สุภาษิต บทที่ 16

สภษ. 16:1 โครงการในใจเป็นของมนุษย์ แต่คำตอบของลิ้นมาจากพระยะโฮวา.

สภษ. 16:2 กทางทั้งสิ้นของมนุษย์ก็สะอาดในสายตาของเขาเอง แต่พระยะโฮวาทรงชั่งดูวิญญาณ.

สภษ. 16:3 จงกมอบงานของเจ้าไว้กับพระยะโฮวา แล้วแผนงานของเจ้าจะได้รับการสถาปนา.

สภษ. 16:4 พระยะโฮวาทรงกสร้างทุกสิ่งมีเป้าหมายของมัน แม้คนชั่วก็เพื่อวันชั่วร้าย.

สภษ. 16:5 กทุกคนที่มีความเย่อหยิ่งในใจก็เป็นที่น่าสะอิดสะเอียนต่อพระยะโฮวา 1จงมั่นใจเถิดว่า เขาจะพ้นโทษก็หามิได้.

สภษ. 16:6 เพราะกความเอ็นดูรักใคร่และความสัตย์จริง ความบาปชั่วก็ถูกปกปิดไว้ และเพราะความยำเกรงพระยะโฮวา คนก็หันเสียจากความชั่วร้าย.

สภษ. 16:7 เมื่อการกระทำของมนุษย์เป็นที่พอพระทัยแก่พระยะโฮวา แม้ศัตรูของเขานั้นพระองค์ก็ทรงทำให้คืนดีกับเขาได้.

สภษ. 16:8 กมีเล็กน้อยด้วยความชอบธรรม ก็ดีกว่ามีรายได้มากด้วยความอยุติธรรม.

สภษ. 16:9 ใจของมนุษย์วางแผนหนทางของเขา แต่พระยะโฮวาทรงชี้นำย่างเท้าของเขา.

สภษ. 16:10 คำตัดสินของพระเจ้าอยู่ที่ริมฝีปากของกษัตริย์ พระโอษฐ์ของพระองค์จะไม่ละเมิดในการพิพากษา.

สภษ. 16:11 กตราชูและตาชั่งเที่ยงตรงเป็นของพระยะโฮวา ลูกตุ้มทั้งสิ้นในถุงเป็นพระราชกิจของพระองค์.

สภษ. 16:12 การทำชั่วเป็นที่น่าสะอิดสะเอียนต่อกษัตริย์ เพราะว่าพระที่นั่งนั้นถูกสถาปนาไว้โดยความชอบธรรม.

สภษ. 16:13 กษัตริย์ทรงโปรดปรานริมฝีปากที่ชอบธรรม และพระองค์ทรงรักผู้ที่พูดถูกต้อง.

สภษ. 16:14 พระพิโรธของกษัตริย์เป็น[เหมือน]ทูตแห่งความมรณา แต่คนมีสติปัญญาจะระงับพระพิโรธนั้น.

สภษ. 16:15 ชีวิตมีอยู่ในความสว่างแห่งสีพระพักตร์ของกษัตริย์ และความโปรดปรานของพระองค์เป็นเหมือนเมฆฝนปลายฤดู.

สภษ. 16:16 การได้สติปัญญาก็ดีกว่าได้ทองคำสักเท่าใด และได้ความเข้าใจก็น่าเลือกสรรมากกว่าได้เงิน.

สภษ. 16:17 ทางหลวงของคนเที่ยงตรงหันเสียจากความชั่วร้าย คนที่ระแวดระวังทางของตนก็รักษาจิตของตนไว้.

สภษ. 16:18 ความเย่อหยิ่งมาก่อนหน้าการทำลายล้าง และกใจผยองก็มาก่อนหน้าการล้มลง.

สภษ. 16:19 การเป็นคนที่มีวิญญาณกต่ำต้อยอยู่กับคนยากจนก็ดีกว่าแบ่งของที่ริบมาได้กับคนเย่อหยิ่ง.

สภษ. 16:20 ผู้ใส่ใจพระคำจะพบกับสิ่งดี และคนที่เชื่อพึ่งในพระยะโฮวาก็เป็นสุข.

สภษ. 16:21 คนมีสติปัญญาในใจจะถูกเรียกว่าผู้มีความเข้าใจ และวาจาอ่อนหวานจะเพิ่มแรงโน้มน้าวใจ.

สภษ. 16:22 ความเข้าใจลึกซึ้งเป็นต้นกำเนิดของน้ำพุแห่งชีวิตแก่ผู้เป็นเจ้าของ แต่ความโง่จะลงโทษคนโง่เขลา.

สภษ. 16:23 ใจของคนมีสติปัญญาชี้แนะวาจาของเขา และเพิ่มแรงโน้มน้าวใจแก่ริมฝีปากของเขา.

สภษ. 16:24 ถ้อยคำที่น่าพึงใจเป็นเหมือนรวงผึ้ง เป็นความหวานแก่จิตและเป็นการเยียวยารักษาแก่กระดูก.

สภษ. 16:25 กมีทางหนึ่งซึ่งคนเราคิดว่าถูกต้อง แต่มันจบลงที่ทางของความมรณา.

สภษ. 16:26 ความหิวของคนงานทำให้เขาตรากตรำ เพราะปากของเขาเร่งเร้าเขาไป.

สภษ. 16:27 คนเลวขุดค้นความชั่วร้าย บนริมฝีปากของเขามีกไฟแผดเผา

สภษ. 16:28 คนบิดเบือนแพร่การวิวาท และผู้ซุบซิบนินทาก็แยกเพื่อนสนิทออกจากกัน.

สภษ. 16:29 คนโหดร้ายล่อชวนเพื่อนบ้านของเขา และนำเขาไปในทางไม่ดี.

สภษ. 16:30 บุคคลผู้ขยิบตากำลังวางแผนงานที่บิดเบือน บุคคลผู้เม้มปากของเขานำความชั่วร้ายให้เกิดขึ้น.

สภษ. 16:31 ศีรษะที่มีผมหงอกเป็นมงกุฎแห่งสง่าราศี ซึ่งจะพบได้ในทางแห่งความชอบธรรม.

สภษ. 16:32 บุคคลผู้กโกรธช้าก็ดีกว่าคนมีกำลังมาก และบุคคลผู้ปกครองขวิญญาณของเขาเองก็ดีกว่าผู้ที่ยึดเมืองได้.

สภษ. 16:33 กฉลากนั้นถูกทอดลงที่ตัก แต่การตัดสินทุกอย่างมาจากพระยะโฮวา.