ยะซายา บทที่ 11

ยซย. 11:1 1 ในการฟื้นสภาพนั้น พระคริสต์ผู้จะเสด็จมาจะเป็นหน่อที่ออกจากตอของยิซัยและกิ่งที่งอกจากรากของเขา. อิสราเอลโดยเฉพาะวงศ์วานของดาวิดนั้นเป็นเหมือนกับต้นไม้สูง แต่เนื่องจากการตกต่ำของอิสราเอล ต้นไม้นั้นก็ถูกโค่นลง เหลือแต่ตอที่มีราก. ทั้งมาเรียกับโยเซฟเป็นพงศ์พันธุ์ของดาวิด เป็นส่วนหนึ่งของราชวงศ์ (ดู มธ.1:16 คำอธิบาย 2) แต่พวกเขาได้ยากจนลงและกลายเป็นชนชั้นล่างที่อาศัยอยู่ในนาซาเร็ธเมืองที่ถูกดูหมิ่นซึ่งอยู่ในฆาลิลายมณฑลที่ถูกดูหมิ่น (ลก.1:26-27). พระคริสต์ในฐานะที่เป็นหน่อที่แตกออกจากตอของยิซัย (บนแผ่นดิน) นั้นเป็นเครื่องหมายเล็งว่าการฟื้นสภาพนั้นเกิดขึ้นโดยชีวิตและเป็นฝ่ายชีวิต. นอกจากนั้น พระคริสต์ในฐานะที่เป็นกิ่งที่งอกจากรากของยิซัย (ใต้แผ่นดิน) นั้นเป็นเครื่องหมายเล็งถึงความลึกของชีวิตแห่งการฟื้นสภาพที่จะนำพระเจ้าขยายกิ่งก้านสาขาออกมาและเกิดผลมาก. พระคริสต์ในฐานะที่เป็นหน่อและกิ่งนั้นเต็มไปด้วยฤทธิ์เดชในการฟื้นสภาพ, ฤทธิ์เดชในการหยั่งลึก, ฤทธิ์เดชในการเติบโต, และฤทธิ์เดชในการบังเกิดผล. เนื่องด้วยการขยายกิ่งก้านสาขาของพระองค์ ทั้งโลกจึงเต็มไปด้วยผลของพระองค์. ดู มธ.1:5 คำอธิบาย 4 และ 2:23 คำอธิบาย 3.

ยซย. 11:1 ก เทียบ โยบ 14:7

ยซย. 11:1 ข มธ.1:5

ยซย. 11:1 ค ยซย.11:10

ยซย. 11:1 ง ยซย.4:2; ยรม.23:5

ยซย. 11:2 ก ยซย.42:1; 61:1; มธ.3:16; ยฮ.1:32-33

ยซย. 11:2 1ก การแตกกิ่งของพระยะโฮวาเป็นเรื่องของพระวิญญาณอย่างสิ้นเชิง. พระคริสต์ทรงบังเกิดจากพระวิญญาณ (มธ.1:18, 20; ลก.1:35). พระองค์ทรงถูกก่อรูปด้วยพระวิญญาณเป็นธาตุแท้อันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์. นอกจากนั้น พระองค์ยังรับบัพติศมา, ถูกชโลมด้วยพระวิญญาณนั้น (มธ.3:16; ลก.4:18). พระวิญญาณนั้นสถิตอยู่กับพระองค์ตลอดเวลาและเป็นหนึ่งกับพระองค์ (ลก.4:1, 14; 10:21; ยฮ.1:32; มธ.12:28). พระองค์ทรงดำเนินชีวิตตามพระวิญญาณและมีชีวิตเป็นอยู่ใน, ร่วมกับ, โดย, และผ่านพระวิญญาณ. ในการดำเนินชีวิตมนุษย์ของพระองค์ พระวิญญาณทรงปรากฏเป็นที่ประจักษ์พร้อมด้วยคุณลักษณะทั้งหมดที่ได้กล่าวถึงในข้อนี้ ดังนั้นพระวิญญาณจึงเป็นความเที่ยงแท้ของพระคริสต์ (ยฮ.14:16-20; 2กธ.3:17).

ยซย. 11:3 ก 1ซมอ.16:7; ยฮ.7:24

ยซย. 11:4 ก บพส.72:2; วว.19:11

ยซย. 11:4 ข โยบ 4:9; 2ธซ.2:8; วว.19:15

ยซย. 11:5 1 การคาดเอว (บั้นเอว) ทำให้คนมีกำลังในการเคลื่อนไหว, ทำการ, และโดยเฉพาะยืนหยัดที่จะต่อสู้ (อฟ.6:13-14). ความชอบธรรมและความสัตย์ซื่อเป็นคุณธรรมสองประการของพระคริสต์ที่มีเพื่อยืนหยัดและต่อสู้. พระองค์ทรงยืนหยัดด้วยความสัตย์ซื่อและต่อสู้ด้วยความชอบธรรม (วว.19:11).

ยซย. 11:5 ก เทียบ อฟ.6:14

ยซย. 11:6 ก ข้อ 6-9: ยซย.65:25; เทียบ ยซย.35:9; ยอค.34:25; ฮซอ.2:18

ยซย. 11:6 1ก เมื่ออาดามตกต่ำ ความบาปก็เข้ามาในตัวเขา (รม.5:12). เนื่องจากเขาผู้เป็นประมุขของสิ่งทรงสร้างทั้งหมดได้ตกต่ำไป บางสิ่งของซาตานก็ได้เข้าสู่สิ่งทรงสร้างทั้งหมดด้วย. ในการฟื้นสภาพนั้น ฤทธิ์เดชในการฟื้นสภาพของพระคริสต์จะช่วยสิ่งทรงสร้างทั้งหมดให้หลุดพ้นจากองค์ประกอบที่มีพิษของซาตาน ทำให้ไม่เพียงเกิดการเปลี่ยนแปลงทางการกระทำภายนอกเท่านั้น แต่ในเนื้อแท้ทางภายในด้วย (รม.8:19-21). ผลลัพธ์จึงทำให้สถานการณ์ท่ามกลางพวกเขาเต็มไปด้วยความน่าพึงใจ, สันติสุข, และน่ารัก. สาเหตุของการเปลี่ยนไปนี้มาจากการที่ความรู้ฝ่ายพระยะโฮวาจะเติมเต็มทั่วแผ่นดินโลก (ข้อ 9).

ยซย. 11:9 ก บพส.2:6; ยอค.20:40

ยซย. 11:9 ข ฮบฆ.2:14

ยซย. 11:10 ก ยซย.11:1; 53:2; รม.15:12; วว.5:5; 22:16

ยซย. 11:10 1ก การที่พระคริสต์ทรงเป็นราก, หน่อ, และกิ่งของยิซัยนั้น (ข้อ 1) บ่งชี้ว่าพระองค์ทรงเชื่อมต่อกับสภาพมนุษย์ ส่วนการที่ที่พักสงบของพระคริสต์มีสง่าราศีนั้นบ่งชี้ว่าพระองค์มีความเกี่ยวข้องกับพระเจ้าอย่างใกล้ชิด (ดูข้อ 10 คำอธิบาย 4). พระองค์ทรงเป็นทั้งพระเจ้าและมนุษย์ ทรงเป็นมนุษย์พระเจ้า. เทียบ วว.22:16 คำอธิบาย 3.

ยซย. 11:10 2 พระคริสต์จะกลายเป็นธงประจำต่อชนชาติทั้งหลายและธงสัญลักษณ์ต่อบรรดาประชาชาติ (ข้อ 12) ผ่านการฟื้นสภาพของอิสราเอล. ธงประจำมีเพื่อการกำหนด, อธิบาย, และชี้แนะเป็นสำคัญ ส่วนธงสัญลักษณ์มีเพื่อการเรียกและการรวมพลเป็นสำคัญ (5:26). ในบทนี้ ยะซายาได้นำพระคริสต์ในฐานะที่ทรงเป็นหน่อกับกิ่ง (ข้อ 1) และพระคริสต์ในฐานะที่เป็นธงประจำกับธงสัญลักษณ์มาจับเป็นคู่ๆ. เมื่อพระคริสต์ในฐานะที่เป็นหน่อเติบโตขึ้นท่ามกลางพลไพร่ของพระเจ้า หน่อที่เติบโตนี้จะกลายเป็นธงประจำที่มาบรรยาย, อธิบาย, กำหนด, และกระทั่งชี้แนะชนชาติทั้งหลายบนแผ่นดินโลกเกี่ยวกับสิ่งที่พระคริสต์ทรงเป็นต่อพลไพร่ของพระเจ้า. พระคริสต์ผู้เดียวกันนี้ในฐานะที่เป็นกิ่งก็เติบโตขึ้นเป็นธงสัญลักษณ์เพื่อเรียกและรวบรวมบรรดาประชาติบนแผ่นดินโลก.

ยซย. 11:10 ข รม.15:10

ยซย. 11:10 3 ในการฟื้นสภาพนั้น บรรดาประชาชาติทั้งหมดบนแผ่นดินโลกจะหันมาแสวงหาพระคริสต์และจะยินดีกลายเป็นพลไพร่ของพระองค์ (2:2; ซคย.8:20-22).

ยซย. 11:10 4 สง่าราศีอันศักดิ์สิทธิ์ซึ่งก็คือตัวของพระเจ้าเองที่ได้สำแดงออกมานั้นคือที่พักสงบของพระคริสต์. กรณีนี้บ่งชี้ว่าสง่าราศีอันศักดิ์สิทธิ์เป็นหนึ่งกับพระคริสต์ (ยฮ.17:5, 24). อีกทั้งยังบ่งชี้เป็นนัยถึงสภาพพระเจ้าของพระคริสต์และบ่งชี้ว่าพระคริสต์และพระเจ้าทรงเป็นหนึ่งเดียวกัน (ยฮ.10:30).

ยซย. 11:11 1 ครั้งแรกที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงฟื้นฟูอิสราเอลคือเมื่อพวกเขาอพยพออกจากอียิปต์.

ยซย. 11:11 2 พระคริสต์ในฐานะที่เป็นธงประจำต่อชนชาติทั้งหลายและเป็นธงสัญลักษณ์ต่อบรรดาประชาชาตินั้นจะนำมาซึ่งการหันกลับมาของพลไพร่ของพระเจ้าและการนอบน้อมของชาวต่างชาติ (ข้อ 11, 12ข-16).

ยซย. 11:11 ก 2พกษ.19:30; อษร.9:15; ยซย.10:20

ยซย. 11:12 1 ดูข้อ 10 คำอธิบาย 2.

ยซย. 11:12 ก บพส.68:22; ยซย.27:13; 43:6; ยรม.23:7-8; ยอค.11:17; ซคย.10:10

ยซย. 11:12 ข วว.7:1

ยซย. 11:13 1 เอ็ฟรายิมเป็นอาณาจักรทางเหนือของอิสราเอล ส่วนยูดาเป็นอาณาจักรทางใต้

ยซย. 11:15 1 แปลตามตรงคือ อุทิศ (ในกรณีนี้คือจนถูกทำลายล้าง).

ยซย. 11:15 2 หรือลิ้น ทะเลของอียิปต์คือทะเลแดง และอ่าวของทะเลนี้ก็คืออ่าวสุเอซ (Gulf of Suez). แม่น้ำนั้นคือแม่น้ำยูเฟรติส. ในการที่พลไพร่ของพระองค์จะกลับคืนสู่ดินแดนบริสุทธิ์นั้น พระเจ้าจะทรงทำลาย (หรือทำให้แห้งไป) อ่าวแห่งทะเลของอียิปต์ คือทำให้แม่น้ำยูเฟรติสแห้งไป และสร้างทางหลวงจากอัสซีเรีย (ข้อ 16).

ยซย. 11:15 ก วว.16:12

ยซย. 11:16 ก ยซย.19:23

ยซย. 11:16 ข อซด.14:29; ยซย.51:10; 63:12-13