ยะซายา บทที่ 40

ยซย. 40:1 1 ยะซายาเป็นหนังสือที่มีสองช่วงสำคัญ. ช่วงแรก (บทที่ 1—39) กล่าวถึงการจัดการแห่งการปกครองของพระเจ้าที่มีต่ออิสราเอลอันเป็นที่รักของพระองค์ และการพิพากษาลงโทษที่มีต่อบรรดาประชาชาติ เพื่ออิสราเอลจะถูกนำกลับคืนสู่พระเจ้า และพระคริสต์ผู้ครอบคลุมสรรพสิ่งจะถูกนำเข้ามา พร้อมการฟื้นสภาพสรรพสิ่งดังที่คาดหวังไว้ (11:6-9; 35:5-6; เทียบ มธ.19:28; 10:1; รม.8:19-23). ช่วงสุดท้ายของยะซายา (บทที่ 40—66) คือพระคำที่เปี่ยมความเอ็นดูของพระยะโฮวาที่ตรัสแก่ใจของอิสราเอลซึ่งเป็นพลไพร่ที่พระองค์ทรงรัก. ถ้อยคำนี้เปิดเผยถึงนิมิตของผู้เผยพระวจนะเกี่ยวกับพระคริสต์พระผู้ไถ่และพระผู้ช่วยให้รอดในฐานะผู้รับใช้ของพระยะโฮวา และเปิดเผยถึงความรอดอันครอบคลุมสรรพสิ่งที่พระคริสต์ทรงนำเข้ามาให้แก่อิสราเอลและบรรดาประชาชาติพร้อมด้วยการฟื้นสภาพสรรพสิ่งอย่างครบบริบูรณ์ สำเร็จสุดยอดในฟ้าสวรรค์ใหม่และแผ่นดินโลกใหม่.
ยะซายา 39 บทแรกซึ่งสอดคล้องกับหนังสือในพันธสัญญาเดิม 39 เล่มนั้นมีจุดศูนย์รวมอยู่ที่สิ่งทรงสร้างเก่าเป็นสำคัญ ในขณะที่ 27 บทหลังซึ่งสอดคล้องกับหนังสือพันธสัญญาใหม่ 27 เล่มมีจุดศูนย์กลางอยู่ที่สิ่งทรงสร้างใหม่ (2กธ.5:17; ฆต.6:15). ทั้งในบทนี้และพันธสัญญาใหม่เริ่มต้นด้วยการมาถึงของโยฮันผู้ให้บัพติศมาผู้นำพระคริสต์ซึ่งเป็นที่คาดหวังไว้เข้ามา เพื่อเป็นการเริ่มต้นของสิ่งทรงสร้างใหม่ (ข้อ 3; มก.1:1-11). การมาถึงของสิ่งทรงสร้างใหม่ไม่ได้ทำให้สิ่งทรงสร้างเก่าสิ้นสุดลงในทันที แต่สิ่งทรงสร้างเก่ายังคงอยู่ไปอีกช่วงเวลาหนึ่ง จนกว่าจะสิ้นสุดลงในตอนท้ายของอาณาจักรพันปี (เทียบ 2ปต.3:7, 10-12). ในตอนท้ายของอาณาจักรพันปีจะเป็นจุดสิ้นสุดของสิ่งทรงสร้างเก่า อีกทั้งเป็นความครบถ้วน เป็นการสำเร็จสุดยอดของสิ่งทรงสร้างใหม่ซึ่งมีเครื่องหมายเล็งโดยกรุงเยรูซาเล็มใหม่ในฟ้าสวรรค์ใหม่และแผ่นดินโลกใหม่ (2ปต.3:13; วว.21:1-2).

ยซย. 40:1 ก ยซย.49:13; 51:3, 12

ยซย. 40:2 ก เทียบ วว.18:6

ยซย. 40:3 ก มธ.3:3; มก.1:3; ลก.3:4; ยฮ.1:23

ยซย. 40:3 ข มลค.3:1; ลก.1:76

ยซย. 40:3 1ข แปลตามตรงคือ สะสาง.

ยซย. 40:3 2 ในบทนี้ พระคริสต์ผู้ครอบคลุมสรรพสิ่งถูกเปิดเผยในฐานะพระยะโฮวาพระผู้ช่วยให้รอด. การเตรียมทางของพระยะโฮวาคือการเตรียมทางของพระเยซูผู้ทรงเป็นพระยะโฮวาแห่งพันธสัญญาใหม่ (ดู มธ.1:21 คำอธิบาย 1). ยิ่งไปกว่านั้นทางของพระเยซูก็เป็นทางหลวงสำหรับพระเจ้าของเรา ซึ่งบ่งชี้ว่าพระเยซูทรงเป็นพระเจ้าของเรา. ดู มธ.3:3 คำอธิบาย 2.

ยซย. 40:3 ค บพส.68:4; ยซย.49:11

ยซย. 40:3 3 ดู 35:1 คำอธิบาย 1.

ยซย. 40:4 ก ข้อ 4-5: ลก.3:5-6

ยซย. 40:4 ข ยซย.45:2

ยซย. 40:5 ก บพส.72:19; ยซย.35:2

ยซย. 40:5 1ก ในบทนี้ แท้จริงแล้วการกล่าวถึงพระคำแห่งการปลอบโยนแก่ใจของเยรูซาเล็ม (ข้อ 1-2) ก็คือการป่าวประกาศกิตติคุณ (เทียบ 61:1-2; ลก.4:18-19). สิ่งแรกที่ถูกป่าวประกาศก็คือการมาถึงของโยฮันผู้ให้บัพติศมา (ข้อ 3-4). ต่อมาในทันทีก็คือการปรากฏของพระคริสต์ผู้ซึ่งโยฮันแนะนำนั้นว่าทรงเป็นสง่าราศีของพระยะโฮวา (ข้อ 5). สง่าราศีของพระยะโฮวาคือศูนย์กลางแห่งกิตติคุณสำหรับสิ่งทรงสร้างใหม่ (2กธ.4:4-6). พระคริสต์ทรงเป็นแสงรัศมีแห่งสง่าราศีของพระเจ้า (ฮร.1:3) และแสงรัศมีนี้ก็เหมือนกับการส่องสว่างของดวงอาทิตย์ (ลก.1:78-79). ดังนั้นเมื่อพระคริสต์มาปรากฏ สง่าราศีของพระยะโฮวาก็ถูกเปิดเผยให้ผู้ที่แสวงหาพระเจ้าและผู้เชื่อในพระคริสต์ได้มองเห็น (มธ.17:1-2, 5; ลก.2:25-32; 9:32; ยฮ.1:14; 2ปต.1:16-18). สำหรับผู้ที่ได้ถูกพระคริสต์ส่องสว่างนั้น พระคริสต์ทรงเป็นสง่าราศีของพระเจ้าและความหวังแห่งสง่าราศีที่อยู่ภายในพวกเขา (กซ.1:27).
ในบทนี้ พระคริสต์ผู้จะเสด็จมาในฐานะข่าวดีนั้นจะถูกป่าวประกาศในฐานะพระยะโฮวาพระเจ้าของเรา (ข้อ 3); ในฐานะพระยะโฮวาแห่งสง่าราศี (ข้อ 5); ในฐานะองค์พระยะโฮวาเจ้าผู้เสด็จมาพร้อมด้วยอานุภาพเพื่อจะปกครองด้วยพระกรของพระองค์, มีบำเหน็จอยู่กับพระองค์, และมีค่าตอบแทนของพระองค์อยู่ต่อเบื้องพระพักตร์พระองค์ (ข้อ 9-10); และในฐานะผู้เลี้ยงที่เลี้ยงดูฝูงแกะของพระองค์, รวบรวมลูกแกะไว้ด้วยพระกรของพระองค์, อุ้มพวกมันที่พระทรวงของพระองค์, และนำพาแม่แกะที่บำรุงเลี้ยงลูกอ่อน (ข้อ 11).

ยซย. 40:5 2 พระยะโฮวาทรงถูกเปิดเผยผ่านการตรัสของพระองค์. พระเจ้าทรงใช้พระเยซูมาเพื่อที่จะตรัสพระคำของพระเจ้าเพื่อการสำแดงของพระเจ้า (ยฮ.3:34ก; 7:16; 14:24). ในพระคำ ซึ่งก็คือการตรัสของพระเยซูนั้น พระเจ้าได้ถูกเปิดเผยและนำเสนอแก่มนุษย์เพื่อพวกเขาจะได้เห็นพระเจ้า (ยฮ.14:7-10; ฮร.1:1-2).

ยซย. 40:6 ก ข้อ 6ข-7: โยบ 14:2; บพส.90:5-6; 102:11; ยก.1:10-11; 1ปต.1:24

ยซย. 40:6 1 ดู 1ปต.1:24 คำอธิบาย 1.

ยซย. 40:6 ข ยซย.37:27; มธ.6:30

ยซย. 40:8 ก 1ปต.1:24ข-25

ยซย. 40:8 ข มธ.24:35; มก.13:31; ลก.21:33; 1ปต.1:25; เทียบ ยฮ.12:34

ยซย. 40:9 ก ยซย.41:27; 52:7

ยซย. 40:9 ข ยซย.25:9

ยซย. 40:9 1ข นี่เป็นการเปิดเผยขององค์พระยะโฮวาเจ้า ผู้ทรงเป็นการปรากฏของพระเจ้าในฐานะองค์พระเยซูคริสต์เจ้าผู้เป็นพระผู้ช่วยให้รอดในการกลายมาเป็นมนุษย์ของพระองค์ผ่านการกลายเป็นเนื้อหนัง (มธ.1:18-23; ลก.1:35; ยฮ.1:1, 14). ถ้อยคำที่กระชับนี้ — “ดูเถิด พระเจ้าของเจ้า” — ก็คือข่าวดี.

ยซย. 40:10 ก บพส.89:10; 98:1; ยซย.51:9; ลก.1:51; 1ปต.5:6

ยซย. 40:10 1 องค์พระยะโฮวาเจ้าในฐานะพระเยซูคริสต์ทรงเป็นผู้ปกครองที่มาในฐานะผู้ทรงอานุภาพเพื่อปกครองเหนือเรา (มธ.2:6). พระองค์ยังทรงเป็นผู้พิพากษาที่จะมาประทานบำเหน็จแก่เราหรือลงโทษเรา (มธ.25:14-30; 2กธ.5:10). นี่คือค่าตอบแทนของพระองค์ ซึ่งก็คือการพิพากษาของพระองค์.

ยซย. 40:10 ข ยซย.62:11; วว.22:12

ยซย. 40:11 ก ยซย.63:11; มคา.5:4; ลก.12:32; กจ.20:28-29; 1ปต.5:2

ยซย. 40:11 ข ยอค.34:15, 23; 37:24; มธ.2:6; ยฮ.10:11; ฮร.13:20; วว.7:17

ยซย. 40:11 1ข ในฐานะผู้ทรงอานุภาพคือผู้ปกครองและผู้พิพากษานั้น (ข้อ 10) พระคริสต์เสด็จมาเป็นผู้เลี้ยง (มธ.2:6; 9:36; ยฮ.10:2-4, 11, 14). พระองค์ทรงคำนึงถึงลูกแกะของพระองค์ด้วยการปกครองและปรับแก้แกะของพระองค์และด้วยการป้อนเลี้ยงฝูงแกะของพระองค์, รวบรวมลูกแกะไว้ด้วยพระกรของพระองค์, อุ้มพวกมันอยู่ที่พระทรวงของพระองค์, และนำพาแม่แกะที่เลี้ยงลูกอ่อน.

ยซย. 40:12 ก สภษ.30:4

ยซย. 40:13 ก โยบ 21:22; 36:22-23; 1กธ.2:16

ยซย. 40:13 ข รม.11:34

ยซย. 40:15 1 การประกาศพระเยซูเป็นข่าวดี เป็นกิตติคุณอย่างถูกต้องจะทำให้ผู้คนตระหนักว่าพวกเขาไม่เป็นอะไรเลยและพระคริสต์ทรงเป็นทุกสิ่ง (ข้อ 15, 17; เทียบ ฟป.3:7-8).

ยซย. 40:17 ก ดนอ.4:35

ยซย. 40:17 ข บพส.62:9

ยซย. 40:18 ก พบญ.4:15; ยซย.40:25; 46:5; กจ.17:29

ยซย. 40:21 ก บพส.19:1; กจ.14:17; รม.1:19-20

ยซย. 40:22 ก โยบ 9:8; บพส.104:2; ยซย.42:5; ยรม.10:12; ซคย.12:1

ยซย. 40:25 ก ยซย.40:18

ยซย. 40:25 1ก พระเยซูพระผู้ช่วยให้รอดของเราทรงเป็นองค์บริสุทธิ์, พระเจ้าองค์นิรันดร์, พระยะโฮวา, และพระผู้สร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลกผู้ประทับเหนือขอบวงกลมของแผ่นดินโลก (ข้อ 22, 25-26, 28ก). ในฐานะองค์ผู้บริสุทธิ์ พระเยซูทรงไร้ขอบเขตจำกัด, ไม่อาจหยั่งวัดได้, ไม่อาจเปรียบปานได้, และสูงส่ง (ข้อ 12-14, 17-18, 28ข, 22ก). ไม่มีผู้ใดหรือสิ่งใดอาจเปรียบพระองค์ได้.

ยซย. 40:26 1 หรือ ดวงดาวและดาวเคราะห์ทั้งหลาย

ยซย. 40:26 ก บพส.147:4

ยซย. 40:28 ก ยนซ.1:1; ผปก.12:1; รม.1:25; 1ปต.4:19

ยซย. 40:28 ข บพส.147:5; รม.11:33

ยซย. 40:29 ก 2กธ.12:9

ยซย. 40:31 ก ยซย.8:17

ยซย. 40:31 1ก การคอยท่าพระเจ้าองค์นิรันดร์นั้น (ข้อ 28) หมายความว่าเราสิ้นสุดตัวเราเอง คือการที่เราหยุดการดำเนินชีวิต, การกระทำ, และกิจกรรมทุกอย่างของเราลง แล้วต้อนรับพระเจ้าที่อยู่ในพระคริสต์มาเป็นชีวิต, ตัวตน, และการแทนที่ของเรา. ผู้ที่คอยท่าเช่นนี้จะได้รับการเปลี่ยนใหม่และเพิ่มกำลังจนถึงขั้นหนึ่ง เขาจะกางปีกบินขึ้นไปเหมือนนกอินทรี. เขาจะไม่เพียงเดินและวิ่งอยู่เท่านั้น แต่ยังทะยานขึ้นไปบนสวรรค์ ซึ่งอยู่เหนือสิ่งขัดขวางฝ่ายโลกทุกอย่าง. นี่คือผู้ที่ได้รับการเปลี่ยนแปลงแล้ว. บทนี้นำเราไปสู่การเปรียบเทียบระหว่าฮิศคียาผู้อยู่ในธรรมแต่ยังอยู่ในสิ่งทรงสร้างเก่า (บทที่ 36—39) กับบุคคลที่ได้บังเกิดใหม่และเปลี่ยนแปลงแล้วที่อยู่ในสิ่งทรงสร้างใหม่. ในยะซายาบทที่ 40 มีการป่าวประกาศถึงกิตติคุณ (สอดคล้องกับหนังสือกิตติคุณสี่เล่ม — ข้อ 1-5), ความรอดผ่านการบังเกิดใหม่ (สอดคล้องกับหนังสือกิจการ — ข้อ 6-8), และการเปลี่ยนแปลง (สอดคล้องกับหนังสือจดหมาย — ข้อ 28-31).

ยซย. 40:31 2 ปีกนกอินทรีเป็นเครื่องหมายเล็งถึงฤทธิ์เดชแห่งการเป็นขึ้นของพระคริสต์ คือฤทธิ์เดชของพระเจ้าที่ได้กลายเป็นพระคุณของเรา (เทียบ 1กธ.15:10; 2กธ.4:7; 12:9ก). ผู้ที่หยุดตัวเองลงและคอยท่าพระยะโฮวานั้นก็จะประสบการณ์ต่อฤทธิ์เดชแห่งการเป็นขึ้นนี้ เขาจะถูกเปลี่ยนแปลงและทะยานขึ้นไปบนสวรรค์ (เทียบ ฟป.4:13; กซ.1:11).

ยซย. 40:31 ข บพส.103:5; วว.12:14; เทียบ อซด.19:4