ท่านผู้ประกาศ บทที่ 5
6. ในเรื่องการติดต่อพระเจ้า
5:1–7
5:1–7
ผปก.
5:1 1เจ้าจงระวังกย่างเท้าของเจ้า เมื่อเจ้าไปยังพระนิเวศน์ของพระเจ้า เพราะการเข้าใกล้เพื่อฟังก็ดีกว่าคนเขลาถวายขเครื่องสัตวบูชา ด้วยว่าเขาไม่รู้ว่ากำลังทำสิ่งชั่วร้ายอยู่.
ผปก.
5:2 อย่าให้ปากของเจ้ากไว และอย่าให้ใจของเจ้าเร็วที่จะพูดสิ่งใดๆ ต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้า เพราะว่าพระเจ้าสถิตในสวรรค์ แต่เจ้าอยู่บนแผ่นดินโลก เหตุฉะนั้นเจ้าจงพูดน้อยคำ.
ผปก.
5:3 เพราะความฝันมาจากการตรากตรำงานมาก ส่วนเสียงคนเขลามาจากการพูดมาก.
ผปก.
5:4 เมื่อเจ้ากปฏิญาณต่อพระเจ้า อย่าชักช้าที่จะทำตามคำปฏิญาณนั้นให้สำเร็จ เพราะพระองค์ไม่พอพระทัยในคนเขลา. ขจงทำตามที่เจ้าปฏิญาณไว้เถิด.
ผปก.
5:5 การที่เจ้าจะไม่ปฏิญาณก็ยังดีกว่าที่เจ้าปฏิญาณแล้วไม่กระทำตาม.
ผปก.
5:6 อย่าให้ปากของเจ้าเป็นเหตุทำให้เนื้อหนังของเจ้ากระทำบาป และอย่าพูดต่อหน้าทูตว่า นี่เป็นความผิดพลาด. เหตุไฉนจะให้พระเจ้าทรงพระพิโรธเพราะเสียงพูดของเจ้าและทำลายการงานแห่งน้ำมือของเจ้าเสียเล่า?
ผปก.
5:7 เพราะว่าเมื่อฝันมากและคำพูดมากก็อนิจจัง. แต่จงยำเกรงพระเจ้าเถิด.
7. ในเรื่องตัวอย่างประเภทต่างๆ
5:8—6:12
5:8—6:12
ผปก.
5:8 ถ้าเจ้าเห็นคนจนถูกกดขี่ข่มเหง เห็นความยุติธรรมและความชอบธรรมถูกลิดรอนในมณฑลหนึ่ง เจ้าอย่าประหลาดใจในเรื่องนั้น เพราะว่ามีเจ้าหน้าที่ชั้นสูงกว่าคอยจับตาเจ้าหน้าที่ชั้นสูงอยู่ แล้วยังมีผู้สูงกว่าอีกชั้นหนึ่งจับตาอยู่เหนือพวกเขา.
ผปก.
5:9 กษัตริย์ที่[ให้ความสำคัญ]ต่อการไถหว่านของไร่นาก็เป็นประโยชน์แก่ดินแดนนั้นเสมอ.
ผปก.
5:10 คนรักเงินย่อมไม่อิ่มเงิน และคนรักสมบัติก็ไม่อิ่มกับรายได้ นี่ก็อนิจจังด้วย.
ผปก.
5:11 เมื่อมีผลิตผลเพิ่มพูนขึ้น คนกินก็มีคับคั่งขึ้น คนที่เป็นเจ้าของผลิตผลจะได้ประโยชน์อะไร? นอกจากจะได้ชมเล่นเป็นกขวัญตาเท่านั้น.
ผปก.
5:12 การหลับของกรรมกรก็หวานชื่น ไม่ว่าเขาจะได้กินน้อยหรือได้กินมาก แต่อาหารที่อุดมบริบูรณ์ของคนมั่งมีก็ไม่ช่วยเขาให้หลับ.
ผปก.
5:13 ข้าพเจ้าได้เห็นความชั่วร้ายอันน่าสลดใจภายใต้ดวงตะวันคือ ทรัพย์สมบัติที่เจ้าของได้เก็บรักษาไว้จนเกิดเป็นภัยแก่ตน
ผปก.
5:14 และทรัพย์สมบัตินั้นสูญเสียไปในการลงทุนที่ไม่ดี และเขาให้กำเนิดบุตรชายคนหนึ่ง แต่เขาก็ไม่มีอะไรติดมือ.
ผปก.
5:15 เขาได้คลอดมาจากกครรภ์มารดาฉันใด เขาจะกลับไปอย่างเปลือยเปล่าเช่นเดียวกับที่เขามาฉันนั้น และเขาจะเอาอะไรซึ่งเป็นผลจากการตรากตรำของเขาติดมือไปไม่ได้สักอย่างเดียว.
ผปก.
5:16 นี่เป็นความชั่วร้ายอันน่าสลดใจอีกคือ เขาได้เกิดมาอย่างไรเขาก็ต้องไปอย่างนั้น เขาจะได้ผลประโยชน์อะไรจากการตรากตรำเพื่อลมเล่า?
ผปก.
5:17 อนึ่ง เขากินอยู่ในความมืดตลอดวันเวลาของเขา เขามีความทุกข์ใจอย่างสาหัส มีความเจ็บไข้ และความโกรธเคือง.
ผปก.
5:18 ดูเถิด สิ่งที่ข้าพเจ้าเห็นเป็นสิ่งดีและเป็นที่น่าพอใจคือ 1กให้กินและดื่ม และรับสุขบรรดาผลจากการตรากตรำทั้งหมดของตนที่ตนตรากตรำภายใต้ดวงตะวัน ในระหว่างวันเวลาอันจำกัดในชั่วชีวิตของตนที่พระเจ้าขประทานแก่ตนเพราะการนี้แหละเป็นส่วนของตน.
ผปก.
5:19 อนึ่ง [ทุกๆ ]คนที่พระเจ้าประทานความมั่งคั่งและทรัพย์สมบัติให้ ก็ได้ทรงโปรดให้มีอำนาจรับประทานของเหล่านั้น และให้ได้รับส่วนของตน และชื่นชมยินดีในผลจากการตรากตรำของตน — นี่แหละเป็นของประทานจากพระเจ้า.
ผปก.
5:20 เขาจะได้ไม่ต้อง1นึกถึงวันเวลาแห่งชีวิตของตนมาก เพราะพระเจ้าให้ใจเขาสาละวนอยู่กับ[การรับสุข]ความปีติยินดี.
คำอธิบาย ท่านผู้ประกาศ บทที่ 5
ผปก.
5:1 1 ถ้อยคำของซะโลโมในที่นี้เกี่ยวกับการติดต่อพระเจ้านั้นไม่ได้มีทัศนะของการหนุนใจ แต่เป็นทัศนะของการตักเตือน. ทัศนะเช่นนี้แตกต่างจากอัครทูตเปาโลที่ได้หนุนใจผู้เชื่อให้เข้าหาพระเจ้าเพื่อจะรับพระเมตตาและพระคุณในวาระที่ต้องการ (ฮร.4:16).
ผปก.
5:1 ก ยซย.1:12
ผปก.
5:1 ข 1ซมอ.15:22; บพส.50:8; สภษ.15:8
ผปก.
5:2 ก ยก.1:19
ผปก.
5:4 ก อฤธ.30:2; พบญ.23:21-22
ผปก.
5:4 ข บพส.50:14; มธ.5:33
ผปก.
5:11 ก สภษ.27:20; ผปก.4:8; 1 ยฮ.2:16
ผปก.
5:15 ก โยบ 1:21; บพส.49:17; 1ตธ.6:7
ผปก.
5:18 ก ผปก.2:24
ผปก.
5:18 1ก ดู 3:12 คำอธิบาย 1.
ผปก.
5:18 ข ผปก.3:13; 6:2; 1ตธ.6:17
ผปก.
5:20 1 หรือ จดจำ.
