ท่านผู้ประกาศ บทที่ 8

ผปก. 8:1 ใครจะเหมือนคนมีสติปัญญา? หรือใครเล่าจะรู้คำอธิบายของสิ่งต่างๆ? สติปัญญาของมนุษย์ทำให้ใบหน้าของเขาส่องสว่าง และสีหน้าที่มึนตึงของเขาก็เปลี่ยนไป.

ผปก. 8:2 ข้าพเจ้า[กล่าวว่า] จงถือรักษาพระบัญชาของกษัตริย์เพื่อเห็นแก่คำปฏิญาณต่อพระเจ้า.

ผปก. 8:3 อย่ารีบออกไปให้พ้นพระพักตร์พระองค์ อย่า1เข้าร่วมกับเรื่องชั่วร้าย เพราะกษัตริย์ย่อมทรงกระทำสิ่งต่างๆ ตามชอบพระทัยพระองค์.

ผปก. 8:4 ด้วยว่าพระดำรัสของกษัตริย์นั้นมีอำนาจ และใครจะกราบทูลถามพระองค์ได้ว่า “พระองค์ทรงกระทำอะไรเช่นนั้น?”

ผปก. 8:5 ผู้ที่ถือรักษาพระบัญชาจะไม่ประสบความชั่วร้าย และใจของคนมีสติปัญญาย่อมรู้วาระและคำตัดสิน.

ผปก. 8:6 เพราะว่าทุกเรื่องราวย่อมมีกวาระและคำตัดสิน แม้ว่าความลำบากของมนุษย์เป็นภาระหนักแก่เขาก็ตาม

ผปก. 8:7 กเพราะเขาไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ด้วยใครจะบอกเขาได้ว่าสิ่งนั้นจะเกิดขึ้นอย่างไร?

ผปก. 8:8 ไม่มีมนุษย์คนใดมีอำนาจเหนือ1ลมหายใจที่จะรั้งลมหายใจของเขาไว้ได้ และไม่มีผู้ใดมีอำนาจอยู่เหนือวันตาย ไม่มีการปลดปล่อยในยามสงครามฉันใด ความชั่วย่อมไม่ช่วยเจ้านายของมันฉันนั้น.

ผปก. 8:9 ทั้งบรรดาการนี้ข้าพเจ้าเห็นหมดแล้ว และข้าพเจ้าสนใจกิจการทุกอย่างที่เขาทำกันภายใต้ดวงตะวัน มีวาระซึ่งให้คนหนึ่งมีอำนาจเหนือ[อีก]คนหนึ่งเพื่อทำอันตรายเขา.

ผปก. 8:10 ข้าพเจ้าได้เห็นเขาฝังคนชั่วทั้งหลาย ผู้ซึ่ง[เคย]เข้าออกที่บริสุทธิ์ และมีคนลืมพวกเขาในเมืองที่พวกเขาทำสิ่งเช่นนั้น. นี่ก็อนิจจังด้วย.

ผปก. 8:11 เพราะการตัดสินการกระทำชั่วนั้น เขาไม่ได้กลงโทษโดยเร็ว เหตุฉะนั้นใจบุตรทั้งหลายของมนุษย์จึงเจตนามุ่งทำความชั่ว.

ผปก. 8:12 แม้ว่าคนบาปทำชั่วตั้งร้อยครั้งและอายุเขายังยั่งยืนอยู่ได้ ถึงกระนั้นข้าพเจ้ายังรู้แน่ว่า ความสวัสดิมงคลจะมีแก่เขาทั้งหลายที่ยำเกรงพระเจ้าคือ ผู้ที่มีความยำเกรงต่อเบื้องพระพักตร์พระองค์.

ผปก. 8:13 แต่ว่าจะไม่เป็นการดีแก่คนชั่ว อายุของเขาที่เป็นดังเงาก็จะไม่ยืดยาวออกไปได้ เพราะเขาไม่มีความยำเกรงต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้า.

ผปก. 8:14 บนแผ่นดินโลกได้กระทำสิ่งอนิจจังอย่างหนึ่งคือ มีคนชอบธรรมรับเอา[สิ่ง]ที่คนอธรรมควรรับ และมีคนชั่วกรับ[สิ่ง]ที่คนชอบธรรมควรรับ. ข้าพเจ้ากล่าวว่า นี่ก็อนิจจังด้วย.

ผปก. 8:15 แล้วข้าพเจ้าจึงยกย่องความสนุกสนาน เพราะว่าไม่มีอะไรดีสำหรับมนุษย์ภายใต้ดวงตะวันมากไปกว่า1กกินและดื่มกับชื่นชมยินดี เพราะว่าสิ่งนี้จะอยู่เคียงข้างเขาในการตรากตรำของเขาตลอดวันเวลาแห่งชีวิตของเขาที่พระเจ้าประทานแก่เขาภายใต้ดวงตะวัน.

ผปก. 8:16 เมื่อข้าพเจ้าตั้งใจจะรู้จักสติปัญญา และดูงานตรากตรำที่ทำกันบนแผ่นดินโลก (ถึงกับ1อดหลับอดนอนตลอดวันตลอดคืน)

ผปก. 8:17 แล้วข้าพเจ้าจึงเห็นพระราชกิจทั้งหมดของพระเจ้าว่า มนุษย์จะค้นหาพระราชกิจที่ทรงกระทำภายใต้ดวงตะวันไม่ได้ เพราะว่ามนุษย์จะตรากตรำแสวงหาสักเท่าใดก็จะค้นไม่พบ เออ ยิ่งกว่านั้นอีก แม้ว่าคนมีสติปัญญาอ้างว่าเขารู้แล้ว เขาก็ยังค้นหาไม่พบ.