ยิระมะยา บทที่ 16
ยรม.
16:1 พระคำของพระยะโฮวามายังข้าพเจ้าว่า
ยรม.
16:2 1เจ้าอย่ามีภรรยา เจ้าอย่ามีบุตรชายหรือบุตรหญิงในที่แห่งนี้.
ยรม.
16:3 เพราะพระยะโฮวาตรัสดังนี้เรื่องบุตรชายและบุตรหญิงที่เกิดในที่แห่งนี้ และเรื่องพวกมารดาที่คลอดบุตรเหล่านั้น และพวกบิดาที่ให้กำเนิดคนเหล่านั้นในดินแดนนี้ว่า:
ยรม.
16:4 กเขาทั้งหลายจะตายอย่างแสนสาหัส จะไม่มีการคร่ำครวญหรือฝังเขา เขาจะเป็นเหมือนมูลสัตว์ที่อยู่บนพื้นแผ่นดิน เขาทั้งหลายจะถูกผลาญเสียด้วยดาบและการกันดารอาหาร และขศพของเขาจะเป็นอาหารของนกในอากาศและสัตว์ป่าบนแผ่นดินโลก.
ยรม.
16:5 เพราะพระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า อย่าเข้าไปในเรือนที่ไว้ทุกข์ หรือไปคร่ำครวญ หรือไปโศกเศร้าเสียใจเพื่อพวกเขา เพราะเราได้เอาสันติสุขของเรา ทั้งความเอ็นดูรักใคร่และความกรุณา[ของเรา]ไปจากพลไพร่นี้แล้ว พระยะโฮวาตรัสดังนี้แหละ.
ยรม.
16:6 ทั้งผู้ใหญ่ผู้น้อยจะตายในดินแดนนี้ จะไม่มีใครฝังเขา ไม่มีใครมาคร่ำครวญเพื่อเขา หรือมากรีดตัว หรือมาโกนศีรษะเพื่อเขา.
ยรม.
16:7 ไม่มีใครหัก[ขนมปัง]ให้แก่คนไว้ทุกข์ เพื่อจะปลอบโยนเขาเรื่องคนที่ตายนั้น หรือไม่มีใครมอบจอกแห่งการประเล้าประโลมใจให้เขาดื่มเพื่อบิดาหรือมารดาของเขา.
ยรม.
16:8 เจ้าอย่าเข้าไปนั่งกินและดื่มกับเขาในบ้านที่มีการเลี้ยง.
ยรม.
16:9 เพราะพระยะโฮวาจอมพลโยธาพระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า กเราจะทำให้เสียงแห่งความชื่นบานและเสียงแห่งความยินดี เสียงเจ้าบ่าวและเสียงเจ้าสาวขาดไปจากสถานที่นี้ต่อสายตาของเจ้าและในวันของเจ้า.
9. คำกล่าวที่ก้าวไปอีกขั้นหนึ่งของพระยะโฮวาเกี่ยวกับความบาปของยูดา (ซึ่งก็คืออิสราเอล)
16:10—17:27
16:10—17:27
ยรม.
16:10 เมื่อเจ้าบอกถ้อยคำเหล่านี้แก่พลไพร่นี้ และเขาทั้งหลายพูดกับเจ้าว่า เหตุใดพระยะโฮวาจึงทรงประกาศเหตุร้ายใหญ่ยิ่งทั้งสิ้นนี้ให้ตกแก่เรา? ความบาปชั่วของเราคืออะไร? เราได้กระทำบาปอะไรต่อพระยะโฮวาพระเจ้าของเราเล่า?
ยรม.
16:11 แล้วเจ้าจงกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า พระยะโฮวาตรัสว่า เพราะบรรพบุรุษของเจ้าได้กละทิ้งเรา และได้ไปติดตามพระอื่นๆ และได้ปรนนิบัติ และกราบไหว้พระเหล่านั้น แต่พวกเขาได้ละทิ้งเรา และไม่ได้ถือรักษากฎบัญญัติของเรา
ยรม.
16:12 และเพราะพวกเจ้าได้กระทำชั่วร้ายเสียยิ่งกว่าบรรพบุรุษของเจ้า เพราะแน่ทีเดียว เจ้าทุกคนได้ติดตามความดื้อรั้นแห่งใจที่ชั่วร้ายของตนเอง และไม่ยอมฟังเรา.
ยรม.
16:13 เพราะฉะนั้น เราจะเหวี่ยงเจ้าออกเสียจากดินแดนนี้เข้าไปในดินแดนซึ่งเจ้า[หรือ]บรรพบุรุษของเจ้าไม่รู้จักและที่นั่นเจ้าจะปรนนิบัติพระอื่นๆ ทั้งกลางวันและกลางคืนเพราะเราจะไม่สำแดงความโปรดปรานแก่เจ้าเลย.
ยรม.
16:14 กพระยะโฮวาตรัสว่า ดังนั้น แน่ทีเดียว วันเวลาจะมาถึง เมื่อไม่มีใครกล่าวต่อไปอีกว่า พระยะโฮวาผู้ทรงนำชนชาติอิสราเอลออกมาจากดินแดนอียิปต์ทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด
ยรม.
16:15 แต่จะพูดว่า พระยะโฮวาผู้ทรง1นำชนชาติอิสราเอลออกมาจากดินแดนทางเหนือและออกมาจากดินแดนทั้งหมด ซึ่งพระองค์ได้ทรงขับไล่เขาให้ไปอยู่นั้นทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด เพราะเราจะนำพวกเขากลับมาสู่ดินแดนของเขาเอง ซึ่งเราได้ยกให้บรรพบุรุษของเขาแล้วนั้น.
ยรม.
16:16 พระยะโฮวาตรัสว่า เราจะใช้ชาวประมงมาเป็นจำนวนมาก และพวกเขาจะจับเขาทั้งหลาย ภายหลังเราจะให้เขาใช้พรานจำนวนมากมา พรานจะล่าเขาทั้งหลายตามภูเขาทุกแห่งและตามเนินเขาทุกลูกและตามซอกหิน.
ยรม.
16:17 เพราะว่าตาของเรามองดูทางทั้งสิ้นของพวกเขา ซึ่งจะปิดบังไว้จากเราไม่ได้ และความบาปชั่วของพวกเขาซึ่งจะซ่อนพ้นจากตาเราไม่ได้
ยรม.
16:18 และก่อนอื่นเราจะตอบสนองความบาปชั่วและความบาปของเขาเป็นกสองเท่า เพราะเขาได้ทำให้ดินแดนของเราเสื่อมเสียไปด้วยซากของสิ่งน่ารังเกียจ และทำให้มรดกของเราเต็มไปด้วยสิ่งน่าสะอิดสะเอียนของพวกเขา.
ยรม.
16:19 โอ พระยะโฮวา กำลังและที่กำบังเข้มแข็งของข้าพเจ้า กที่ลี้ภัยของข้าพเจ้าในวันยากลำบาก บรรดาประชาชาติจะมาเฝ้าพระองค์จากที่สุดปลายแผ่นดินโลก และทูลว่า บรรพบุรุษของเราได้รับมรดกแต่เพียงสิ่งเทียมเท็จ เป็นสิ่งอนิจจังซึ่งไม่มีประโยชน์อะไร.
ยรม.
16:20 มนุษย์จะสร้างพระไว้สำหรับตนเองได้หรือ? สิ่งเหล่านั้นกไม่ใช่พระเจ้า.
ยรม.
16:21 เพราะฉะนั้น เราจะทำให้เขารู้จัก ครั้งนี้เราจะทำให้เขารู้จักมือและฤทธานุภาพของเรา และเขาทั้งหลายจะรู้ว่านามของเราคือยะโฮวา.
คำอธิบาย ยิระมะยา บทที่ 16
ยรม.
16:2 1 ข้อ 1-9 เป็นข้อจำกัดที่พระยะโฮวาทรงวางไว้บนยิระมะยาสำหรับการมอบหมายอีกขั้นหนึ่งของพระองค์. การที่พระเจ้าทรงจำกัดยิระมะยาในเรื่องการแต่งงาน, การคร่ำครวญ และการเลี้ยงฉลอง ซึ่งบ่งชี้ว่าหากเราจะเป็นปากเสียงของพระเจ้าและพูดเพื่อพระองค์ เราจำเป็นต้องถูกจำกัด. พระคำของพระเจ้าที่ตรัสกับยิระมะยายังบ่งชี้ว่าผู้ที่พระเจ้าทรงใช้ให้พูดเพื่อพระองค์นั้นจะต้องทนทุกข์ด้วย.
ยรม.
16:4 ก ยรม.25:33
ยรม.
16:4 ข พบญ.28:26; บพส.79:2; ยรม.7:33; 34:20
ยรม.
16:9 ก ยซย.24:7-8; ยรม.7:34; 25:10; ยอค.26:13
ยรม.
16:11 ก พบญ.29:25; ยรม.22:9
ยรม.
16:14 ก ข้อ 14-15: ยรม.23:7-8
ยรม.
16:15 1 ในการตอบคำถามของพลไพร่เกี่ยวกับสาเหตุของภัยพิบัติความชั่วร้ายใหญ่หลวงที่เกิดขึ้นกับพวกเขานั้น (ข้อ 10) พระยะโฮวาทรงสัญญาว่าจะนำพวกเขากลับมายังดินแดน โดยตรัสว่าพระองค์จะทรงใช้ “ชาวประมง” ไปจับพวกเขา และ “พราน” ไปล่าพวกเขา เพื่อรวบรวมพวกเขาและนำพวกเขากลับมา (ข้อ 15-16; ดูข้อพระคัมภีร์อ้างอิงใน มธ.24:31ก).
ยรม.
16:18 ก ยซย.40:2
ยรม.
16:19 ก บพส.2:12; ยรม.17:17
ยรม.
16:20 ก ยซย.37:19; ยรม.2:11; ฆต.4:8
