ยิระมะยา บทที่ 18

ยรม. 18:2 1 ถ้อยคำของยิระมะยาที่กล่าวต่อพระยะโฮวาใน 15:10—17:27 บ่งชี้ว่ามีบางสิ่งภายในยิระมะยาที่แตกต่างจากความคิดของพระเจ้าที่มีต่ออิสราเอล ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่าภายในของยิระมะยารู้สึกว่าการพิพากษาของพระเจ้าที่มีต่ออิสราเอลนั้นรุนแรงเกินไป. หลังจากที่ยิระมะยาได้บ่นว่าแล้ว (15:10) พระเจ้าก็ทรงเข้ามาตรัสกับยิระมะยา โดยทรงบ่งชี้แก่เขาว่าพระองค์ทรงตั้งพระทัยที่จะใช้ชาวบาบิโลนมาเป็นเหล็กเพื่อพิพากษาและลงโทษอิสราเอล (15:12). หลังจากที่ยิระมะยามีประสบการณ์ในการโต้แย้งกับพระเจ้า เขาจึงได้เขียนคำเผยพระวจนะตอนหนึ่งที่กล่าวถึงพระยะโฮวาในฐานะช่างปั้นหม้อที่ทรงอำนาจสิทธิ์ขาด ผู้ทรงมีสิทธิ์อย่างเด็ดขาดเหนืออิสราเอลผู้เป็นภาชนะดินของพระองค์ (ข้อ 1-10; เทียบ รม.9:20-23). พระยะโฮวาในฐานะช่างปั้นหม้อผู้ทรงอำนาจสิทธิ์ขาดทรงสามารถจัดการกับวงศ์วานอิสราเอลได้ด้วยวิธีการต่างๆ ตามสภาพการณ์ของอิสราเอล เหมือนเป็นดินเหนียวที่อยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ (ข้อ 6-10). เรื่องนี้ได้ปรับแก้แนวคิดของยิระมะยา.

ยรม. 18:6 ก ยซย.45:9; 64:8; รม.9:20-21

ยรม. 18:8 ก ยอค.18:21; 33:11

ยรม. 18:8 ข ยรม.26:3; ยนา.3:10

ยรม. 18:11 1 พระยะโฮวาตรัสเพิ่มเติมในข้อ 11-23 เกี่ยวกับสภาพการณ์ที่ชั่วร้ายของอิสราเอล ซึ่งเป็นการแก้ต่างเพิ่มเติมของพระองค์เองต่อยิระมะยา. แม้ว่าพระองค์ทรงมีสิทธิ์เต็มที่ที่จะกระทำต่ออิสราเอลตามที่พระองค์ทรงประสงค์ แต่พระองค์จะไม่ทรงลงโทษอิสราเอลในทางที่ไม่เหมาะสม. เนื่องจากสภาพการณ์ที่ชั่วร้ายของอิสราเอล พวกเขาจึงสมควรได้รับการลงโทษ.

ยรม. 18:11 ก 2พกษ.17:13; ยรม.7:3; 25:5; 26:13

ยรม. 18:13 ก ยรม.31:4, 21; อมศ.5:2

ยรม. 18:13 1ก แม้ว่าอิสราเอลเคยเป็นหญิงพรหมจารีที่หมั้นไว้กับพระยะโฮวา แต่นางกลับละทิ้งพระองค์ผู้ทรงเป็นความเที่ยงแท้ในฐานะคู่หมั้นของนาง และหันไปหารูปเคารพ ซึ่งเป็นความว่างเปล่า (เทียบ 2กธ.11:2-3).

ยรม. 18:15 1 ทางโบราณคือหนทางที่ถูกต้อง ซึ่งบรรพบุรุษของพวกเขาได้ดำเนินไป การเดินตามซอกซอยคือการเดินไปสู่ที่ต่ำลง ส่วนการเดินในทางโบราณ ซึ่งเป็นทางที่ถูกสร้างขึ้นนั้น คือการเดินไปสู่ที่สูงขึ้น.

ยรม. 18:15 ก ยรม.2:32; 3:21; 13:25

ยรม. 18:16 ก ยรม.19:8; 49:13, 17; 50:13

ยรม. 18:17 ก เทียบ ยรม.2:27

ยรม. 18:18 ก ยรม.11:19

ยรม. 18:21 1 ดู 11:20 คำอธิบาย 1.