สุภาษิต บทที่ 6

สภษ. 6:1 บุตรชายของข้าเอ๋ย ถ้าเจ้าเป็นผู้ค้ำประกันให้เพื่อนบ้านของเจ้า หากเจ้ายื่นมือวางหลักประกันแก่แขกแปลกหน้า

สภษ. 6:2 ถ้าเจ้าติดบ่วงเพราะคำจากปากของเจ้า และเจ้าติดกับเพราะคำจากปากของเจ้า.

สภษ. 6:3 บุตรชายของข้าเอ๋ย จงทำอย่างนี้และช่วยตัวเจ้าให้พ้นภัย เพราะเจ้าตกอยู่ในกำมือเพื่อนบ้านของเจ้าแล้ว รีบไป ถ่อมตัวลง และวิงวอนเพื่อนบ้านของเจ้า.

สภษ. 6:4 อย่าให้ดวงตาของเจ้ากหลับลง อย่าให้หนังตาของเจ้าปรือไป.

สภษ. 6:5 จงช่วยตัวเองให้รอดพ้นอย่างละมั่งรอดพ้นจากมือของ[นายพราน] อย่างนกรอดพ้นจากมือของคนจับนก.

สภษ. 6:6 คนเกียจคร้านเอ๋ย จงไปดูกมด พิจารณาดูทางของมัน และจงมีสติปัญญา

สภษ. 6:7 [มัน]ไม่มีหัวหน้า, เจ้าหน้าที่, หรือผู้ปกครอง

สภษ. 6:8 [มัน]เตรียมอาหารของมันในฤดูร้อน [และ]สะสมเสบียงของมันในฤดูเก็บเกี่ยว.

สภษ. 6:9 คนเกียจคร้านเอ๋ย เจ้าจะนอนอีกนานเท่าไร? เมื่อไรเจ้าจะลุกขึ้นจากหลับ?

สภษ. 6:10 กหลับ[อีก]นิด เคลิ้ม[อีก]หน่อย กอดมือพักนิดหน่อย

สภษ. 6:11 แล้วความยากจนจะมาหาเจ้าดั่งโจร และความขัดสน[จะมา]อย่างคนถืออาวุธ.

สภษ. 6:12 คนเลว คนชั่วได้ใช้ปากที่บิดเบือนไปทั่ว

สภษ. 6:13 ตาของเขาก็ขยิบ เท้าของเขาก็ขยับ นิ้วของเขาก็ชี้ไป

สภษ. 6:14 ด้วยกใจที่บิดเบือน เขาวางแผนความชั่วร้าย หว่านความแตกร้าวอยู่ทุกเวลา.

สภษ. 6:15 เพราะฉะนั้นความหายนะจะมาถึงเขาอย่างฉับพลัน เขาจะแตกสลายทันทีโดยไม่มีทางรักษา.

สภษ. 6:16 มีหกสิ่งซึ่งพระยะโฮวาทรงเกลียด ทั้งมีเจ็ดสิ่งซึ่งเป็นที่น่าสะอิดสะเอียนต่อจิตของพระองค์:

สภษ. 6:17 [ได้แก่] ดวงตาหยิ่งยโส, ลิ้นมุสา, และมือที่ทำให้คนบริสุทธิ์โลหิตตก,

สภษ. 6:18 ใจที่คิดแผนงานชั่วร้าย, กเท้าซึ่งรีบวิ่งไปสู่ความชั่ว,

สภษ. 6:19 พยานเท็จซึ่งพูดมุสา, และคนที่หว่านกความแตกร้าวในท่ามกลางพี่น้อง.

สภษ. 6:20 กบุตรชายของข้าเอ๋ย จงถือรักษาบัญญัติของพ่อเจ้า และอย่าปฏิเสธละทิ้งคำสอนของแม่เจ้า

สภษ. 6:21 จงกพันมันไว้ที่ใจของเจ้าเสมอ จงผูกมันไว้รอบคอของเจ้า.

สภษ. 6:22 เมื่อเจ้ากเดิน มันจะนำเจ้า เมื่อเจ้านอนลง มันจะเฝ้าเจ้าไว้ และเมื่อเจ้าตื่นขึ้น มันจะพูดกับเจ้า.

สภษ. 6:23 เพราะบัญญัติเป็นกดวงประทีป และคำสอนเป็นแสงสว่าง และคำตักเตือนเพื่อการชี้แนะเป็นทางแห่งชีวิต

สภษ. 6:24 เพื่อคุ้มครองเจ้าไว้จากหญิงชั่ว จากลิ้นที่พูดระรื่นหูของหญิงคบชู้.

สภษ. 6:25 อย่าให้ใจของเจ้าปรารถนาความงามของนาง อย่าให้นางจับเจ้าด้วยหนังตาของนาง

สภษ. 6:26 เพราะราคาของหญิงโสเภณีก็เท่ากับขนมปัง[ก้อนเดียว] แต่ภรรยาของชายคน[อื่น]ออกล่าเอาจิตอันมีค่า[ของผู้ชาย].

สภษ. 6:27 คนเราจะหอบไฟไว้ที่อกของตน โดยมิให้เสื้อผ้าไหม้ได้หรือ?

สภษ. 6:28 หรือคนเราจะเดินบนถ่านที่ลุกโพลง โดยมิให้เท้าถูกไฟลวกได้หรือ?

สภษ. 6:29 บุคคลผู้เข้าหาภรรยาของเพื่อนบ้านก็เป็นอย่างนั้นแหละ ไม่มีใครที่แตะต้องนางแล้วจะไม่ถูกลงโทษ.

สภษ. 6:30 ขโมยไม่ถูกดูหมิ่น ถ้าขโมยเข้าลัก เพื่อดับความหิวโหยของเขา

สภษ. 6:31 แต่ถ้าเขาถูกจับได้ เขาต้องชำระคืนเจ็ดเท่า เขาจะต้องให้สิ่งของทั้งสิ้นในบ้านของเขา.

สภษ. 6:32 ชายที่กล่วงประเวณีกับผู้หญิงย่อมขาดสามัญสำนึก ใครทำอย่างนั้นก็ได้ทำลายจิตของตนเอง.?

สภษ. 6:33 เขาจะพบกับบาดแผลและความอัปยศ และความอดสูของเขาจะลบล้างไม่ได้เลย.

สภษ. 6:34 เพราะความหวงแหนเป็นความเกรี้ยวกราดของผู้ชาย ในวันที่เขาแก้แค้น เขาจะไม่เพลามือ.

สภษ. 6:35 เขาจะไม่เห็นแก่ค่าไถ่ใดๆ ถึงเจ้าจะทวีของกำนัล เขาก็ไม่ยอมสงบ.