ยะซายา บทที่ 1

ยซย. 1:1 ก อฤธ.12:6

ยซย. 1:1 1 แปลว่า ความรอดของยะโฮวา. หนังสือยะซายาเป็นหนังสือนำหน้าในท่ามกลางหนังสือทั้งหมดของผู้เผยพระวจนะ ซึ่งเนื้อหากล่าวถึงแผนการบริหารที่นิรันดร์ของพระเจ้าที่อยู่ในพระคริสต์. หนังสือเล่มนี้เป็นนิมิตที่ยะซายามองเห็น (ข้อ 1), ถ้อยคำที่ยะซายามองเห็น (2:1), และภาระที่ยะซายามองเห็น (13:1; 15:1). นิมิต, ถ้อยคำ, และภาระที่อยู่ในยะซายานั้นเกี่ยวข้องกับแผนการบริหารที่นิรันดร์ของพระเจ้าที่อยู่ในพระคริสต์ ซึ่งได้ถูกครอบคลุมอยู่ในหนังสือเล่มนี้อย่างถี่ถ้วน.
หนังสือยะซายาเปิดเผยว่าการจัดการของพระเจ้าในความรักที่มีต่ออิสราเอลที่รักของพระองค์และการพิพากษาอันชอบธรรมของพระองค์ที่มีต่อบรรดาประชาชาติได้นำพระคริสต์พระผู้ช่วยเข้ามา (43:3; 49:26), พระองค์ทรงเป็นพระเจ้า (9:6) ที่ได้กลายเป็นเนื้อหนังมาเป็นมนุษย์ (7:14), ทรงมีทั้งพระนิสัยอันศักดิ์สิทธิ์และนิสัยฝ่ายมนุษย์ (4:2), ทรงดำเนินชีวิตบนแผ่นดินโลก (53:2-3; 42:1-4), ตรึงตาย (53:7-10ก, 12), เป็นขึ้น (53:10ข-11), เสด็จสู่สวรรค์ (52:13), และจะเสด็จมา (40:10; 64:1) เพื่อสนองความต้องการของพลไพร่ที่พระเจ้าทรงเลือกสรรและบรรดาประชาชาติ (9:1-7; 49:6) ในการช่วยให้รอดที่ครอบคลุมสรรพสิ่งของพระเจ้า (12:2-3) เพื่อการฟื้นสภาพของสิ่งสารพัด คือจักรวาลที่ถูกเนรมิตสร้างขึ้นแต่ได้ตกต่ำไป (2:2-5; 11:6-9; 35:1-10; 30:26) จะได้ถูกนำเข้ามา ซึ่งจะสำเร็จสุดยอดในฟ้าสวรรค์ใหม่และแผ่นดินโลกใหม่ไปตราบชั่วนิรันดร์ (65:17). ดังนั้นเนื้อหาของยะซายาจึงครอบคลุมถึงแผนการบริหารแห่งพันธสัญญาใหม่ของพระเจ้าทั้งหมดตั้งแต่การกลายเป็นเนื้อหนัง (มธ.1:18-25) ไปจนถึงฟ้าสวรรค์ใหม่และแผ่นดินโลกใหม่ (วว.21—22) พร้อมด้วยเบื้องหลังของพันธสัญญาเดิมในการที่พระเจ้าทรงจัดการกับอิสราเอลและการพิพากษาของพระองค์ที่มีต่อบรรดาประชาชาติ. ถ้าพิจารณาตามคำพยากรณ์ของยะซายา พระคริสต์ผู้ทรงผ่านขั้นตอนเพื่อพระประสงค์อันศักดิ์สิทธิ์นั้นทรงเป็นศูนย์กลางและการแพร่หลายของวงล้อใหญ่แห่งการเคลื่อนไหวของตรีเอกภาพอันศักดิ์สิทธิ์ (ยอค.1:15 และคำอธิบาย 1) เพื่อการแจกจ่ายอันศักดิ์สิทธิ์ คือการแจกจ่ายตัวของพระองค์เองเข้าสู่พลไพร่ที่พระองค์ทรงเลือกสรรมาทำให้แผนการบริหารของพระองค์สำเร็จสมบูรณ์.

ยซย. 1:1 ข 2คนก.26:1

ยซย. 1:1 ค 2คนก.27:1

ยซย. 1:1 ง 2คนก.28:1

ยซย. 1:1 จ 2คนก.29:1; 32:32

ยซย. 1:2 ก พบญ.32:1

ยซย. 1:2 ข พบญ.1:31; ยซย.46:3-4; ยรม.31:9

ยซย. 1:2 1ข ในหนังสือยะซายา ความรักของพระเจ้าที่มีต่ออิสราเอลนั้นได้ถูกใช้ในสามรูปแบบ: ในฐานะพระบิดา (1:2-3; 63:16; 64:8), ในฐานะมารดาที่เลี้ยงดูด้วยน้ำนม (66:13), และในฐานะสามี (54:5). เนื่องจากพระเจ้าทรงจัดการกับอิสราเอลที่รักของพระองค์ด้วยความรัก โดยทั่วไปแล้ว การจัดการที่พระองค์มีต่อพวกเขาจึงไม่ใช่เรื่องของการพิพากษา แต่เป็นการลงโทษ. อย่างไรก็ตาม การจัดการที่พระเจ้ามีต่อพวกต่างชาติ ซึ่งก็คือบรรดาประชาชาตินั้นเป็นเรื่องของการพิพากษาที่มีความชอบธรรม มีความยุติธรรมของพระเจ้าเป็นพื้นฐาน.
พระเจ้าทรงจัดการต่อพลไพร่ตามสิ่งที่พระองค์ทรงเป็น. พระเจ้าทรงแยกบริสุทธิ์และชอบธรรม; พระองค์ทรงเป็นองค์ผู้แยกบริสุทธิ์และองค์ผู้ชอบธรรม (ข้อ 4; 24:16ก). ในฐานะองค์ผู้แยกบริสุทธิ์ พระองค์ทรงลงโทษพลไพร่ของพระองค์เพื่อพวกเขาจะกลายเป็นผู้ที่แยกบริสุทธิ์ (ฮร.12:10) และในฐานะองค์ผู้ชอบธรรม พระองค์ทรงพิพากษาบรรดาประชาชาติ เพราะพวกเขาไม่ยุติธรรมและชอบธรรม. ดู 26:13 คำอธิบาย 1.

ยซย. 1:3 ก ยรม.9:3, 6

ยซย. 1:4 ก ยซย.57:3-4; มธ.3:7

ยซย. 1:5 1 หรือ เหตุใดพวกเจ้าจึงยังจะถูกเฆี่ยนอีก?

ยซย. 1:5 2 พระยะโฮวาทรงลงโทษชนชาติอิสราเอลเพราะเหตุการทรยศของพวกเขา ซึ่งก็คือพวกเขาได้ละทิ้งพระเจ้าและหันไปปรนนิบัติพระอื่น (ยรม.2:13).

ยซย. 1:6 ก ลก.10:34

ยซย. 1:8 ก 2พกษ.19:21

ยซย. 1:9 ก พรท.3:22; รม.9:29

ยซย. 1:9 ข ยนซ.19:24; วว.11:8

ยซย. 1:11 ก 1ซมอ.15:22; บพส.50:8-9; สภษ.15:8

ยซย. 1:12 ก อซด.23:17; 34:23

ยซย. 1:14 1 แปลตามตรงคือ จิต.

ยซย. 1:14 ก อมศ.5:21

ยซย. 1:15 ก บพส.134:2; 1ตธ.2:8

ยซย. 1:15 ข ยซย.59:3

ยซย. 1:16 ก ยรม.4:14; 1ยฮ.3:3

ยซย. 1:16 1ก หลังจากที่พระยะโฮวาทรงลงโทษบุตรหลานที่รักของพระองค์แล้ว ยะซายาก็ได้นำเสนอการเตือนสติแห่งรัก (ข้อ 16-17) และคำสัญญาของพระยะโฮวาที่มีต่อพลไพร่ของพระองค์ที่ถูกลงโทษ. พระสัญญาแห่งรักของพระยะโฮวาคือพระสัญญาแห่งการให้อภัย (ข้อ 18) และการฟื้นสภาพ (ข้อ 26-27).

ยซย. 1:16 ข บพส.34:14; 37:27; 1ปต.3:11; 3ยฮ.11

ยซย. 1:17 1 หรือ จงแก้ไขผู้ที่โหดเหี้ยม.

ยซย. 1:17 ก ยก.1:27

ยซย. 1:18 ก บพส.51:7; วว.1:14; 7:14

ยซย. 1:18 1 ในการช่วยให้รอดที่ครบบริบูรณ์ของพระเจ้านั้น พระองค์ไม่เพียงอภัยความบาปของเรา, งดเว้นเราจากการลงโทษเพราะเหตุความบาปของเรา, และลบคดีบาปของเราต่อเบื้องพระพักตร์พระองค์เท่านั้น แต่พระองค์ยังทรงชะล้างร่องรอยแห่งความบาปที่อยู่ในเรา ทำให้เราขาวอย่างหิมะและขาวอย่างขนแกะด้วย. ทั้งหิมะและขนแกะนั้นเป็นสีขาวตามธรรมชาติ. ดังนั้นผลลัพธ์จากการชะล้างของพระเจ้าจึงทำให้เราไม่เพียงขาวสะอาดเท่านั้น แต่ขาวสะอาดในด้านเนื้อแท้ ราวกับว่าเราไม่เคยถูกทำให้เป็นมลทินมาก่อน. การชะล้างที่ทำให้เราขาวอย่างหิมะเป็นการชะล้างในด้านฐานะจากภายนอกผ่านพระโลหิตของพระเยซูคริสต์ (1ยฮ.1:7; ฮร.1:3ข; วว.1:5) ในขณะที่การชะล้างที่ทำให้เราขาวอย่างขนแกะเป็นการชะล้างนิสัยของเราในระบบสิ่งใหม่ทดแทนสิ่งเก่าทางภายในโดยพระวิญญาณของพระเจ้าและโดยชีวิตของพระองค์ (1กธ.6:11 และคำอธิบาย; ตต.3:5 และคำอธิบาย 4). เทียบ วว.1:14 คำอธิบาย 2.

ยซย. 1:21 ก ยรม.2:20; 3:1

ยซย. 1:24 1 เทียบ มธ.4:10 คำอธิบาย 1. พระเจ้าทรงลงโทษอิสราเอลเพราะอิสราเอลได้กบฏต่อพระเจ้าจนถึงขั้นที่พวกเขาไม่เพียงกลายเป็นปรปักษ์ของพระองค์ที่ยังอยู่ในประเทศของพระเจ้า แต่ยังกลายเป็นศัตรูของพระองค์ที่อยู่นอกประเทศของพระเจ้าด้วย.

ยซย. 1:25 ก ยรม.9:7; มลค.3:3

ยซย. 1:29 1 ต้นฉบับโบราณหลายฉบับอ่านว่า พวกเขา.

ยซย. 1:29 2 ต้นไม้ที่ใช้ในการกราบไหว้รูปเคารพ.

ยซย. 1:31 1 ป่านที่ผ่านการทุบตีได้สลัดออกเป็นเส้นใย.