ยะซายา บทที่ 39

ยซย. 39:1 ก ข้อ 1-8: 2พกษ.20:12-19; 2คนก.32:31

ยซย. 39:2 1 การที่ฮิศคียาแสดงให้ผู้เยี่ยมเยียนจากบาบิโลนเห็นคลังทรัพย์, คลังอาวุธทั้งหมด, และทุกอย่างซึ่งมีในท้องพระคลังนั้นเป็นการกระทำที่โง่เขลาและเป็นความผิดพลาดที่ร้ายแรง. การแสดงความมั่งคั่งเหล่านี้ได้กลายเป็นการล่อลวงต่อบาบิโลน. หนึ่งร้อยกว่าปีต่อมา กษัตริย์แห่งบาบิโลนก็มายึดเอาความมั่งคั่งเหล่านี้ไป (2พกษ.24—25). ฮิศคียาไม่ได้พิจารณาการกระทำของเขาอย่างระมัดระวัง และเขาก็ไม่ได้อธิษฐานในเรื่องนี้. เขาไม่ได้คิดเลยว่ากษัตริย์แห่งบาบิโลนจะทำอะไร. กรณีนี้แสดงให้เห็นว่าฮิศคียาเป็นผู้ที่บุ่มบ่าม ไม่พิจารณาอย่างรอบคอบและไม่ระมัดระวัง. ยิ่งไปกว่านั้น การแพร่งพรายตนของเขาได้ผิดต่อพระเจ้าผู้ทรงเกลียดชังความหยิ่งจองหองของมนุษย์ (1ปต.5:5).

ยซย. 39:6 ก ยรม.20:5

ยซย. 39:7 ก เทียบ ดนอ.1:2-3, 7

ยซย. 39:8 ก 1ซมอ.3:18

ยซย. 39:8 1 ผลสะท้อนที่ฮิศคียามีต่อถ้อยคำของยะซายาบ่งชี้ว่าเขาเป็นคนเห็นแก่ตัว คำนึงถึงแต่ตัวเอง. แท้จริงแล้ว อาณาจักรยูดาซึ่งมีฮิศคียาเป็นกษัตริย์นั้นเป็นอาณาจักรของพระเจ้าบนแผ่นดินโลก และฮิศคียาก็ไม่ควรเห็นว่านั่นเป็นอาณาจักรของตัวเอง (เทียบ 1ซมอ.31:6 คำอธิบาย 1). การที่ฮิศคียาสูญเสียอาณาจักรของเขานั้นเป็นเรื่องเล็ก แต่การที่พระเจ้าทรงสูญเสียอาณาจักรของพระองค์นั้นเป็นเรื่องใหญ่. ผลสะท้อนของฮิศคียาในข้อนี้บ่งชี้ว่าเขาไม่ได้คิดถึงพระเจ้าและอาณาจักรของพระองค์เลย กระทั่งไม่คำนึงถึงบุตรของเขาเองด้วยซ้ำไป. เขาเป็นอยู่เพื่อตัวเองอย่างสิ้นเชิง.
ปัจจัยในความพ่ายแพ้ของฮิศคียาครอบคลุมถึง (1) แพร่งพรายสิ่งที่ตัวเองมีตามเนื้อหนังของตน (2) ไม่เฝ้าระวัง (3) ไม่แสวงหาองค์พระผู้เป็นเจ้า (4) ไม่อธิษฐาน (5) ไม่พิจารณาถึงผลลัพธ์ในการกระทำของตน (6) คำนึงถึงแต่ตัวเองและไม่คำนึงถึงอาณาจักรของพระเจ้าบนแผ่นดินโลก.