สุภาษิต บทที่ 9

สภษ. 9:1 สติปัญญาได้สร้างบ้านของเธอ เธอได้สกัดเสาเจ็ดต้นของเธอไว้

สภษ. 9:2 เธอได้ฆ่าสัตว์ของเธอ ได้ผสมเหล้าองุ่นของเธอ ได้จัดโต๊ะงานเลี้ยงของเธอไว้

สภษ. 9:3 เธอได้ส่งสาวใช้ของเธอออกไป เธอร้องเรียกจากที่สูงสุดของเมืองว่า

สภษ. 9:4 ใครเป็นคนเขลา ให้เขาหันเข้ามาที่นี่. เธอพูดกับผู้ที่ขาดซึ่งสามัญสำนึกว่า

สภษ. 9:5 มาเถิด มารับประทานขนมปังของฉัน และดื่มกเหล้าองุ่นที่ฉันได้ผสม.

สภษ. 9:6 จงละทิ้งความเขลาเสีย และมีชีวิตอยู่ จงดำเนินในทางของความเข้าใจนั้นเถิด.

สภษ. 9:7 ผู้ที่ตักเตือนแก้ไขคนที่ชอบเหยียดหยามจะได้ความอัปยศ และผู้ที่ตำหนิคนชั่วจะทำให้ตัวเองเป็นมลทิน.

สภษ. 9:8 อย่าตำหนิคนชอบเหยียดหยาม เพราะเขาจะเกลียดชังเจ้า จงตำหนิคนมีสติปัญญา และเขาจะรักเจ้า.

สภษ. 9:9 จงให้[คำสั่งสอน]แก่คนมีสติปัญญาและเขาจะมีสติปัญญายิ่งขึ้น จงสอนคนชอบธรรมและเขาจะเพิ่มพูนการเรียนรู้.

สภษ. 9:10 กความยำเกรงพระยะโฮวาเป็นจุดเริ่มต้นของสติปัญญา และการรู้จักองค์บริสุทธิ์เป็นความเข้าใจ.

สภษ. 9:11 เพราะโดยเรา วันคืนของเจ้าจะทวีขึ้น และปีเดือนแห่งชีวิตของเจ้าจะเพิ่มพูนขึ้น.

สภษ. 9:12 ถ้าเจ้ามีสติปัญญา เจ้าก็มีสติปัญญาเพื่อตนเอง ถ้าเจ้าเหยียดหยาม เจ้าก็จะรับทนแต่ลำพัง.?

สภษ. 9:13 ความโง่ของผู้หญิงนั้นส่งเสียงเอ็ดอึง นางโง่เขลาและไม่รู้อะไรเลย.

สภษ. 9:14 นางนั่งที่ประตูบ้านของนาง บนที่นั่งตามที่สูงของเมือง

สภษ. 9:15 พลางร้องเรียกผู้ที่ผ่านไป ผู้เดินตรงไปตามทางของเขาว่า

สภษ. 9:16 ใครเป็นคนเขลา ให้เขาหันเข้ามาที่นี่. นางพูดกับผู้ที่ขาดซึ่งสามัญสำนึกว่า

สภษ. 9:17 น้ำที่ขโมยมาหวานดี และอาหารที่รับประทานในที่ลับก็อร่อย.

สภษ. 9:18 แต่เขาไม่ทราบว่าแดนแห่งคนตายอยู่ที่นั่น และแขกของนางก็อยู่ในห้วงลึกของแดนมรณา.