ยะซายา บทที่ 16
ยซย.
16:1 จงส่งลูกแกะ[เป็นเครื่องบรรณาการ]ไปยังผู้ปกครองดินแดน จากเมืองเซลาข้ามไปตามทางป่ากันดาร ไปยังภูเขาของบุตรีแห่งซีโอน.
ยซย.
16:2 เหมือนนกที่กำลังบินร่อนไป [อย่าง]ลูกนกที่พลัดพรากจากรัง บรรดาบุตรีแห่งโมอาบก็เป็นอย่างนั้น ที่ตรงท่าข้ามของแม่น้ำอะระโนน.
ยซย.
16:3 โปรดให้คำปรึกษา[แก่เรา] และทำการตัดสิน. ในยามเที่ยงวันโปรดทำร่มเงาของท่านให้เหมือนกลางคืน. โปรดซ่อนผู้ถูกขับไล่ และอย่าได้เปิดโปงผู้เร่ร่อน.
ยซย.
16:4 1ขอให้ผู้ถูกขับไล่ของโมอาบอาศัยอยู่กับท่าน ให้ที่หลบซ่อนแก่พวกเขาเพื่อให้พ้นจากผู้ทำลาย. เมื่อไม่มีผู้บีบบังคับแล้ว [และ]การทำลายล้างจบสิ้นแล้ว [คือเมื่อ]ผู้กดขี่[หาย]ไปจากดินแดนอย่างสิ้นเชิง
ยซย.
16:5 แล้วพระที่นั่งจะได้รับกการสถาปนาด้วยความเอ็นดูรักใคร่ และจะมี1ผู้หนึ่งนั่งอยู่บนนั้นด้วย2ความสัตย์จริง ในกระโจมของดาวิด คือผู้พิพากษาที่แสวงหาความยุติธรรมและรวดเร็วในการกระทำความชอบธรรม.
ยซย.
16:6 กพวกข้าพเจ้าได้ยินถึงความเย่อหยิ่งของโมอาบ โมอาบนั้นช่างเย่อยโสเหลือเกิน และยังได้ยินถึงความจองหอง ความเย่อหยิ่ง และความโอหังของเขา การโอ้อวดของเขา[ล้วน]เป็นความเท็จ.
ยซย.
16:7 เพราะฉะนั้น คนโมอาบจะคร่ำครวญเพื่อโมอาบ พวกเขาทั้งหมดจะคร่ำครวญ. พวกท่านจะครวญคราง เศร้าเสียใจอย่างถึงที่สุดเพื่อขนมลูกเกดของเมืองคีฮะระเซ็ธ.
ยซย.
16:8 เพราะทุ่งนาแห่งเมืองเฮ็ศโบนเหี่ยวแห้ง [ทั้ง]เถาองุ่นของเมืองซิบมา พวกเจ้านายของบรรดาประชาชาติได้เหยียบย่ำเถาองุ่นที่ดีที่สุด ซึ่งได้แผ่ไปถึงเมืองยาเซร และลดเลี้ยวไปถึงที่กันดาร. กิ่งทั้งหลายของมันแตกออกอย่างกว้างขวาง แล้วผ่านข้ามทะเลไป.
ยซย.
16:9 กเพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าจึงร้องไห้อย่างขมขื่นเพื่อเมืองยาเซร เพื่อเถาองุ่นของเมืองซิบมา; เมืองเฮ็ศโบน และเมืองเอลาเลเอ๋ย ข้าพเจ้าจะให้ท่านชุ่มโชกด้วยน้ำตาของข้าพเจ้า. เพราะเสียงโห่ร้องในการเก็บเกี่ยวผลไม้หน้าร้อนของท่านและในการเก็บเกี่ยวรวงข้าวของท่านได้ผ่านพ้นไปแล้ว.
ยซย.
16:10 ความชื่นชมยินดีและความปีติยินดีถูกเอาไปจากสวนอันอุดมแล้ว ไม่มีการร้องเพลงด้วยความยินดีตามสวนองุ่น ไม่มีเสียงโห่ร้อง. ไม่มีคนย่ำให้เหล้าองุ่นออกมาในบ่อย่ำองุ่น ข้าพเจ้าได้ทำให้เสียงโห่ร้องในการเก็บเกี่ยวหยุดลง.
ยซย.
16:11 กฉะนั้น จิตใจของข้าพเจ้าร่ำไห้เหมือนเสียงพิณเพื่อโมอาบ และส่วนต่างๆ ทางภายในของข้าพเจ้าร่ำไห้เพื่อเมืองคีฮะเร็ธ.
ยซย.
16:12 และเมื่อโมอาบมาเข้าเฝ้า ในขณะที่เขาเหน็ดเหนื่อยอยู่ที่แท่นสูง และเขาเข้ามาอธิษฐานในสถานที่บริสุทธิ์ของเขา เขาก็จะไม่ได้รับผล.
ยซย.
16:13 นี่เป็นพระคำซึ่งพระยะโฮวาตรัสเกี่ยวกับโมอาบในอดีต.
ยซย.
16:14 แต่บัดนี้ พระยะโฮวาตรัสว่า ภายในสามปี ตามปีจ้างลูกจ้าง สง่าราศีของโมอาบจะถูกเหยียดหยาม พร้อมด้วยฝูงชนจำนวนมหาศาลทั้งหมดของพวกเขา และคนที่เหลืออยู่นั้นจะมีไม่มากแค่เล็กน้อย.
คำอธิบาย ยะซายา บทที่ 16
ยซย.
16:4 1 ตามการอ่านของฉบับเซ็บทัวจินต์; ข้อความภาษาเฮ็บรายอ่านว่า โมอาบเอ๋ย จงให้ผู้ถูกขับไล่ของเราอาศัยอยู่กับท่าน.
ยซย.
16:5 1 ผลลัพธ์ที่สุดยอดในการพิพากษาของพระยะโฮวาที่มีต่อบรรดาประชาชาติก็คือการจัดเตรียมพระคริสต์ผู้ครอบคลุมสรรพสิ่งมาเป็นพระผู้ช่วยให้รอดเพื่อตอบสนองความต้องการของอิสราเอลผู้เป็นที่รักและบรรดาประชาชาติที่ถูกพิพากษา (ข้อ 5; 19:20ข; 22:20-25). พระคริสต์จะทรงเป็นกษัตริย์ครอบครองอยู่ในกระโจมของดาวิด หรือในอาณาจักรของดาวิด ซึ่งก็คืออาณาจักรของพระมาซีฮา (กจ.15:16) ในยุคที่จะมาถึงระหว่างการฟื้นสภาพของประเทศอิสราเอล (อมศ.9:11 และคำอธิบาย; ลก.1:32-33 และข้อ 33 คำอธิบาย 1). การครอบครองของพระคริสต์ในกระโจมของดาวิดนั้นเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการประเล้าประโลมใจ, การหนุนใจ, และการฟื้นสภาพ. ถ้าว่าตาม 24:23 แล้ว อันที่จริงพระคริสต์ผู้ทรงครอบครองในอาณาจักรพันปีก็คือพระยะโฮวาจอมพลโยธานั่นเอง.
ยซย.
16:5 2 หรือความสัตย์ซื่อ.
ยซย.
16:5 ก ดนอ.7:14; ลก.1:33
ยซย.
16:6 ก ข้อ 6-7: ยรม.48:29-31
ยซย.
16:9 ก ข้อ 9-10: ยรม.48:32-33
ยซย.
16:11 ก ยรม.48:36
