ยะซายา บทที่ 3
ยซย.
3:1 เพราะดูเถิด องค์พระยะโฮวาเจ้าจอมพลโยธา จะทรงกเอาสิ่งค้ำชูทุกประเภทจากเยรูซาเล็มและจากยูดา คือสิ่งค้ำชูทั้งหมดซึ่งเป็นอาหาร และสิ่งค้ำชูทั้งหมดซึ่งเป็นน้ำดื่ม
ยซย.
3:2 นักรบและทหาร ผู้วินิจฉัยและผู้เผยพระวจนะ ผู้ทำนายและผู้อาวุโส
ยซย.
3:3 นายกองห้าสิบ และคนมีตำแหน่งสูง ที่ปรึกษา และคนเล่นไสยศาสตร์ที่เจนจัด ทั้งผู้ชำนาญการทำอาถรรพณ์.
ยซย.
3:4 เราจะทำให้กเด็กหนุ่มเป็นผู้ปกครองของเขา และคนที่ไม่แน่ไม่นอนจะปกครองเหนือเขาทั้งหลาย.
ยซย.
3:5 พลไพร่จะกดขี่ข่มเหงกันและกัน แต่ละคนจะถูกเพื่อนบ้านของตนกดขี่ข่มเหง. เด็กหนุ่มจะโอหังต่อผู้อาวุโส และคนเลว[จะโอหัง]ต่อคนมีเกียรติ.
ยซย.
3:6 เมื่อคนหนึ่งคนใดดึงตัวพี่น้องของเขาในเรือนของบิดาของเขา [กล่าวว่า] “เจ้ามีเสื้อคลุมอยู่แล้ว เจ้าจงเป็นผู้ปกครองของเรา และซากปรักหักพังนี้จะอยู่ใต้กำมือของเจ้า”
ยซย.
3:7 ในเวลานั้นเขาจะกล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า “ข้าพเจ้าจะไม่เป็นผู้พัน[แผลของพวกท่าน] เพราะในบ้านของข้าพเจ้าไม่มีทั้ง1อาหารและเสื้อคลุม พวกท่านอย่าแต่งตั้งข้าพเจ้าเป็น1ผู้ปกครองของพลไพร่เลย.”
ยซย.
3:8 เพราะเยรูซาเล็มก็สะดุด และยูดาก็ล้มลง เพราะวาจาและการกระทำของพวกเขาล้วนต่อสู้พระยะโฮวา กบฏต่อพระเนตรอันสง่าราศีของพระองค์.
ยซย.
3:9 สีหน้าของเขาทั้งหลายเป็นพยานปรักปรำเขา พวกเขาป่าวร้องความบาปของเขาอย่างกเมืองซะโดม พวกเขาไม่ได้ปิดบังเลย. วิบัติแก่1ตัวเขา เพราะว่าพวกเขานำความหายนะมาสู่พวกเขาเอง.
ยซย.
3:10 จงบอกคนชอบธรรมว่า [เขาจะเป็น]สุข เพราะพวกเขาจะได้รับประทานผลแห่งการกระทำของเขา.
ยซย.
3:11 วิบัติแก่คนชั่ว! [สิ่ง]เลวร้าย[จะเกิดกับเขา] เพราะผลของการกระทำของเขาจะตอบสนองแก่เขา
ยซย.
3:12 ส่วนพลไพร่ของเรานั้น เด็กๆ เป็นผู้กดขี่ข่มเหงเขา และผู้หญิงปกครองเหนือพวกเขา. โอ พลไพร่ของเราเอ๋ย ผู้นำของเจ้าทำให้เจ้าหลงไป ทั้งได้ปิดซ่อนวิถีทางของพวกเจ้า.
ยซย.
3:13 พระยะโฮวาทรงยืนตัดสินความ พระองค์ทรงยืนพิพากษาพลไพร่ของพระองค์.
ยซย.
3:14 พระยะโฮวาทรงเข้าไปพิพากษา พวกผู้อาวุโสและผู้ปกครองพลไพร่ของพระองค์. “พวกเจ้านี่แหละที่กลืนกินสวนองุ่น ของริบจากคนจนก็อยู่ในเรือนของเจ้า.
ยซย.
3:15 การที่พวกเจ้าบีบคั้นพลไพร่ของเรา และบดขยี้หน้าคนจนนั้นหมายความว่าอย่างไร” องค์พระยะโฮวาเจ้าจอมพลโยธาตรัสดังนี้แหละ.
ยซย.
3:16 พระยะโฮวาตรัสว่า “เพราะว่าบุตรีทั้งหลายของซีโอนนั้นหยิ่งผยอง และเดินยืดคอยาว ตาชม้อยชม้าย เดินกระตุ้งกระติ้ง ขยับเท้าให้มีเสียงกรุ๋งกริ๋ง
ยซย.
3:17 องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทำให้เป็นรอยแผลตกสะเก็ดบนศีรษะของบรรดาบุตรีทั้งหลายของซีโอน และพระยะโฮวาจะเผยความเปลือยเปล่าพวกนางออกมา.”
ยซย.
3:18 ในวันนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าจะเอาบรรดาสิ่งงดงาม[ของพวกนาง]ไปเสีย คือกำไลข้อเท้า แถบคาดศีรษะ สร้อยคอรูปวงเดือน
ยซย.
3:19 ตุ้มหู กำไลมือ ผ้าคลุมหน้าราคาแพง
ยซย.
3:20 เครื่องประดับศีรษะ สร้อยข้อเท้า ผ้าคาดเอว ผอบน้ำมันหอม เครื่องราง
ยซย.
3:21 แหวนตราและห่วงที่จมูก
ยซย.
3:22 เสื้อออกงานและเสื้อคลุม ผ้าพันบ่าและกระเป๋าถือ
ยซย.
3:23 กระจก เสื้อผ้าลินิน ผ้าโพกศีรษะ และผ้าคลุมหน้า.
ยซย.
3:24 ความเน่าเหม็นแทนกลิ่นหอม เชือกรัดแทนผ้าคาดเอว ศีรษะล้านแทนผมดัด ผ้ากระสอบคาดเอวแทนเสื้องามล้ำค่า แผลไหม้แทนความงดงาม.
ยซย.
3:25 พวกผู้ชายของเจ้าจะล้มลงด้วยดาบ และทหารกล้าของเจ้าจะล้มลงในการสู้รบ
ยซย.
3:26 ประตูเมืองของ1ซีโอนจะร้องไห้และไว้ทุกข์ เธอจะถูกทิ้งให้ร้างเปล่า แล้วนั่งอยู่บนดิน.
คำอธิบาย ยะซายา บทที่ 3
ยซย.
3:1 ก ยรม.37:21; 38:9
ยซย.
3:4 ก ผปก.10:16
ยซย.
3:7 1 ส่วนหนึ่งในการลงโทษของพระเจ้าที่มีต่อพลไพร่ของพระองค์ คือการที่พระองค์ทรงพรากผู้ปกครองทั้งหมดของพวกเขาไปเสีย ทิ้งให้พวกเขาไม่มีคนปกครอง (ข้อ 2-4). ในที่นี้ยะซายาได้นำเอาผู้ปครองไปเชื่อมต่อกับอาหาร. คนที่เป็นผู้ปกครองจะต้องเป็นผู้ที่ป้อนเลี้ยงผู้คน. การปกครองและการป้อนเลี้ยงไม่เพียงเป็นสิ่งคู่กัน แต่ยังทำงานร่วมกันเป็นวัฏจักรและได้รับประโยชน์ซึ่งกันและกัน. ดังนั้นถ้ามีการป้อนเลี้ยงก็มีการปกครอง และถ้ามีการปกครองก็มีการป้อนเลี้ยง. ในคริสตจักรนั้น เมื่อมีการป้อนเลี้ยงที่ถูกต้อง ทุกสิ่งก็จะเป็นระบบระเบียบ.
ยซย.
3:9 ก ยนซ.13:13; 18:20-21; วว.11:8
ยซย.
3:9 1 แปลตามตรงคือ จิตของพวกเขา.
ยซย.
3:26 1 แปลตามตรงคือ เธอ.
