สุภาษิต บทที่ 19

สภษ. 19:1 กคนยากจนผู้ดำเนินในความสมบูรณ์หมดจดก็ดีกว่าคนมีริมฝีปากที่บิดเบือนและเป็นคนโง่.

สภษ. 19:2 ถ้าคนไม่มีความรู้ก็ไม่ดี และคนที่รีบเร่งในย่างเท้าก็มักทำบาป.

สภษ. 19:3 ความโง่ของคนทำลายทางของเขาเอง และใจของเขาก็เกรี้ยวกราดต่อพระยะโฮวา.

สภษ. 19:4 ทรัพย์สมบัติทำให้มีเพื่อนเพิ่มขึ้นมากมาย แต่คนยากจนก็ถูกเพื่อนตีจาก.

สภษ. 19:5 กพยานเท็จจะพ้นโทษก็หามิได้ และคนพูดมุสาจะหนีไม่พ้น.

สภษ. 19:6 คนมากมายประจบคนใจกว้าง และทุกคนก็เป็นมิตรกับผู้ให้ของกำนัล.

สภษ. 19:7 พี่น้องทั้งหมดของคนยากจนก็ยังเกลียดเขา แล้วเพื่อนจะยิ่งหนีห่างจากเขาสักเท่าไร! แม้เขาตามไปพูด[อ้อนวอน] แต่พวกเขาก็หายไปเสียแล้ว.

สภษ. 19:8 คนที่ได้[สติปัญญา]ก็รักจิตของตนเอง คนที่รักษาความเข้าใจไว้จะพบสิ่งดี.

สภษ. 19:9 พยานเท็จจะพ้นโทษก็หามิได้ และคนพูดมุสาจะพินาศ.

สภษ. 19:10 ที่คนโง่จะอยู่อย่างสำราญก็ไม่เหมาะอยู่แล้ว การที่ทาสจะปกครองเหนือเจ้านายก็ยิ่งไม่เหมาะมากกว่านั้นอีก.

สภษ. 19:11 ความเฉลียวฉลาดของมนุษย์ทำให้เขาโกรธช้า และการมองข้ามการล่วงละเมิดก็เป็นสง่าราศีเขา.

สภษ. 19:12 พระพิโรธของกษัตริย์เหมือนเสียงคำรามของสิงโต แต่ความโปรดปรานของพระองค์เหมือนน้ำค้างบนหญ้า.

สภษ. 19:13 บุตรโง่เขลาเป็นความหายนะแก่บิดาของเขา และกการทะเลาะของภรรยาก็[เหมือนน้ำฝน]ย้อยหยดไม่หยุด.

สภษ. 19:14 บ้านกับกทรัพย์สมบัติเป็นมรดกมาจากบรรพบุรุษ แต่ขภรรยาที่สุขุมรอบคอบมาจากพระยะโฮวา.

สภษ. 19:15 ความเกียจคร้านทำให้หลับสนิท และ1คนขี้เกียจจะต้องหิว.

สภษ. 19:16 คนที่ถือรักษาพระบัญญัติย่อมรักษา1ชีวิตของตน คนที่ดูหมิ่นทางของตนก็จะต้องตาย.

สภษ. 19:17 คนที่สงสารกคนยากจนก็ให้พระยะโฮวาทรงขยืม และพระองค์จะทรงตอบแทนการประพฤติดีของเขา.

สภษ. 19:18 กจงตีสอนบุตรชายของเจ้า เพราะยังมีความหวัง อย่าจงใจทำลายเขา.

สภษ. 19:19 คนที่กโมโหฉุนเฉียวจะต้องได้รับโทษ เพราะถ้าเจ้าช่วยเขาให้พ้นแล้ว ก็ต้องช่วยเขาอีก.

สภษ. 19:20 จงฟังคำปรึกษาและรับคำชี้แนะ เพื่อเจ้าจะมีสติปัญญาจนถึงวันที่สุดของเจ้า.

สภษ. 19:21 ในใจมนุษย์มีแผนงานมากมาย แต่กพระดำริของพระยะโฮวาจะตั้งมั่นคงอยู่ได้.

สภษ. 19:22 สิ่งที่น่าปรารถนาในตัวมนุษย์คือความเอ็นดูของเขา และคนยากจนยังดีกว่าคนพูดมุสา.

สภษ. 19:23 กความยำเกรงพระยะโฮวา[นำไป]สู่ชีวิต และผู้ยำเกรงพระองค์จะอาศัยอยู่ด้วยความพอใจ จะไม่มีสิ่งร้ายใดๆ มาเยี่ยมกราย.

สภษ. 19:24 กคนเกียจคร้านฝังมือของตนในชาม และไม่ยอมแม้แต่จะนำกลับมาสู่ปากของตน.

สภษ. 19:25 จงตีคนที่ชอบเหยียดหยาม แล้วคนเขลาจะเรียนรู้ความสุขุมรอบคอบ จงตำหนิคนที่มีความเข้าใจและเขาจะได้ความรู้.

สภษ. 19:26 คนที่กระทำการร้ายต่อบิดาและขับไล่มารดา เป็นบุตรชายผู้นำความอับอายและการด่าประณามมา

สภษ. 19:27 บุตรชายของเราเอ๋ย [ถ้าเจ้า]เลิกฟังคำชี้แนะ [เจ้าจะ]หลงไปจากคำแห่งความรู้.

สภษ. 19:28 พยานชั่วช้าย่อมเยาะเย้ยความยุติธรรม และปากของคนชั่วก็กลืนกินความบาปชั่ว.

สภษ. 19:29 การพิพากษาเตรียมไว้พร้อมสำหรับคนที่ชอบเหยียดหยาม และการโบย[เตรียมไว้]สำหรับหลังของคนโง่.