สุภาษิต บทที่ 26

สภษ. 26:1 เกียรติไม่เหมาะสมกับคนโง่ ดังหิมะในฤดูร้อนและฝนในฤดูเก็บเกี่ยว.

สภษ. 26:2 คำแช่งสาปอย่างไม่มีเหตุย่อมไม่เกิดผลเหมือนนกกระจอกที่โผผินและนกนางแอ่นที่โบยบิน.

สภษ. 26:3 แส้สำหรับม้า! กบังเหียนสำหรับลา! และไม้เรียวสำหรับหลังคนโง่!

สภษ. 26:4 อย่าตอบคนโง่ตามความโง่ของเขา เกรงว่าเจ้าจะเป็นเหมือนเขา.

สภษ. 26:5 จงตอบคนโง่ตามความโง่ของเขา เกรงว่าเขาจะคิดว่าตัวเองมีสติปัญญา.

สภษ. 26:6 ผู้ที่ส่งข่าวสารไปด้วยมือของคนโง่ก็ตัดเท้าทั้งสองข้าง[ของตน]ออก[และ]ดื่มความรุนแรง.

สภษ. 26:7 สุภาษิตที่อยู่ในปากของคนโง่ก็[เหมือน]ขาของคนพิการที่ห้อยอยู่[อย่างไร้ประโยชน์].

สภษ. 26:8 ผู้ที่ให้เกียรติคนโง่ก็เหมือนคนที่มัดก้อนหินไว้กับสลิง

สภษ. 26:9 สุภาษิตที่อยู่ในปากของคนโง่ก็[เหมือน]ต้นหนามที่แทงเข้าไปในมือของคนขี้เมา.

สภษ. 26:10 ผู้ที่จ้างคนโง่หรือคนที่ผ่านมาก็[เหมือน]นักธนูที่ยิงทุกคน.

สภษ. 26:11 คนโง่ที่ทำความโง่ซ้ำแล้วซ้ำอีกก็เหมือนกสุนัขที่กลับไปกินสิ่งที่มันสำรอกออกมาแล้ว.

สภษ. 26:12 เจ้าเห็นคนที่คิดว่าตัวเองมีสติปัญญาหรือ? ในคนโง่ยังมีความหวังมากกว่าในเขา.

สภษ. 26:13 กคนเกียจคร้านพูดว่า มีราชสีห์อยู่ตามหนทาง มีสิงโตอยู่ตามถนน!

สภษ. 26:14 ประตูหันไปมาด้วยบานพับของมันฉันใด คนเกียจคร้านก็ทำอย่างนั้นบนที่นอนของเขา.

สภษ. 26:15 กคนเกียจคร้านฝังแช่มือของตนในชาม เขารู้สึกเหน็ดเหนื่อยที่จะเอามือกลับมาที่ปากของตน.???

สภษ. 26:16 คนเกียจคร้านเห็นว่าตัวเองมีสติปัญญากว่าคนเจ็ดคนที่ตอบ[คำถาม]ได้อย่างหลักแหลม.

สภษ. 26:17 คนที่เดินผ่านไปยุ่งเรื่องทะเลาะวิวาทซึ่งไม่ใช่เรื่องของตนก็[เหมือน]คนดึงหูสุนัข.

สภษ. 26:18 คนบ้าขว้างดุ้นไฟ, ลูกธนู, และความตายฉันใด

สภษ. 26:19 คนที่หลอกลวงเพื่อนบ้านของตน และกล่าวว่า “ข้าไม่ใช่ล้อเล่นหรือ?” ก็เป็นฉันนั้น.

สภษ. 26:20 เพราะขาดฟืน ไฟก็ดับ และที่ไหนไม่มีคนซุบซิบนินทา การทะเลาะวิวาทก็หยุดไป.???

สภษ. 26:21 ถ่านเป็นเชื้อเพลิง และฟืนเป็นเชื้อไฟฉันใด คนที่ชอบทะเลาะก็เป็นเหตุให้การวิวาทลุกลามฉันนั้น.

สภษ. 26:22 กถ้อยคำของผู้ซุบซิบนินทาก็เหมือนอาหารอันเลิศรส มันลงไปยังส่วนลึกที่สุดของคน.

สภษ. 26:23 ริมฝีปากที่เร่าร้อนกับใจชั่วก็[เหมือน]ภาชนะดินที่เคลือบด้วยขี้เงิน.

สภษ. 26:24 คนที่เกลียดผู้อื่น ก็กลบเกลื่อนด้วยริมฝีปาก และเก็บการหลอกลวงไว้ภายใน.

สภษ. 26:25 เมื่อเขาพูดจาอย่างกรุณา ก็อย่าเชื่อเขา เพราะมีสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนเจ็ดอย่างในใจเขา

สภษ. 26:26 ถึงเขาจะปกปิดความเกลียดชังไว้ด้วยเล่ห์เหลี่ยม แต่ความชั่วของเขาจะถูกเปิดโปงในที่ชุมนุมชน.

สภษ. 26:27 คนที่ขุดหลุมพรางจะตกลงไปเอง คนที่กลิ้งก้อนหินมา มันจะกลับมาทับเขา.

สภษ. 26:28 ลิ้นที่มุสาเกลียดผู้ที่มันทำร้าย และปากที่ประจบสอพลอก็สร้างความหายนะ.