สุภาษิต บทที่ 30

สภษ. 30:1 ถ้อยคำของอาฆูร บุตรของยาเฆ คือคำพูดของเขา. ชายคนนั้นพูดกับอิธีเอ็ล กับอิธีเอ็ลและอูคาลว่า:

สภษ. 30:2 แท้จริงข้ากเขลากว่าคนใด ข้าไม่มีความเข้าใจอย่างมนุษย์

สภษ. 30:3 ข้าไม่เคยเรียนรู้ถึงสติปัญญา ทั้งไม่มีความรู้เกี่ยวกับองค์บริสุทธิ์.

สภษ. 30:4 ใครเล่าได้กขึ้นสวรรค์และลงมา? ใครรวบรวมลมไว้ในกำมือของท่าน? ใครเอาเสื้อผ้าห่อห้วงน้ำไว้? ใครขสถาปนาที่สุดปลายแห่งแผ่นดินโลก? ผู้นั้นชื่ออะไร และบุตรของผู้นั้นชื่ออะไร ท่านรู้หรือไม่?

สภษ. 30:5 กพระคำทุกคำของพระเจ้าได้ผ่านการทดสอบแล้ว พระองค์ทรงเป็นโล่แก่ผู้ขลี้ภัยในพระองค์.

สภษ. 30:6 กอย่าเพิ่มเติมพระคำของพระองค์ เกรงว่าจะทรงตำหนิเจ้าและเจ้าจะถูกเห็นว่าเป็นผู้พูดมุสา.

สภษ. 30:7 ข้าพเจ้าทูลขอสองสิ่งจากพระองค์ขออย่าทรงปฏิเสธข้าพเจ้าก่อนข้าพเจ้าตาย:

สภษ. 30:8 ขอให้ความเท็จและคำมุสาไกลจากข้าพเจ้า ขออย่าให้ข้าพเจ้ายากจนหรือมั่งคั่ง ขอทรงเลี้ยงข้าพเจ้าด้วยกอาหารที่เป็นส่วนของข้าพเจ้า

สภษ. 30:9 เกรงว่าข้าพเจ้าจะอิ่มแล้วก็จะปฏิเสธพระองค์ แล้วพูดว่า “พระยะโฮวาเป็นผู้ใดเล่า?” หรือเกรงว่าข้าพเจ้าจะยากจนแล้วก็ไปขโมย และลบหลู่พระนามพระเจ้าของข้าพเจ้า.

สภษ. 30:10 อย่าว่าร้ายคนรับใช้ให้นายของเขาฟัง เกรงว่าเขาจะแช่งเจ้า และเจ้าจะต้องมีความผิด.

สภษ. 30:11 มีคนสมัยหนึ่งที่แช่งบิดา และไม่อวยพรมารดาของตน.

สภษ. 30:12 มีคนสมัยหนึ่งที่คิดว่าตนเองกบริสุทธิ์หมดจด แต่ไม่ได้รับการขชำระความมลทินของตน.

สภษ. 30:13 มีคนสมัยหนึ่งที่ดวงตาแสดงความยโส และหนังตาก็เชิดขึ้นสูง[ด้วยความจองหอง].

สภษ. 30:14 มีคนสมัยหนึ่งที่ฟันของเขา[เหมือน]ดาบ ฟันกรามของเขา[เหมือน]มีด เพื่อจะกลืนกินคนทุกข์ยากเสียจากแผ่นดินโลก และคนขัดสนเสียจากท่ามกลางมนุษย์.

สภษ. 30:15 ปลิงมีลูกตัวเมียสองตัว พวกมันร้องว่า “ให้ฉัน ให้ฉัน” มีสามสิ่งที่ไม่เคยอิ่ม สี่สิ่งที่ไม่เคยพูดว่า “พอแล้ว”:

สภษ. 30:16 คือแดนมรณาและครรภ์ของหญิงที่เป็นหมัน แผ่นดินโลกที่ไม่อิ่มน้ำ และไฟที่ไม่เคยพูดว่า “พอแล้ว.”

สภษ. 30:17 ดวงตาที่เยาะเย้ยบิดาและดูหมิ่นไม่เชื่อฟังมารดาจะถูกฝูงกาแห่งหุบเขาจิกออก และนกอินทรีหนุ่มจะกินเสีย.

สภษ. 30:18 มีสามสิ่งที่ประหลาดล้ำสำหรับข้า มีสี่สิ่งที่ข้าไม่รู้:

สภษ. 30:19 คือวิถีทางของกนกอินทรีบนท้องฟ้า วิถีทางของงูบนหิน วิถีทางของเรือในท้องทะเล และวิถีทางของชายหนุ่มต่อหญิงสาว.

สภษ. 30:20 นี่เป็นวิถีทางของหญิงผู้ล่วงประเวณีคือ นางรับประทานและเช็ดปาก และนางพูดว่า “ฉันไม่ได้ประพฤติชั่ว.”

สภษ. 30:21 แผ่นดินสะเทือนภายใต้สามสิ่ง และมันไม่อาจแบกรับอยู่ใต้สี่สิ่ง:

สภษ. 30:22 คือทาสเมื่อได้เป็นกษัตริย์ คนโง่เขลาเมื่อกินอิ่ม

สภษ. 30:23 หญิงที่ถูกเกลียดชังเมื่อนางได้แต่งงาน และสาวใช้เมื่อขึ้นมาแทนที่นายหญิงของตน.

สภษ. 30:24 มีสี่สิ่งในแผ่นดินโลกที่เล็กเหลือเกิน แต่มีสติปัญญามากเหลือล้น:

สภษ. 30:25 กมด เป็นพวกที่ไม่มีกำลัง แต่มันยังเตรียมอาหารของมันไว้ในฤดูร้อน

สภษ. 30:26 ตัวกระจงผาเป็นพวกที่อ่อนแอ แต่มันยังสร้างบ้านของมันในซอกหิน

สภษ. 30:27 ตั๊กแตนผลาญไม่มีกษัตริย์ แต่มันทั้งหมดยังจัดขบวนแถวออกไป

สภษ. 30:28 จิ้งจกนั้น เจ้าเอามือจับได้ แต่มันยังอยู่ในวังของกษัตริย์.

สภษ. 30:29 มีสามสิ่งที่ก้าวย่างได้สง่างาม มีสี่สิ่งที่เดินได้สง่างาม:

สภษ. 30:30 คือสิงโตซึ่งเป็นสัตว์ที่มีกำลังมากที่สุดในหมู่สัตว์ และไม่ยอมหันหลังให้สิ่งใดเลย

สภษ. 30:31 ไก่ตัวผู้ที่เดินป้อคาดเอวอยู่ แพะตัวผู้ และกษัตริย์ที่มีกองทหารอยู่กับพระองค์

สภษ. 30:32 ถ้าเจ้าเป็นคนโง่เขลาและพูดยกย่องตนเอง หรือถ้าเจ้าคิดแผนชั่ว จงเอามือปิดปากไว้.

สภษ. 30:33 เพราะเมื่อกวนน้ำนมก็ได้เนย เมื่อบีบจมูกก็ได้โลหิต และเมื่อกวนโทสะก็ได้การวิวาท.