ยะซายา บทที่ 13
II. การพิพากษาของพระยะโฮวาที่มีต่อบรรดาประชาชาติได้เปิดเผยถึงความเป็นหนึ่งระหว่างซาตานกับบรรดาประชาชาติ, แสดงให้เห็นถึงอำนาจสิทธิ์ขาดของพระยะโฮวาที่ปกครองเหนือบรรดาประชาชาติ, ทำให้อิสราเอลที่พระยะโฮวาทรงรักได้รับประโยชน์, และจัดเตรียมพระคริสต์องค์อัศจรรย์ในฐานะพระผู้ช่วยให้รอด เพื่อมาตอบสนองความต้องการของอิสราเอลผู้เป็นที่รักและบรรดาประชาชาติที่ถูกพิพากษา
13:1—23:18
13:1—23:18
1. การพิพากษาของพระยะโฮวา — บาบิโลนถูกทำลายเพราะเหตุความโหดร้ายที่พวกเขาทำลายชนชาติมากมาย
13:1—14:23
13:1—14:23
ยซย.
13:1 ภาระเกี่ยวกับ1บาบิโลน ตามซึ่งยะซายาบุตรชายของอาโมศได้เห็น
ยซย.
13:2 จงชูธงสัญลักษณ์ขึ้นบนภูเขาหัวโล้น จงเปล่งเสียงเรียกเขาทั้งหลาย จงโบกมือให้เขาเข้าไปในประตูเมืองของบรรดาเจ้านาย.
ยซย.
13:3 เราเองได้บัญชาพวกที่เราแบ่งแยกบริสุทธิ์ไว้ และได้เรียกบรรดาผู้แกล้วกล้าของเราด้วยให้จัดการตามความโกรธของเรา คือผู้ที่ปีติยินดีต่อเดชานุภาพของเรา.
ยซย.
13:4 เสียงอึกทึกบนภูเขาเหมือนเสียงฝูงชนจำนวนมหาศาล! เสียงอึงคะนึงของอาณาจักรทั้งหลายของบรรดาประชาชาติที่รวมตัวเข้าด้วยกัน! พระยะโฮวาจอมพลโยธากำลังระดมพลเพื่อเข้าทำสงคราม.
ยซย.
13:5 เขาทั้งหลายมาจากดินแดนไกลโพ้น มาจากที่สุดขอบฟ้า พระยะโฮวาและเครื่องมือแห่งพระพิโรธของพระองค์ เพื่อจะทำลายดินแดนทั้งสิ้น.
ยซย.
13:6 กจงพิลาปร่ำไห้ เพราะ1วันของพระยะโฮวามาขใกล้แล้ว วันนั้นจะมาเหมือนอย่างการทำลายล้างจากองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์.
ยซย.
13:7 เพราะฉะนั้นทุกๆ มือจะอ่อนเปลี้ย และใจของมนุษย์ทุกคนจะละลายไป
ยซย.
13:8 และ[คนทั้งหลาย]จะตกใจกลัว กความเจ็บปวดและความทุกข์ระทมจะยึดกุมเขา เขาจะทุรนทุรายดั่งหญิงกำลังขคลอดบุตร แต่ละคนจะมองตาเพื่อนบ้านกันอย่างตกตะลึง ใบหน้าของพวกเขาเหมือนแสงไฟ.
ยซย.
13:9 ดูเถิด วันของพระยะโฮวากำลังจะมา โหดร้ายด้วยพระพิโรธและความโกรธเกรี้ยว เพื่อจะทำให้ดินแดนเป็นที่ร้างเปล่า และพระองค์จะทำลายคนบาปของที่นั่นเสียจากดินแดนนั้น.
ยซย.
13:10 เพราะดวงดาวทั้งหลายของฟ้าสวรรค์และหมู่ดาวในนั้นจะไม่ทอแสงของมัน เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นจะเปลี่ยนเป็นกมืดไป และดวงจันทร์จะไม่ส่องแสงของมัน.
ยซย.
13:11 เราจะลงโทษโลกเพราะความชั่วร้าย และลงโทษคนชั่วเพราะความบาปชั่วของพวกเขา เราจะทำให้ความจองหองของคนเย่อหยิ่งสิ้นสุด และทำให้ความยโสของคนโหดร้ายลดต่ำลง.
ยซย.
13:12 เราจะทำให้มนุษย์หายากกว่าทองคำบริสุทธิ์ และมนุษยชาติ[หายากกว่า]ทองคำแห่งโอฟีร์.
ยซย.
13:13 เพราะฉะนั้นเราจะทำให้ฟ้าสวรรค์กสั่นสะท้าน และแผ่นดินโลกจะสั่นสะเทือนออกจากที่ของมัน โดยพระพิโรธของพระยะโฮวาจอมพลโยธาในวันแห่งความโกรธเกรี้ยวของพระองค์.
ยซย.
13:14 ดั่งละมั่งที่ถูกล่าและแกะที่ไม่มีผู้รวมฝูง ทุกคนจะหันกลับไปหาชนชาติของตนเอง และคนทุกคนจะหนีไปยังดินแดนของตนเอง.
ยซย.
13:15 ถ้าคนใดถูกพบก็จะถูกแทงจนทะลุ และถ้าคนใดถูกจับก็จะล้มลงด้วยดาบ.
ยซย.
13:16 เด็กเล็กๆ ของพวกเขาจะถูกฟาดเป็นชิ้นๆ ต่อหน้าต่อตาเขา บ้านของเขาทั้งหลายจะถูกปล้น และภรรยาของเขาจะถูกขืนใจ.
ยซย.
13:17 ดูเถิด 1เรากำลังปลุกเร้าชาวมีเดียให้มาสู้เขา ผู้ซึ่งไม่สนใจเรื่องเงินและไม่พึงใจเรื่องทองคำ.
ยซย.
13:18 คันธนู[ของพวกเขา]จะสังหารชายหนุ่ม เขาจะไม่มีใจกรุณาต่อผลของครรภ์ นัยน์ตาของเขาทั้งหลายจะไม่สงสารเด็ก.
ยซย.
13:19 บาบิโลนซึ่งเป็นความงดงามของบรรดาอาณาจักร เป็นกสง่าราศีแห่งความสูงส่งเลอเลิศของชาวเคเซ็ด ขจะเป็นเหมือนดังเมื่อพระเจ้าทรงคว่ำทำลายคเมืองซะโดมและเมืองอะโมรา:
ยซย.
13:20 จะไม่มีใครเข้าไปกพำนักตลอดไป หรือเข้าไปอาศัยตลอดทุกชั่วอายุ. คนอาหรับจะไม่ตั้งกระโจมของเขาที่นั่น ผู้เลี้ยงแกะจะไม่ให้แกะ[ของเขา]นอนลงที่นั่น.
ยซย.
13:21 แต่กสัตว์ป่าจะนอนลงที่นั่น และบ้านเรือนในนั้นจะเต็มด้วย1หมาป่า นกกระจอกเทศจะอาศัยอยู่ที่นั่น 2พวกแพะป่าจะเหยาะย่างอยู่ที่นั่น
ยซย.
13:22 หมาป่าไฮยีนาจะเห่าหอนอยู่ใน1ป้อมของเมืองนั้น และหมาในจะอยู่ในวังประณีตวิจิตร เวลาของเมืองนั้นก็ใกล้เข้ามาแล้ว และวันของมันจะไม่ถูกยืดออกไป.
คำอธิบาย ยะซายา บทที่ 13
ยซย.
13:1 1 ศัตรูของพระเจ้าได้ใช้บรรดาประชาชาติมารบกวนพลไพร่ที่พระเจ้าทรงเลือกสรรและขัดขวางพระเจ้าในการทำให้แผนการบริหารของพระองค์สำเร็จลุล่วง. ดังนั้นพระเจ้าจึงถูกบังคับให้เข้ามาพิพากษาพวกเขา. การพิพากษาทั้งหมดนี้ได้ส่งผลให้เกิดเรื่องหนึ่งคือการนำพระคริสต์เข้ามา.
การพิพากษาของพระยะโฮวาที่มีต่อบรรดาประชาชาตินั้นคือการทำลายบาบิโลนโดยกองทัพมีเดีย (ข้อ 3-4, 17-19; 14:22-23; 21:2, 9ก; ดนอ.5:30-31) เพราะเหตุความโหดร้ายที่พวกเขาทำลายชนชาติมากมาย (14:5-6, 16-17) และเพราะเหตุรูปเคารพของพวกเขา (21:9ข). แม้ว่าอัสซีเรียจะเป็นชาติแรกที่มารบกวนพระเจ้าในแผนการบริหารของพระองค์ (ยรม.50:17) แต่ในสายพระเนตรของพระเจ้าแล้ว ประชาชาติทั้งหมดรวมถึงอัสซีเรียก็ล้วนเป็นส่วนหนึ่งของบาบิโลนทั้งสิ้น ซึ่งพระเจ้าทรงถือว่าเป็นศีรษะของปฏิมากรใหญ่รูปมนุษย์ใน ดนอ.2:32, 37-38.
การพิพากษาของพระยะโฮวาที่มีต่อบรรดาประชาชาตินั้นคือการทำลายบาบิโลนโดยกองทัพมีเดีย (ข้อ 3-4, 17-19; 14:22-23; 21:2, 9ก; ดนอ.5:30-31) เพราะเหตุความโหดร้ายที่พวกเขาทำลายชนชาติมากมาย (14:5-6, 16-17) และเพราะเหตุรูปเคารพของพวกเขา (21:9ข). แม้ว่าอัสซีเรียจะเป็นชาติแรกที่มารบกวนพระเจ้าในแผนการบริหารของพระองค์ (ยรม.50:17) แต่ในสายพระเนตรของพระเจ้าแล้ว ประชาชาติทั้งหมดรวมถึงอัสซีเรียก็ล้วนเป็นส่วนหนึ่งของบาบิโลนทั้งสิ้น ซึ่งพระเจ้าทรงถือว่าเป็นศีรษะของปฏิมากรใหญ่รูปมนุษย์ใน ดนอ.2:32, 37-38.
ยซย.
13:6 ก ยอล.1:15
ยซย.
13:6 1 ดู ยอล. 1:15 คำอธิบาย 1.
ยซย.
13:6 ข ซฟย.1:7; วว.6:17; เทียบ วว.18:10
ยซย.
13:8 ก ยรม.13:21; เทียบ 1ธซ.5:3
ยซย.
13:8 ข บพส.48:6; ยซย.21:3
ยซย.
13:10 ก ยอค.32:7; ยอล.2:31; มก.13:24; วว.8:12; เทียบ ยซย.24:23; วว.21:23
ยซย.
13:13 ก ฮาฆ.2:6
ยซย.
13:17 1 การพิพากษาที่พระยะโฮวามีต่อบรรดาประชาชาตินั้นแสดงให้เห็นว่าอำนาจสิทธิ์ขาดและความยุติธรรมของพระองค์ปกครองอยู่เหนือบรรดาประชาชาติ (ข้อ 17; 14:22, 24-25; 19:1; เทียบ ดนอ.4:17; วว.1:5)
ยซย.
13:19 ก เทียบ วว.18:7
ยซย.
13:19 ข ข้อ 19-20: ยรม.50:39-40
ยซย.
13:19 ค ยนซ.19:24-25; พบญ.29:23; ยรม.49:18
ยซย.
13:20 ก ยรม.50:3; 51:29, 62
ยซย.
13:21 ก ยซย.34:11-15; ยรม.50:39; วว.18:2
ยซย.
13:21 1 ฉบับอื่นแปลว่า นกเค้าแมว.
ยซย.
13:21 2 หรือ ผีแพะ.
ยซย.
13:22 1 อ่านตามฉบับโบราณบางฉบับ; ข้อความภาษาเฮ็บรายอ่านว่า หญิงม่าย.