ยะซายา บทที่ 63

ยซย. 63:1 1 ในข้อ 1-6, 9; 64:1; 65:17-25 และ 66:15-16, 22 พระคริสต์ทรงเป็นทูต[ที่อยู่ต่อ]พระพักตร์ของพระยะโฮวา (ข้อ 9) เพื่อจัดการกับบรรดาประชาชาติ. พระองค์จะทรงเปิดฟ้าสวรรค์และเสด็จมาเพื่อช่วยอิสราเอลให้รอดจากบรรดาประชาชาติ (ข้อ 9; 64:1). พระองค์จะเสด็จมาพร้อมด้วยไฟเพื่อพิพากษาบรรดาประชาชาติทั่วทั้งแผ่นดินโลกด้วยการเผาผลาญของพระองค์ (66:15-16ก). พระองค์ยังจะเสด็จมาย่ำในบ่อย่ำองุ่นใหญ่ เพื่อทำลายผู้ต่อต้านพระคริสต์และคนชั่วของบรรดาประชาชาติในสงครามอะระมะเฆโดน (ข้อ 1-6; วว.16:12-16; 19:19-21). ในที่สุด เมื่อพระคริสต์เสด็จกลับมา พระองค์จะทรงนำเข้าสู่ช่วงเวลาแห่งการฟื้นสภาพ — คืออาณาจักรพันปีไปจนถึงฟ้าสวรรค์ใหม่และแผ่นดินโลกใหม่ (65:17-25; 66:22; วว.20:4-6; 22:1).

ยซย. 63:1 ก ยซย.9:5; วว.19:13

ยซย. 63:1 ข ยซย.34:6

ยซย. 63:2 ก พรท.1:15; วว.14:19-20

ยซย. 63:2 1ก บ่อย่ำองุ่นในที่นี้และใน วว.14:19-20 และ 19:15 ชี้ถึงสงครามที่อะระมะเฆโดน. พระคริสต์ในฐานะผู้ที่ได้รับการชโลมจากพระยะโฮวาจะเสด็จมาย่ำบ่อย่ำองุ่นเพื่อช่วยอิสราเอลให้รอดจากบรรดาประชาชาติ (ข้อ 1-6). ในช่วงสามปีครึ่งสุดท้ายของยุคนี้ ซึ่งเป็นช่วงเวลาของภัยพิบัติใหญ่ (มธ.24:21) ผู้ต่อต้านพระคริสต์จะข่มเหงชาวยิวอย่างถึงที่สุด โดยมุ่งหมายจะทำลายอิสราเอลให้หมดสิ้น. ก่อนเวลานั้น ชาวอิสราเอลเกือบทั้งหมดจะถูกนำกลับมายังดินแดนบริสุทธิ์. จากนั้นก่อนภัยพิบัติ ผู้ต่อต้านพระคริสต์จะทำพันธสัญญาแห่งสันติภาพกับอิสราเอลเป็นเวลาเจ็ดปีเพื่อให้พวกเขามีอิสรภาพ (ดนอ.9:27). ทว่าหลังจากสามปีครึ่ง ผู้ต่อต้านพระคริสต์จะเปลี่ยนใจและต่อต้านศาสนาทุกประเภท (ดนอ.11:36). หลังจากทำลายโรมันคาทอลิกแล้ว (วว.17:16-18) ผู้ต่อต้านพระคริสต์จะพยายามทำลายศาสนายูดาย. ในตอนท้ายของสามปีครึ่งสุดท้าย ผู้ต่อต้านพระคริสต์จะเป็นมูลเหตุให้กองทัพของบรรดาประชาชาติล้อมกรุงเยรูซาเล็มไว้. อาณาบริเวณทั้งหมดตั้งแต่เมืองบัศราถึงภูเขามะฆีโด (อะระมะเฆโดน — วว.16:16) จะถูกกองทัพยึดครองโดยมีกรุงเยรูซาเล็มเป็นศูนย์กลาง. เมื่อพระคริสต์เสด็จกลับมา พระองค์พร้อมด้วยผู้มีชัยชนะในฐานะเจ้าสาวของพระองค์จะเสด็จลงมาถึงเมืองบัศรา (ข้อ 1) และเริ่มต้นจากที่นั่น พระองค์จะทรงย่ำบ่อย่ำองุ่น จะทรงทำลายกองทัพทั้งหมด. เช่นนี้ พระองค์จะช่วยอิสราเอลให้รอดพ้นจากการทำลายล้าง. ดู วว.14:17-20; 16:16; และ 19:11-21 และคำอธิบายในข้อเหล่านั้น.

ยซย. 63:4 ก ยซย.34:8; 61:2

ยซย. 63:5 ก ยซย.41:28; 59:16; เทียบ วว.5:4

ยซย. 63:5 ข บพส.98:1; ยซย.59:16

ยซย. 63:9 ก อซด.14:19; 23:20-21; มลค.3:1; กจ.12:11

ยซย. 63:9 1ก นี่คือพระคริสต์ในฐานะทูตของพระยะโฮวา. วลี “ทูตแห่งพระพักตร์ของพระองค์” บ่งชี้ว่าทูตผู้นี้เองคือพระพักตร์ (การสถิตอยู่) ของพระยะโฮวา. พระคริสต์ในฐานะทูตของพระยะโฮวานั้นสถิตอยู่กับอิสราเอลเสมอในการทนทุกข์ของพวกเขาตั้งแต่เอ็กโซโดบทที่ 3 ผ่านยะซายาบทที่ 63 ไปจนถึงซะคาระยาบทที่ 1. “ผู้ที่ได้รับการชโลมจากพระยะโฮวา” (เทียบ 61:1-3) เป็นคำที่หวานชื่นสำหรับพลไพร่ของพระเจ้า แต่ “ทูตแห่งพระพักตร์ของพระองค์” เป็นคำที่ส่วนใหญ่ใช้กับศัตรูของพลไพร่ของพระเจ้า. ทูตของพระยะโฮวา ซึ่งก็คือองค์พระเยซูเจ้าในฐานะพระพักตร์ (การสถิตอยู่) ของพระเจ้าตรีเอกภาพคือผู้ซึ่งจะเสด็จมาเพื่อปราบผู้ต่อต้านพระคริสต์และกองทัพของมันให้พ่ายแพ้ไปที่อะระมะเฆโดน (ข้อ 1-6).

ยซย. 63:9 ข อซด.19:4; พบญ.1:31; 32:11-12

ยซย. 63:10 ก บพส.51:11; รม.1:4

ยซย. 63:10 1ก ดู บพส.51:11 คำอธิบาย 2. ข้อ 11 ก็เช่นเดียวกัน.

ยซย. 63:10 ข บพส.78:40; อฟ.4:30; 1ธซ.5:19

ยซย. 63:11 1 หรือ แล้วพลไพร่ของพระองค์ระลึกถึงสมัยโบราณของโมเซ.

ยซย. 63:11 ก อซด.14:30; 32:11-12; อฤธ.14:13-14; ยรม.2:6

ยซย. 63:11 ข อฤธ.11:17, 25; นฮย.9:20; ดนอ.4:8

ยซย. 63:12 ก อซด.14:21; นฮย.9:11

ยซย. 63:13 ก บพส.106:9

ยซย. 63:14 ก 2ซมอ.7:23

ยซย. 63:15 ก พบญ.26:15; บพส.80:14

ยซย. 63:16 1 พระคำข้อนี้ในคำเผยพระวจนะของยะซายาพร้อมกับ 64:8 เป็นการพัฒนาต่อเนื่องของสิ่งที่ยะซายาได้เผยพระวจนะเกี่ยวกับพระคริสต์ในฐานะพระบิดาองค์นิรันดร์ใน 9:6. ในข้อนี้ พระคริสต์ในฐานะพระบิดาองค์นิรันดร์ทรงเป็นพระผู้ไถ่ (ตต.2:13-14; 1ปต.1:18-19) และใน 64:8 พระองค์ทรงเป็นพระผู้สร้าง (ยฮ.1:3; ฮร.1:10).

ยซย. 63:16 ก อซด.4:22; พบญ.32:6; 1คนก.29:10; ยซย.64:8; ยรม.3:19; มก.7:27; ยฮ.8:41

ยซย. 63:16 ข ยซย.41:14