ยะซายา บทที่ 57
(10) สภาพการณ์ที่ชั่วร้ายและความต้องการของคนชั่วในวงศ์วานของยาโคบ ผู้ไม่เกี่ยวข้องกับพระคริสต์ในฐานะผู้รับใช้ของพระยะโฮวา
57:1–58:14
57:1–58:14
ก. การที่คนชอบธรรมกับคนที่อยู่ในธรรมจะตายเสียก็ดีกว่าเพื่อพวกเขาจะได้ถูกแบ่งแยกออกจากคนชั่ว
57:1-2
57:1-2
ยซย.
57:1 คนชอบธรรมพินาศ และไม่มีผู้ใดใส่ใจ คนอยู่ในธรรมถูกเอาไปเสีย โดยไม่มีใครพิจารณาว่าคนชอบธรรมถูกเอาไปเสียจากความชั่วร้าย.
ยซย.
57:2 เขาเข้าไปในสันติสุข ผู้ดำเนินในความเที่ยงตรงของเขาก็พักสงบบน1ที่นอนของเขา.
ข. ความชั่วร้ายของคนชั่วในวงศ์วานของยาโคบ
57:3-10
57:3-10
ยซย.
57:3 แต่พวกเจ้า บรรดาบุตรชายของแม่มด เชื้อสายของคนล่วงประเวณีและหญิงแพศยา จงเข้ามาใกล้ที่นี่.
ยซย.
57:4 พวกเจ้าพูดเย้ยหยันผู้ใด? เจ้าอ้าปากกว้างแลบลิ้นใส่ใคร? เจ้าทั้งหลายเป็นลูกแห่งการล่วงละเมิด เป็นเชื้อสายแห่งการหลอกลวงไม่ใช่หรือ?
ยซย.
57:5 พวกเจ้าผู้เร่าร้อน[ด้วยราคะ]ท่ามกลาง1ต้นโอ๊ก ภายใต้ต้นไม้เขียวสดทุกต้น ทั้งฆ่าลูกทั้งหลายของเจ้าในหุบเขาใต้ซอกหินของหน้าผา.
ยซย.
57:6 ส่วนของเจ้าอยู่ท่ามกลาง[หิน]เกลี้ยงเกลาของหุบเขา พวกมันใช่แล้ว พวกมันเป็นส่วนแบ่งของเจ้า เจ้าได้เทเครื่องบูชาดื่มด้วย และนำเครื่องบูชาธัญญาหารมาถวายแก่พวกมัน เราจะยอมผ่อนปรนในเรื่องเหล่านี้หรือ?
ยซย.
57:7 บนภูเขาสูงตระหง่าน เจ้าตั้งที่นอนของเจ้าไว้ และเจ้าไปถวายเครื่องสัตวบูชาที่นั่น.
ยซย.
57:8 เจ้าได้ตั้งที่ระลึกของเจ้าไว้หลังประตูและเสาประตู เพราะว่าในการละทิ้งเรานั้น เจ้าได้เปลือยกายของเจ้า แล้วเจ้าขึ้นไปบนนั้น เจ้าทำให้ที่นอนของเจ้ากว้างออกไป และเจ้าทำข้อตกลงกับพวกมันเพื่อเจ้าเอง เจ้ารักที่นอนของพวกมัน และเจ้ามองดูความเปลือยเปล่า[ของพวกมัน].
ยซย.
57:9 เจ้าเดินทางไปหากษัตริย์พร้อมกับน้ำมัน และทวีน้ำหอมของเจ้า เจ้าได้ส่งทูตของเจ้าไปไกล และลดต่ำลงไปถึงแดนมรณา.
ยซย.
57:10 เจ้าเหน็ดเหนื่อยเพราะการเดินทางที่ยาวไกล แต่เจ้าไม่ได้พูดว่า หมดหวัง เจ้าพบกำลังที่ได้รับการเปลี่ยนใหม่ เจ้าจึงไม่ได้อ่อนกำลังไป.
ค. คนชั่วในวงศ์วานของยาโคบที่ไม่ระลึกถึงพระยะโฮวาและไม่เกรงกลัวพระองค์
57:11–13ก
57:11–13ก
ยซย.
57:11 เจ้ากังวลใจและเกรงกลัวใคร? เจ้าจึงได้โกหกและไม่ระลึกถึงเรา ทั้งไม่เอาใจใส่[เรื่องนี้] เรามิใช่นิ่งเงียบอยู่เป็นเวลานาน แต่เจ้าก็ยังไม่เกรงกลัวเราหรือ?
ยซย.
57:12 เราจะเผยถึงความชอบธรรมและการกระทำของเจ้า แต่มันก็ไม่เป็นประโยชน์ต่อเจ้า.
ยซย.
57:13 เมื่อเจ้าร้องขอ ก็ให้[รูปเคารพ]ที่เจ้าสะสมไว้นั้นช่วยเจ้าให้รอดพ้นซี แต่ลมจะพัดมันไปทั้งหมด ลำพังลมหายใจก็หอบ[มัน]ไปแล้ว.
ง. การอวยพระพรของพระยะโฮวาที่มีต่อผู้ที่ลี้ภัยในพระองค์
57:13ข–21
57:13ข–21
แต่1กผู้ลี้ภัยในเราจะได้รับแผ่นดินเป็นมรดก และจะได้ถือครองภูเขาบริสุทธิ์ของเรา.
ยซย.
57:14 และจะมีการกล่าวว่า จงสร้างขึ้น จงสร้างขึ้น และจงกตระเตรียมทาง จงรื้อถอนอุปสรรคจากทางของพลไพร่เรา.
ยซย.
57:15 องค์ผู้สูงส่งและได้รับการยกชู ผู้ทรงอาศัยอยู่นิรันดร์ ทรงพระนามว่ากบริสุทธิ์ ตรัสดังนี้ว่า เราอาศัยอยู่ในที่สูงและบริสุทธิ์ และอยู่กับผู้สำนึกผิดและมี1วิญญาณที่ขต่ำต้อย เพื่อกระทำให้วิญญาณของผู้ที่ต่ำต้อยเฟื่องฟูขึ้น และใจของผู้สำนึกผิดเฟื่องฟูขึ้น.
ยซย.
57:16 กเพราะเราจะไม่โต้แย้งอยู่เป็นนิตย์ หรือโกรธอยู่เรื่อยไป เพราะวิญญาณจะสลบไสลต่อหน้าเรา ทั้งจิตที่เราได้สร้างมานั้น.
ยซย.
57:17 เราโกรธเนื่องด้วยความบาปชั่วเรื่องความโลภในผลกำไรอธรรมของเขา เราตีเขา เราซ่อนตัวด้วยความโกรธ แต่เขายังเดินกลับไปยังวิถีของใจเขาเอง.
ยซย.
57:18 เราได้เห็นวิถีทางของเขาแล้ว และเราจะรักษาเขาให้หาย เราจะนำเขาและฟื้นสภาพการปลอบโยนให้แก่เขา [และ]ให้แก่ผู้ไว้ทุกข์ของเขา
ยซย.
57:19 ทั้งสร้างผลของริมฝีปาก: สันติสุข สันติสุขแก่คนกไกลและแก่คนใกล้ และเราจะขรักษาเขาให้หาย พระยะโฮวาตรัส.
ยซย.
57:20 แต่1คนชั่วนั้นเหมือนกทะเลที่ปั่นป่วน ซึ่งนิ่งสงบอยู่ไม่ได้ และน้ำของมันก็กวนตมและโคลนขึ้นมา.
ยซย.
57:21 พระเจ้าของข้าพเจ้าตรัสว่า กไม่มีสันติสุขแก่คนชั่ว.
คำอธิบาย ยะซายา บทที่ 57
ยซย.
57:2 1 หรือ หลุมฝังศพ.
ยซย.
57:5 1 ต้นไม้ที่ใช้ในการกราบไหว้รูปเคารพ.
ยซย.
57:13 ก บพส.2:12
ยซย.
57:13 1ก การลี้ภัยในองค์พระผู้เป็นเจ้าคือการเข้าสู่พระองค์และพักอาศัยอยู่ในพระองค์เพื่อรับสุขพระองค์. เมื่อเราพักอาศัยอยู่ในองค์พระผู้เป็นเจ้าและยึดพระองค์เป็นที่ลี้ภัยของเรา เราก็จะได้รับสุขพระองค์ และในที่สุดเราจะได้รับพระองค์ในฐานะแผ่นดินเป็นมรดก และถือครองพระองค์ในฐานะภูเขาสูงของเรา.
ยซย.
57:14 ก ยซย.40:3; 62:10; ลก.3:4
ยซย.
57:15 ก โยบ 6:10; ลก.1:49
ยซย.
57:15 1 ดู 66:1 คำอธิบาย 1.
ยซย.
57:15 ข มธ.5:3; ยก.4:6; 1ปต.5:5
ยซย.
57:16 ก บพส.103:9; ยรม.3:12
ยซย.
57:19 ก อฟ.2:17
ยซย.
57:19 ข ยรม.3:22
ยซย.
57:20 1 สภาพการณ์ที่ชั่วร้ายของคนชั่วคือการที่พวกเขาไม่มาหาองค์พระผู้เป็นเจ้าเพื่อกินและรับสุขพระองค์ (เทียบ 55:1-2). พวกเขาทำหลายสิ่งหลายอย่าง แต่ไม่มาติดต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า, ไม่นำพระองค์มาใช้สอย, ไม่ต้อนรับพระองค์, ไม่ลิ้มรสพระองค์, และไม่รับสุขพระองค์. ไม่มีสิ่งใดที่ชั่วร้ายไปกว่านี้อีกแล้วในสายพระเนตรของพระองค์. เทียบ 55:7 คำอธิบาย 1.
ยซย.
57:20 ก ยด.13; เทียบ ยก.1:6
ยซย.
57:21 ก ยซย.48:22
