เพลงไพเราะ บทที่ 5
(2) คำตอบของที่รัก
5:1
5:1
พพร.
5:1 1น้องสาวของฉันจ๊ะ เจ้าสาว[ของฉัน]จ๋า ฉันเข้ามาในกสวนของฉันแล้วนะ ฉันมาเก็บเอาขมดยอบของฉันพร้อมกับเครื่องเทศของฉันแล้ว ฉันรับประทานรวงผึ้งกับคน้ำผึ้งของฉันแล้ว ฉันดื่มเหล้าองุ่นกับน้ำนมของฉันแล้ว. โอ 2สหายทั้งหลาย จงรับประทานและจงดื่มเถิด โอ ท่านผู้เป็นที่รักเอ๋ย จงดื่มให้อิ่มหนำเถิด!
IV. ได้รับการทรงเรียกที่เข้มข้นยิ่งขึ้นให้ดำเนินชีวิตอยู่ในม่านผ่านกางเขนหลังจากที่ได้เป็นขึ้น
5:2—6:13
5:2—6:13
1. การทรงเรียกของกางเขนที่เข้มข้นขึ้นหลังจากที่ได้เป็นขึ้นและความพ่ายแพ้ของเธอ
5:2—6:3
5:2—6:3
(1) การทรงเรียกของที่รัก
5:2
5:2
พพร.
5:2 ดิฉัน1หลับแล้ว แต่ใจของดิฉันยังตื่นอยู่. มีเสียงกเคาะของที่รักของดิฉันพูดว่า “น้องสาวจ๋า ที่รักของฉันจ๋า 2เปิดประตูให้ฉันซิจ๊ะ ขแม่นกพิราบของฉันจ๊ะ แม่ผู้ครบสมบูรณ์ของฉันจ๋า เพราะศีรษะของฉันก็เปียกโชกด้วยน้ำค้าง และเส้นผมของฉันก็ชุ่มด้วยคละอองน้ำแห่งราตรีกาล.”
(2) การปฏิเสธของเธอ
5:3
5:3
พพร.
5:3 ดิฉัน1เปลื้องเสื้อของดิฉันออกเสียแล้ว ดิฉันจะสวมกลับเข้าไป[อีก]อย่างไรได้ ดิฉัน1ล้างเท้าของดิฉันแล้ว ทำไมจะให้เท้าของดิฉันกลับเปื้อนไป[อีก]เล่า?
(3) การเปิดประตูของเธอ
5:4-5
5:4-5
พพร.
5:4 ที่รักของดิฉันสอด1มือของเขาเข้ามาทางช่อง[ประตู] และส่วนต่างๆ ทางภายในของดิฉันก็โหยหาถึงเขา.
พพร.
5:5 ดิฉันลุกขึ้นไป1เปิดประตูให้ที่รักของดิฉัน และมือของดิฉันมีกมดยอบหยด และนิ้วของดิฉันมีน้ำมดยอบย้อยบนที่จับสลักกลอน.
(4) การซ่อนตัวของที่รัก
5:6
5:6
พพร.
5:6 ดิฉันเปิด[ประตู]ให้ที่รักของดิฉัน แต่ที่รักของดิฉันหันกลับไปเสียแล้ว. ขณะเขาพูดนั้น จิตของดิฉันมัวตกตะลึง ดิฉันแสวงหากเขา แต่ดิฉันหาเขาไม่พบ ดิฉันร้องเรียกเขา แต่เขามิได้ขานตอบ.
(5) การที่เธอถูกทำให้บาดเจ็บ
5:7
5:7
พพร.
5:7 กพวกยามที่ลาดตระเวนในเมืองได้พบดิฉัน. เขาตีดิฉัน เขาทำให้ดิฉันบาดเจ็บ ผู้รักษากำแพงเมืองฉกชิงเอาผ้าคลุมหน้าจากดิฉันไป.
(6) การที่เธอขอความช่วยเหลือจากผู้เชื่อทั่วไป
5:8
5:8
พพร.
5:8 โอ 1กบุตรสาวแห่งเยรูซาเล็มเอ๋ย ดิฉันขอให้พวกเธอปฏิญาณว่า ถ้าเธอคนใดได้พบที่รักของดิฉัน เธอจะบอกอะไรแก่เขา? [ต้องบอกเขาว่า] ดิฉันขป่วยด้วยความรัก.
(7) คำถามแรกที่เธอถูกถาม
5:9
5:9
พพร.
5:9 โอ แม่สาวงามล้ำเลิศในท่ามกลางสาวอื่นๆ ที่รักของเธอนั้นวิเศษอะไรไปกว่าที่รักของ[คนอื่นๆ] หรือ? ที่รักของเธอนั้นวิเศษอะไรไปกว่าที่รักของ[คนอื่นๆ] หรือ? เธอจึงได้มาให้พวกฉันปฏิญาณให้เช่นนั้น.
(8) ภาพลักษณ์ที่เธอมีต่อที่รักของเธอ
5:10-16
5:10-16
พพร.
5:10 ที่รักของดิฉัน1ผิวขาวเปล่งปลั่ง แต่ก็แดงก่ำ เขา2โดดเด่นในท่ามกลางหมื่นคน.
พพร.
5:11 1ศีรษะของเขาดังทองคำเนื้อดี กผมของเขาหยิกและดำเหมือนนกกา.
พพร.
5:12 1กตาของเขาเปรียบเหมือนตานกพิราบที่ริมลำธาร อาบน้ำนม จัดวางไว้อย่างเหมาะสม.
พพร.
5:13 1แก้มของเขาเหมือนอย่างลานเครื่องเทศ หอมหวนเหมือนกองพืชสมุนไพร ริมฝีปากของเขาเหมือนดอกลิลลี่ที่มีกมดยอบไหลย้อย.
พพร.
5:14 1มือของเขาดุจท่อทองคำอันประดับด้วยเพทาย ท้องของเขาเหมือนทำมาจากงาช้างและประดับด้วยไพลิน.
พพร.
5:15 1ขาของเขาดุจเสาหินอ่อนขาวตั้งบนฐานทองคำ สีหน้าของเขาดุจเลบานอนประเสริฐอย่างไม้สนสีดาร์.
พพร.
5:16 กปากของเขาหวานชื่นที่สุด ทั้งตัวของเขาช่างน่าปรารถนา. โอ ขเหล่าบุตรสาวแห่งเยรูซาเล็มจ๋า นี่คือที่รักของดิฉัน และนี่คือเพื่อนยากของดิฉัน.
คำอธิบาย เพลงไพเราะ บทที่ 5
พพร.
5:1 1 ดู 4:9 คำอธิบาย 2.
พพร.
5:1 ก พพร.4:16
พพร.
5:1 ข พพร.1:13
พพร.
5:1 ค พพร.4:11
พพร.
5:1 2 ในที่นี้ เจ้าบ่าวคือพระคริสต์ผู้ทรงเป็นพระบุตรในตรีเอกภาพอันศักดิ์สิทธิ์นั้นทรงให้คำตอบและเชิญสหายที่รักของพระองค์ คือพระเจ้าพระบิดาและพระเจ้าพระวิญญาณให้มาร่วมรับสุขสวนของพระองค์ซึ่งก็คือคนรักของพระองค์. ยิ่งไปกว่านั้น พระองค์ยังลงไปที่ลาน เครื่องเทศเพื่อจะเลี้ยงฝูงแกะและเก็บดอกลิลลี่ในสวน (คนรักและคนอื่นๆ ที่รักพระคริสต์).
พพร.
5:2 1 ในที่นี้ คนรักตระหนักว่าคนเก่าของเธอ ซึ่งก็คือมนุษย์ภายนอกได้ถูกตรึงไว้แล้ว (ดิฉันหลับแล้ว — รม.6:6) และคนใหม่ของเธอซึ่งก็คือมนุษย์ภายในนั้นกำลังมีชีวิตเป็นอยู่ (ใจของดิฉันยังตื่นอยู่ — 2กธ.4:16). เธอได้ยินที่รักของเธอเคาะประตูและขอให้เธอเปิดประตูให้กับพระองค์ในขณะที่พระองค์ทรงเตือนสติเธอถึงการทนทุกข์ของพระองค์ที่เฆ็ธเซมาเนในคืนก่อนที่พระองค์จะทรงตรึงตาย (ศีรษะเปียกโชกด้วยน้ำค้างและเส้นผมชุ่มด้วยละอองน้ำแห่งราตรีกาล).
พพร.
5:2 ก วว.3:20
พพร.
5:2 2 ใน 5:2—6:3 คนรักของพระคริสต์ได้รับการทรงเรียกที่เข้มข้นมากยิ่งขึ้นให้ดำเนินชีวิตอยู่ในม่านผ่านการมีประสบการณ์ต่อกางเขนหลังจากที่ได้เป็นขึ้นแล้ว. กระทั่งหลังจากที่ได้มีประสบการณ์ในการดำเนินชีวิตอยู่ในการเสด็จสู่สวรรค์ในฐานะสิ่งทรงสร้างใหม่ที่อยู่ในการเป็นขึ้น (3:6—5:1) เราก็ยังคงต้องมีประสบการณ์ต่อกางเขน เพราะไม่ว่าเราจะอยู่ในการเสด็จสู่สวรรค์มากสักเท่าใด ซึ่งก็คืออยู่ในวิญญาณของเรา เราก็ยังคงอยู่ในสิ่งทรงสร้างเก่าและเราก็ยังคงมีเนื้อหนังของเรา. ดังนั้นถ้าเราจะเข้าสู่ที่บริสุทธิ์สุดในพลับพลาฝ่ายสวรรค์ (ฮร.8:2; 9:11-12, 24) ม่านซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งถึงเนื้อหนังของเรา (ฮร.10:19-20) ก็จะต้องถูกแยกออกผ่านการมีประสบการณ์ต่อกางเขนที่เข้มข้นมากขึ้น (มธ.27:51ก). ดู 6:4 คำอธิบาย 1.
พพร.
5:2 ข พพร.2:14
พพร.
5:2 ค ลก.22:44
พพร.
5:3 1 ในเมื่อเธอได้ถอดทิ้งการประพฤติแห่งชีวิตของคนเก่าในอดีตของเธอ (เสื้อผ้า) ผ่านการจัดการของกางเขนแล้ว (อฟ.4:22; กซ.3:9) เธอจะสวมใส่มันอีกได้อย่างไรเล่า? เพราะเรื่องนี้เรียกร้องให้ที่รักของเธอต้องทนทุกข์ซ้ำอีกในการตรึงตายของพระองค์. ในเมื่อเธอได้รับการชำระให้สะอาด (ล้าง) โดยพระโลหิตแห่งการไถ่ของพระองค์แล้ว (1ยฮ.1:7) เธอจะทำให้ตัวเองเป็นมลทินอีกได้อย่างไรเล่า? เพราะเรื่องนี้เรียกร้องให้ที่รักของเธอต้องทนทุกข์จากการตายซ้ำอีก. นี่คือเหตุผลที่เธอปฏิเสธการทรงเรียกของที่รัก.
พพร.
5:4 1 ที่รักของเธอแสดงให้เธอเห็นถึงพระหัตถ์ที่ถูกแทงของพระองค์ผ่านช่องแคบของประตู เพื่อส่วนต่างๆทางภายในของเธอจะได้รับการดลใจให้โหยหาพระองค์. ในที่นี้ พระหัตถ์ที่ถูกแทงของพระคริสต์ได้เตือนสติเธอว่าพระองค์ทรงตรึงตายเพื่อเธอ.
พพร.
5:5 1 การกระทำของคนรักที่ได้เปิดประตูให้กับพระคริสต์นั้นแสดงให้พระองค์เห็นถึงความชื่นชมที่เธอมีต่อการตายอันหวานชื่นของพระองค์ (มดยอบ).
พพร.
5:5 ก พพร.1:13
พพร.
5:6 ก พพร.3:1
พพร.
5:7 ก พพร.3:3
พพร.
5:8 ก พพร.1:5
พพร.
5:8 1ก กรณีนี้บ่งชี้ว่าการรับรู้ถึงความพ่ายแพ้ของผู้แสวงหานั้นลึกมาก เธอจึงมีความรู้สึกว่ากระทั่งผู้เชื่อที่ยังเยาว์วัยกว่า (บุตรสาวแห่งเยรูซาเล็ม) ก็สามารถช่วยเหลือเธอได้. เธอกำชับพวกเขาให้บอกที่รักของเธอว่า เธอป่วยด้วยความรัก เผื่อที่รักของเธอจะคำนึงถึงความรักของเธอที่มีต่อพระองค์.
พพร.
5:8 ข พพร.2:5
พพร.
5:10 1 คนรักได้ให้ภาพลักษณ์ที่เธอมีต่อที่รักของเธอโดยการยกย่องพระองค์ด้วยการแสดงออกถึงรายละเอียดที่ดีเลิศมากมาย เธอกล่าวว่าพระองค์ทรงบริสุทธิ์หมดจด แต่ก็เต็มไปด้วยชีวิตและฤทธิ์เดช (ผิวขาวเปล่งปลั่ง แต่ก็แดงก่ำ) และพระองค์ทรงโดดเด่นเหมือนธงประจำที่ถูกยกขึ้น (ดูข้อ 10 คำอธิบาย 2) เพื่อมาต่อต้านศัตรู (ยซย.59:19) และเพื่อดึงดูดคนบาป (ยฮ.12:32).
พพร.
5:10 2 แปลตามตรงคือ ยกธงประจำ.
พพร.
5:11 1 ฐานะประมุขของพระองค์มาจากพระเจ้า (ทองคำ — 1กธ.11:3) และการนอบน้อมของพระองค์มีต่อพระเจ้า (ผม — เทียบ ฟป.2:5-8; 1กธ.15:28) งอกงาม (หยิก) และเข้มแข็ง (ดำ — เทียบ วว.1:14 คำอธิบาย 1).
พพร.
5:11 ก เทียบ ดนอ.7:9; วว.1:14
พพร.
5:12 ก พพร.1:15; 4:1
พพร.
5:12 1ก การแสดงออกถึงอารมณ์ของพระองค์ (ตา — เทียบ 2กธ.2:10 คำอธิบาย 3) มีความเป็นหนึ่งเดียวและบริสุทธิ์หมดจด (เหมือนนกพิราบ) หลั่งไหลเหมือนแม่น้ำแห่งชีวิต (ลำธาร) ชัดแจ้งและชัดเจน (อาบในน้ำนม) และมีลำดับที่เหมาะสม (จัดวางไว้อย่างเหมาะสม).
พพร.
5:13 1 สีพระพักตร์ของพระองค์ (แก้ม) งดงามและหวานชื่น (ลานเครื่องเทศ, กองพืชสมุนไพร) ผ่านการที่พระองค์ทรงทนทุกข์จากการเฆี่ยนตีและดูหมิ่นของผู้คน (ยซย.50:6; มธ.27:30) และพระโอษฐ์ของพระองค์ก็บริสุทธิ์หมดจด ปลดปล่อยพระคำแห่งพระคุณที่หวานชื่น (บพส.45:2; ลก.4:22) โดยมีพื้นฐานอยู่บนการไถ่ของพระองค์ (มดยอบ).
พพร.
5:13 ก พพร.1:13
พพร.
5:14 1 การงานของพระองค์ (มือ) เต็มไปด้วยฤทธิ์เดชแห่งการผูกมัดอันศักดิ์สิทธิ์ (ท่อทองคำ) และมีความมั่นคง (ประดับด้วยเพทาย — ยอค.1:16; ดนอ.10:6) เพื่อทำให้น้ำพระทัยของพระเจ้าสำเร็จลุล่วง. ส่วนต่างๆ ทางภายในของพระองค์ (ฟป.1:8 — ท้อง เป็นคำเดียวกับคำว่าส่วนต่างๆ ทางภายในในข้อ 4) เต็มไปด้วยความรู้สึกที่ลึกซึ้งและอ่อนโยนที่ถูกนำมาผ่านการทนทุกข์ของพระองค์ (ทำมาจากงาช้าง ซึ่งเรียกร้องให้ต้องทนทุกข์กระทั่งตาย) ภายใต้นิมิตฝ่ายสวรรค์ที่ชัดเจน (ไพลิน — อซด.24:10).
พพร.
5:15 1 กำลังแห่งการยืนหยัด (ขา) และค้ำชู (เสา) ของพระองค์นั้นมาจากการยืนหยัดอันชอบธรรม (หินอ่อนขาว) ซึ่งมีพื้นฐานอยู่บนพระนิสัยอันศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้า (ฐานทองคำ) และการสำแดงของพระองค์ (สีหน้า) แสดงให้เห็นว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ที่ได้เสด็จสู่สวรรค์ (เลบานอน) และเป็นผู้ที่เหนือล้ำกว่าผู้อื่นทั้งหมด (ประเสริฐอย่างไม้สนสีดาร์).
พพร.
5:16 ก ลก.4:22; เทียบ วว.1:16
พพร.
5:16 ข พพร.1:5