สุภาษิต บทที่ 27

สภษ. 27:1 อย่าคุยอวดถึงกพรุ่งนี้ เพราะเจ้าไม่ทราบว่าวันหนึ่งๆ จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง.

สภษ. 27:2 จงให้คนอื่นสรรเสริญเจ้า และไม่ใช่ปากของเจ้าเอง ให้คนต่างถิ่นสรรเสริญ และไม่ใช่ริมฝีปากของเจ้าเอง.

สภษ. 27:3 หินก็หนัก และทรายก็มีน้ำหนัก แต่การก่อกวนของคนโง่ก็หนักกว่าทั้งสองอย่างนั้น.

สภษ. 27:4 ความพิโรธก็ดุร้าย ความโกรธก็ท่วมท้น แต่ใครจะยืนต่อหน้าความริษยาได้?

สภษ. 27:5 กติเตียนกันต่อหน้าดีกว่ารักกันลับๆ.

สภษ. 27:6 บาดแผลที่มิตรสหายทำก็[มาจาก]ความสัตย์จริง แต่กการจูบของศัตรูนั้นมากเกินความจริง.

สภษ. 27:7 1คนที่อิ่มแล้วย่อมรังเกียจรวงผึ้ง แต่สำหรับ1คนที่หิว ทุกสิ่งที่ขมก็กลับหวาน.

สภษ. 27:8 คนที่เร่ร่อนจากบ้านของตนก็เหมือนนกที่เร่ร่อนจากรังของมัน.

สภษ. 27:9 น้ำมันและเครื่องหอมทำให้ใจชื่นชมยินดี และคำปรึกษาของมนุษย์ก็หวานชื่นต่อมิตรสหายของเขา.

สภษ. 27:10 อย่าทอดทิ้งมิตรสหายของเจ้าและมิตรสหายของบิดาเจ้า แต่ไปยังบ้านพี่น้องของเจ้าในวันที่เจ้าพบความวิบัติ: เพื่อนบ้านที่อยู่ใกล้ดีกว่าพี่น้องที่อยู่ไกล.

สภษ. 27:11 บุตรชายของข้าเอ๋ย จงมีสติปัญญา และจงทำให้ใจของข้ายินดี เพื่อข้าจะตอบคนที่ด่าประณามข้าได้.

สภษ. 27:12 กคนที่สุขุมรอบคอบเห็นอันตราย[และ]ซ่อนตัวเสีย [แต่]คนเขลาเดินเรื่อยไป[และ]รับโทษนั้น.

สภษ. 27:13 กจงยึดเสื้อผ้าของผู้ที่ค้ำประกันให้คนแปลกหน้า และจงยึดครองมัดจำไว้ [เมื่อเขาประกัน]ให้หญิงต่างชาติ.

สภษ. 27:14 คนที่ปลุกเพื่อนบ้านแต่เช้ามืดแล้วอวยพรเขาด้วยเสียงดัง เขากลับจะเห็นว่าเป็นคำสาปแช่ง.

สภษ. 27:15 กหยาดฝนหยดลงมาไม่หยุดในวันฝนตกพรำๆ ฉันใด ผู้หญิงชอบทะเลาะก็เหมือนกันฉันนั้น

สภษ. 27:16 คนที่ห้ามเธอก็เหมือนห้ามลม หรือจับน้ำมันด้วยมือขวา.

สภษ. 27:17 เหล็กลับเหล็กให้คมได้ฉันใด ชายคนหนึ่งก็ลับโฉมหน้าสหายของตนให้เฉียบแหลมได้ฉันนั้น.

สภษ. 27:18 คนที่ดูแลต้นมะเดื่อเทศจะได้กกินผลของมัน และคนที่ดูแลนายของตนจะได้รับเกียรติ.

สภษ. 27:19 ในน้ำ[สะท้อน]ใบหน้าฉันใด ใจของคนก็[สะท้อน]คนฉันนั้น.

สภษ. 27:20 กแดนมรณาและ1อะบาโดนไม่รู้จักอิ่ม ขดวงตาของมนุษย์ก็ไม่รู้จักอิ่ม.

สภษ. 27:21 กเบ้าหลอมมีไว้สำหรับเงิน และเตาถลุงสำหรับทองคำ ส่วนคนเราจะ[พิสูจน์]ได้โดยคำสรรเสริญที่เขา[ได้รับ]

สภษ. 27:22 แม้จะเอาคนโง่ใส่ครกตำด้วยสากพร้อมกับเมล็ดข้าว ความโง่เขลาของเขาก็ยังไม่พรากไปจากเขา.

สภษ. 27:23 จงรู้ถึงสภาพการณ์ของฝูงแพะแกะของเจ้าให้ดี [และ]จงเอาใจใส่ฝูงสัตว์ของเจ้า —

สภษ. 27:24 เพราะความมั่งคั่งไม่ยั่งยืนอยู่เป็นนิตย์ และมงกุฎก็ไม่[คงทน]อยู่ทุกชั่วอายุ.

สภษ. 27:25 เมื่อหญ้าแห้งหายไปแล้ว หญ้าใหม่ก็ปรากฏขึ้น และผักหญ้าต่างๆ ตามภูเขาก็ถูกเก็บรวบรวมมา

สภษ. 27:26 เมื่อนั้นลูกแกะจะให้เสื้อผ้าแก่เจ้า และแพะก็จะเป็นค่านา

สภษ. 27:27 จะมีนมแพะพอเป็นอาหารแก่เจ้า เป็นอาหารแก่ครอบครัวของเจ้า และเป็นเครื่องยังชีพแก่สาวใช้ของเจ้า.