เพลงไพเราะ บทที่ 7

พพร. 7:1 1 ผู้พูดในข้อ 1-5 ไม่ใช่ทั้งซะโลโมและชูลามิท แต่เป็นฝ่ายที่สามผู้เป็นเครื่องหมายเล็งถึงพระวิญญาณนั้น. พระวิญญาณนั้นทรงเป็นหนึ่งกับพระคริสต์ (2กธ.3:17) และเป็นหนึ่งกับผู้เชื่อทั้งหลาย (วว.22:17). ดังนั้นเมื่อพระองค์ตรัส ก็เหมือนทั้งสองฝ่ายก็กำลังพูดอยู่ด้วย.
ซะโลโมคือเจ้าของสวนองุ่นมากมาย (ข้อ 12) ซึ่งต้องการแรงงานเป็นอันมาก. ณ จุดนี้ นางชูลามิทต้องกลายเป็นผู้ร่วมงานของซะโลโม. กรณีนี้บ่งชี้ว่าในที่สุด คนรักของพระคริสต์ต้องร่วมมีส่วนในการงานขององค์พระผู้เป็นเจ้า. คุณสมบัติของพวกเขาในเรื่องนี้ก็ขึ้นอยู่กับการที่พวกเขาถูกตกแต่งขึ้นด้วยคุณลักษณะทั้งหมดของชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์. ข้อ 1-5 ในบทนี้คือการกล่าวทบทวนของพระวิญญาณนั้นถึงคุณธรรมของคนรัก ซึ่งได้นำเสนอภาพบรรยายที่งดงามของคนรักที่น่ารักของพระคริสต์ตั้งแต่เท้าจรดศีรษะของเธอในฐานะที่เป็นการสำแดงของพระคริสต์ผู้ที่เธอรัก (เทียบ 6:4-10). คุณธรรมเช่นนี้เป็นเครื่องหมายที่แสดงถึงความสุกงอมในชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์ของเธอและทำให้เธอมีคุณสมบัติที่จะร่วมมีส่วนในการงานขององค์พระผู้เป็นเจ้า (เทียบ 2กธ.1:12; 2:14-17; 11:10ก; 1ธซ.2:1-12).

พพร. 7:1 2 กรณีนี้บ่งชี้ว่าคนรักของพระคริสต์ควรจะบรรลุถึงความสุกงอมในชีวิตอันสูงศักดิ์ของพระองค์เพื่อจะครอบครองเป็นกษัตริย์ร่วมกับพระคริสต์ (รม.5:17). นี่คือคุณสมบัติที่เธอจะร่วมมีส่วนในการงานขององค์พระผู้เป็นเจ้า.

พพร. 7:1 3 แปลตามตรงคือ รอยเท้า.

พพร. 7:1 ก ลก.15:22

พพร. 7:1 4ก ในที่นี้พระวิญญาณนั้นทรงกล่าวทบทวนความงดงามของเธอในการประกาศกิตติคุณ (เท้าสวมรองเท้า — รม.10:15) และในฤทธิ์เดชแห่งการยืนหยัดของเธอ (โคนขา) ที่เกิดขึ้นผ่านการงานแห่งการเปลี่ยนแปลงที่มีทักษะของพระเจ้าพระวิญญาณ (อัญมณี — 2กธ.3:18).

พพร. 7:2 1 ในที่นี้ พระวิญญาณนั้นได้กล่าวทบทวนถึงความงดงามของเธอในส่วนต่างๆ ทางภายในของเธอ (สะดือและท้อง) ซึ่งถูกเติมเต็มด้วยชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์ที่ได้รับมาผ่านการดื่มพระโลหิตของพระคริสต์ (เหล้าองุ่น) และการกินเนื้อของพระองค์ (ข้าวสาลี) โดยความเชื่อ (ดอกลิลลี่). ดู ยฮ.6:53-54 และข้อ 54 คำอธิบาย 2.

พพร. 7:3 ก พพร.4:5

พพร. 7:3 1ก กรณีนี้ชี้ถึงความงดงามของเธอในความสามารถที่กระตือรือร้นของเธอในการป้อนเลี้ยงผู้อื่นอย่างมีชีวิตชีวา (ยฮ.21:15, 17; เทียบ พพร.4:5).

พพร. 7:4 1 ในที่นี้พระวิญญาณนั้นได้กล่าวทบทวนถึงความงดงามของเธอในความตั้งใจที่นอบน้อม (คอ) ซึ่งเป็นผลมาจากการงานแห่งการเปลี่ยนแปลงของพระวิญญาณผ่านการทนทุกข์ เพื่อทำให้น้ำพระทัยของพระเจ้าสำเร็จลุล่วง, กล่าวถึงความงดงามในใจของเธอ ซึ่งเปิดออกต่อความสว่าง, สะอาดหมดจด, เต็มด้วยการพักสงบ, และสามารถเข้าถึงได้ (ดวงตาดุจสระน้ำ — เทียบ 1:15; 4:1; 5:12) และกล่าวถึงความงดงามในความรู้สึกฝ่ายวิญญาณของเธอ ซึ่งมีการแยกแยะที่สูงและมีความไวมาก (จมูก — เทียบ ฟป.1:9-10; ฮร.5:14).

พพร. 7:4 ก พพร.4:4

พพร. 7:5 1 ในที่นี้ พระวิญญาณนั้นทรงกล่าวทบทวนถึงความงดงามของเธอในความคิดและความมุ่งหมายของเธอ (ศีรษะ) ซึ่งมีความเข้มแข็งเพื่อพระเจ้า (ภูเขาคาระเมล — เทียบ 1พกษ.18:19-39) และในความนอบน้อมเชื่อฟังของเธอในการมอบถวายของเธอ (ผมบนศีรษะของเธอ — เทียบ อฤธ.6:5ก และคำอธิบาย) ซึ่งมีเพื่อสง่าราศีของพระเจ้า (สีม่วง) และยึดฉวย (พันธนาการ) ที่รักของเธอผู้เป็นกษัตริย์.

พพร. 7:6 1 ในขณะที่พระวิญญาณกำลังตรัสอยู่นั้น (ข้อ 1-5) พระคริสต์ผู้ที่เป็นที่รักก็ได้แทรกถ้อยคำสรรเสริญเยินยอคนรักของพระองค์เข้ามา (ข้อ 6-9ก). ในข้อ 6-7 ก่อนอื่นที่รักสรรเสริญเยินยอคนรักของพระองค์ในเรื่องความงดงามและความน่าชื่นชอบใจของเธอที่ทำให้ผู้คนพอใจ จากนั้นก็สรรเสริญเยินยอถึงรูปร่างที่สุกงอมของเธอ ซึ่งเหมือนกับพระคริสต์ (ต้นอินทผลัม — อฟ.4:13) และการที่เธอป้อนเลี้ยงผู้อื่นอย่างอุดมสมบูรณ์ (ถันทั้งสองดังผลที่เป็นพวง).

พพร. 7:8 1 กรณีนี้บ่งชี้ว่าที่รักจะรับสุขขนาดแห่งรูปร่างของพระคริสต์ของเธอ (ต้นอินทผลัม — อฟ.4:13) และร่วมแบ่งปันสิ่งนี้กับเหล่าอวัยวะในพระกายของพระองค์ (กิ่งก้าน — ยฮ.15:5ก). พระองค์คาดหวังว่าการป้อนเลี้ยงที่มีต่อผู้อื่นนั้นจะอุดมสมบูรณ์ (ถันทั้งสองดังพวงองุ่น), ความรู้สึกโดยตรงของเธอ (จมูก) จะส่งกลิ่นหอมเพื่อบำรุงเลี้ยงผู้อื่นในชีวิต (แอปเปิล), และการลิ้มรสล่วงหน้าของเธอจะเป็นฤทธิ์เดชของยุคที่จะมาถึง (เหล้าองุ่นอย่างดียิ่ง — ข้อ 9ก; ยฮ.2:10; มธ.26:29).

พพร. 7:9 1 นางชูลามิทพูดแทรกต่อจากถ้อยคำของที่รักของเธอ คาดหวังว่าที่รักของเธอจะรับสุขสิ่งที่เธอเป็นอย่างราบรื่น และผู้ที่รักพระเจ้าจนสูญเสียความสำนึกของตนเองนั้น (คนที่หลับอยู่ — เทียบ 2กธ.5:14-15) จะรับสุขสิ่งที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงรับสุข. กรณีนี้บ่งชี้ว่าการร่วมงานของเรากับผู้อื่นจะต้องกลายเป็นการรับสุขของพวกเขา.

พพร. 7:10 ก พพร.2:16; 6:3

พพร. 7:11 1 คนรักของพระคริสต์ต้องการที่จะร่วมกับที่รักของเธอในการทำให้การงานที่มีเพื่อทั้งโลก (ทุ่งนา) สำเร็จลุล่วงโดยการค้างแรมจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง (พักอยู่ตามหมู่บ้าน). กรณีนี้บ่งชี้ว่าในการทำให้การงานขององค์พระผู้เป็นเจ้าสำเร็จลุล่วงนั้น เธอไม่แตกก๊กแตกเหล่า แต่ให้การงานนั้นยังคงเปิดกว้าง เพื่อให้ผู้อื่นสามารถมาค้างแรมที่นั่นและเธอก็สามารถไปค้างแรมที่อื่นได้. นี่คือการรักษาไว้ซึ่งการงานเดียวในพระกายเดียว.
การร่วมมีส่วนในการงานขององค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ใช่การทำงานเพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้า แต่คือการทำงานร่วมกับพระองค์ (1กธ.3:9ก; 2กธ.6:1ก). ในการทำงานร่วมกับพระองค์นั้น เราจำเป็นต้องมีความสุกงอมในชีวิต, เราจำเป็นต้องเป็นหนึ่งกับองค์พระผู้เป็นเจ้า, และการงานของเราจะต้องมีเพื่อพระกายของพระองค์. ชูลามิททำการงานในฐานะคู่ครองของซะโลโมเพื่อจะดูแลสวนองุ่นทั้งหมด (8:11) ซึ่งก็คือคริสตจักรทั้งหลายพร้อมด้วยผู้เชื่อทั้งปวงที่อยู่ทั่วโลก. กรณีนี้บ่งชี้ว่าการงานของเราต้องมีเพื่อทั้งพระกาย ไม่ใช่เพียงเพื่อเมืองเดียว. เราต้องมีการงานที่มีเพื่อทั้งโลก; นี่คือสิ่งที่เปาโลกระทำในการก่อตั้งคริสตจักรท้องถิ่นทั้งหลาย จากนั้นก็ทำงานเพื่อจะนำคริสตจักรเหล่านี้เข้าสู่การปรากฏเป็นจริงอย่างครบบริบูรณ์แห่งพระกายของพระคริสต์.

พพร. 7:12 1 เธอและที่รักของเธอทำงานอย่างขยันขันแข็งไม่ใช่เพื่อตัวเธอเอง แต่ทำอยู่ในคริสตจักรทั้งหลาย (สวนองุ่น) เพื่อให้ผู้เชื่อคนอื่นๆ ได้แตกหน่อ, ออกดอก, และเบ่งบาน. เธอได้มอบความรักของเธอให้แก่ที่รักของเธอในคริสตจักรทั้งหลาย.

พพร. 7:12 ก พพร.6:11

พพร. 7:13 ก ยนซ.30:14

พพร. 7:13 1ก ในการทำงานร่วมกันระหว่างเธอกับที่รักของเธอนั้นมีความรักซึ่งกันและกัน (มีเครื่องหมายเล็งโดยผลดูดาอิม — ยนซ.30:14-16) ส่งกลิ่นหอมฟุ้งอยู่ระหว่างพวกเขาซึ่งเป็นคู่รักที่รักซึ่งกันและกัน ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งถึงความรักในยามสมรสระหว่างคนรักของพระคริสต์กับพระคริสต์ และในสถานที่ทำงานของพวกเขาก็มีผลไม้ที่ส่งกลิ่นหอมและงามเลิศมากมาย (เทียบ ฆต.5:22-23; อฟ.5:9) ทั้งผลใหม่และผลเก่าซึ่งเธอได้เก็บรวบรวมไว้สำหรับที่รักของเธอในความรัก.

พพร. 7:13 ข มธ.13:52