ยิระมะยา บทที่ 25
(2) คำพยากรณ์ของยิระมะยาเกี่ยวกับพลไพร่ทั้งหมดของยูดา
25:1-38
25:1-38
ยรม.
25:1 มีถ้อยคำมาถึงยิระมะยาเกี่ยวกับเรื่องพลไพร่ทั้งหมดของยูดา ในปีที่กสี่แห่งรัชกาลยะโฮยาคิมบุตรชายของโยซียากษัตริย์แห่งยูดา (ปีนั้นเป็นปีต้นรัชกาลของ1นะบูคัศเนซัรกษัตริย์บาบิโลน)
ยรม.
25:2 ซึ่งยิระมะยาผู้เผยพระวจนะได้กล่าวแก่พลไพร่ทั้งหมดของยูดา และแก่ผู้ที่อาศัยในกรุงเยรูซาเล็มทั้งสิ้นว่า
ยรม.
25:3 ตั้งแต่ปีที่สิบสามในสมัยของกษัตริย์โยซียาบุตรชายของอาโมนกษัตริย์แห่งยูดา จนถึงวันนี้เป็นเวลายี่สิบสามปี พระคำของพระยะโฮวามายังข้าพเจ้า และข้าพเจ้าก็ได้บอกแก่ท่านทั้งหลาย คือได้กตื่นขึ้นมาพูดแต่เช้ามืด แต่ท่านก็ไม่ฟัง.
ยรม.
25:4 พระยะโฮวาทรงกใช้บรรดาผู้เผยพระวจนะผู้รับใช้ของพระองค์มา ได้ทรงตื่นแต่เช้ามืดเพื่อใช้[พวกเขา]มา แต่ท่านไม่ฟังหรือเอียงหูของท่านฟัง.
ยรม.
25:5 [พวกเขา]กล่าวว่า บัดนี้ทุกคนจงหันกลับจากทางชั่วของตนและจากการกระทำชั่วร้ายของตน และอาศัยอยู่ในดินแดนซึ่งพระยะโฮวาประทานแก่เจ้าและบรรพบุรุษของเจ้าตั้งแต่นิรันดร์กาลจนถึงนิรันดร์กาล.
ยรม.
25:6 อย่าไปติดตามพระอื่นๆ เพื่อจะปรนนิบัติและกราบไหว้พระเหล่านั้น และยั่วยุเราให้โกรธด้วยผลงานแห่งมือของเจ้า แล้วเราจะไม่ทำอันตรายแก่เจ้า.
ยรม.
25:7 พระยะโฮวาตรัสว่า แม้กระนั้นพวกเจ้าก็ไม่ฟังเรา และเจ้าจึงได้ยั่วยุเราให้โกรธด้วยผลงานแห่งมือของเจ้า ซึ่งเป็นอันตรายแก่เจ้าเอง.
ยรม.
25:8 เพราะฉะนั้น พระยะโฮวาจอมพลโยธาจึงตรัสดังนี้ว่า เพราะเจ้าไม่เชื่อฟังถ้อยคำของเรา
ยรม.
25:9 เราจะใช้[คน]ไปนำวงศ์วานทั้งสิ้นทางกทิศเหนือและขนะบูคัศเนซัรกษัตริย์แห่งบาบิโลนผู้รับใช้ของเรา และเราจะนำเขาทั้งหลายมาต่อสู้ดินแดนนี้และผู้ที่อาศัยในดินแดนนี้และบรรดาประชาชาติเหล่านี้ซึ่งอยู่ล้อมรอบ เราจะทำลายเขาทั้งหลายให้สิ้น และเราจะทำให้เขาเป็นที่ประหลาดใจและเป็นที่เย้ยหยันและเป็นที่ด่าประณามเป็นนิตย์ พระยะโฮวาตรัสดังนี้แหละ.
ยรม.
25:10 กเราจะทำให้เสียงรื่นเริงและเสียงยินดี เสียงเจ้าบ่าวและเสียงเจ้าสาว เสียงหินโม่และแสงตะเกียงดับหายไปจากพวกเขา.
ยรม.
25:11 ดินแดนทั้งหมดนี้จะกลายเป็นที่รกร้างว่างเปล่า และประชาชาติเหล่านี้จะรับใช้กษัตริย์บาบิโลนเป็นเวลา1กเจ็ดสิบปี.
ยรม.
25:12 พระยะโฮวาตรัสว่า ต่อมาเมื่อครบเจ็ดสิบปีแล้ว เราจะลงโทษกษัตริย์บาบิโลนและประชาชาตินั้นเพราะเหตุความบาปชั่วของพวกเขา รวมถึงดินแดนของคนเคเซ็ด และเราจะทำให้ดินแดนนั้นกรกร้างไปเป็นนิตย์.
ยรม.
25:13 เราจะนำถ้อยคำทั้งสิ้นที่เราได้กล่าวสู้เมืองนั้น คือทุกสิ่งที่เขียนไว้ในหนังสือนี้ ซึ่งยิระมะยาได้พยากรณ์แก่กประชาชาติทั้งสิ้นให้มาเหนือดินแดนนั้น.
ยรม.
25:14 เพราะว่าหลายประชาชาติและบรรดากษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่จะทำให้1คนเคเซ็ดเป็นทาสด้วย และเราจะตอบแทนเขาทั้งหลายตามการกระทำและผลงานแห่งมือของเขา.
ยรม.
25:15 พระยะโฮวาพระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสกับข้าพเจ้าดังนี้ว่า จงเอากจอกเหล้าองุ่นแห่งความโกรธนี้ไปจากมือเรา และทำให้บรรดาประชาชาติซึ่งเราใช้เจ้าไปหานั้นให้ดื่มจากจอกนั้น.
ยรม.
25:16 เขาจะดื่มและเดินโซเซและบ้าคลั่งไปเนื่องด้วยดาบซึ่งเราส่งไปท่ามกลางเขาทั้งหลาย.
ยรม.
25:17 ดังนั้นข้าพเจ้าจึงรับจอกมาจากพระหัตถ์ของพระยะโฮวา และทำให้ประชาชาติทั้งสิ้นซึ่งพระยะโฮวาทรงใช้ให้ข้าพเจ้าไปหานั้นดื่ม
ยรม.
25:18 คือกกรุงเยรูซาเล็มและเมืองต่างๆ ของยูดา ทั้งบรรดากษัตริย์และเจ้านายของเมืองนั้น ทำให้เป็นที่รกร้างและที่ร้างเปล่า เป็นที่เย้ยหยันและแช่งสาปอย่างทุกวันนี้
ยรม.
25:19 ฟาโรห์กษัตริย์กอียิปต์กับบรรดาข้าราชการและเจ้านาย และพลไพร่ทั้งหมดของท่าน
ยรม.
25:20 และชนชาติที่ปะปนทั้งหมด บรรดากษัตริย์แห่งดินแดนอูศ และบรรดากษัตริย์แห่งดินแดนกฟะลิศตีม (คือเมืองอัศคะโลน ฆาซา เอคโรน และชาวเมืองอัศโดดที่เหลืออยู่)
ยรม.
25:21 กอะโดม ขโมอาบและคนคอำโมน
ยรม.
25:22 บรรดากษัตริย์แห่งเมืองกตุโร บรรดากษัตริย์เมืองซีโดนและบรรดากษัตริย์แห่งเกาะต่างๆ ฟากทะเลข้างโน้น
ยรม.
25:23 เมืองดะดาน เธมา บูศ และบรรดาคนที่โกน[ผม]จอน
ยรม.
25:24 บรรดากษัตริย์แห่งอาระเบียและบรรดากษัตริย์แห่งชนชาติที่ปะปนกันซึ่งอาศัยอยู่ในป่ากันดาร
ยรม.
25:25 บรรดากษัตริย์แห่งซิมรี และบรรดากษัตริย์แห่งกเอลาม และบรรดากษัตริย์แห่งมีเดีย
ยรม.
25:26 บรรดากษัตริย์แห่งเมืองทางทิศเหนือ ทั้งไกลและใกล้ทีละองค์ และบรรดาอาณาจักรแห่งแผ่นดินโลกซึ่งอยู่บนผิวพื้นดิน และกษัตริย์แห่ง1กเซซัดจะดื่มภายหลังกษัตริย์เหล่านี้.
ยรม.
25:27 แล้วเจ้าจงพูดกับเขาทั้งหลายว่า พระยะโฮวาจอมพลโยธาพระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า จงดื่มให้เมาแล้วก็อาเจียน จงล้มลงและอย่าลุกขึ้นอีกเลย เนื่องด้วยดาบซึ่งเราจะส่งมาท่ามกลางเจ้าทั้งหลาย
ยรม.
25:28 และถ้าเขาปฏิเสธไม่รับจอกจากมือของเจ้ามาดื่ม เจ้าจงพูดกับเขาทั้งหลายว่า พระยะโฮวาจอมพลโยธาตรัสดังนี้ว่า เจ้าจำต้องดื่ม.
ยรม.
25:29 เพราะเราได้กเริ่มนำเหตุร้ายมายังเมืองซึ่งเรียกตามชื่อของเราแล้ว และเจ้าจะลอยนวลไปโดยไม่ต้องโทษหรือ? พระยะโฮวาจอมพลโยธาตรัสว่า เจ้าจะลอยนวลไปไม่ได้ เพราะเรากำลังเรียกดาบเล่มหนึ่งมาเหนือผู้ที่อาศัยในแผ่นดินโลกทั้งสิ้น.
ยรม.
25:30 เพราะฉะนั้น เจ้าจงพยากรณ์ถ้อยคำเหล่านี้ทั้งสิ้นต่อสู้เขาทั้งหลาย และกล่าวแก่เขาว่า กพระยะโฮวาจะเปล่งเสียงคำรามจากที่สูง และจากที่พำนักอันบริสุทธิ์ของพระองค์ พระองค์จะเปล่งเสียงคำรามดังสนั่นต่อที่พำนักของพระองค์ และทรงตอบสนองต่อการร้องตะโกนดุจคนย่ำ[องุ่น]ต่อผู้ที่อาศัยในแผ่นดินโลกทั้งสิ้น.
ยรม.
25:31 เสียงดั่งสนั่นจะก้องไปทั่วสุดปลายแผ่นดินโลก เพราะพระยะโฮวาทรงมีกความขัดแย้งกับบรรดาประชาชาติ. พระองค์ทรงเข้าสู่ขการพิพากษาเนื้อหนังทั้งสิ้น พระองค์จะทรงมอบคนชั่วไว้กับดาบ พระยะโฮวาตรัสดังนี้แหละ.
ยรม.
25:32 พระยะโฮวาจอมพลโยธาตรัสดังนี้ว่า เหตุร้ายจะไปจากประชาชาตินี้ถึงประชาชาตินั้น และลมพายุใหญ่จะก่อตัวขึ้นมาจากที่สุดปลายของแผ่นดินโลก
ยรม.
25:33 และบรรดาผู้ที่พระยะโฮวาทรงประหารในวันนั้นจากปลายแผ่นดินโลกข้างนี้ถึงปลายแผ่นดินโลกข้างโน้น เขาเหล่านั้นจะไม่มีใครกคร่ำครวญหรือรวบรวมหรือฝังไว้ แต่จะเป็นเหมือนมูลสัตว์อยู่บนพื้นดิน.
ยรม.
25:34 โอ เจ้าผู้เลี้ยงแกะทั้งหลายเอ๋ย จงร้องโหยหวนเถิด โอ เจ้าผู้สูงส่งของฝูงแกะ จงกลิ้งเกลือก[ในขี้เถ้า] เพราะวันเวลาแห่งการสังหารเจ้าครบกำหนดแล้ว และเราจะทำให้เจ้ากระจัดกระจายไป และพวกเจ้าจะล้มลงเหมือนภาชนะที่ล้ำค่า.
ยรม.
25:35 ผู้เลี้ยงแกะจะไม่มีที่ลี้ภัย ผู้สูงส่งของฝูงแกะไม่มีทางหนีรอด.
ยรม.
25:36 [จงฟัง]เสียงร้องของผู้เลี้ยงแกะ! และเสียงโหยหวนของผู้สูงส่งของฝูงแกะ! เพราะว่าพระยะโฮวาทรงทำลายทุ่งหญ้าของเขาทั้งหลายเสีย
ยรม.
25:37 และที่อาศัยอันสงบสุขก็ถูกทำลายเสียแล้ว เนื่องด้วยพระพิโรธอันแรงกล้าของพระยะโฮวา.
ยรม.
25:38 พระองค์ทรงออกจากที่ซุ่มของพระองค์อย่างกสิงโตหนุ่ม เพราะว่าดินแดนของเขาทั้งหลายเป็นที่ร้างเปล่า เพราะเหตุ1ดาบที่กดขี่ และเพราะเหตุพระพิโรธอันแรงกล้าของพระองค์.
คำอธิบาย ยิระมะยา บทที่ 25
ยรม.
25:1 ก ยรม.36:1
ยรม.
25:1 1 ดู 21:2 คำอธิบาย 1. ไม่นานหลังจากที่นะบูคัศเนซัรขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งบาบิโลน เขาก็ได้โจมตียูดา นำภาชนะบางส่วนในพระวิหารไป และจับพลไพร่จำนวนหนึ่งไปเป็นเชลยด้วย (2คนก.36:6-7; ดนอ.1:1-6). ในคำพยากรณ์ของยิระมะยา เขาบอกพลไพร่ถึงเหตุร้ายและภัยพิบัติทั้งหลายที่จะเกิดขึ้นกับพวกเขา และแนะนำให้พวกเขากลับใจและหันกลับมาหาพระเจ้า.
ยรม.
25:3 ก ยรม.7:13
ยรม.
25:4 ก ยรม.7:25
ยรม.
25:9 ก ยรม.1:15
ยรม.
25:9 ข ยรม.27:6; 43:10; เทียบ ยซย.44:28
ยรม.
25:10 ก ยรม.7:34; 16:9; วว.18:22-23
ยรม.
25:11 ก 2คนก.36:21-22; ยรม.29:10; ดนอ.9:2; ซคย.7:5
ยรม.
25:11 1ก ถ้อยคำนี้และถ้อยคำใน 29:10-14 เป็นการปลอบโยนแก่ยิระมะยา โดยให้ความมั่นใจแก่เขาว่าการเป็นเชลยของอิสราเอลจะคงอยู่เพียงเจ็ดสิบปี. บางคนในหมู่ผู้ที่ถูกกวาดไปเป็นเชลย เช่น ดานิเอลจะยังมีชีวิตอยู่เมื่อครบกำหนดเจ็ดสิบปี (ดนอ.1:21; 6:28). พระเจ้าทรงมอบพลไพร่ของพระองค์ให้ตกเป็นเชลยฉันใด พระองค์จะทรงนำพวกเขากลับมาฉันนั้น ทว่าไม่ใช่ในฐานะเชลย แต่ในฐานะนักรบผู้มีชัยชนะ.
ยรม.
25:12 ก ยซย.13:19; 14:23; ยรม.50:3, 13, 23, 39, 40, 45
ยรม.
25:13 ก ยรม.1:5, 10
ยรม.
25:14 1 แปลตามตรงคือ เขาทั้งหลาย กระทั่งเขาทั้งหลายด้วย.
ยรม.
25:15 ก โยบ 21:20; บพส.75:8; ยซย.51:17; วว.14:10
ยรม.
25:18 ก ยรม.19:3-9
ยรม.
25:19 ก ยรม.46:2-28
ยรม.
25:20 ก ยรม.47:1-7
ยรม.
25:21 ก ยรม.49:7-22
ยรม.
25:21 ข ยรม.48:1-47
ยรม.
25:21 ค ยรม.49:1-6
ยรม.
25:22 ก ยรม.47:4
ยรม.
25:25 ก ยรม.49:34-39
ยรม.
25:26 ก ยรม.51:41
ยรม.
25:26 1ก หรือ บาบิโลน (เทียบ 51:41).
ยรม.
25:29 ก เทียบ 1ปต.4:17
ยรม.
25:30 ก ยอล.3:16; อมศ.1:2; ยซย.42:13
ยรม.
25:31 ก ฮซอ.4:1; มคา.6:2
ยรม.
25:31 ข ยซย.66:16; ยอล.3:2
ยรม.
25:33 ก ยรม.16:4, 6
ยรม.
25:38 ก ฮซอ.5:14; 13:8
ยรม.
25:38 1 ตามฉบับเซ็บทัวจินต์และต้นฉบับภาษาเฮ็บรายบางฉบับ (เทียบ 46:16; 50:16); ฉบับอื่นอ่านว่า ความดุดันของผู้กดขี่.
