ยะซายา บทที่ 37
ยซย.
37:1 กและเมื่อกษัตริย์ฮิศคียาได้ยินก็1ฉีกฉลองพระองค์ และเอาผ้ากระสอบคลุมตัวไว้ แล้วเข้าไปในพระนิเวศน์ของพระยะโฮวา.
ยซย.
37:2 และท่านใช้เอ็ลยาคิมผู้บัญชาการราชสำนัก เซ็บนาอาลักษณ์และพวกผู้อาวุโสของปุโรหิตคลุมตัวด้วยผ้ากระสอบ ไปหากยะซายาผู้เผยพระวจนะบุตรอาโมศ.
ยซย.
37:3 เขาทั้งหลายกล่าวแก่ท่านว่า ฮิศคียากล่าวดังนี้ว่า วันนี้เป็นวันที่ทุกข์ยากลำบาก วันที่ถูกติเตียนและถูกดูถูก เด็กก็ถึงกำหนดคลอดแต่ไม่มีกำลังเบ่งให้คลอด.
ยซย.
37:4 บางทีพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านจะทรงได้ยินถ้อยคำของรับซาเค ผู้ที่กษัตริย์แห่งอัสซีเรียนายของเขาได้ส่งมาด่าประณามพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ และจะกล่าวตำหนิถ้อยคำเหล่านั้นซึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านทรงได้ยิน เพราะฉะนั้นขอท่านเปล่ง[เสียง]อธิษฐานเพื่อกคนที่เหลืออยู่นี้.
ยซย.
37:5 เมื่อข้าราชการของกษัตริย์ฮิศคียามาถึงยะซายา
ยซย.
37:6 ยะซายาก็กล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า จงกล่าวแก่นายของท่านเถิดว่า พระยะโฮวา ตรัสดังนี้ว่า อย่ากลัวเพราะถ้อยคำที่เจ้าได้ยินนั้น ซึ่งข้าราชการของกษัตริย์แห่งอัสซีเรียได้หมิ่นประมาทเรา.
ยซย.
37:7 ดูเถิด เราจะใส่วิญญาณหนึ่งในเขา เพื่อเขาจะได้ยินข่าวลือและกลับไปยังดินแดนของเขา. และเราจะให้เขาล้มลงด้วยดาบในดินแดนของเขาเอง.
ยซย.
37:8 รับซาเคได้กลับไป และพบกษัตริย์แห่งอัสซีเรียกำลังสู้รบกับเมืองลิบนา เพราะเขาได้ยินว่า[กษัตริย์]ออกไปจากเมืองลาคิชแล้ว.
ยซย.
37:9 และเมื่อกษัตริย์ได้ยินพวกเขากล่าวถึงธิระฮะคากษัตริย์แห่งเอธิโอเปียว่า ดูเถิด เขาได้ยกออกมาสู้รบกับท่านแล้ว และเมื่อท่านได้ยินจึงส่งบรรดาทูตไปหาฮิศคียาอีกกล่าวว่า
ยซย.
37:10 เจ้าจงพูดกับฮิศคียากษัตริย์แห่งยูดาดังนี้ว่า อย่าให้พระเจ้าของท่านซึ่งท่านเชื่อพึ่งนั้นหลอกลวงท่านว่า เยรูซาเล็มจะไม่ถูกมอบไว้ในมือของกษัตริย์แห่งอัสซีเรีย.
ยซย.
37:11 ดูเถิด ท่านได้ยินแล้วว่าบรรดากษัตริย์แห่งอัสซีเรียได้ทำอะไรกับดินแดนทั้งหมดบ้าง คือได้ทำลายจนเสียสิ้น แล้วท่านเองจะรอดพ้นหรือ?
ยซย.
37:12 บรรดาพระของประชาชาติซึ่งบรรพบุรุษของเราได้ทำลายนั้นได้ช่วยพวกเขาให้พ้นหรือ? คือชนชาติโฆซัน ฮาราน เรเซฟ และชนชาติเอเดนซึ่งอยู่ในธลาซัร.
ยซย.
37:13 กษัตริย์ของฮามัธ กษัตริย์ของอาระฟาด กษัตริย์ของเมืองซะฟันวายิม เฮนาและอีวาอยู่ที่ไหน?
ยซย.
37:14 ฮิศคียารับจดหมายจากมือของทูตและอ่าน และขึ้นไปยังพระนิเวศน์ของพระยะโฮวา และคลี่จดหมายนั้นออกต่อเบื้องพระพักตร์พระยะโฮวา.
ยซย.
37:15 กและฮิศคียาอธิษฐานต่อพระยะโฮวาว่า
ยซย.
37:16 โอ พระยะโฮวาจอมพลโยธาพระเจ้าแห่งอิสราเอลผู้ประทับ[ระหว่าง]กคะรูบิมทั้งสอง พระองค์แต่เพียงองค์เดียวทรงเป็นพระเจ้าแห่งบรรดาอาณาจักรของแผ่นดินโลก พระองค์ได้ทรงขสร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก.
ยซย.
37:17 โอ พระยะโฮวา ขอทรงเงี่ยพระกรรณสดับ ข้าแต่พระยะโฮวา ขอเบิกพระเนตรมองดู และขอทรงฟังถ้อยคำของซันเฮริบซึ่งเขาได้ส่ง[ทูต]มาด่าประณามพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์.
ยซย.
37:18 โอ พระยะโฮวา เป็นความจริงที่กษัตริย์แห่งอัสซีเรียได้ทำให้ประเทศทั้งสิ้นและดินแดนของพวกเขาร้างเปล่าไป
ยซย.
37:19 และได้เหวี่ยงพระของพวกเขาลงในกองไฟ เพราะสิ่งเหล่านั้นกไม่ใช่พระเจ้า เป็นแต่ผลงานของมือมนุษย์ เป็นไม้และหิน เพราะฉะนั้นจึงถูกทำลายเสีย.
ยซย.
37:20 ฉะนั้นบัดนี้ โอ พระยะโฮวา พระเจ้าของข้าพเจ้าทั้งหลาย ขอทรงช่วยพวกข้าพเจ้าให้พ้นจากมือของเขา เพื่ออาณาจักรทั้งสิ้นแห่งแผ่นดินโลกจะทราบว่า พระองค์คือพระยะโฮวาแต่เพียงพระองค์เดียว.
ยซย.
37:21 แล้วยะซายาบุตรอาโมศได้ใช้คนไปหาฮิศคียากล่าวว่า พระยะโฮวาพระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า เพราะเจ้าได้อธิษฐานต่อเราเรื่องซันเฮริบกษัตริย์แห่งอัสซีเรียแล้ว.
ยซย.
37:22 ต่อไปนี้เป็นพระคำที่พระยะโฮวาตรัสเกี่ยวกับเขาว่า กธิดาพรหมจารีแห่งซีโอนดูหมิ่นเจ้า [และ]หัวเราะเยาะเจ้า ธิดาแห่งเยรูซาเล็มสั่นศีรษะตามหลังใส่เจ้า
ยซย.
37:23 เจ้าด่าประนามและด่าว่าต่อผู้ใด?
เจ้าเปล่งเสียง[ของเจ้า]ต่อต้านผู้ใด?
แล้วเบิ่งตาของเจ้าอย่างเย่อหยิ่งต่อต้านผู้ใด?
ต่อต้านองค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล.
ยซย.
37:24 เจ้าได้ด่าประนามองค์เจ้านายด้วยคนรับใช้ของเจ้า
และเจ้ากล่าวว่า ด้วยรถรบมากมายของข้า
ข้าได้ขึ้นไปที่สูงของภูเขา
ถึงที่ไกลสุดของเลบานอน
ข้าโค่นต้นสนสีดาร์สูงของมันลง
ทั้งต้นสนไซเพรสที่ดีที่สุดของมัน
ข้าเข้าไปยังที่สูงไกลลิบที่สุดของมัน
และที่ป่าไม้ทึบของมัน
ยซย.
37:25 ข้าขุดบ่อ
และดื่มน้ำ
ข้าเอาฝ่าเท้าของข้า
ทำให้ธารน้ำทั้งสิ้นของ1อียิปต์แห้งไป.
ยซย.
37:26 เจ้าไม่ได้ยินหรือว่า
เราได้ทำไว้นานแล้ว
เราได้กำหนดไว้ตั้งแต่ดึกดำบรรพ์
ณ บัดนี้เราให้เป็นไปแล้ว
คือ[เจ้า]จะทำเมืองที่มีป้อมให้พังลง
ให้เป็นกองซากปรักหักพัง.
ยซย.
37:27 ส่วนผู้ที่อาศัยในเมืองนั้นก็หมดกำลัง
พวกเขาสะดุ้งกลัวและอับอาย
กลายเป็น[เหมือน]พืชผักที่ทุ่งนา
และ[เหมือน]หน่อเขียวของหญ้าอ่อน
[เหมือน]หญ้าบนหลังคาเรือน
ที่1แห้งไปก่อนที่จะงอกงาม.
ยซย.
37:28 แต่เราได้รู้จักการที่เจ้านั่งลง
การที่เจ้าออกไปและการที่เจ้าเข้ามา
และความเกรี้ยวกราดของเจ้าต่อเรา.
ยซย.
37:29 เพราะความเกรี้ยวกราดของเจ้าต่อเรา
และความจองหองของเจ้าได้มาเข้าหูของเรา
ฉะนั้นเราจะเอาขอของเราเกี่ยวจมูกของเจ้า
และเอาบังเหียนของเราใส่ริมฝีปากของเจ้า
แล้วกหันเจ้ากลับไปตามทาง ซึ่งเจ้ามานั้น.
ยซย.
37:30 และนี่จะเป็นเครื่องหมายแก่เจ้า คือ ปีนี้เจ้าจะกินสิ่งที่งอกขึ้นเอง และในปีที่สองเจ้าจะกินสิ่งที่จำเริญขึ้นเอง แล้วในปีที่สามจงหว่านและเกี่ยวและปลูกสวนองุ่น และกินผลของมัน.
ยซย.
37:31 วงศ์วานของยูดากส่วนที่เหลืออยู่จากคนที่หนีออกมาจะขหยั่งรากลงข้างล่าง และเกิดผลขึ้นข้างบน.
ยซย.
37:32 เพราะคนที่เหลืออยู่จะออกจากเยรูซาเล็ม และคนที่หนีมาจะออกจากภูเขาซีโอน. กความร้อนรนของพระยะโฮวาจอมพลโยธาจะกระทำการนี้.
ยซย.
37:33 เพราะฉะนั้นพระยะโฮวาตรัสเกี่ยวกับกษัตริย์แห่งอัสซีเรียดังนี้ว่า เขาจะไม่เข้าในเมืองนี้ หรือยิงลูกธนูไปที่นั่น หรือถือโล่เข้ามาหน้าเมือง หรือสร้างเนินขึ้นต่อสู้กับเมืองนั้น.
ยซย.
37:34 เขามาทางไหน เขาจะกลับไปทางนั้น เขาจะไม่เข้าเมืองนี้ พระยะโฮวาตรัสดังนี้.
ยซย.
37:35 เพราะเราจะกป้องกันเมืองนี้ไว้ให้รอด เพื่อเห็นแก่1เราเอง และเห็นแก่1ดาวิดผู้รับใช้ของเรา.
ยซย.
37:36 แล้วกทูตของพระยะโฮวาได้ออกไป และได้ประหารคนในค่ายอัสซีเรียเสียหนึ่งแสนแปดหมื่นห้าพันคน และเมื่อคนลุกขึ้นในเวลาเช้ามืด พวกเขาทั้งหมดล้วนกลายเป็นศพ.
ยซย.
37:37 ดังนั้นซันเฮริบกษัตริย์แห่งอัสซีเรียจึงยกกลับไป และอาศัยอยู่ในเมืองนีนะเว.
ยซย.
37:38 และอยู่มาเมื่อท่านกราบไหว้ในนิเวศน์ของพระนิศโรดพระของท่าน อัดราเมเล็คและซัศเมเซนบุตรชายของท่านก็ประหารท่านด้วยดาบ และหนีไปยังดินแดนอาราราต และเอซันฮาโดนบุตรชายของท่านก็ขึ้นครอบครองแทนท่าน.
คำอธิบาย ยะซายา บทที่ 37
ยซย.
37:1 ก ข้อ 1-38: 2พกษ.19:1-37
ยซย.
37:1 1 ผลสะท้อนของฮิศคียาในที่นี้และคำอธิษฐานของเขาในข้อ 15-20 และ 38:2-3, 9-20 แสดงให้เห็นว่าเขาเป็นผู้ที่อยู่ในธรรม.
ยซย.
37:2 ก ยซย.1:1
ยซย.
37:4 ก ยซย.10:20
ยซย.
37:15 ก 2คนก.32:20
ยซย.
37:16 ก อซด.25:22; ยอค.10:1
ยซย.
37:16 ข ยซย.42:5; ยรม.10:12; กจ.4:24
ยซย.
37:19 ก ยรม.2:11; 5:7; 16:20; ฮซอ.8:6; ฆต.4:8
ยซย.
37:22 ก ยซย.1:8; มคา.4:13
ยซย.
37:25 1 หรือ สถานที่ที่ถูกล้อมโจมตี.
ยซย.
37:27 1 แปลตามคำอ่านของฉบับทะเลตาย และ 2พกษ.19:26; ฉบับโบราณฉบับอื่นอ่านว่า ทุ่งนาที่ไถหว่าน.
ยซย.
37:29 ก ยซย.37:37
ยซย.
37:31 ก ยซย.10:20
ยซย.
37:31 ข ยซย.27:6
ยซย.
37:32 ก ยซย.9:7; เทียบ ยฮ.2:17
ยซย.
37:35 ก ยซย.31:5; 38:6
ยซย.
37:35 1 การที่พระเจ้าทรงตอบคำอธิษฐานไม่ใช่เพื่อเห็นแก่ฮิศคียา แต่เพื่อเห็นแก่พระองค์เองและเห็นแก่ดาวิดนั้นบ่งชี้ว่าในการพิจารณาของพระเจ้า ฮิศคียาไม่ได้มีคุณงามความดีอะไรต่อเบื้องพระพักตร์พระองค์. คุณงามความดีทั้งหมดถูกยกให้แก่ตัวของพระเจ้าเองหรือแก่ดาวิดบรรพบุรุษของฮิศคียา (เทียบ 38:5ก).
ยซย.
37:36 ก 2พกษ.19:35; ยซย.17:14; 30:31
