ยะซายา บทที่ 46
(4) ดังที่มีแบบเล็งโดยไซรัสเพื่อปลดปล่อยอิสราเอลผู้เป็นที่รักของพระยะโฮวาซึ่งถูกจับไปเป็นเชลยออกจากบาบิโลน
46:1—48:22
46:1—48:22
ยซย.
46:1 1กพระเบลก้มต่ำลง 2พระเนโบก็ค้อมตัวลง รูปเคารพของพระเหล่านี้อยู่บนสัตว์ป่าและสัตว์เลี้ยง สิ่งที่พวกเจ้าแบกอยู่ก็เป็น3ภาระต่อ[สัตว์]ที่เหนื่อยอ่อน.
ยซย.
46:2 พวกมันค้อมตัวลงและก้มต่ำลงด้วยกัน ไม่สามารถเปลื้องภาระนั้นไปได้ พวกมันเองก็ตกไปเป็นกเชลย.
ยซย.
46:3 โอ วงศ์วานของยาโคบเอ๋ย จงฟังเรา และทุกคนที่กเหลืออยู่ในวงศ์วานของอิสราเอล ผู้ซึ่งเราขอุ้มมาตั้งแต่เกิด แบกมาตั้งแต่อยู่ในครรภ์
ยซย.
46:4 จนกระทั่งเจ้าแก่ กเราก็คือผู้นั้น เราจะอุ้มชู[เจ้า]จน[เจ้า]ผมหงอก เราได้สร้างและเราจะแบกไว้ เราจะอุ้มชูและเราจะช่วยให้รอดพ้น.
ยซย.
46:5 กเจ้าจะเปรียบเราเหมือนผู้ใด? และให้[เรา]เท่าเทียม[กับใคร]? หรือเปรียบเทียบใครเป็นเหมือนเรา?
ยซย.
46:6 พวกที่เทกทองคำออกจากถุง และชั่งเงินในตาชั่ง พวกเขาจ้างช่างทองคนหนึ่ง และทำให้เป็นพระ แล้วเขาทั้งหลายก็ก้มลงกระทั่งกราบไหว้[มัน]
ยซย.
46:7 เขาทั้งหลายยกรูปนั้นขึ้นบ่าแล้วแบกไป พวกเขาตั้งมันไว้ประจำที่ และมันก็ตั้งอยู่ที่นั่น. มันไปจากที่ไม่ได้ แม้[คน]มาร้องขอต่อรูปนั้น มันก็ไม่ตอบ และไม่อาจช่วยเขาให้รอดจากความทุกข์ยากของเขา.
ยซย.
46:8 จงจำข้อนี้ไว้และตั้งมั่นคง โอ เจ้าผู้ล่วงละเมิดทั้งหลาย จงคิดคำนึงไว้ในใจ.
ยซย.
46:9 จงจำสิ่งเก่าก่อนที่ล่วงเลยมาแล้วว่าเราเป็นพระเจ้า และไม่มีผู้อื่นอีก เราเป็นพระเจ้า และไม่มีใครเป็นเหมือนเรา
ยซย.
46:10 ผู้แจ้งตอนจบให้ทราบตั้งแต่เริ่มต้น และแจ้งสิ่งที่ยังไม่ได้ทำนั้นให้ทราบตั้งแต่อดีตกาล ทั้งกล่าวว่า ‘กแผนงานของเราจะตั้งมั่นคง และเราจะทำทุกสิ่งตามความประสงค์ของเราให้สำเร็จครบถ้วน’
ยซย.
46:11 เราเรียก1นกล่าเหยื่อมาจากกตะวันออก คือคนที่[สำเร็จ]แผนงานของเราจากแดนไกล. เออ เราพูดแล้ว เราจะให้มันเป็นไป เรามุ่งหมายไว้แล้ว และเราจะทำเป็นแน่.
ยซย.
46:12 โอ เจ้าทั้งหลายผู้มีใจดื้อด้าน เจ้าผู้ห่างไกลจากความชอบธรรม จงฟังเรา
ยซย.
46:13 เราจะนำความชอบธรรมของเรามากใกล้ มันไม่ไกลเลย และความรอดของเราจะไม่รอช้า เราจะให้ความรอดในซีโอน [และ]ให้สง่าราศีของเราแก่อิสราเอล.
คำอธิบาย ยะซายา บทที่ 46
ยซย.
46:1 ก ยซย.21:9; ยรม.50:2; 51:44
ยซย.
46:1 1ก หนึ่งในพระของชาวบาบิโลน บางคนคิดว่าเป็นชื่อบาบิโลนของพระบาละ.
ยซย.
46:1 2 รูปเคารพของชาวบาบิโลน.
ยซย.
46:1 3 เมื่ออิสราเอลถูกชาวบาบิโลนจับไปเป็นเชลย พลไพร่ของพระเจ้าก็ยังคงไม่ละทิ้งรูปเคารพของตน และต้องนำรูปเคารพเหล่านั้นออกจากแผ่นดินงามไปยังบาบิโลนด้วย. สิ่งใดก็ตามที่เข้ามาแทนที่พระเจ้าหรือยึดครองฐานะของพระเจ้า สิ่งนั้นก็ได้กลายเป็นรูปเคารพและกลายเป็นภาระให้กับผู้ที่กราบไหว้มัน.
ยซย.
46:2 ก ยรม.43:12; 48:7
ยซย.
46:3 ก ยซย.10:20
ยซย.
46:3 ข อซด.19:4; พบญ.1:31; บพส.71:6
ยซย.
46:4 ก ยซย.41:4; 48:12; บพส.102:27; มลค.3:6
ยซย.
46:5 ก ยซย.40:18, 25
ยซย.
46:6 ก ยซย.40:19; ฮบฆ.2:19; กจ.17:29
ยซย.
46:10 ก บพส.33:11; สภษ.19:21; กจ.4:28
ยซย.
46:11 1 ชี้ถึงไซรัสใน 44:28 และ 45:1. ในบทที่ 46—48 พระคริสต์ในฐานะผู้รับใช้ของพระยะโฮวานั้นมีไซรัสเป็นแบบเล็ง เพื่อมาปลดปล่อยเชลยของอิสราเอลผู้เป็นที่รักของพระยะโฮวาจากบาบิโลน. ดู 41:2 คำอธิบาย 1. ไซรัสเป็น “นกล่าเหยื่อ” ที่พระเจ้าทรงเรียกมาเพื่อทำการสยบบรรดาประชาชาติ.
ยซย.
46:11 ก ยซย.41:2, 25
ยซย.
46:13 ก ยซย.51:5; เทียบ รม.10:6-8
