ยะซายา บทที่ 15

ยซย. 15:1 ภาระเกี่ยวกับโมอาบ: เมืองอาระแห่งโมอาบถูกทำลายย่อยยับในคืนเดียว เมืองคีราแห่งโมอาบถูกทำลายย่อยยับในคืนเดียว.

ยซย. 15:2 พวกเขาขึ้นไปยังวิหารและเมืองดีโบน [คือ]ไปยังแท่นสูงของพวกเขาเพื่อร่ำไห้. โมอาบคร่ำครวญถึงเมืองเนโบและเมืองเมดะบา กศีรษะทุกศีรษะก็โล้น และหนวดเคราของทุกคนก็ถูกโกนเสีย.

ยซย. 15:3 พวกเขาคาดผ้ากระสอบอยู่ตามถนน ทุกคนคร่ำครวญน้ำตานอง ทั้งบนหลังคาบ้านและตามลานเมือง.

ยซย. 15:4 เมืองเฮ็ศโบนและเมืองเอลาเลส่งเสียงร้อง เสียงของพวกเขาได้ยินไปถึงเมืองยาฮาศ. เพราะฉะนั้นชายที่ถืออาวุธของโมอาบจึงร้องเสียงดัง 1ตัวของเขาก็สั่นเทา.

ยซย. 15:5 ใจของข้าพเจ้ากร้องออกมาเพื่อโมอาบ ผู้ลี้ภัยโมอาบ[หนี]ไปยังเมืองโซอาระ [ไปยัง]เมืองเอลาธเชลีชิยา เพราะตามทางที่ขึ้นไปเมืองลูหิธ เขาขึ้นไปและร่ำไห้ ตามถนนสู่เมืองโฮโรนายิม เขาเปล่งเสียงร้องถึงการถูกทำลายล้าง

ยซย. 15:6 ธารน้ำที่นิมริมก็กลายเป็นที่ร้าง หญ้าก็เหี่ยวแห้ง และหญ้าอ่อนก็เฉาตาย พืชเขียวสดไม่มีอีกแล้ว.

ยซย. 15:7 เพราะฉะนั้น ความมั่งคั่งที่เขาได้สร้างมา และที่เขาสะสมเอาไว้ พวกเขาขนเอามันไปข้ามลำธารต้นหลิว.

ยซย. 15:8 เพราะเสียงร่ำร้องกระจายไปทั่วทั้งเขตแดนโมอาบ เสียงคร่ำครวญ[ไปถึง]เมืองเอ็ฆลาอิม เสียงคร่ำครวญ[ไปถึง]เมืองบาเอระเอลิม.

ยซย. 15:9 เพราะน้ำของเมืองดีโมนเต็มด้วยเลือด ถึงกระนั้นเรายังจะเพิ่มภัยแก่ดีโมนอีก คือให้สิงโตมาเหนือคนโมอาบที่หลบหนีไป และแก่คนเหลืออยู่ในดินแดน.