ยะซายา บทที่ 9

ยซย. 9:1 ก ข้อ 1ข-2: มธ.4:15-16

ยซย. 9:1 ข 2พกษ.15:29; 2คนก.16:4

ยซย. 9:1 1 ทะเลฆาลิลาย.

ยซย. 9:1 2 ดู มธ.4:15 คำอธิบาย 1.

ยซย. 9:2 ก ลก.1:79; กจ.26:18

ยซย. 9:2 1 คำพยากรณ์นี้ได้สำเร็จเป็นจริงใน มธ.4:12-16 เมื่อพระคริสต์ได้เสด็จมายังฆาลิลาย ในฐานะความสว่างที่ยิ่งใหญ่ — ความสว่างแท้, ความสว่างแห่งชีวิต (ยฮ.1:9, 4; 8:12) — เพื่อส่องสว่างบนพลไพร่ที่ดำเนินอยู่ในความมืด (ยฮ.1:5; กจ.26:18; 1ปต.2:9ข) และผู้ที่อาศัยอยู่ในเงาแห่งความตาย (ลก.1:78-79). การส่องสว่างของพระคริสต์ในฐานะความสว่างที่ยิ่งใหญ่ที่มาถึงพลไพร่ของพระเจ้านั้นได้ช่วยพวกเขาให้รอดจากความมืดแห่งความตาย, ปลดปล่อยพวกเขาจากการผูกมัดแห่งความมืด (ข้อ 3; กซ.1:13), หักแอกที่อยู่บนตัวของพวกเขา (ข้อ 4; 10:26-27), และทำลายศัตรูของพวกเขาพร้อมทั้งยุทธภัณฑ์ของพวกมัน (ข้อ 5).

ยซย. 9:2 ข ยซย.60:1-3; มคา.7:8-9

ยซย. 9:2 ค บพส.23:4

ยซย. 9:3 ก ยซย.26:15

ยซย. 9:3 1ก คำพยากรณ์นี้ชี้ถึงการเพิ่มพูน, แผ่ขยาย, และเติบโตของพระคริสต์บนแผ่นดินโลกผ่านผู้เชื่อทั้งหมดในพันธสัญญาใหม่ผู้เป็นชาวนาที่ได้เก็บเกี่ยวและเป็นนักรบที่ได้ของริบดังที่ได้กล่าวถึงในตอนท้ายของข้อนี้.

ยซย. 9:4 ก วนฉ.7:25; บพส.83:9; ยซย.10:26

ยซย. 9:4 1ก องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงหักแอกอันเป็นภาระของพลไพร่ของพระเจ้า, หักไม้เท้าบนบ่าของพวกเขา, และหักคทาของผู้ที่กดขี่พวกเขาโดยการส่องสว่างของพระคริสต์ เหมือนอย่างในวันของคนมิดยาน เมื่อฆิดโอนได้รับชัยชนะอย่างยิ่งใหญ่เหนือชนชาติมิดยาน (วนฉ.7:22-25). ชนชาติอัสซีเรียมารุกรานยูดาและกดขี่พวกเขา แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงทำลายพวกเขาเหมือนกับที่พระองค์ได้ทรงทำลายชนชาติมิดยานผ่านฆิดโอน (2พกษ.19:35-37).

ยซย. 9:5 ก วว.19:13

ยซย. 9:5 ข ยซย.66:15-16

ยซย. 9:6 1 ทารกคนหนึ่งซึ่งเกิดมาจากหญิงพรหมจารี (7:14) คือบุตรที่พระบิดาองค์นิรันดร์ประทานให้. พระคริสต์ทรงเป็นทารกที่บังเกิดจากทั้งสภาพพระเจ้าและสภาพมนุษย์ (มธ.1:20-23) และพระองค์ยังทรงเป็นบุตรในสภาพพระเจ้าที่พระบิดาองค์นิรันดร์ประทานให้. พระบิดาองค์นิรันดร์ประทานบุตรอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์เป็นของขวัญแก่เราผ่านการบังเกิดของทารกที่มีทั้งสภาพพระเจ้าและมนุษย์. ในการประทานเช่นนี้ ทุกคนที่เชื่อและต้อนรับพระบุตรที่รักผู้นี้ก็จะได้รับชีวิตนิรันดร์ (ยฮ.3:16; 1ยฮ.5:11-12). ดู 7:14 คำอธิบาย 1.

ยซย. 9:6 ก ยซย.7:14; มธ.1:21; ลก.2:11

ยซย. 9:6 2 วลี “เพื่อเรา” และ “แก่เรา” (ภาษาเดิมเป็นคำเดียวกัน) ซึ่งได้มีการกล่าวซ้ำนั้นบ่งชี้ถึงการเน้นย้ำว่าทุกด้านของพระคริสต์ที่ได้เปิดเผยในข้อนี้มีไว้เพื่อประสบการณ์ส่วนบุคคลและเป็นทัศนะภายในของเรา.

ยซย. 9:6 ข ยฮ.3:16

ยซย. 9:6 3 หรือ ควบคุม, อำนาจครอบครอง. ในข้อถัดไปก็เช่นเดียวกัน. การบริหารปกครองอันศักดิ์สิทธิ์นั้นอยู่บนบ่าของพระคริสต์ผู้เป็นองค์มหัศจรรย์.

ยซย. 9:6 ค วนฉ.13:18

ยซย. 9:6 4ค แปลตามตรงคือ ความมหัศจรรย์ของที่ปรึกษา หรือ ความมหัศจรรย์, ที่ปรึกษา. พระคริสต์ทรงมหัศจรรย์ (วนฉ.13:18) และพระองค์ยังทรงเป็นที่ปรึกษาด้วย. พระองค์ทรงให้คำปรึกษาแก่เรา แล้วจากนั้นในฐานะพระเจ้าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ พระองค์ทรงเป็นฤทธิ์เดชและกำลังเพื่อมาทำให้คำปรึกษานั้นสำเร็จลุล่วง (1กธ.1:24).

ยซย. 9:6 5 ในฐานะทารกที่เกิดมาเพื่อเรา พระคริสต์ทรงเป็นพระเจ้าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ (มธ.2:11; รม.9:5; ฮร.1:8) และในฐานะบุตรที่ประทานแก่เรา พระองค์ทรงเป็นพระบิดาองค์นิรันดร์ (63:16; 64:8; ยฮ.5:43; 10:30; 14:7-10). ดู 63:16 คำอธิบาย 1.

ยซย. 9:6 ง บพส.45:6; ตต.2:13

ยซย. 9:6 จ เทียบ ยฮ.14:10

ยซย. 9:6 ฉ ลก.2:14; อฟ.2:14; ฮร.7:2

ยซย. 9:6 6ฉ พระคริสต์ทรงเป็นองค์สันติราชต่อเรา (อฟ.2:14) ในเรื่องที่พระองค์ทรงปกครองอยู่ภายในเราเป็นสำคัญ (กซ.3:15).

ยซย. 9:7 1 ตั้งแต่ช่วงเวลาในเยเนซิศบทที่ 11 เมื่อมนุษย์ละทิ้งพระเจ้าในฐานะผู้ปกครองของพวกเขา แล้วตั้งตัวเองขึ้นมาเป็นผู้ปกครอง เรื่องของการปกครองก็ได้กลายเป็นปัญหาที่ใหญ่หลวงสำหรับมนุษย์. แต่เมื่อการฟื้นสภาพมาถึง (กจ.3:21) พระคริสต์จะทรงเป็นผู้ปกครองเพียงหนึ่งเดียว และการปกครองของพระเจ้าตรีเอกภาพจะอยู่บนบ่าของพระองค์ (ข้อ 6). การปกครองนี้จะเพิ่มพูนขึ้นและเติมเต็มทั่วทุกมุมโลก (บพส.72:8; ซคย.9:10ข; ดู ดนอ.2:35 คำอธิบาย 3) ทำให้แผ่นดินโลกเต็มไปด้วยสันติสุข (เทียบ 2:4; 11:6-9).

ยซย. 9:7 ก ดนอ.2:44; ลก.1:32-33

ยซย. 9:7 ข ลก.1:32

ยซย. 9:7 2ข ก่อนอื่นการปกครองของพระคริสต์บนพระที่นั่งของดาวิดเหนืออาณาจักรของพระองค์จะเกิดขึ้นในอาณาจักรพันปี แล้วจากนั้นก็เกิดขึ้นในฟ้าสวรรค์ใหม่และแผ่นดินโลกใหม่ไปจนถึงโลกนิรันดร์. ดู ลก.1:32-33 และ ข้อ 33 คำอธิบาย 1.

ยซย. 9:7 ค 2พกษ.19:31; ยซย.37:32; ยฮ.12:34

ยซย. 9:8 1 ยะซายา 9:8—10:34 แสดงให้เห็นว่าทั้งอาณาจักรอิสราเอลที่ถูกกดขี่และอาณาจักรอัสซีเรียที่ทำการกดขี่นั้นล้วนอยู่ภายใต้การพิพากษาของพระเจ้า. แท้จริงแล้ว การพิพากษาทั้งสองนี้เป็นการพิพากษาเดียว (10:22-23). หลังจากสมัยของซะโลโม ชนชาติอิสราเอลถูกแบ่งออกเป็นอาณาจักรอิสราเอลทางตอนเหนือและอาณาจักรยูดาทางตอนใต้ (1พกษ.11:26—12:20). เนื่องจากอาณาจักรอิสราเอลได้ตกต่ำจนถึงขั้นที่อยู่ในระดับของชาวต่างชาติ กระทั่งได้กลายเป็นพันธมิตรกับกษัตริย์แห่งอารัม (7:1) อิสราเอลจึงไม่เพียงอยู่ภายใต้การลงโทษของพระเจ้าเท่านั้น แต่ยังอยู่ภายใต้การพิพากษาของพระองค์ด้วย. การลงโทษของพระเจ้าที่มีต่ออิสราเอล (เอ็ฟรายิม — ข้อ 9) ได้กลายเป็นการพิพากษาที่มีต่ออิสราเอล.

ยซย. 9:13 ก ยรม.5:3; ฮซอ.7:10

ยซย. 9:14 ก ยซย.10:17; วว.18:8

ยซย. 9:16 ก ยซย.3:12; มธ.15:14