ยิระมะยา บทที่ 13
ยรม.
13:1 พระยะโฮวาตรัสกับข้าพเจ้าดังนี้ว่า จงไปซื้อผ้าป่านคาดเอวมาผืนหนึ่ง คาดเอวของเจ้าไว้และอย่าจุ่มน้ำ.
ยรม.
13:2 ข้าพเจ้าจึงซื้อผ้าคาดเอวผืนหนึ่งตามพระคำของพระยะโฮวา และคาดเอวของข้าพเจ้าไว้
ยรม.
13:3 และพระคำของพระยะโฮวามาถึงข้าพเจ้าครั้งที่สองว่า
ยรม.
13:4 จงเอาผ้าคาดเอวซึ่งเจ้าได้ซื้อมา และคาดอยู่ที่เอวของเจ้า ลุกขึ้นไปยังแม่น้ำยูเฟรติส แล้วซ่อนผ้านั้นไว้ที่นั่นในซอกหิน.
ยรม.
13:5 ข้าพเจ้าก็ไปและซ่อนผ้านั้นไว้ข้างแม่น้ำยูเฟรติส ดังที่พระยะโฮวาทรงบัญชาข้าพเจ้า.
ยรม.
13:6 ต่อมาอีกหลายวันพระยะโฮวาตรัสกับข้าพเจ้าว่า จงลุกขึ้นไปยังแม่น้ำยูเฟรติส และเอาผ้าคาดเอวซึ่งเราได้สั่งเจ้าให้ซ่อนไว้นั้นมาเสียจากที่นั่น.
ยรม.
13:7 แล้วข้าพเจ้าก็ไปที่แม่น้ำยูเฟรติส และขุดเอาผ้าคาดเอวมาจากที่ซึ่งข้าพเจ้าได้ซ่อนไว้ ผ้าคาดเอวนั้นเสียหมดและใช้การอะไรก็ไม่ได้.
ยรม.
13:8 แล้วพระคำของพระยะโฮวาก็มายังข้าพเจ้าว่า
ยรม.
13:9 พระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า เราจะทำลายความเย่อหยิ่งของยูดาและความเย่อหยิ่งใหญ่หลวงของเยรูซาเล็มเสียอย่างนั้นแหละ.
ยรม.
13:10 คือชนชาติชั่วร้ายนี้ผู้ไม่ยอมรับถ้อยคำของเรา ผู้ที่ดำเนินตามความดื้อรั้นแห่งใจของตนเอง และได้ติดตามพระอื่นๆ ไป เพื่อจะปรนนิบัติและกราบไหว้พระเหล่านั้นจะเป็นเหมือนผ้าคาดเอวนี้ซึ่งใช้การอะไรก็ไม่ได้.
ยรม.
13:11 เพราะผ้าคาดเอวติดอยู่ที่เอวของมนุษย์ฉันใด เราก็ได้ทำให้วงศ์วานทั้งสิ้นของอิสราเอลและวงศ์วานทั้งสิ้นของยูดาติดอยู่กับเราฉันนั้น พระยะโฮวาตรัสดังนี้ เพื่อเขาทั้งหลายจะเป็นพลไพร่ของเรา [ให้เราได้รับ]ชื่อเสียง, คำสรรเสริญ, และสง่าราศี แต่พวกเขาก็ไม่ฟัง.
ยรม.
13:12 เจ้าจงกล่าวถ้อยคำนี้แก่พวกเขา พระยะโฮวาพระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า เหล้าองุ่นจะเต็มถุงหนังทุกใบ. และเขาทั้งหลายจะพูดกับเจ้าว่า เราไม่รู้ดีหรือว่าเหล้าองุ่นจะต้องเต็มถุงหนังทุกใบ?
ยรม.
13:13 แล้วเจ้าจงพูดกับพวกเขาว่า พระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า เราจะให้ผู้ที่อาศัยในดินแดนนี้ทั้งสิ้นเต็มไปด้วยความมึนเมา คือกษัตริย์ทั้งหลายผู้ประทับบนบัลลังก์ของดาวิด, พวกปุโรหิต, พวกผู้เผยพระวจนะ และผู้ที่อาศัยอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มทั้งสิ้น
ยรม.
13:14 และพระยะโฮวาตรัสว่า เราจะเหวี่ยงพวกเขาให้ชนกันและกัน พวกพ่อก็ชนพวกลูก เราจะไม่ไว้ชีวิต หรือสงสาร หรือมีความกรุณาที่จะไม่ทำลายเขา.
ยรม.
13:15 จงฟังและเงี่ยหูฟัง อย่าจองหองไปเลย เพราะพระยะโฮวาได้ตรัสแล้ว.
ยรม.
13:16 จงถวายสง่าราศีแด่พระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าทั้งหลาย ก่อนที่พระองค์จะทรงนำความมืดมา ก่อนที่เท้าของเจ้าจะสะดุดบนภูเขาที่มีแสงสลัว และขณะเมื่อพวกเจ้ามองหาความสว่าง พระองค์ทรงกลับให้เป็นเงาแห่งความตาย [และ]ทรงทำให้เป็นความมืดทึบ
ยรม.
13:17 แต่ถ้าพวกเจ้าไม่ฟัง จิตของข้าพเจ้าก็จะ1ร้องไห้ในที่ลับเพราะความเย่อหยิ่ง[ของเจ้า] ตาของข้าพเจ้าจะ1กร้องไห้อย่างขมขื่นและหลั่งน้ำตา เพราะขฝูงแกะของพระยะโฮวาถูกจับไปเป็นเชลย.
ยรม.
13:18 จงกล่าวแก่กษัตริย์และมารดาของกษัตริย์ว่า พวกท่านจงถ่อมตัวนั่งลง เพราะว่ามงกุฎอันงดงามของท่านได้หล่นลงมาจากศีรษะของท่านแล้ว.
ยรม.
13:19 เมืองต่างๆ ทางทิศใต้ก็ถูกปิด โดยไม่มีใครจะเปิดได้ ยูดาทั้งหมดถูกกวาดต้อนไปแล้ว ถูกกวาดต้อนไปจนหมดสิ้น.
ยรม.
13:20 จงเงยหน้าของเจ้าขึ้นดู เขาเหล่านั้นที่มาจากกทิศเหนือ ฝูงแกะที่ได้มอบไว้ให้แก่เจ้า คือฝูงแกะที่งดงามของเจ้านั้นอยู่ที่ไหน?
ยรม.
13:21 เจ้าจะว่าอย่างไรเมื่อเขาตั้งคนเหล่านั้นไว้เป็นประมุขเหนือเจ้า คือผู้ซึ่งตัวเจ้าเองได้สอนให้เป็นมิตรสหายของเจ้า? กความเจ็บปวดจะไม่เข้ามายึดฉวยเจ้าไว้อย่างความเจ็บปวดของขผู้หญิงที่กำลังทนทุกข์ในการให้กำเนิดหรือ?
ยรม.
13:22 และถ้าเจ้าพูดในใจของเจ้าว่า ทำไมสิ่งเหล่านี้จึงเกิดกับข้า? นั่นก็เพราะความบาปชั่วอันใหญ่หลวงของเจ้า เสื้อคลุมของเจ้าจึงต้องถูกถลกขึ้น และส้นเท้าของเจ้าจึงถูกทำร้าย.
ยรม.
13:23 1คนคูชเปลี่ยนสีผิวของตนเอง หรือเสือดาวเปลี่ยนลายของมันได้หรือ? [ถ้าได้แล้ว]พวกเจ้าผู้ที่กเคยชินต่อการทำความชั่วจึงจะมาทำความดีได้.
ยรม.
13:24 เราจะทำให้พวกเขากระจัดกระจายไปเหมือนแกลบที่ถูกลมจากป่ากันดารพัดไป.
ยรม.
13:25 นี่เป็นส่วนแบ่งของเจ้า เป็นส่วนที่เราได้ตวงออกให้แก่เจ้า พระยะโฮวาตรัสดังนี้แหละ เพราะเจ้าได้ลืมเราเสีย และได้เชื่อพึ่งในความเท็จ.
ยรม.
13:26 ฉะนั้นเราเองจะถลกเสื้อคลุมของเจ้ามาปกหน้าเจ้า คือให้เห็นความอับอายขายหน้าของเจ้า.
ยรม.
13:27 เราได้เห็นการที่น่ารังเกียจของเจ้าคือการคบชู้, การร้องหาคู่ และการล่วงประเวณีด้วยตัณหาของเจ้าบนเนินเขาทั้งหลายที่ในทุ่งนา โอ เยรูซาเล็มเอ๋ย วิบัติแก่เจ้า เจ้าจะยังคงไม่สะอาดอีกนานสักเท่าใด?
คำอธิบาย ยิระมะยา บทที่ 13
ยรม.
13:17 1 ดู 9:1 คำอธิบาย 1.
ยรม.
13:17 ก ยรม.9:1; 14:17; พรท.1:2, 16
ยรม.
13:17 ข ยอค.34:31
ยรม.
13:20 ก ยรม.6:22
ยรม.
13:21 ก ยรม.6:24; 1ธซ.5:3
ยรม.
13:21 ข ยรม.4:31
ยรม.
13:23 1 หรือ คนเอธิโอเปีย. เมื่อได้ละทิ้งพระเจ้าผู้เป็นแหล่งกำเนิดหรือต้นน้ำของน้ำที่มีชีวิตไปแล้ว (2:13) ชาวอิสราเอลจึงชั่วร้ายโดยมีใจที่หลอกลวงเหนือกว่าสิ่งใดทั้งหมดและหมดทางเยียวยาแล้ว (17:9) มีนิสัยที่ผิดบาปซึ่งเปลี่ยนไม่ได้แล้ว เหมือนสีผิวของชาวคูชและลายของเสือดาวที่ไม่อาจเปลี่ยนได้. เรื่องนี้ได้เปิดโปงถึงสภาพการณ์ที่แท้จริงของมนุษย์ที่ตกต่ำ.
ยรม.
13:23 ก เทียบ ยรม.17:9; รม.7:24
