ยะซายา บทที่ 22

ยซย. 22:1 1 แม้กระทั่งกรุงเยรูซาเล็มก็ถูกรวมอยู่ในการพิพากษาของพระยะโฮวาที่มีต่อบรรดาประชาชาติด้วย. ในการพิพากษาของพระองค์นั้น พระยะโฮวาทรงเหยียบย่ำกรุงเยรูซาเล็มลง — หุบเขาแห่งนิมิต (ข้อ 5-7) — เพราะเหตุความบาปชั่วที่ไม่อาจอภัยได้ของพวกเขา ซึ่งก็คือพวกเขาไม่ได้เฝ้าหวังองค์พระผู้เป็นเจ้าและไม่คำนึงถึงพระองค์ (ข้อ 11ข-14).

ยซย. 22:3 ก 2พกษ.25:4-7

ยซย. 22:4 ก ยรม.4:19; 9:1

ยซย. 22:5 ก ยซย.37:3; พรท.1:5; 2:2

ยซย. 22:7 ก ยซย.8:7-8

ยซย. 22:8 ก 1พกษ.7:2; 10:17; 2คนก.9:16

ยซย. 22:9 ก 2พกษ.20:20; 2คนก.32:4, 30

ยซย. 22:10 ก 2คนก.32:5

ยซย. 22:11 ก นฮย.3:16

ยซย. 22:11 ข ยซย.37:26

ยซย. 22:12 ก ยอล.1:13; เทียบ มธ.11:17; ยก.4:9

ยซย. 22:13 ก ยซย.56:12; 1กธ.15:32; ลก.12:19

ยซย. 22:16 ก 2ซมอ.18:18; เทียบ มธ.27:60

ยซย. 22:20 ก 2พกษ.18:18

ยซย. 22:20 1ก เอ็ลยาคิมผู้รับใช้ของพระยะโฮวาแทนที่เซ็บนานั้น (ข้อ 15-19) เป็นแบบเล็งของพระคริสต์ในฐานะคนต้นเรือนในบ้านของพระเจ้า (ข้อ 22, เทียบ วว.3:7). บ้านของพระเจ้าเป็นครอบครัวอันศักดิ์สิทธิ์ (ฆต.6:10; อฟ.2:19; 1ตธ.3:15) ที่ครอบคลุมถึงผู้เชื่อทั้งหมดตลอดทุกยุคสมัย ซึ่งมีพระคริสต์เป็นคนต้นเรือนเพียงหนึ่งเดียว เป็นผู้ที่คอยดูแลครอบครัวของพระเจ้าในทุกๆ ด้าน. ในขณะที่พระคริสต์ผู้เป็นคนต้นเรือนทรงทำการปรนนิบัติในบ้านของพระเจ้า พระองค์ก็ทรงกำกับ, ปกครอง, และบริหารปกครองบุตรของพระเจ้าที่อยู่ภายใต้การดูแลของพระคริสต์ไปด้วย.

ยซย. 22:21 1 พระคริสต์ทรงเป็นบิดาต่อเราผู้เป็นบุตรทั้งหลายของพระเจ้า (เทียบ 9:6). ในฐานะบิดา พระองค์ทรงเป็นแหล่งกำเนิดและการหล่อเลี้ยงที่คอยค้ำชูเราในทุกสิ่งและในทุกด้าน.

ยซย. 22:22 ก วว.3:7; เทียบ มธ.16:19; วว.1:18

ยซย. 22:22 1ก พระคริสต์ผู้ครอบคลุมสรรพสิ่งดังที่มีแบบเล็งโดยเอ็ลยาคิมนั้นยังเป็นผู้ที่มีลูกกุญแจแห่ง (คลังทรัพย์ของ—39:2 และคำอธิบาย) พระนิเวศน์ของพระเจ้า (มีแบบเล็งโดยวังของดาวิดเพื่อการก่อสร้างอาณาจักรของพระเจ้า—2ซมอ.7:16) วางไว้บนบ่าของพระองค์ (วว.3:7). คริสตจักรเป็นทั้งพระนิเวศน์ของพระเจ้า (1ตธ.3:15) และอาณาจักรของพระเจ้า (มธ.16:18-19; รม.14:17). ลูกกุญแจที่ถูกวางไว้บนบ่าของพระคริสต์นั้นคือลูกกุญแจที่เก็บรักษาคลังทรัพย์ทั้งหมดแห่งพระนิเวศน์ของพระเจ้าเอาไว้ ซึ่งก็คือความอุดมสมบูรณ์ทั้งสิ้นของพระคริสต์ที่มีเพื่อให้เราได้รับสุข. พระคริสต์ทรงเป็นผู้ที่สามารถเปิดและปิดประตูคลังทรัพย์แห่งความอุดมสมบูรณ์ของพระเจ้าซึ่งได้แปรสภาพเป็นรูปธรรมอยู่ในพระองค์ (กซ.2:9).

ยซย. 22:23 ก อษร.9:8; ซคย.10:4

ยซย. 22:23 1ก พระเจ้าได้ทรงตอกพระคริสต์เป็นเหมือนหมุดหรือตะปูไว้ในที่มั่นคง (ข้อ 23ก) ซึ่งเป็นแบบเล็งถึงสวรรค์ชั้นสาม (เทียบ 2กธ.12:2ข) ที่ซึ่งพระเจ้าทรงยกชูพระคริสต์ขึ้นหลังจากที่พระองค์ทรงเป็นขึ้น (กจ.2:33; 5:31). เนื่องจากพระบิดาทรงอยู่ในสวรรค์ชั้นสาม (มธ.6:9) ดังนั้นการถูกยกชูขึ้นสู่สวรรค์ชั้นสามจึงเป็นการถูกยกชูขึ้นสู่พระเจ้าพระบิดา (เทียบ ลก.15:18). วันนี้พระคริสต์ทรงอยู่ในสวรรค์ทั้งหลาย ทรงเป็นเหมือนหมุดที่ถูกตอกไว้ในพระเจ้า. ดูคำอธิบายในข้อ 24.

ยซย. 22:23 2 พระคริสต์จะทรงกลายเป็นพระที่นั่งแห่งสง่าราศีสำหรับวงศ์วานบิดาของพระองค์. สง่าราศีในที่นี้ก็คือบุตรทั้งหลายของพระเจ้าที่เป็นภาชนะที่ถูกแขวนไว้บนพระคริสต์ผู้เป็นหมุด (ข้อ 24 และคำอธิบาย). สิ่งที่ตามมากับสง่าราศีก็คือพระที่นั่ง และแท้จริงแล้วพระที่นั่งนี้ก็คือตัวของพระคริสต์เอง. พระที่นั่งเป็นเครื่องหมายเล็งถึงอำนาจในการบริหารปกครองและอาณาจักร. ในอำนาจแห่งการบริหารปกครองของพระคริสต์นั้น พระองค์ทรงเป็นพระที่นั่งที่ปกครองทุกสิ่งภายในบ้านของพระเจ้า.

ยซย. 22:24 1 หรือ น้ำหนัก. คำว่า “สง่าราศี” ในข้อนี้มีความหมายเหมือนกับทั้งคำว่า “ลูกหลานและผู้สืบเชื้อสาย” และ “ภาชนะ”. ดังนั้นสง่าราศีแห่งวงศ์วานบิดาที่แขวนไว้บนพระคริสต์ผู้เป็นหมุด ก็คือบุตรทั้งหลายของพระเจ้าผู้เป็นลูกหลานและผู้สืบเชื้อสาย (พงศ์พันธุ์) ของพระเจ้า และบุตรทั้งหลายของพระเจ้าเหล่านี้เป็นภาชนะของพระคริสต์ที่ถูกแขวนไว้บนพระองค์เพื่อจะบรรจุพระองค์และนำพระองค์ไปหล่อเลี้ยงแก่ผู้อื่น. บุตรทั้งหลายของพระเจ้าซึ่งเป็นลูกหลานและผู้สืบเชื้อสายนั้นคือสง่าราศีที่อยู่ในบ้านของพระเจ้า และพวกเขายังเป็นภาชนะอีกด้วย.

ยซย. 22:24 2 ถ้วยและเหยือกเป็นแบบเล็งถึงวิธีและสื่อกลางต่างๆ ที่เราสามารถรับส่วนในพระคริสต์ในความอุดมสมบูรณ์ของพระองค์. ถ้วย (หรือแก้ว) เป็นภาชนะเล็กที่ใช้บรรจุน้ำ ซึ่งเป็นแบบเล็งถึงพระวิญญาณของพระคริสต์ (ยฮ.7:37-39) ส่วนเหยือก (หรือคนโท) เป็นภาชนะใหญ่ที่ใช้บรรจุเหล้าองุ่น ซึ่งเป็นแบบเล็งถึงชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์ (มธ.9:17 และคำอธิบาย 1). กรณีนี้เป็นเครื่องหมายเล็งว่าในบ้านของพระเจ้านั้น บุตรของพระเจ้าทุกคนล้วนเป็นภาชนะที่ใช้บรรจุพระวิญญาณของพระองค์ผู้เป็นน้ำเพื่อดับความกระหายของผู้คน และบรรจุชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์ซึ่งเป็นเหล้าองุ่นเพื่อทำให้ผู้คนชื่นชมยินดี. ความอุดมสมบูรณ์ทั้งสิ้นแห่งการหล่อเลี้ยงที่อุดมสมบูรณ์ที่บุตรทั้งหลายของพระเจ้าได้รับสุขนี้ล้วนถูกแขวนไว้บนพระคริสต์ผู้เป็นหมุด เป็นผู้ค้ำชู.

ยซย. 22:25 1 ไม่ได้ชี้ถึง เอ็ลยาคิม (พระคริสต์) แต่ชี้ถึง เซ็บนา (ข้อ 15) ที่ถูกแทนที่ด้วยเอ็ลยาคิม. ในการพิพากษาของพระเจ้า พระองค์ทรงขจัด หรือ “ไล่” ทุกคนและทุกสิ่ง รวมถึงกษัตริย์ของบรรดาประชาชาติ, เซ็บนาผู้เป็นคนต้นเรือน, อีกทั้งถ้วยและเหยือกทั้งหมดในพระนิเวศน์ของพระเจ้าออกไป แล้วแทนที่สิ่งเหล่านั้นทั้งหมดด้วยพระคริสต์. พระเจ้าทรงขจัดทุกคนออกไปแล้วบนกางเขน และพระองค์ทรงกำลังแทนที่ทุกคนด้วยพระคริสต์. เนื่องจากพระคริสต์ได้ทรงนำตัวของพระองค์เองมาเข้าสนิทเป็นหนึ่งกับเรา เมื่อพระองค์ทรงตายบนกางเขน เราก็ได้ร่วมตายกับพระองค์และได้ถูกทำให้สิ้นสุดแล้ว (รม.6:6; 2กธ.5:14). บัดนี้ในการเข้าสนิททางอินทรียภาพระหว่างเรากับพระคริสต์ผ่านการที่เราเชื่อในพระองค์นั้น พระองค์ทรงแทนที่เราโดยการมีชีวิตเป็นอยู่ในเรา, ด้วยกันกับเรา, โดยเรา, และผ่านเรา (ยฮ.15:5; รม.11:17; ฆต.2:20; ฟป.1:19-21ก). ยิ่งไปกว่านั้น พระเจ้าได้ทรงแทนที่ทุกสิ่งในแผนการบริหารแห่งพันธสัญญาเดิมของพระองค์ด้วยพระคริสต์. (มธ.17:3-5; กซ.2:16-17; ฮร.10:5-14). ดังนั้นในแผนการบริหารของพระเจ้านั้น พระคริสต์ผู้ครอบคลุมสรรพสิ่งในฐานะอิมมานูเอล (7:14) จึงแทนที่ทุกสิ่งและกลายเป็นทุกสิ่ง.