรคระบาดมาเหนือเขาทั้งหลาย และเราจะทำให้เขาเหมือนกับขมะเดื่อเทศที่เลวซึ่งเน่าจนรับประทานไม่ได้.

ยรม. 29:18 เราจะไล่ติดตามเขาด้วยดาบ, การกันดารอาหาร และโรคระบาด และจะทำให้เขาเป็นที่หวาดกลัวแก่อาณาจักรทั้งสิ้นแห่งแผ่นดินโลก ให้เป็นคำสาปแช่ง ให้เป็นที่ประหลาดใจ ให้เป็นที่เย้ยหยัน และให้เป็นที่ด่าประณามท่ามกลางบรรดาประชาชาติซึ่งเราได้ขับไล่เขาไปนั้น

ยรม. 29:19 พระยะโฮวาตรัสว่า เพราะว่าเขาทั้งหลายไม่เชื่อฟังถ้อยคำของเราที่กใช้มายังเขา [เรา]ได้ตื่นแต่เช้ามืดทุกวันเพื่อใช้[พวกเขา]ไปโดยผู้เผยพระวจนะผู้รับใช้ของเรา แต่พวกเจ้าก็ไม่ฟัง พระยะโฮวาตรัสดังนี้แหละ.

ยรม. 29:20 ดังนั้นเจ้าทั้งปวงผู้ถูกกวาดต้อน ผู้ซึ่งเราส่งไปจากกรุงเยรูซาเล็มถึงบาบิโลน จงฟังพระคำของพระยะโฮวาที่ว่า

ยรม. 29:21 พระยะโฮวาจอมพลโยธาพระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้เกี่ยวกับอาฮาบบุตรของโคลายา และเกี่ยวกับซิดคียาบุตรมาเซยา ผู้ซึ่งได้พยากรณ์ความเท็จแก่เจ้าในนามของเรา เราจะมอบเขาทั้งสองไว้ในมือของนะบูคัศเนซัรกษัตริย์แห่งบาบิโลน และท่านจะฆ่าเขาทั้งสองเสียต่อหน้าต่อตาของเจ้า.

ยรม. 29:22 เนื่องจากเขาทั้งสอง บรรดาผู้ที่ถูกกวาดต้อนจากยูดาไปถึงบาบิโลนจะใช้คำสาปแช่งต่อไปนี้ว่า ขอพระยะโฮวาทรงทำให้เจ้าเหมือนซิดคียาและอาฮาบผู้ที่กษัตริย์บาบิโลนคลอกเสียด้วยไฟ

ยรม. 29:23 เพราะเขาทั้งสองได้กระทำความโง่เขลาในอิสราเอล ได้คบชู้กับภรรยาของเพื่อนบ้านและได้พูดถ้อยคำเท็จในนามของเราซึ่งเราไม่ได้บัญชาเขา เราเป็นผู้ที่รู้และเป็นพยาน พระยะโฮวาตรัสดังนี้แหละ.

ยรม. 29:24 เจ้าจงบอกซะมายาคนเนฮะลามีว่า

ยรม. 29:25 พระยะโฮวาจอมพลโยธาพระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า เพราะเจ้าได้ส่งจดหมายในนามของเจ้าไปยังพลไพร่ทั้งปวงผู้อยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม และซะฟันยาบุตรมาเซยาผู้เป็นปุโรหิต และไปยังปุโรหิตทั้งปวงว่า

ยรม. 29:26 พระยะโฮวาได้ทรงให้เจ้าเป็นปุโรหิตแทนยะโฮยาดาปุโรหิต ให้เป็นเจ้าหน้าที่ในพระนิเวศน์ของพระยะโฮวา จงจับคนบ้าทุกคนที่พยากรณ์ ใส่ขื่อและสวมปลอกคอเหล็ก.

ยรม. 29:27 บัดนี้เหตุใดเจ้าไม่ต่อว่ายิระมะยาคนอะนาโธทผู้ซึ่งพยากรณ์แก่เจ้า?

ยรม. 29:28 เพราะเขาได้ส่ง[จดหมาย]มายังเราในบาบิโลนว่า [การที่เจ้าเป็นเชลยนั้น]จะเนิ่นนาน จงก่อสร้างบ้านของเจ้าและอาศัยอยู่ที่นั่น จงปลูกสวนและรับประทานผลผลิตจากพืชผลนั้น.

ยรม. 29:29 ซะฟันยาผู้เป็นปุโรหิตอ่านจดหมายนี้ให้ยิระมะยาผู้เผยพระวจนะฟัง.

ยรม. 29:30 แล้วพระคำของพระยะโฮวามาถึงยิระมะยาว่า

ยรม. 29:31 จงส่ง[จดหมาย]ไปถึงพวกเชลยที่ถูกกวาดต้อนทั้งหมดว่า พระยะโฮวาตรัสเกี่ยวกับซะมายาคนเนฮะลามีว่า เพราะว่าซะมายาได้พยากรณ์แก่พวกเจ้าเมื่อเราไม่ได้ใช้เขา และได้ทำให้เจ้าเชื่อพึ่งในคำจอมปลอม

ยรม. 29:32 เพราะฉะนั้นพระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า เราจะลงโทษซะมายาคนเนฮะลามีและเชื้อสายของเขา เขาจะไม่มีแม้แต่คนเดียวที่มีชีวิตอยู่ท่ามกลางชนชาตินี้ที่จะได้เห็นสิ่งดี ซึ่งเราจะทำแก่พลไพร่ของเรา เพราะเขาได้พูดเป็นการกกบฏต่อพระยะโฮวา พระยะโฮวาตรัสดังนี้แหละ.