สุภาษิต บทที่ 25

สภษ. 25:1 ต่อไปนี้เป็นกบรรดาสุภาษิตของซะโลโมด้วยเหมือนกัน ซึ่งคนของฮิศคียากษัตริย์แห่งยูดาได้คัดลอกไว้.

สภษ. 25:2 สง่าราศีของพระเจ้าคือการกซ่อนสิ่งต่างๆ ไว้ แต่สง่าราศีของกษัตริย์คือการค้นสิ่งนั้นให้ปรากฏ.

สภษ. 25:3 ฟ้าสูงและแผ่นดินลึกฉันใด พระทัยของกษัตริย์ก็ไม่อาจหยั่งรู้ได้ฉันนั้น.

สภษ. 25:4 จงไล่ขี้แร่ออกจากเงิน ช่างเงินก็จะสร้างสรรค์ภาชนะได้

สภษ. 25:5 จงไล่คนชั่วออกไปเสีย[จาก]เบื้องพระพักตร์กษัตริย์ แล้วพระที่นั่งของพระองค์จะสถาปนาไว้ด้วยความชอบธรรม.

สภษ. 25:6 อย่ายกย่องตัวเองต่อเบื้องพระพักตร์กษัตริย์ และกอย่ายืนอยู่ในที่ของคนใหญ่คนโต

สภษ. 25:7 เพราะให้เขากล่าวกับเจ้าว่า “เชิญขึ้นมาที่นี่” ก็ดีกว่าถูกไล่ลงไปที่ต่ำต่อหน้าเจ้านายผู้ซึ่งตาของเจ้าได้เห็นแล้ว.

สภษ. 25:8 อย่ารีบร้อนออกไปต่อสู้ เพราะหากเพื่อนบ้านของเจ้าทำให้เจ้าขายหน้าแล้ว ในที่สุดเจ้าจะทำอย่างไร?

สภษ. 25:9 กจงถกเรื่องของเจ้ากับเพื่อนบ้าน[เป็นการส่วนตัว] และขอย่าเผยความลับของอีกฝ่ายหนึ่ง

สภษ. 25:10 เกรงว่าผู้ที่ได้ยินจะดุด่าว่าร้ายเจ้า และชื่อเสียงที่ไม่ดีของเจ้าจะไม่จากไปเลย.

สภษ. 25:11 กถ้อยคำหนึ่งที่พูดถูกกาลเทศะก็[เหมือน]ผลแอปเปิ้ลทองคำในภาชนะเงิน.

สภษ. 25:12 คำติเตียนของคนมีสติปัญญาแก่หูที่คอยฟังก็[เหมือน]ตุ้มหูทองคำและเครื่องประดับทองบริสุทธิ์.

สภษ. 25:13 หิมะให้ความเย็นในฤดูเก็บเกี่ยวอย่างไร ผู้ส่งสารที่สัตย์ซื่อต่อผู้ที่ใช้เขามาย่อมทำให้จิตของนายชุ่มชื่นอย่างนั้น.

สภษ. 25:14 คนที่อวดว่าจะให้ของกำนัลแต่ไม่ได้ให้ก็[เหมือน]เมฆและลมที่กไม่มีฝน.

สภษ. 25:15 ความอดกลั้นอาจชักนำผู้ปกครองได้ และลิ้นที่อ่อนหวานอาจหักกระดูกได้.

สภษ. 25:16 เจ้าพบน้ำผึ้งหรือ? จงกินแต่พอดี เกรงว่าเจ้าจะอิ่มและอาเจียนออกมา.

สภษ. 25:17 อย่าให้เท้าของเจ้าอยู่ในบ้านของเพื่อนบ้านบ่อยๆ เกรงว่าเขาจะเอือมระอาเจ้า และเกลียดชังเจ้า.

สภษ. 25:18 ผู้ใดเป็นพยานเท็จกล่าวหาเพื่อนบ้านของตนก็[เหมือน]กระบองศึก หรือดาบ หรือลูกธนูคมกริบ.

สภษ. 25:19 การเชื่อพึ่งในคนไร้สัตย์ในยามยากลำบากก็[เหมือน]ฟันที่ผุหรือเท้าที่หลุดจากข้อต่อ.

สภษ. 25:20 คนที่ร้องเพลงให้คนทุกข์ใจฟังก็[เหมือน]คนถอดเสื้อผ้าออกในวันอากาศหนาว หรือเหมือนเอาน้ำส้มสายชูมาเทลงในน้ำด่าง.

สภษ. 25:21 กถ้าศัตรูของเจ้าหิว จงให้อาหารเขากิน และถ้าเขากระหาย จงให้น้ำเขาดื่ม

สภษ. 25:22 เพราะเจ้าจะสุมถ่านที่ลุกโพลงไว้บนศีรษะของเขา และพระยะโฮวาจะประทานบำเหน็จแก่เจ้า.

สภษ. 25:23 ลมเหนือนำฝนมาฉันใด ลิ้นที่นินทาลับหลังก็นำสีหน้าโกรธแค้นมาฉันนั้น.

สภษ. 25:24 กการอาศัยอยู่ที่มุมบนหลังคาก็ดีกว่าอยู่ร่วมบ้านกับหญิงชอบทะเลาะ.

สภษ. 25:25 ข่าวดีจากแดนไกลก็[เหมือน]น้ำเย็นที่ให้แก่1คนที่กระหาย

สภษ. 25:26 คนชอบธรรมที่ยอมแพ้ต่อหน้าคนชั่วก็[เหมือน]ต้นน้ำที่เปื้อนโคลนและน้ำพุที่สกปรก.

สภษ. 25:27 กินน้ำผึ้งมากไม่ดีฉันใด การแสวงหาสง่าราศีของตัวเองก็ไม่มีสง่าราศีฉันนั้น.

สภษ. 25:28 คนที่ยับยั้งกวิญญาณของตนเองไม่ได้ก็[เหมือน]เมืองที่ถูกทำลายและไม่มีกำแพง.