ยิระมะยา บทที่ 22

ยรม. 22:1 พระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า จงลงไปยังวังของกษัตริย์แห่งยูดา และกล่าวถ้อยคำเหล่านี้ที่นั่น

ยรม. 22:2 ว่า โอ กษัตริย์แห่งยูดาผู้นั่งบนพระที่นั่งของดาวิด จงฟังพระคำของพระยะโฮวา ทั้งตัวท่าน, บรรดาข้าราชการของท่าน และพลไพร่ของท่านผู้เข้ามาในประตูเมืองนี้

ยรม. 22:3 พระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า จงกระทำความยุติธรรมและความชอบธรรม จงช่วยผู้ที่ถูกปล้นให้พ้นมือของผู้ที่กดขี่ และอย่าทำความผิดหรือความทารุณแก่ผู้ค้างแรม, ลูกกำพร้า และหญิงม่าย หรือทำให้โลหิตที่ไร้ความผิดหลั่งออกในสถานที่นี้.

ยรม. 22:4 กถ้าเจ้ากระทำสิ่งนี้จริงๆ แล้ว จะมีกษัตริย์ผู้นั่งบนพระที่นั่งของดาวิดนั่งรถรบและขี่ม้าเข้ามาทางประตูทั้งหลายของวังแห่งนี้ ทั้งตัวกษัตริย์, บรรดาข้าราชการของท่าน และพลไพร่ของท่าน

ยรม. 22:5 แต่ถ้าเจ้าไม่ฟังถ้อยคำเหล่านี้ พระยะโฮวาตรัสว่า เราปฏิญาณในนามของเราเองว่าวังนี้จะกลายเป็นกที่รกร้าง.

ยรม. 22:6 เพราะพระยะโฮวาตรัสดังนี้เกี่ยวกับ1วงศ์วานของกษัตริย์แห่งยูดาว่า เจ้าเป็นเหมือนฆีละอาดสำหรับเรา เป็นดังยอดภูเขาเลบานอน ถึงกระนั้น เราจะกระทำให้เจ้าเป็นป่ากันดารเป็นแน่ เป็นเมืองที่ไม่มีคนอาศัย.

ยรม. 22:7 เราจะเตรียมกผู้ทำลายไว้ต่อสู้เจ้า ต่างก็มีอาวุธของตน และพวกเขาจะตัดต้นสนสีดาร์ที่ดีที่สุดของเจ้าลง และโยนเข้าในไฟ

ยรม. 22:8 กและประชาชาติเป็นอันมากจะผ่านเมืองนี้ไป และทุกคนจะพูดกับเพื่อนบ้านของตนว่า เหตุใดพระยะโฮวาจึงทรงกระทำเช่นนี้ต่อเมืองที่ยิ่งใหญ่นี้?

ยรม. 22:9 และพวกเขาจะตอบว่า เพราะเขาทั้งหลายได้ละทิ้งพันธสัญญาของพระยะโฮวาพระเจ้าของเขา ไปก้มกราบและปรนนิบัติพระอื่น.

ยรม. 22:10 อย่าร้องไห้เพื่อผู้ตาย อย่าโศกเศร้าเพราะเขาเลย [แต่]จงร้องไห้อย่างขมขื่นเพื่อผู้ที่ออกไปจากที่นี่ เพราะเขาจะไม่ได้กลับมาเห็นดินแดนที่เป็นบ้านเกิดของเขาอีกเลย.

ยรม. 22:11 เพราะพระยะโฮวาตรัสดังนี้แหละเกี่ยวกับ1กซาลุมบุตรชายของโยซียากษัตริย์แห่งยูดา ผู้เป็นกษัตริย์ต่อจากโยซียาผู้เป็นบิดาของเขา และได้ไปจากสถานที่นี้แล้วว่า เจ้าจะไม่ได้กลับมาที่นี่อีก.

ยรม. 22:12 เจ้าจะกสิ้นชีวิตในที่ซึ่งเขากวาดต้อนเจ้าไป และเจ้าจะไม่เห็นดินแดนนี้อีกเลย.

ยรม. 22:13 วิบัติแก่เขาผู้สร้างวังของตนด้วยความไม่ชอบธรรม และสร้างห้องชั้นบนไว้ด้วยความไม่ยุติธรรม ผู้ทำให้เพื่อนบ้านของเขาปรนนิบัติโดยไม่ได้กค่าจ้าง และไม่ได้จ่าย[ค่าตอบแทน]ให้แก่การงานของเขา

ยรม. 22:14 ผู้กล่าวว่า เราจะก่อสร้างวังใหญ่ให้แก่ตัวเอง กับมีห้องชั้นบนกว้างขวาง และเจาะหน้าต่างให้ห้องนั้น และบุฝาผนังด้วยไม้สนสีดาร์ และทาด้วยสีแดงสด.

ยรม. 22:15 เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นกษัตริย์ เพราะเจ้าแข่งกันมีไม้สนสีดาร์หรือ? บิดาของเจ้ากินและดื่ม แต่ยังทำความยุติธรรมและความชอบธรรมไม่ใช่หรือ? เขาจึงอยู่เย็นเป็นสุข.

ยรม. 22:16 เขาพิพากษาเพื่อคดีของคนจนและคนขัดสน เขาก็อยู่เย็นเป็นสุข. ทำอย่างนี้จึงเป็นการรู้จักเราไม่ใช่หรือ? พระยะโฮวาตรัสดังนี้แหละ

ยรม. 22:17 แต่เจ้ามีตาและใจ ไว้เพียงมุ่งหากำไรที่ไม่ยุติธรรมของเจ้า เพื่อทำให้โลหิตคนไร้ความผิดตก และเพื่อกดขี่ และกระทำทารุณ.

ยรม. 22:18 เพราะฉะนั้น พระยะโฮวาจึงตรัสดังนี้เกี่ยวกับกยะโฮยาคิมบุตรชายของโยซียากษัตริย์แห่งยูดาว่า ผู้คนทั้งหลายจะไม่คร่ำครวญถึงเขา[ว่า] อนิจจา พี่ชายของข้าเอ๋ย! หรือ อนิจจา พี่สาว[ของข้า]เอ๋ย! ผู้คนทั้งหลายจะไม่คร่ำครวญถึงเขา[ว่า] อนิจจา เจ้านาย! หรือ อนิจจา พระบรมเดชานุภาพของพระองค์!

ยรม. 22:19 เขาจะถูกฝังไว้อย่างฝังลา คือถูกลากไปโยนทิ้งไว้ข้างนอกประตูกรุงเยรูซาเล็ม.

ยรม. 22:20 จงขึ้นไปที่เลบานอน และส่งเสียงร้อง และจงเปล่งเสียงของเจ้าในเมืองบาซาน จงร้องจากอะบาริม เพราะว่าคนรักทั้งสิ้นของเจ้าถูกทำลายเสียแล้ว.

ยรม. 22:21 เราได้พูดกับเจ้าเมื่อเจ้าเจริญขึ้น [แต่]เจ้ากล่าวว่า เราจะไม่ฟัง. นี่เป็นวิถีของเจ้าตั้งแต่ยังหนุ่มๆ คือเจ้าไม่ฟังเสียงของเรา.

ยรม. 22:22 ลมจะเลี้ยงดูผู้เลี้ยงแกะทั้งสิ้นของเจ้า และบรรดาคนรักของเจ้าจะตกไปเป็นเชลย แล้วเจ้าจะอับอายและสับสน เพราะเหตุความชั่วทั้งสิ้นของเจ้า.

ยรม. 22:23 โอ ผู้อาศัยในเมืองเลบานอนเอ๋ย คือผู้สร้างรังอยู่ท่ามกลางไม้สนสีดาร์ เจ้าจะน่าสงสารสักเท่าใดเมื่อความเจ็บปวดมาเหนือเจ้า อย่างความเจ็บปวดของหญิงที่คลอดบุตร.

ยรม. 22:24 พระยะโฮวาตรัสว่า เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด แม้ว่า1กคันยาบุตรของยะโฮยาคิมกษัตริย์แห่งยูดาเป็นขแหวนตราอยู่ที่มือขวาของเรา ถึงกระนั้นเราจะถอดออกเสีย

ยรม. 22:25 และกมอบเจ้าไว้ในมือของคนเหล่านั้นที่แสวงหาเอาชีวิตของเจ้า ในมือของคนเหล่านั้นซึ่งพวกเจ้ากลัว กระทั่งในมือของนะบูคัศเนซัรกษัตริย์แห่งบาบิโลน และในมือของคนเคเซ็ด.

ยรม. 22:26 เราจะกเหวี่ยงเจ้าและมารดาผู้คลอดเจ้าไปยังอีกดินแดนหนึ่ง ที่ซึ่งเจ้าไม่ได้เกิดที่นั่นแต่เจ้าจะตายที่นั่น

ยรม. 22:27 แต่ดินแดนซึ่งเขาปรารถนาอยากจะกลับนั้น เขาจะไม่ได้กลับไป.

ยรม. 22:28 กคันยาชายผู้นี้เป็นหม้อที่ถูกดูหมิ่นและแตกหรือ? เป็นภาชนะที่ไม่มีใครชอบใจหรือ? เหตุใดตัวเขาและเชื้อสายของเขาจึงถูกเหวี่ยงและถูกโยน เข้าในดินแดนซึ่งเขาทั้งหลายไม่รู้จัก?

ยรม. 22:29 โอ แผ่นดิน แผ่นดิน แผ่นดินเอ๋ย จงฟังพระคำของพระยะโฮวา

ยรม. 22:30 พระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า จงเขียนลงไปว่าชายคนนี้ไม่มีบุตร เป็นชายซึ่งไม่เจริญขึ้นในชั่วชีวิตของเขา เพราะไม่มีใครใน1เชื้อสายของเขาที่จะเจริญขึ้น และได้นั่งบนพระที่นั่งของดาวิดหรือปกครองในยูดาอีก.