ยิระมะยา บทที่ 15

ยรม. 15:1 ก ยอค.14:14

ยรม. 15:1 ข อซด.32:11-12; บพส.99:6

ยรม. 15:1 ค 1ซมอ.7:9

ยรม. 15:2 ก ยรม.43:11; ยอค.5:2, 12; ซคย.11:9; วว.6:8

ยรม. 15:4 ก 2พกษ.21:11; 23:26

ยรม. 15:4 1ก ดู 2พกษ.21:11 คำอธิบาย 1.

ยรม. 15:6 ก ยรม.2:13

ยรม. 15:6 1 ข้อ 5-9 เป็นบันทึกถึงการทอดถอนพระทัยของพระยะโฮวาผู้ทรงลงโทษที่มีต่อพลไพร่ของพระองค์ที่ถูกลงโทษ. พระเจ้าทรงตั้งพระทัยจะลงโทษอิสราเอลครั้งแล้วครั้งเล่า แต่พระองค์ก็ทรงกลับพระทัย. บัดนี้พระองค์ตรัสแก่ยิระมะยาว่าพระองค์ทรงเหนื่อยหน่ายกับการกลับพระทัยและจะไม่กลับพระทัยอีกต่อไป. สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าคนอิสราเอลชั่วร้ายเพียงใด และพระเจ้าได้ทรงอดทนกับพวกเขามากเพียงใด.

ยรม. 15:6 ข ฮซอ.13:14

ยรม. 15:7 ก ยซย.9:13; ยรม.5:3; อมศ.4:10-11

ยรม. 15:9 1 แปลตามตรงคือ ระบายชีวิตออกมา.

ยรม. 15:10 1 พระเจ้าทรงมุ่งหมายที่จะพิพากษาพลไพร่อิสราเอล และพระองค์ทรงใช้ยิระมะยาไปบอกพวกเขาว่าพระองค์จะทรงใช้ชาวบาบิโลนมาลงโทษพวกเขา (ข้อ 12-13). พวกเขาตอบสนองโดยการข่มเหงยิระมะยา (ข้อ 15; 11:19; 18:18-23; 20:1-2, 7-10) และสิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกผิดหวัง. ขณะที่ยิระมะยาบ่นว่า พระเจ้าก็เสด็จมาตรัสกับเขาเพื่อหนุนใจและเสริมกำลังเขา (ข้อ 11). สิ่งนี้บ่งชี้ว่าพระเจ้าสถิตอยู่กับยิระมะยาเสมอ. ในการตรัสกับยิระมะยานั้น พระเจ้ามิได้ตรัสในฐานะองค์ผู้ศักดิ์สิทธิ์ องค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ แต่ตรัสราวกับว่าพระองค์เป็นมนุษย์ พระองค์ตรัสด้วยวิธีที่อยู่ฝ่ายมนุษย์และเป็นส่วนตัวอย่างมาก. ถ้าว่าตามบทบันทึกในหนังสือนี้ ขณะที่พระเจ้าทรงจัดการต่อพลไพร่ของพระองค์ พระองค์มักจะตรัสกับพวกเขาในลักษณะเช่นนี้ (เช่น 2:1—3:5, 3:12—4:2; 16:10-18).

ยรม. 15:10 ก โยบ 3:1-3; ยรม.20:14

ยรม. 15:12 1 คำว่า “เหล็ก” ที่กล่าวถึงในที่นี้หมายถึงชาวบาบิโลน. พระเจ้าทรงให้ความมั่นใจแก่ยิระมะยาว่าพระองค์จะทรงใช้ชาวบาบิโลนเพื่อมาลงโทษอิสราเอล.

ยรม. 15:13 ก ข้อ 13-14: ยรม.17:3-4; บพส.44:12

ยรม. 15:13 1ก สรรพนาม “ของเจ้า” และ “เจ้า” ในข้อ 13-14 นั้นชี้ถึงทั้งอิสราเอลและยิระมะยา ซึ่งบ่งชี้ว่าพระเจ้าทรงถือว่ายิระมะยาผู้เผยพระวจนะเป็นหนึ่งกับอิสราเอล และพระองค์ทรงมองชนชาติอิสราเอลทั้งหมดเป็นกายจริงกายเดียว. เนื่องจากยิระมะยาเป็นส่วนหนึ่งของกายจริงนี้ เมื่อความมั่งคั่งและทรัพย์สมบัติของอิสราเอลถูกมอบให้แก่ศัตรู ยิระมะยาจึงกลายเป็นคนยากจนด้วย.

ยรม. 15:15 1 เทียบ บพส.3:7 คำอธิบาย 1

ยรม. 15:15 ก บพส.69:7

ยรม. 15:16 ก ยอค.3:1, 3; วว.10:9-10

ยรม. 15:16 1ก ถ้าว่าตามการเปิดเผยทั้งหมดในพระคัมภีร์อันบริสุทธิ์ พระคำของพระเจ้าเหมาะสำหรับให้เรามากิน และเราต้องกินพระคำนั้น (บพส.119:103; มธ.4:4; ฮร.5:12-14; 1ปต.2:2-3). พระคำของพระเจ้าเป็นการหล่อเลี้ยงอันศักดิ์สิทธิ์ในฐานะที่เป็นอาหารเพื่อบำรุงเลี้ยงเรา. พระเจ้าทรงแจกจ่ายความบริบูรณ์ของพระองค์เข้าสู่ภายในของเราเพื่อบำรุงเลี้ยงเราผ่านพระคำซึ่งเป็นอาหารของเรา ให้เราถูกก่อรูปด้วยองค์ประกอบของพระองค์. นี่เป็นด้านที่สำคัญในแผนการบริหารของพระเจ้า. เมื่อเรากินพระคำของพระเจ้า พระคำของพระองค์ก็กลายเป็นความชื่นบานและความยินดีแห่งใจของเรา.

ยรม. 15:16 ข โยบ 23:12; บพส.119:72; มธ.4:4

ยรม. 15:17 ก บพส.1:1; 26:4-5

ยรม. 15:19 1 ข้อ 19-21 เป็นผลสะท้อนของพระยะโฮวาที่มีต่อคำบ่นว่าของยิระมะยา (ข้อ 10-18). ในผลสะท้อนของพระองค์ พระเจ้าทรงมอบการมอบหมายอีกขั้นหนึ่งแก่ยิระมะยา. สรรพนาม “เจ้า” ที่ใช้ที่นี่อาจเป็นข้อบ่งชี้เพิ่มเติมว่าพระเจ้าทรงถือว่ายิระมะยาเป็นหนึ่งกับอิสราเอล (ดูข้อ 13-14 และข้อ 13 คำอธิบาย 1). ทั้งอิสราเอลและยิระมะยา ซึ่งรู้สึกผิดหวังอย่างมากนั้นจำต้องกลับมาหาพระเจ้าเพื่อพระเจ้าจะทรงนำพวกเขากลับคืนมา.

ยรม. 15:19 ก ยรม.3:14

ยรม. 15:19 2 หรือ เปล่งเสียงออกมา. พระคำของพระยะโฮวาเกี่ยวกับการเปล่งเสียงให้สิ่งที่ล้ำค่าออกมาอาจบ่งชี้ว่าพระองค์ทรงถือว่าถ้อยคำบางคำที่ยิระมะยาได้กล่าวไว้ในข้อต่างๆ ก่อนหน้านี้เป็นสิ่งที่ไร้ค่า.

ยรม. 15:20 ก ยรม.1:18-19

ยรม. 15:20 1 ดู 1:18 คำอธิบาย 1.