ยิระมะยา บทที่ 1

ยรม. 1:1 1 ความหมายอาจแปลว่า ยาห์ยกให้สูงขึ้น หรือ ยาห์รื้อถอนลง; ยาห์ เป็นรูปย่อของยะโฮวา.

ยรม. 1:2 ก 2พกษ.22:1; 2คนก.34:1

ยรม. 1:3 ก 2พกษ.23:36; 2คนก.36:5; ยรม.25:1

ยรม. 1:3 ข 2พกษ.24:17; 2คนก.36:10

ยรม. 1:3 ค 2พกษ.25:8-11; ยรม.52:15

ยรม. 1:5 ก อซด.33:12, 17

ยรม. 1:5 ข ยซย.49:1, 5

ยรม. 1:5 ค ลก.1:15; ฆต.1:15-16

ยรม. 1:5 1 แปลตามตรงคือ “ประทาน.” ยิระมะยาเกิดมาเป็นปุโรหิต (ข้อ 1) แต่พระเจ้าทรงเรียกเขาให้เป็นผู้เผยพระวจนะ ซึ่งไม่เพียงเป็นผู้เผยพระวจนะแก่ชนชาติอิสราเอลเท่านั้น แต่ยังรวมถึงบรรดาประชาชาติทั้งปวงด้วย (ข้อ 5-8). ดังนั้น เขาจึงเป็นปุโรหิต-ผู้เผยพระวจนะ. เนื้อหาของคำเผยพระวจนะของยิระมะยาคือการที่พระเจ้าทรงทำให้แผนการบริหารของพระองค์สำเร็จลุล่วงผ่านการเฆี่ยนตีอิสราเอล ซึ่งเป็นผู้ที่พระองค์ทรงเลือกสรรในความรักที่เต็มไปด้วยการดูแลอย่างอ่อนโยน, ความกรุณา, และความเห็นอกเห็นใจของพระองค์ อีกทั้งผ่านการพิพากษาบรรดาประชาชาติในความชอบธรรมที่สอดคล้องกับความรักของพระองค์ เพื่อทำให้อิสราเอลกลายเป็นสิ่งทรงสร้างใหม่ที่มีกฎแห่งชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์ทางภายในและมีศักยภาพของชีวิตนี้มารู้จักพระเจ้า (ยรม.31:33-34) เพื่อทำให้พระคริสต์ผู้เป็นความชอบธรรมอันศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขาปรากฏเป็นที่ประจักษ์ (ยรม.23:6; 33:16) ในฐานะที่เป็นศูนย์กลางและการแพร่หลายของพวกเขา.

ยรม. 1:6 ก อซด.4:10; 6:12, 30; ยซย.6:5

ยรม. 1:8 ก ยรม.1:17; ยอค.2:6; 3:9; กจ.18:9

ยรม. 1:8 ข อซด.3:12; พบญ.31:6, 8; ยฮซ.1:5; กจ.18:10

ยรม. 1:9 ก ยซย.6:7; ลก.21:15

ยรม. 1:9 ข ยซย.51:16; ยรม.5:14

ยรม. 1:10 ก ยรม.18:7; 2กธ.10:4-5

ยรม. 1:10 1ก การถอนออก, การทลายลง, และการทำลายเป็นการรื้อถอนของพระยะโฮวา ในขณะที่การก่อสร้างและการปลูกเป็นการยกให้สูงขึ้นของพระยะโฮวา ซึ่งสอดคล้องกับสองความหมายของชื่อยิระมะยา (ดูข้อ 1 คำอธิบาย 1). การก่อสร้างและการปลูกของพระยะโฮวานั้นมีความเกี่ยวข้องกับพระคำของพระองค์. พระคำของพระเจ้าคือการก่อสร้างพระคริสต์และการปลูกพระคริสต์เพื่อการยกชูพระคริสต์ (กจ.20:32; มก.4:14).

ยรม. 1:11 ก อฤธ.17:8

ยรม. 1:11 1ก เกี่ยวข้องกับคำว่า “เฝ้าดู” ในข้อ 12. ในที่นี้ กิ่งของต้นอัลมอนด์เป็นเครื่องหมายเล็งว่าพระเจ้าทรงเฝ้าดูพระคำของพระองค์เพื่อทำให้พระคำสำเร็จเป็นจริง กล่าวคือเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามพระคำของพระองค์ในการลงโทษอิสราเอล (เทียบ พบญ.28:15-68).

ยรม. 1:13 ก ยอค.11:3, 7; 24:3

ยรม. 1:13 1ก หม้อที่กำลังเดือดนั้นเทลงมาจากทิศเหนือเป็นเครื่องหมายเล็งว่าภัยพิบัติ (เหตุร้าย—ข้อ 14) จะปะทุจากทิศเหนือ (ชี้ถึงบาบิโลนโดยเฉพาะ) มาเหนือผู้ที่อาศัยในอิสราเอลทั้งหมด (ข้อ 4:6ข).

ยรม. 1:14 ก ยรม.4:6; 6:1

ยรม. 1:16 ก พบญ.4:28; มคา.5:13; วว.9:20

ยรม. 1:17 ก 1พกษ.18:46; 2พกษ.4:29; โยบ 38:3; ลก.12:35

ยรม. 1:18 ก ข้อ 18-19: ยรม.15:20

ยรม. 1:18 1 บนแผ่นดินโลกมีการต่อสู้เกิดขึ้นตลอดเวลาระหว่างพระเจ้ากับบรรดาผู้ที่ต่อต้านและสู้รบกับพระองค์. พระเจ้าไม่ได้ทรงต่อสู้โดยตรงด้วยตัวของพระองค์เอง แต่ทรงต่อสู้ผ่านทางผู้รับใช้ของพระองค์ที่พระองค์ทรงใช้ออกไป. นี่คือสถานการณ์ในสมัยของยิระมะยา. พระเจ้าทรงใช้กองทัพของพระองค์—คือชายหนุ่มที่ชื่อยิระมะยา—ออกไปต่อสู้กับบรรดาผู้ที่ต่อต้านพระองค์. ยิระมะยาถูกพระเจ้าตระเตรียมตัวไว้พร้อมจนถึงขนาดที่เขากลายเป็นเมืองที่มีป้อม, เสาเหล็ก, และกำแพงทองเหลือง. เนื่องจากพระเจ้าสถิตอยู่กับเขาเพื่อช่วยเขาให้รอดพ้น บรรดาผู้ที่ต่อต้านจึงไม่อาจมีชัยชนะเหนือเขาได้ (ข้อ 19).