ท่านผู้ประกาศ บทที่ 12

ผปก. 12:1 1 วันที่คนผู้หนึ่งแก่ชราและใกล้ถึงความตาย คือเมื่อเขาไม่มีความเพลิดเพลินในการดำเนินชีวิตอีกต่อไป.

ผปก. 12:1 ก ยนซ.1:1; ยซย.40:28; 43:15; รม.1:25; 1ปต.4:19

ผปก. 12:1 ข สภษ.22:6; พรท.3:27

ผปก. 12:2 1 ในวัยชราของมนุษย์ สภาพแวดล้อมที่สว่างไสว ซึ่งมีดวงสว่างทั้งสามที่พระเจ้าทรงเนรมิตสร้างขึ้นกับดวงสว่างเทียมที่มนุษย์สร้างขึ้นนั้นล้วนได้มืดมัวไป อีกทั้งบรรยากาศอันน่าเพลิดเพลินของท้องฟ้าที่แจ่มใสก็เต็มไปด้วยเมฆ. มือ (คนยามเฝ้าเรือน — ร่างกายของมนุษย์ — เทียบ 2กธ.5:1-8) ก็สั่น (ข้อ 3ก); เอว (ชายผู้แข็งแรง) ก็ค้อมตัวลง (ข้อ 3ข); ฟัน (หญิงที่โม่แป้ง) ก็มีจำนวนน้อยลง (ข้อ 3ค); ดวงตา (ผู้ที่มองผ่านหน้าต่าง) ก็มืดมัว (ข้อ 3ง); และหูก็ตึง (ข้อ 4ก). เขาตื่นแต่เช้าตรู่ (ข้อ 4ข); เส้นเสียง (บุตรสาวที่ร้องเพลง) ก็เพลาลง (ข้อ 4 ค); เขากลัวความสูง (ข้อ 5ก) และรู้สึกหวาดกลัวขณะเดินไป (ข้อ5ข). ผมก็ขาว (ต้นอัลมอนด์จะมีดอก — ข้อ 5ค) และเขาไม่สามารถแบกรับภาระต่างๆ ได้ กระทั่งภาระที่เล็กเท่ากับตั๊กแตน (ข้อ 5ง). ไม่มียาใดอาจรักษามนุษย์ให้พ้นจากความตาย และผู้ไว้ทุกข์ก็ร่วมงานฝังศพของเขา (ข้อ 5จ). ซากศพ — กระดูกสันหลัง (สายเงิน), ศีรษะ (ชามทองคำ), ปอด (เหยือกน้ำ), และหัวใจ (ลูกล้อ) — ก็เน่าเปื่อย (ข้อ 6). ร่างกายที่สร้างขึ้นจากผงคลีดินก็กลับคืนสู่แผ่นดิน ส่วนลมหายใจก็กลับคืนสู่พระเจ้าผู้ได้ประทานให้มานั้น (ข้อ 7; ยนซ.2:7). กรณีนี้บ่งชี้ว่าทั้งตัวของมนุษย์พร้อมด้วยชีวิตมนุษย์ของเขา ถ้าไม่มีพระเจ้าแล้วก็ไม่นับเป็นอะไรเลย นอกจากอนิจจังในอนิจจัง (ข้อ 8).

ผปก. 12:4 ก 2ซมอ.19:35

ผปก. 12:5 1 แปลตามตรงคือ เคเปอร์เบอรรี่ (caperberry).

ผปก. 12:7 ก ยนซ.3:19; โยบ 34:15; บพส.90:3

ผปก. 12:7 ข ผปก.3:21

ผปก. 12:7 ค ยนซ.2:7; กจ.17:25

ผปก. 12:8 ก บพส.62:9; ผปก.1:2

ผปก. 12:9 ก 1พกษ.4:32

ผปก. 12:11 ก บพส.23:1; ยฮ.10:14; ฮร.13:20; 1ปต.5:4

ผปก. 12:13 ก พบญ.6:2; 10:12

ผปก. 12:13 1ก ถ้อยคำสรุปของผู้เขียนได้นำพาให้มนุษย์ยำเกรงพระเจ้า เพื่อในที่สุดพระเจ้าจะได้สำแดงให้พวกเขาเห็นถึงแผนการบริหารแห่งพันธสัญญาใหม่ของพระองค์เกี่ยวกับการก่อกำเนิดคริสตจักรอันเป็นพระกายของพระคริสต์ ซึ่งจะสำเร็จสุดยอดเป็นกรุงเยรูซาเล็มใหม่ในฐานะการขยายใหญ่ขึ้นและการสำแดงที่นิรันดร์ของพระเจ้า.

ผปก. 12:13 2 แปลตามตรงคือ ทั้งหมดของมนุษย์.

ผปก. 12:14 ก ผปก.11:9; มธ.12:36; กจ.17:30-31; รม.2:16; 14:10, 12; 1กธ.4:5; 2กธ.5:10

ผปก. 12:14 1ก พระเจ้าจะทรงพิพากษามนุษย์ที่ดำเนินชีวิตอยู่ในยุคปัจจุบันตามการประพฤติของพวกเขา กระทั่งสิ่งเร้นลับทุกอย่างไม่ว่าดีหรือชั่ว และพระองค์จะทรงพิพากษาคนตายที่ไม่เชื่อที่พระที่นั่งใหญ่สีขาวของพระองค์ตามชะตากรรมที่นิรันดร์ของพวกเขา (วว.20:11-15).