ท่านผู้ประกาศ บทที่ 11
ผปก.
11:1 จงโยนขนมปังของเจ้าลงบนผิวน้ำ เพราะอีกหลายวันเจ้าจะพบมันได้.
ผปก.
11:2 กจงแจกปันส่วนของเจ้าออกไปเจ็ดส่วน เออ ถึงแปดส่วนก็ดี เพราะเจ้าไม่ทราบว่าภัยพิบัติอะไรจะเกิดขึ้นบนแผ่นดินโลก.
ผปก.
11:3 เมื่อเมฆเต็ม[ด้วยน้ำ] มันก็จะเทฝนลงมาบนแผ่นดินโลก และเมื่อต้นไม้ล้มลงทางใต้หรือทางเหนือ มันล้มลงตรงไหนมันก็คงอยู่ตรงนั้น.
ผปก.
11:4 ผู้ใดมัวสังเกตลมก็จะไม่กหว่านพืช และผู้ใดมัวจ้องมองเมฆก็จะไม่เก็บเกี่ยว.
ผปก.
11:5 เจ้าไม่ทราบว่าทางของกลมไปทางไหน [หรือ]กระดูกถูกขสร้างขึ้นในมดลูกหญิงมีครรภ์ฉันใด เจ้าก็จะไม่ทราบถึงพระราชกิจของพระเจ้าผู้ทรงกระทำสิ่งสารพัดฉันนั้น.
ผปก.
11:6 เวลาเช้าเจ้าจงหว่านเมล็ดพันธุ์ของเจ้า และพอเวลาเย็นก็อย่าหดมือเจ้าเสีย เพราะเจ้าไม่รู้ว่าการไหนจะเจริญ การนี้หรือการนั้น หรือการทั้งสองจะเจริญดีเหมือนกัน.
ผปก.
11:7 แสงสว่างทำให้หวานชื่น และการที่นัยน์ตาเห็นดวงตะวันก็เป็นที่ชื่นบาน.
ผปก.
11:8 ถ้าคนใดมีชีวิตอยู่ได้ตั้งหลายปี จงให้เขาชื่นชมยินดีตลอดปีเหล่านั้น แต่ให้เขาระลึกด้วยว่า วันเวลาแห่งกความมืดก็จะมีมาก. ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมานั้นก็อนิจจัง.
2. คำชี้แนะสำหรับหนุ่มสาว
11:9—12:1
11:9—12:1
ผปก.
11:9 โอ 1คนหนุ่มสาวเอ๋ย จงชื่นชมยินดีในวัยเยาว์ของเจ้า และให้ใจของเจ้าเริงร่าในวันเวลาวัยเยาว์ของเจ้า เจ้าจงดำเนินชีวิตตามใจของเจ้าและตามสายตาของเจ้า. แต่จงรู้เถิดว่าเพราะทุกอย่างเหล่านี้พระเจ้าจะทรงนำเจ้าเข้ามาถึงกการพิพากษา.
ผปก.
11:10 จงขจัดความเศร้าหมองเสียจากใจของเจ้า และจงสลัดความชั่วร้ายเสียจากเนื้อหนังของเจ้า เพราะวัยเยาว์และปฐมวัยแห่งชีวิตนั้นก็อนิจจัง.
คำอธิบาย ท่านผู้ประกาศ บทที่ 11
ผปก.
11:2 ก บพส.112:9; ลก.6:30
ผปก.
11:4 ก สภษ.20:4
ผปก.
11:5 ก ยฮ.3:8
ผปก.
11:5 ข บพส.139:14-15
ผปก.
11:8 ก ผปก.12:2
ผปก.
11:9 1 สำหรับคำแนะนำคนหนุ่มสาวนั้น ผู้เขียนได้กล่าวว่าพวกเขาควรพยายามที่จะรับสุขชีวิตมนุษย์ในวัยเยาว์ของพวกเขาในความสว่างแห่งการพิพากษาของพระเจ้า (12:14 และคำอธิบาย) เพื่อจะได้ขจัดความเศร้าหมองเสียจากใจของพวกเขาและสลัดความชั่วร้ายเสียจากเนื้อหนังของพวกเขา (ข้อ 9-10). เขายังแนะนำให้พวกเขาระลึกถึงพระผู้สร้างของพวกเขาในขณะที่พวกเขายังเยาว์วัยอยู่และไม่รั้งรอจนแก่ชราจึงจะกระทำเรื่องนี้ (12:1)
ผปก.
11:9 ก ผปก.12:14; รม.2:5-11; ฮร.9:27
