สุภาษิต บทที่ 7

สภษ. 7:1 กบุตรชายของข้าเอ๋ย จงถือรักษาถ้อยคำของข้า จงสะสมบัญญัติของข้าภายในเจ้าดุจทรัพย์ล้ำค่า.

สภษ. 7:2 จงถือรักษาบัญญัติของข้า และมีชีวิตอยู่ จงถือรักษาคำสอนของข้าดั่งแก้วตาของเจ้า.

สภษ. 7:3 จงพันมันไว้ที่นิ้วมือของเจ้า จงเขียนมันไว้บนกแผ่นจารึกแห่งหัวใจของเจ้า.

สภษ. 7:4 จงพูดกับสติปัญญาว่า เธอเป็นพี่สาวของฉัน และจงเรียกความเข้าใจว่า เพื่อนสนิท

สภษ. 7:5 เพื่อสองสิ่งนี้จะคุ้มครองเจ้าไว้จากหญิงแพศยา จากหญิงคบชู้ที่พูดจาประจบสอพลอ.

สภษ. 7:6 เพราะที่หน้าต่างบ้านของข้า ข้าได้มองออกไปตามช่องหน้าต่าง

สภษ. 7:7 ข้าเห็นหนุ่มคนหนึ่งท่ามกลางคนเขลา ข้าพิเคราะห์ดูเขาท่ามกลางคนหนุ่ม เขาขาดไปซึ่งสามัญสำนึก,

สภษ. 7:8 เขากำลังผ่านไปตามถนนใกล้หัวมุมไปบ้านของนาง เขาเดินไปทางบ้านของนาง

สภษ. 7:9 ในเวลาโพล้เพล้ ในเวลาเย็น ในเวลาค่ำคืนและในความมืด.

สภษ. 7:10 และดูเถิด หญิงคนหนึ่งมาพบเขา แต่งตัวอย่างโสเภณีและมีใจที่เจ้าเล่ห์.

สภษ. 7:11 นางจัดจ้านและหัวรั้น เท้าของนางไม่อยู่กับบ้าน

สภษ. 7:12 ประเดี๋ยวอยู่ที่ถนน ประเดี๋ยวอยู่ที่ลานเมือง และนางหมอบคอยอยู่ทุกหัวมุม.

สภษ. 7:13 นางฉวยเขาได้และจูบเขา นางพูดกับเขาอย่างหน้าไม่อายว่า

สภษ. 7:14 ฉันต้องถวายเครื่องบูชา และวันนี้ฉันได้ทำตามคำปฏิญาณแล้ว.

สภษ. 7:15 เพราะฉะนั้นฉันจึงออกมาหาเธอ เสาะหาจะเจอหน้าเธออย่างตั้งใจ และฉันพบเธอแล้ว.

สภษ. 7:16 ฉันได้คลุมเตียงของฉันด้วยผ้าคลุม เป็นผ้าลินินสีต่างๆ จากอียิปต์

สภษ. 7:17 ฉันประพรมที่นอนของฉันด้วยมดยอบ, กฤษณา, และอบเชย.

สภษ. 7:18 มาเถิด ให้เรามาดื่มด่ำอิ่มเอมด้วยความรักจนรุ่งเช้า ให้เราสำเริงสำราญกันด้วยความรัก.

สภษ. 7:19 เพราะสามีของฉันไม่อยู่บ้าน เขาเดินทางไปแดนไกล.

สภษ. 7:20 เขาพกเงินไปถุงหนึ่ง พอวันพระจันทร์เต็มดวงเขาจึงจะกลับมา.

สภษ. 7:21 นางหว่านล้อมเขาด้วยคำเชิญชวนมากมาย นางบังคับเขาด้วยคำพูดระรื่นหู.

สภษ. 7:22 เขาก็ติดตามนางไปทันที อย่างโคตัวผู้ถูกนำไปฆ่า หรือ[คน]ถูกล่ามโซ่ไปรับโทษของคนเขลา

สภษ. 7:23 จนลูกธนูปักลึกถึงตับของเขา อย่างนกรนเข้าไปหาบ่วง เขาไม่รู้ว่านี่จะสูญเสียชีวิตของตน.

สภษ. 7:24 กบุตรชายทั้งหลายของข้าเอ๋ย บัดนี้จงฟังข้า และจงใส่ใจถ้อยคำจากปากของข้า

สภษ. 7:25 อย่าให้ใจของเจ้าหันไปตามทางของนาง อย่าหลงเข้าไปในวิถีของนาง.

สภษ. 7:26 เพราะนางได้ทำให้คนเป็นอันมากต้องบาดเจ็บ คนที่นางฆ่านั้นก็มากมายนับไม่ถ้วน.

สภษ. 7:27 บ้านของนางเป็นทางไปสู่แดนมรณา ลงไปถึงห้องแห่งความตาย.