สุภาษิต บทที่ 29

สภษ. 29:1 คนที่ถูกตำหนิบ่อยๆ แต่ยังคอแข็ง จะถูกทำลายทันทีโดยไม่มีทางรักษา.

สภษ. 29:2 เมื่อคนชอบธรรมทวีขึ้น พลไพร่ก็ชื่นชมยินดี แต่เมื่อคนชั่วปกครอง พลไพร่ก็คร่ำครวญ.

สภษ. 29:3 คนที่รักสติปัญญาย่อมทำให้บิดาของตนเปรมปรีดิ์ แต่ผู้ที่คบหากหญิงโสเภณีก็ผลาญทรัพย์สมบัติของเขา.

สภษ. 29:4 กษัตริย์ทรงทำให้แผ่นดินมั่นคงด้วยความยุติธรรม แต่คนที่รับสินบนทำให้แผ่นดินย่อยยับ.

สภษ. 29:5 คนที่ประจบสอพลอเพื่อนบ้านของตนย่อมกางข่ายไว้ดักเท้าของเขา.

สภษ. 29:6 คนชั่วติดกับอยู่ในการล่วงละเมิดของตน แต่คนชอบธรรมร้องเพลงและชื่นชมยินดี.

สภษ. 29:7 คนชอบธรรมรู้จักสิทธิ์ของคนจน คนชั่วไม่เข้าใจความรู้[อย่างนี้]

สภษ. 29:8 คนชอบเหยียดหยามทำให้บ้านเมืองลุกเป็นไฟ แต่คนมีสติปัญญาหันความโกรธเกรี้ยวไปเสีย.

สภษ. 29:9 ถ้าคนมีสติปัญญามีเรื่องโต้เถียงกับคนโง่ คนโง่จะเดือดดาลหรือหัวเราะก็ไม่มีการพักสงบ.

สภษ. 29:10 พวกกระหายเลือดย่อมเกลียดคนที่ครบสมบูรณ์ และพวกเขาแสวงหาชีวิตของคนเที่ยงตรง.

สภษ. 29:11 คนโง่ระบายความโกรธออกมาเต็มที่ แต่คนมีสติปัญญาย่อมยับยั้งไว้เงียบๆ.

สภษ. 29:12 ถ้าผู้ปกครองใส่ใจคำพูดเท็จ ข้าราชการทั้งสิ้นของท่านก็พลอยเป็นคนชั่ว.

สภษ. 29:13 คนยากจนและผู้ที่ถูกกดขี่เหมือนกันอยู่อย่างหนึ่ง คือพระยะโฮวาประทานความสว่างแก่ดวงตาของคนทั้งสอง.

สภษ. 29:14 ถ้ากษัตริย์พิพากษาคนจนด้วยความความจริง พระที่นั่งของพระองค์จะสถาปนาอยู่เป็นนิตย์.

สภษ. 29:15 ไม้เรียวและคำตักเตือนให้สติปัญญา แต่เด็กที่ถูกทิ้ง[ให้ดูแลตัวเอง]จะนำความอับอายมาสู่มารดาของตน.

สภษ. 29:16 เมื่อคนชั่วเพิ่มพูน การล่วงละเมิดก็ทวีขึ้น แต่คนชอบธรรมจะเห็นความล่มจมของเขา.

สภษ. 29:17 จงตีสอนบุตรของเจ้า และเขาจะให้เจ้าพักสงบ เขาจะทำให้จิตของเจ้ายินดี.

สภษ. 29:18 ที่ไหนไม่มีกนิมิต ประชาชนที่นั่นก็จะเตลิดไป แต่คนที่ถือรักษากฎบัญญัติย่อมเป็นสุข.

สภษ. 29:19 การใช้แต่คำพูดเท่านั้นจะสั่งสอนคนรับใช้ไม่ได้ เพราะแม้เขาจะเข้าใจ แต่เขาก็ไม่ตอบรับ.

สภษ. 29:20 เจ้าเห็นคนปากไวหรือ? ในคนโง่ยังมีความหวังมากกว่าเขา.

สภษ. 29:21 คนที่ประคบประหงมคนรับใช้ของตนตั้งแต่เด็กๆ ท้ายที่สุดจะรับเขาเป็นบุตรชายของตน.

สภษ. 29:22 คนโมโหร้ายปลุกเร้าให้เกิดการวิวาท และคนเจ้าอารมณ์ก็ทำให้เกิดการล่วงละเมิดมากมาย.

สภษ. 29:23 ความเย่อหยิ่งของคนนำเขาให้ต่ำลง แต่คนที่มีวิญญาณที่กถ่อมตนจะได้รับเกียรติ.

สภษ. 29:24 ผู้เข้าส่วนกับขโมยย่อมเกลียดชัง1ชีวิตของตน เขาได้ยินคำสาบาน แต่ไม่กล่าวคำพูดอะไรเลย.

สภษ. 29:25 การกลัวคนอาจตกในบ่วงแร้วได้ แต่คนที่กเชื่อพึ่งในพระยะโฮวาจะได้รับ1การยกชู.

สภษ. 29:26 คนมากมายแสวงหาความโปรดปรานจากผู้ปกครอง แต่คนจะได้รับกความยุติธรรมจากพระยะโฮวา

สภษ. 29:27 คนอธรรมเป็นที่น่าสะอิดสะเอียนแก่คนชอบธรรม และคนที่ทางของเขาเที่ยงตรงก็เป็นที่น่าสะอิดสะเอียนแก่คนชั่ว.