การงานบรรณกิจของห้องสมุดกิตติคุณแห่งประเทศไทย
หากท่านต้องการมีส่วนในการงานบรรณกิจของห้องสมุดกิตติคุณแห่งประเทศไทย
ท่านสามารถมอบถวายทรัพย์โดยโอนเงินเข้าบัญชีของห้องสมุด:
ธนาคารกสิกรไทย สาขาพาราไดซ์ พาร์ค
ชื่อบัญชี: นายปิยะ ตั้งเสรีมั่นคง และ
นางสุมิตรา อดุลประวิตรชัย และ
นางสาวทานาธิบดี ชูมณี
เลขที่บัญชี: 218-3-99941-1

รบกวนส่งสลิปการโอนมาที่ Line ID: @gospelbookroom

ยิระมะยา บทที่ 17

ยรม. 17:1 ความบาปของยูดานั้นบันทึกไว้ด้วยกปากกาเหล็ก ด้วยปลายเพชรเขียนไว้บนแผ่นจารึกแห่งขหัวใจของเขาและบนเชิงงอนที่แท่นบูชาของเจ้าทั้งหลาย
ยรม. 17:2 บุตรหลานของเขาก็ระลึกถึงแท่นบูชาและ1เสาแม่อาเซราห์ทั้งหลายของเขาข้างต้นไม้เขียวสดทุกต้นและบนเนินเขาสูง.
ยรม. 17:3 กโอ ภูเขาที่อยู่กลางทุ่งเอ๋ย เราจะให้ความมั่งคั่งและทรัพย์สมบัติทั้งสิ้นของเจ้า [และ]แท่นสูงของเจ้าเป็นของริบ เพราะเหตุความบาปที่เจ้า[ได้กระทำ]ตลอดทั่วเขตแดนของเจ้า
ยรม. 17:4 และ1ตัวเจ้าเองจะสูญเสียมรดกซึ่งเราได้ยกให้แก่เจ้า และเราจะทำให้เจ้าปรนนิบัติศัตรูของเจ้าในดินแดนซึ่งเจ้าไม่รู้จัก เพราะเจ้าได้จุดไฟความโกรธของเราขึ้นซึ่งจะไหม้อยู่เป็นนิตย์.
ยรม. 17:5 พระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า คนที่เชื่อพึ่งในมนุษย์ และให้เนื้อหนังเป็นแขนของเขา และใจของเขาหันออกจากพระยะโฮวา คนนั้นก็เป็นที่แช่งสาป.
ยรม. 17:6 เขาเป็นเหมือนพุ่มไม้ที่อยู่ในทะเลทราย และจะไม่เห็นสิ่งดีที่มาถึง เขาจะอาศัยอยู่ในที่แตกระแหงในป่ากันดาร ในแผ่นดินเค็มที่ไม่มีคนอาศัยอยู่.
ยรม. 17:7 ผู้ใดกเชื่อพึ่งในพระยะโฮวา ยึดพระยะโฮวาเป็นที่พึ่งพิงก็เป็นสุข.
ยรม. 17:8 เขาเป็นเหมือน1กต้นไม้ที่ปลูกไว้ริมน้ำ ซึ่งหยั่งรากลงไปริมธารน้ำ เขาไม่กลัวความร้อนที่มาถึง ใบของเขาก็เขียวขจีอยู่เสมอ เขาไม่วิตกในปีที่แห้งแล้ง และไม่หยุดออกผล.
ยรม. 17:9 1กใจนั้นหลอกลวงเหนือกว่าสิ่งใดทั้งหมดและหมดทางเยียวยาแล้ว ใครจะรู้จักใจนั้นเล่า?
ยรม. 17:10 เราคือพระยะโฮวา 1กตรวจค้นใจ[และ]ทดสอบดูส่วนต่างๆ ทางภายใน เพื่อตอบแทนแก่ทุกคนตามทางของเขา ตามผลแห่งการประพฤติของเขา.
ยรม. 17:11 [เหมือน]นกกระทาที่กกไข่ซึ่งมันไม่ได้ออกเอง คนที่ได้ความมั่งมีมาอย่างไม่เป็นธรรมก็เช่นกัน พอถึงวัยกลางคน มันก็พรากจากเขาไป และในบั้นปลายของเขา เขาจะเป็นคนโฉดเขลา.
ยรม. 17:12 ที่ตั้งแห่งสถานที่บริสุทธิ์ของเราทั้งหลายเป็นพระที่นั่งแห่งสง่าราศีซึ่งตั้งอยู่สูงตั้งแต่เดิมนั้น.
ยรม. 17:13 โอ พระยะโฮวา [พระองค์ทรงเป็น]กความหวังแห่งอิสราเอล บรรดาคนเหล่านั้นที่ละทิ้งพระองค์จะต้องอับอาย. บรรดาคนทั้งปวงที่หันไปจากเราจะต้องถูกจารึกไว้ในแผ่นดินโลก เพราะเขาได้1ละทิ้งพระยะโฮวาผู้เป็นขต้นน้ำของน้ำที่มีชีวิตเสีย.
ยรม. 17:14 โอ พระยะโฮวา ขอทรงเยียวยารักษาข้าพเจ้า แล้วข้าพเจ้าจะได้รับการรักษา ขอทรงช่วยข้าพเจ้าให้รอด ข้าพเจ้าจึงจะรอดได้ เพราะพระองค์ทรงเป็นที่สรรเสริญของข้าพเจ้า.
ยรม. 17:15 แน่ทีเดียว เขาทั้งหลายพูดกับข้าพเจ้าว่า กพระคำของพระยะโฮวาอยู่ที่ไหน? ขอให้1สำเร็จเถิด!
ยรม. 17:16 ฝ่ายข้าพเจ้าไม่ได้รีบไปจากการเป็นผู้เลี้ยงที่ติดตามพระองค์ ข้าพเจ้าไม่ปรารถนาวันแห่งความหายนะ. พระองค์ทรงทราบว่าสิ่งซึ่งออกมาจากริมฝีปากของข้าพเจ้านั้นอยู่ต่อเบื้องพระพักตร์ของพระองค์.
ยรม. 17:17 ขออย่าทรงเป็นเหตุให้ข้าพเจ้าหวาดกลัว พระองค์ทรงเป็นกที่ลี้ภัยของข้าพเจ้าในวันแห่งภัยพิบัติ.
ยรม. 17:18 ขอให้ผู้ที่ข่มเหงข้าพเจ้าต้องอับอาย แต่ขออย่าให้ข้าพเจ้าต้องอับอาย ขอให้เขาตกใจกลัว แต่อย่าให้ข้าพเจ้าตกใจกลัว. ขอทรงนำวันแห่งภัยพิบัติมาตกเหนือเขา ขอทรงทำลายเขาด้วยการทำลายล้างสองเท่า.
ยรม. 17:19 พระยะโฮวาตรัสกับข้าพเจ้าดังนี้ว่า จงไปยืนในประตูของบุตรแห่งพลไพร่ ซึ่งบรรดากษัตริย์แห่งยูดาเข้าและออก และในประตูทั้งหลายของกรุงเยรูซาเล็ม
ยรม. 17:20 และกล่าวแก่พวกเขาว่า จงฟังพระคำของพระยะโฮวา โอ กษัตริย์ทั้งหลายของยูดา และบรรดาคนยูดาและผู้ที่อาศัยอยู่ในเยรูซาเล็มทั้งสิ้น ผู้ซึ่งเข้าทางประตูเหล่านี้
ยรม. 17:21 พระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า จงระวังจิตของเจ้า อย่าแบกสิ่งของใน1กวันซะบาโต หรือ[นำสิ่งใด]ผ่านเข้าออกประตูของกรุงเยรูซาเล็ม.
ยรม. 17:22 อย่าแบกสิ่งใดออกจากบ้านเรือนของเจ้าหรือทำงานใดๆ ในวันซะบาโต แต่จงแยกวันซะบาโตให้บริสุทธิ์ตามที่เราได้บัญชาบรรพบุรุษของเจ้าไว้.
ยรม. 17:23 ถึงกระนั้นพวกเขาก็ไม่ฟังหรือเงี่ยหูฟัง แต่ทำคอของเขาให้แข็ง เพื่อจะไม่ได้ยินและไม่รับคำตีสอน.
ยรม. 17:24 พระยะโฮวาตรัสว่า ถ้าพวกเจ้าเชื่อฟังเรา และไม่แบกสิ่งใดเข้ามาทางประตูเมืองนี้ในวันซะบาโต แต่แบ่งแยกวันซะบาโตให้บริสุทธิ์ และไม่ทำงานในวันนั้น
ยรม. 17:25 กแล้วจะมีบรรดากษัตริย์และเจ้านายผู้ประทับบนบัลลังก์ของดาวิดเข้าทางประตูทั้งหลายของเมืองนี้โดยรถรบและม้า ทั้งบรรดากษัตริย์และเจ้านาย ทั้งคนยูดาและผู้ที่อาศัยในเยรูซาเล็ม และเมืองนี้จะมีคนอาศัยอยู่เป็นนิตย์
ยรม. 17:26 และจะมีคนมาจากเมืองต่างๆ ของยูดาและจากที่ซึ่งอยู่รอบเยรูซาเล็ม จากดินแดนเบ็นยามิน จากที่ราบต่ำ จากเขตเทือกเขา และจาก1เนเกบนำเอาเครื่องบูชาเผา และเครื่องสัตวบูชา เครื่องบูชาธัญญาหารและกำยาน และนำเครื่องบูชาขอบพระคุณมายังนิเวศน์ของพระยะโฮวา
ยรม. 17:27 แต่ถ้าเจ้าทั้งหลายไม่ฟังเราที่จะแบ่งแยกวันซะบาโตให้บริสุทธิ์ และที่จะไม่แบกสิ่งใดเข้าทางประตูทั้งหลายของกรุงเยรูซาเล็มในวันซะบาโต เช่นนั้นเราจะจุดไฟไว้ในประตูเมืองเหล่านั้น และไฟนั้นจะเผาผลาญราชวังทั้งหลายของเยรูซาเล็ม และจะดับก็ไม่ได้.

คำอธิบาย ยิระมะยา บทที่ 17

ยรม. 17:1 ก โยบ 19:24
ยรม. 17:1 ข สภษ.3:3; 2กธ.3:3
ยรม. 17:2 1 รูปของเทพีหญิง.
ยรม. 17:3 ก ข้อ 3-4: ยรม.15:13-14
ยรม. 17:4 1 ความหมายในภาษาเฮ็บรายไม่ชัดเจน.
ยรม. 17:7 ก บพส.2:12; 25:2; 2กธ.1:9
ยรม. 17:8 ก บพส.1:3
ยรม. 17:8 1ก เมื่อพิจารณาตามแผนการบริหารของพระเจ้านั้น ผู้ที่เชื่อพึ่งในพระเจ้าย่อมเป็นเหมือนต้นไม้ที่ปลูกไว้ริมน้ำ ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งถึงพระเจ้าผู้เป็นต้นน้ำของน้ำที่มีชีวิต (2:13ก). ต้นไม้งอกงามอยู่ริมธารน้ำโดยการดูดซับความอุดมสมบูรณ์ทั้งปวงในน้ำเข้าไป. นี่คือรูปภาพแห่งแผนการบริหารของพระเจ้า ซึ่งสำเร็จลุล่วงโดยการแจกจ่ายของพระองค์. ถ้าจะต้อนรับการแจกจ่ายอันศักดิ์สิทธิ์ พวกเราผู้เป็นต้นไม้จะต้องดูดซับพระเจ้าเป็นน้ำ (เทียบ 1กธ.3:6). ความอุดมสมบูรณ์ของพระเจ้าผู้ทำการหล่อเลี้ยงซึ่งถูกแจกจ่ายเข้าสู่เราผู้เป็นต้นไม้นั้นจะก่อรูปเราด้วยสภาพพระเจ้าของพระเจ้าและทำให้เราเติบโตจนมีขนาดของพระเจ้า (กซ.2:19). เช่นนี้เรากับพระเจ้าก็กลายเป็นหนึ่ง โดยมีองค์ประกอบ, ธาตุแท้, การก่อรูป และลักษณะปรากฏที่เหมือนกัน (วว.4:3; 21:11).
ยรม. 17:9 ก ยนซ.6:5; 8:21; สภษ.6:14; ผปก.9:3; มธ.15:19
ยรม. 17:9 1ก กระทั่งถ้อยคำที่เกี่ยวกับใจที่หลอกลวงและหมดทางเยียวยาของมนุษย์นั้นก็มีความเกี่ยวข้องกับแผนการบริหารของพระเจ้าพร้อมด้วยการแจกจ่ายของพระองค์. แม้ใจของมนุษย์จะเสื่อมเสียและหลอกลวง และสภาพการณ์ของใจก็หมดทางเยียวยาแล้ว กระทั่งใจนี้ก็ยังอาจเป็นแผ่นจารึกที่ให้พระเจ้าเขียนกฎแห่งชีวิตของพระองค์ลงไปได้ (31:33; เทียบ 2กธ.3:3). เรื่องนี้เปิดเผยว่าพระเจ้าทรงมีหนทางที่จะแจกปันตัวของพระองค์เองเข้าสู่มนุษย์. ทันทีที่พระเจ้าทรงเข้าสู่มนุษย์แล้ว พระองค์ก็จะแผ่ขยายจากวิญญาณของมนุษย์ไปสู่ใจของเขา. นี่คือหนทางของพระเจ้าตามแผนการบริหารของพระองค์เพื่อจะจัดการกับใจของมนุษย์ที่ตกต่ำ. ดู ยอค.36:26 และคำอธิบาย.
ยรม. 17:10 ก 1ซมอ.16:7; 1คนก.28:9; บพส.7:9; 139:23-24; สภษ.21:2; กจ.1:24; วว.2:23
ยรม. 17:10 1ก แปลตามตรงคือ ขุด.
ยรม. 17:13 ก ยรม.14:8
ยรม. 17:13 1 ดู 2:13 คำอธิบาย 1. ยิระมะยา 2:13; 15:16 และ 17:7-8 (ดูคำอธิบายในข้อเหล่านี้) นำเสนอถึงประเด็นพื้นฐานของแนวคิดอันศักดิ์สิทธิ์ที่เกี่ยวข้องกับการทำให้แผนการบริหารของพระเจ้าสำเร็จลุล่วงผ่านการแจกจ่ายของพระองค์. ขณะที่พระเจ้าทรงทำให้แผนการบริหารของพระองค์สำเร็จสมบูรณ์โดยการแจกจ่ายพระองค์เองเข้าสู่เรา พระองค์ทรงเป็นอาหารของเรา, น้ำของเรา และเป็นต้นน้ำของน้ำที่มีชีวิตของเรา. ช่างอัศจรรย์ยิ่งนักที่พระคำตอนหนึ่งซึ่งกล่าวถึงการลงโทษของพระเจ้าที่มีต่อพลไพร่ของพระองค์ที่เต็มไปด้วยความบาปและความชั่วร้ายนั้นกลับได้นำเสนอถึงรูปภาพที่ครบบริบูรณ์ของแผนการบริหารของพระเจ้าที่ได้ถูกทำให้สำเร็จสมบูรณ์โดยการแจกจ่ายของพระองค์!
ยรม. 17:13 ข ยรม.2:13
ยรม. 17:15 ก ยซย.5:19; ยอค.12:22; อมศ.5:18; 2ปต.3:4
ยรม. 17:15 1 แปลตามตรงคือ มา.
ยรม. 17:17 ก ยรม.16:19
ยรม. 17:21 ก อฤธ.15:32; นฮย.13:19; ยฮ.5:10
ยรม. 17:21 1ก ดู อซด.20:8 คำอธิบาย 1.
ยรม. 17:25 ก ยรม.22:4
ยรม. 17:26 1 คือ ทะเลทรายที่แห้งแล้งของคะนาอัน. คำนี้ถูกใช้โดยทั่วไปเพื่อชี้ถึงทางใต้.
สารบัญ