ท่านผู้ประกาศ บทที่ 2
2. ในเรื่องความสนุกสนาน
2:1–11
2:1–11
ผปก.
2:1 ข้าพเจ้ารำพึงในใจว่า มาเถอะ มาลองสนุกสนานกันดู เพื่อ1รับสุขสิ่งดีๆ แต่ดูเถิด เรื่องนี้ก็อนิจจังเช่นกัน.
ผปก.
2:2 ข้าพเจ้าพูดถึงการหัวเราะว่า “นี่เป็นความบ้าคลั่ง” และกล่าวถึงความสนุกสนานว่า “นี่มีประสิทธิผลอะไร?”
ผปก.
2:3 ข้าพเจ้าใคร่ครวญในใจดูว่าจะทำอย่างไรให้กายเนื้อหนังรื่นเริงด้วยเหล้าองุ่น แต่ใจยังคงนำทางข้าพเจ้าด้วยสติปัญญา พร้อมกับยึดความเขลาไว้ด้วย จนกระทั่งข้าพเจ้าเห็นได้ว่า มีสิ่งดีอะไรที่บุตรทั้งหลายของมนุษย์จะทำได้กภายใต้ท้องฟ้าตลอดวันเวลาอันจำกัดในชั่วอายุของเขา.
ผปก.
2:4 ข้าพเจ้ากระทำการงานของข้าพเจ้าให้ใหญ่โต ข้าพเจ้าได้กสร้างเรือนหลายหลังสำหรับตัวเอง และทำสวนองุ่นหลายแปลงสำหรับตัวเอง.
ผปก.
2:5 ข้าพเจ้าทำสวนผลไม้และสวนหย่อนใจหลายแห่งสำหรับตัวเอง ปลูกไม้ผลทุกชนิดไว้ในสวนเหล่านั้น.
ผปก.
2:6 ข้าพเจ้าสร้างสระน้ำหลายสระสำหรับตัวเอง เพื่อจะใช้น้ำในสระนั้นรดหมู่ไม้ที่กำลังงอกงาม.
ผปก.
2:7 ข้าพเจ้าซื้อทาสชายหญิงไว้ และมีทาสเกิดขึ้นในบ้านของข้าพเจ้า นอกจากนั้นข้าพเจ้ามีฝูงโคฝูงแพะแกะมากกว่าทุกคนที่อยู่ในกรุงเยรูซาเล็มก่อนข้าพเจ้า.
ผปก.
2:8 ข้าพเจ้าสะสมกเงินทองไว้สำหรับตัวเองด้วย และสะสมทรัพย์สมบัติ[อันควรคู่กับ]กษัตริย์และ[ควรคู่กับ]เมืองทั้งหลาย ข้าพเจ้ามีนักร้องชายหญิงสำหรับตัวเองและสิ่งชอบใจบุตรทั้งหลายของมนุษย์ อีกทั้ง1นางสนมมากมาย.
ผปก.
2:9 ดังนั้นข้าพเจ้าจึงเป็นใหญ่และเพิ่มพูนมากกว่าทุกคนที่เคยอยู่มากก่อนข้าพเจ้าในเยรูซาเล็ม และสติปัญญาของข้าพเจ้ายังคงอยู่กับข้าพเจ้าด้วย.
ผปก.
2:10 ทุกสิ่งที่นัยน์ตาของข้าพเจ้าอยากได้ ข้าพเจ้าก็ไม่ห้ามใจไว้ ข้าพเจ้ามิได้ห้ามใจจากความสนุกสนานทุกอย่าง เพราะใจข้าพเจ้าพบความเพลิดเพลินจากการตรากตรำทั้งหมดของข้าพเจ้า และนี่เป็นส่วนจากการตรากตรำทั้งหมดของข้าพเจ้า.
ผปก.
2:11 แล้วข้าพเจ้าหันมาดูการงานทั้งหมดที่มือข้าพเจ้าทำ และผลของการตรากตรำที่ข้าพเจ้าทำลงไปด้วยความเหน็ดเหนื่อย และดูเถิด ทุกอย่างก็อนิจจังและกวิ่งไล่คว้าลม และไม่มีประโยชน์อะไรเลยภายใต้ดวงตะวัน.
3. ในเรื่องการเป็นคนมีสติปัญญาหรือคนโง่
2:12–26
2:12–26
ผปก.
2:12 ข้าพเจ้าจึงหันมาพิเคราะห์สติปัญญา, ความบ้าคลั่ง, และความเขลา เพราะคนที่มาภายหลังกษัตริย์จะทำอะไรได้? นอกจากทำสิ่งที่เขาทำกันมานานแล้วนั้น.
ผปก.
2:13 ข้าพเจ้าเห็นว่าสติปัญญาล้ำเลิศกว่าความเขลา เหมือนความสว่างล้ำเลิศกว่าความมืด.
ผปก.
2:14 ตาของคนมีสติปัญญาอยู่ในหัวของเขา แต่คนเขลาเดินในความมืด ถึงกระนั้นข้าพเจ้าก็ตระหนักว่า กเคราะห์อย่างเดียวกันเกิดขึ้นแก่พวกเขาทุกคน.
ผปก.
2:15 ข้าพเจ้าจึงรำพึงในใจว่า เคราะห์ที่เกิดแก่คนเขลา ก็จะเกิดกับตัวข้าพเจ้าด้วย ถ้าเช่นนั้นแล้วข้าพเจ้าจะมีสติปัญญามากมายไปทำไมเล่า? ข้าพเจ้าจึงรำพึงในใจว่าเรื่องนี้ก็อนิจจังเหมือนกัน.
ผปก.
2:16 เพราะไม่มีใครจดจำถึงคนมีสติปัญญาหรือกระทั่งคนเขลาตลอดไป ด้วยเห็นว่าในอนาคตก็ลืมกันไปหมดแล้ว. คนมีสติปัญญาตายอย่างไรก็เหมือนกับคนเขลา!
ผปก.
2:17 ข้าพเจ้าจึงเกลียดชีวิต เพราะว่าการงานที่ทำกันภายใต้ดวงตะวันก่อความสลดใจให้แก่ข้าพเจ้า เพราะสารพัดก็อนิจจัง กวิ่งไล่คว้าลม.
ผปก.
2:18 ข้าพเจ้าเกลียดการตรากตรำทั้งสิ้น ซึ่งข้าพเจ้าตรากตรำอยู่ภายใต้ตะวัน เพราะข้าพเจ้าจำต้องกละการนั้นไว้ให้แก่คนที่มาภายหลังข้าพเจ้า.
ผปก.
2:19 แล้วใครจะทราบว่าเขาคนนั้นจะเป็นคนมีสติปัญญาหรือคนเขลา? กระนั้นเขาก็ครอบครองการตรากตรำทุกอย่างของข้าพเจ้าที่ข้าพเจ้าได้ตรากตรำมาและใช้สติปัญญาทำภายใต้ดวงตะวัน. นี่ก็อนิจจังด้วย.
ผปก.
2:20 ข้าพเจ้าจึงหันกลับและสิ้นหวังนักถึงเรื่องการตรากตรำทั้งสิ้น ซึ่งข้าพเจ้าตรากตรำมากภายใต้ดวงตะวัน
ผปก.
2:21 เพราะว่ามีคนที่ตรากตรำโดยใช้สติปัญญา, ความรู้, และความชำนาญ แต่แล้วก็ละการนั้นให้เป็นส่วนของอีกคนหนึ่งที่หาได้ออกแรงทำเพื่อการนั้นไม่. นี่ก็อนิจจังด้วยและชั่วร้ายยิ่งนัก.
ผปก.
2:22 เพราะว่ามนุษย์ได้อะไรจากการตรากตรำของเขาทั้งสิ้น และการดิ้นรนที่เขาต้องตรากตรำภายใต้ดวงตะวันเล่า?
ผปก.
2:23 เพราะว่าวันเวลาทั้งหมดของเขามีแต่ความเศร้าโศกและงานตรากตรำของเขาก่อความทุกข์ระทม ถึงกลางคืนจิตใจของเขาก็ไม่หยุดพักสงบ. นี่ก็อนิจจังด้วย.
ผปก.
2:24 สำหรับมนุษย์นั้นไม่มีอะไรดีไปกว่า1กกินดื่มและให้จิตของเขารับสุขสิ่งดีต่างๆ จากการตรากตรำของเขา. นี่แหละข้าพเจ้าเห็นว่าเป็นมาจากพระหัตถ์ของพระเจ้า.
ผปก.
2:25 ด้วยถ้า1ปราศจากพระองค์ ใครจะกินได้เล่า? หรือใครจะรับสุขได้?
ผปก.
2:26 เพราะว่าพระเจ้าประทานสติปัญญา, ความรู้, และความยินดีให้แก่คนที่พระองค์ทรงเห็นว่าดี แต่ส่วนคนบาปพระองค์ประทานงานตรากตรำที่ต้องเก็บเกี่ยวและสะสม เพื่อให้แก่ผู้ที่พระเจ้าทรงเห็นว่าดี. นี่ก็อนิจจังด้วย กวิ่งไล่คว้าลม.
คำอธิบาย ท่านผู้ประกาศ บทที่ 2
ผปก.
2:1 1 แปลตามตรงคือ ดูสิ่งที่ดี แปลเหมือนกันตลอดทั้งเล่ม.
ผปก.
2:3 ก ผปก.1:13
ผปก.
2:4 ก 1พกษ.9:1
ผปก.
2:8 ก 1พกษ.9:28; 10:10, 27; 2คนก.1:15; 9:27
ผปก.
2:8 1 ความหมายในภาษาเฮ็บรายไม่ชัดเจน.
ผปก.
2:9 ก ผปก.1:16
ผปก.
2:11 ก ผปก.1:14
ผปก.
2:14 ก ผปก.2:16; 9:3
ผปก.
2:17 ก ผปก.1:14
ผปก.
2:18 ก บพส.49:10
ผปก.
2:20 ก ผปก.1:3
ผปก.
2:24 ก ผปก.3:13; 5:18; ลก.12:19
ผปก.
2:24 1ก ดู 3:12 คำอธิบาย 1.
ผปก.
2:25 1 ตามฉบับเซ็บทัวจินต์และฉบับโบราณภาษาเฮ็บรายบางฉบับ; ส่วนฉบับโบราณบางฉบับอ่านว่า ใครจะกินหรือรับสุขได้มากกว่าข้าพเจ้าเล่า?
ผปก.
2:26 ก ผปก.1:14
