ยะซายา บทที่ 41

ยซย. 41:1 1 ในบทที่ 41—66 ยะซายาได้ใช้สามฝ่ายมาเป็นแบบเล็งถึงพระคริสต์ในฐานะผู้รับใช้ของพระยะโฮวา (มธ.12:15-21): ไซรัสกษัตริย์แห่งเปอร์เซีย, อิสราเอล, และยะซายาผู้เผยพระวจนะ. ผู้รับใช้ทั้งสามนี้และพระคริสต์ผู้ครอบคลุมสรรพสิ่งนั้นเป็นหนึ่งเดียวกัน คือเป็นผู้ที่รับใช้พระยะโฮวาพระเจ้าเพื่อความชอบพระทัยอันดีงามของพระองค์ในการปลดปล่อยและเร่งเร้าผู้ที่พระเจ้าทรงเลือกสรรให้มาก่อสร้างพระวิหารของพระเจ้าและเมืองของพระเจ้าเพื่อก่อตั้งอาณาจักรของพระเจ้าขึ้นมา ซึ่งจะขยายใหญ่ขึ้นและสำเร็จสุดยอดเป็นกรุงเยรูซาเล็มใหม่
ในสี่สิบบทแรกของหนังสือเล่มนี้ ยะซายาได้เปิดเผยอย่างซ่อนเร้นถึงแผนการบริหารของพระเจ้า ซึ่งต้องการได้มาซึ่งคนกลุ่มหนึ่งมาทำให้พระคริสต์ในฐานะการแปรสภาพเป็นรูปธรรมของพระเจ้าจะได้สำแดงออกเป็นทุกสิ่ง เพื่อพระองค์จะได้กลายเป็นศูนย์กลางและการแพร่หลายของทุกสิ่งในแผนการบริหารของพระเจ้า (ดู 22:25 คำอธิบาย 1). พระเจ้าที่อยู่ในพระคริสต์และพระคริสต์กับพระเจ้าได้บรรลุถึงจุดนี้ คือการที่พระคริสต์ได้รับการสำแดงออกในฐานะศูนย์กลางและการแพร่หลายของพระเจ้าจนถึงขั้นที่สามฝ่ายนี้คือ ไซรัสกษัตริย์ชาวต่างชาติ, อิสราเอลที่น่าสงสาร, และยะซายาได้กลายเป็นหนึ่งกับพระคริสต์ เพื่อพระเจ้าจะได้มีการสำแดงแห่งกลุ่มชน. ทุกคนที่เป็นหนึ่งกับพระคริสต์ รวมถึงผู้เชื่อในพันธสัญญาใหม่ล้วนเป็นแบบเล็งของพระคริสต์ผู้ทรงเป็นผู้รับใช้ของพระเจ้า และบุคคลเช่นนี้ยังเป็นผู้รับใช้ทั้งหลายของพระเจ้าด้วย เพราะเขาเป็นส่วนหนึ่งของพระคริสต์. คนอื่นทั้งหมดล้วนถูกทำให้สิ้นสุด ถูกพระเจ้าทิ้งไว้ข้างหนึ่งแล้ว. คนเหล่านั้นที่เป็นหนึ่งกับพระคริสต์ได้กลายเป็นพระคริสต์แห่งกลุ่มชนที่ยิ่งใหญ่ (1กธ.12:12; กซ.3:10-11) ซึ่งเป็นเหมือนกับพระคริสต์ผู้เป็นปัจเจกชน คือเป็นทั้งพยานและผู้รับใช้ของพระเจ้า.

ยซย. 41:2 ก ยซย.46:11; เทียบ มธ.2:1

ยซย. 41:2 1 ชี้ถึง ไซรัส กษัตริย์แห่งเปอร์เซีย. ในบทที่ 41—48 พระคริสต์ในฐานะผู้รับใช้ของพระยะโฮวามีแบบเล็งโดยไซรัสในด้านต่างๆ ดังต่อไปนี้: พระยะโฮวาได้ทรงตั้งเขาขึ้นมา (ข้อ 2ก, 25ก; 45:13ก; กจ.3:26ก), เป็นผู้ที่พระยะโฮวาทรงชโลม (45:1ก; ลก.4:18ก), และเป็นผู้ที่พระยะโฮวาทรงรัก (48:14ข; มธ.3:17). เขากระทำตามความชอบพระทัยของพระเจ้าในการทำลายบาบิโลน (48:14ข; วว.17:1—19:4). เขาเป็นที่ปรึกษาของพระเจ้า (46:11ข) ในการสยบบรรดาประชาชาติและมีอำนาจครอบครองเหนือกษัตริย์ทั้งหลาย (ข้อ 2ข; 25ค; 45:1ข; อษร.1:2ก; กจ.5:31ก; วว.1:5ก). เขายังเป็นผู้เลี้ยงของพระยะโฮวาเพื่อทำให้ความปรารถนาของพระองค์สำเร็จเป็นจริงในการก่อสร้างเมือง (เป็นสัญลักษณ์เล็งถึงอาณาจักร) และพระวิหารของพระเจ้าโดยการปลดปล่อยเชลยของพระเจ้า (44:28; 45:13ข; อษร.1:2-3; ยฮ.10:11; 5:30ข; 2:19; ลก.4:18ข).

ยซย. 41:2 ข ยซย.41:25; อษร.1:2

ยซย. 41:4 ก ยซย.43:10; 44:6; 48:12; วว.1:17

ยซย. 41:4 1 คำสรรพนามในที่นี้เป็นความหมายของชื่อที่เฉพาะเจาะจง: ยะโฮวาคือผู้นั้น.

ยซย. 41:7 ก ยซย.40:19; 44:12

ยซย. 41:8 1 ถ้าว่าตามข้อ 8-20 พระคริสต์ในฐานะผู้รับใช้ของพระยะโฮวาทรงมีแบบเล็งโดยอิสราเอล เพื่อจะทำให้พระคำแห่งการปลอบโยนที่กรุณาซึ่งพระยะโฮวาตรัสแก่อิสราเอลสำเร็จลุล่วง (40:1-2). ในฐานะที่เป็นแบบเล็งของพระคริสต์ผู้รับใช้ของพระยะโฮวา อิสราเอลได้ถูกพระยะโฮวาเลือกและค้ำชูด้วยพระหัตถ์เบื้องขวาอันชอบธรรมของพระองค์ (ข้อ 8-10; 42:1ก, 6). อิสราเอลก็เป็นเหมือนกับพระคริสต์ ได้มีชัยชนะเหนือศัตรูโดยพระยะโฮวา อีกทั้งมีความชื่นชมยินดีและมีพระองค์ผู้เป็นองค์บริสุทธิ์ของอิสราเอลเป็นสง่าราศีของเขา (ข้อ 11-16; วว.3:21; มธ.11:25-26). อิสราเอลยังเป็นแบบเล็งถึงพระคริสต์ในฐานะที่เป็นพยานของพระยะโฮวา (43:10; วว.1:5ก; 3:14). พระวิญญาณได้เทลงมาบนพระคริสต์ฉันใด พระวิญญาณของพระยะโฮวาก็ได้เทลงบนอิสราเอลเพื่อให้เชื้อสายของพวกเขาได้รับพระพรฉันนั้น (44:1-5, 21; 42:1ข; มธ.3:16; ลก.4:18-19). นอกจากนั้น พระยะโฮวายังได้รับสง่าราศีในอิสราเอลด้วย ดังที่พระเจ้าทรงได้รับสง่าราศีในพระคริสต์ (43:7; 49:3; 46:13ข; ยฮ.17:1; 12:28).

ยซย. 41:8 ก ยซย.43:10; 44:1-2, 21; 45:4; 48:20; ยรม.30:10; 46:27-28; ลก.1:54; เทียบ ยซย.49:3

ยซย. 41:8 ข พบญ.7:6; 10:15; บพส.135:4

ยซย. 41:8 ค 2คนก.20:7; ยก.2:23

ยซย. 41:9 ก บพส.107:3; ยซย.43:5-6

ยซย. 41:10 ก ยนซ.26:24; ยซย.43:5; ยรม.46:28; มธ.14:27; มก.6:50; ลก.12:32; กจ.27:24

ยซย. 41:10 ข พบญ.31:6, 8

ยซย. 41:13 ก ยซย.41:10

ยซย. 41:14 ก พบญ.7:7

ยซย. 41:14 ข ยซย.43:14; 47:4; 48:17; 49:7, 26; 54:5; 60:16; 63:16; ยรม.50:34

ยซย. 41:17 ก ยนซ.28:15; 1ซมอ.12:22; 1พกษ.6:13; บพส.94:14; ยซย.42:16; ฮร.13:5

ยซย. 41:18 ก ยซย.35:6-7; 43:19; 44:3

ยซย. 41:18 ข บพส.107:35

ยซย. 41:21 1 ถ้าว่าตามข้อ 21-29 พระคริสต์ในฐานะผู้รับใช้ของพระยะโฮวานั้นมีเพื่อมาเปิดโปงความจอมปลอมและความว่างเปล่าของรูปเคารพ ซึ่งมีซาตานเป็นประมุข. ทุกสิ่งเว้นแต่พระคริสต์ล้วนแต่เป็นสิ่งจอมปลอม, ว่างเปล่า, และเป็นรูปเคารพทั้งสิ้น (ดู 1ยฮ.5:21 คำอธิบาย 3 ย่อหน้า 1).

ยซย. 41:25 ก อษร.1:2; ยซย.41:2

ยซย. 41:25 ข วว.16:12

ยซย. 41:27 ก ยซย.40:9