สุภาษิต บทที่ 15

สภษ. 15:1 กคำตอบนุ่มนวลทำให้ความโกรธหันไปเสีย แต่คำ1เกรี้ยวกราดยั่วโทสะ.

สภษ. 15:2 ลิ้นของคนมีสติปัญญาย่อมกล่าวความรู้อย่างดี แต่ปากของคนโง่เทความโง่ออกมา.

สภษ. 15:3 พระเนตรของพระยะโฮวาอยู่ในทุกแห่งหน ทรงเฝ้าดูคนชั่วและคนดี.

สภษ. 15:4 ลิ้นที่ปลอบโยนเป็นต้นไม้แห่งชีวิต แต่ลิ้นที่บิดเบือนทำให้วิญญาณแตกสลาย.

สภษ. 15:5 คนโง่ดูหมิ่นคำตักเตือนแก้ไขของบิดาตน แต่คนที่ใส่ใจคำตำหนิเป็นคนสุขุมรอบคอบ.

สภษ. 15:6 [ใน]บ้านของคนชอบธรรมมีสมบัติมากมาย แต่รายได้ของคนชั่วนำความเดือดร้อนมา.

สภษ. 15:7 ริมฝีปากของคนมีสติปัญญากระจายความรู้ แต่ใจของคนโง่ไม่เป็นเช่นนั้น.

สภษ. 15:8 กสัตวบูชาของคนชั่วเป็นที่น่าสะอิดสะเอียนต่อพระยะโฮวา แต่คำอธิษฐานของคนเที่ยงตรงเป็นความชอบพระทัยของพระองค์.

สภษ. 15:9 ทางของคนชั่วเป็นที่น่าสะอิดสะเอียนต่อพระยะโฮวา แต่พระองค์ทรงรักผู้กแสวงหาความชอบธรรม.

สภษ. 15:10 มีการตักเตือนแก้ไขอย่างหนักสำหรับผู้ละทิ้งทาง[ดี] และคนที่เกลียดคำตำหนิก็จะตาย.

สภษ. 15:11 แดนมรณาและ1อะบาโดน[ปรากฏแจ้ง]ต่อเบื้องพระพักตร์พระยะโฮวา ใจแห่งบุตรทั้งหลายของมนุษย์จะยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด!

สภษ. 15:12 คนที่ชอบเหยียดหยามคนอื่นไม่รักคนที่ตำหนิเขา เขาจะไม่ไปหาคนมีสติปัญญา.

สภษ. 15:13 กใจยินดีทำให้สีหน้าแช่มชื่น แต่เมื่อใจเศร้าหมอง วิญญาณก็แตกสลาย.

สภษ. 15:14 ใจของคนที่มีความเข้าใจก็แสวงหาความรู้ แต่ปากของคนโง่กินความโง่เป็นอาหาร.

สภษ. 15:15 วันทั้งสิ้นของคนที่ทุกข์ใจก็เลวร้าย แต่คนที่มีใจร่าเริง[มี]งานเลี้ยงต่อเนื่องกัน.

สภษ. 15:16 กมีทรัพย์น้อยแต่มีความยำเกรงพระยะโฮวา ก็ดีกว่ามีคลังทรัพย์ใหญ่แต่มีความโกลาหลอยู่ด้วย.

สภษ. 15:17 กินผักเป็นอาหารในที่ที่มีความรัก ก็ดีกว่ากินเนื้อโคอ้วนพีพร้อมกับความเกลียดชังอยู่ด้วย.

สภษ. 15:18 คนอารมณ์เกรี้ยวกราดยั่วให้เกิดการวิวาท แต่คนที่กโกรธช้าก็ระงับการพิพาท.

สภษ. 15:19 ทางของคนเกียจคร้านเหมือนรั้วต้นหนาม แต่วิถีของคนเที่ยงตรงเป็นทางราบ.

สภษ. 15:20 กบุตรชายที่มีสติปัญญาทำให้บิดายินดี แต่คนโง่ดูหมิ่นมารดาของตน.

สภษ. 15:21 ความโง่เป็นความยินดีแก่ผู้ที่ขาดซึ่งสามัญสำนึก แต่คนที่มีความเข้าใจจะกระทำทางของตนให้ตรงไป.

สภษ. 15:22 ที่ไหนปราศจากการปรึกษาหารือ แผนงานก็ล้มเหลว แต่เมื่อมีผู้ให้คำปรึกษาจำนวนมาก แผนงานนั้นก็สำเร็จ.

สภษ. 15:23 มนุษย์ย่อมยินดีจากคำตอบที่เหมาะสมในปากของเขา กคำๆ เดียวที่ถูกกาลเทศะก็ดียิ่งนัก!

สภษ. 15:24 วิถีแห่งชีวิตนำคนมีสติปัญญาขึ้นสู่เบื้องบน เพื่อเขาจะได้หลีกหนีจากแดนมรณาเบื้องล่าง.

สภษ. 15:25 พระยะโฮวาทรงรื้อถอนบ้านของคนเย่อหยิ่ง แต่จะทรงให้อาณาเขตของหญิงม่ายคงอยู่.

สภษ. 15:26 แผนการชั่วร้ายเป็นที่น่าสะอิดสะเอียนต่อพระยะโฮวา แต่ถ้อยคำที่น่าชื่นใจนั้นบริสุทธิ์หมดจด.

สภษ. 15:27 คนที่ตะกละหากกำไรก็ทำให้ครอบครัวของตนเดือดร้อน แต่คนที่เกลียดสินบนจะมีชีวิตอยู่.

สภษ. 15:28 ใจของคนชอบธรรมรำพึงว่าจะตอบอย่างไร แต่ปากของคนชั่วเทสิ่งชั่วร้ายออกมา.

สภษ. 15:29 พระยะโฮวาทรงอยู่ห่างไกลจากคนชั่ว แต่ทรงได้ยินกคำอธิษฐานของคนชอบธรรม.

สภษ. 15:30 ความสว่างของตาทำให้ใจชื่นยินยินดี [และ]ข่าวดีทำให้กระดูกอ้วนท้วนสมบูรณ์.?

สภษ. 15:31 หูที่ฟังคำตำหนิที่ให้ชีวิตจะอาศัยอยู่ท่ามกลางคนมีสติปัญญา.

สภษ. 15:32 คนที่เพิกเฉยต่อคำชี้แนะก็ดูหมิ่นจิตของตน แต่คนที่ฟังคำตำหนิก็ได้รับความเข้าใจ.

สภษ. 15:33 กความยำเกรงพระยะโฮวาจะชี้แนะให้เกิดสติปัญญา และความถ่อมตัวย่อมมาก่อนเกียรติยศ.