เอ็กโซโด บทที่ 5
5. การเรียกร้องของพระเจ้าและการต้านทานของฟาโรห์
5:1 — 13:22
5:1 — 13:22
(1) ข้อขัดแย้งครั้งที่หนึ่ง ระหว่างพระเจ้ากับฟาโรห์เป็นข้อขัดแย้ง เกี่ยวกับการปลดปล่อยพลไพร่ชนชาติอิสราเอล
5:1–23
5:1–23
อซด.
5:1 ครั้นอยู่มาภายหลัง โมเซกับอาโรนพากันเข้าไปเฝ้า1ฟาโรห์ทูลว่า 2พระยะโฮวาพระเจ้าของชนชาติอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า กจงปล่อยพลไพร่ของเราไปเพื่อพวกเขาจะได้ถือ3ขเทศกาลเลี้ยงต่อเราในป่ากันดาร.
อซด.
5:2 แต่ฟาโรห์ตรัสว่า 1พระยะโฮวานั้นเป็นผู้ใดเล่า ที่เราจะต้องฟังคำของท่าน และปล่อยชนชาติอิสราเอลไป เราไม่รู้จักพระยะโฮวา และยิ่งกว่านั้นเราจะกไม่ปล่อยชนชาติอิสราเอลไปเลย.
อซด.
5:3 เขาจึงทูลว่า กพระเจ้าของชนชาติเฮ็บรายได้มาพบกับข้าพเจ้า ดังนั้นขอโปรดให้ข้าพเจ้าทั้งหลายไปในป่ากันดารระยะทางเดิน1สามวัน เพื่อจะได้ขถวายสัตวบูชาแด่พระยะโฮวาพระเจ้าของพวกข้าพเจ้า หาไม่แล้วพระองค์ก็จะทรงลงโทษแก่พวกข้าพเจ้าด้วยโรคระบาด หรือด้วยพระแสงดาบ.
อซด.
5:4 ฝ่ายกษัตริย์อียิปต์จึงตรัสกับพวกเขาว่า เหตุไฉนเจ้าโมเซกับเจ้าอาโรนจะให้พลไพร่ละทิ้งการงานของเขาเสีย? จงกลับไปรับกภาระหน้าที่ของเจ้า
อซด.
5:5 ฟาโรห์ตรัสว่า ดูสิ เดี๋ยวนี้พลไพร่ในดินแดนนี้มีกมาก และเจ้าทั้งสองทำให้เขาละเว้นจากภาระหน้าที่ของเขาเสีย.
อซด.
5:6 ในวันนั้นเองฟาโรห์จึงมีรับสั่งแก่กนายงานและ1ขเจ้าหน้าที่ของพลไพร่ว่า
อซด.
5:7 ตั้งแต่วันนี้ไป เจ้าทั้งหลายอย่าให้ฟางแก่พลไพร่สำหรับใช้ทำอิฐเหมือนแต่ก่อน แต่ให้เขาไปเที่ยวหาฟางเอง.
อซด.
5:8 และจำนวนอิฐซึ่งเกณฑ์ให้ทำแต่ก่อนเท่าไร จงเกณฑ์ให้ทำเท่านั้น อย่าได้ลดหย่อนเลย เพราะว่าเขาเกียจคร้าน เหตุฉะนี้พวกเขาจึงพากันร้องว่า ขอให้พวกข้าพเจ้าไปกถวายสัตวบูชาแก่พระเจ้าของพวกข้าพเจ้า.
อซด.
5:9 จงจัดงานหนักกว่าแต่ก่อนให้เขาทำ จะได้ไม่ไปฟังคำพูดหลอกลวงนั้น.
อซด.
5:10 ฝ่ายนายงานและเจ้าหน้าที่ได้ไปบอกพลไพร่ว่า ฟาโรห์รับสั่งดังนี้ว่า เราจะไม่ยอมให้ฟางแก่พวกเจ้าเลย.
อซด.
5:11 เจ้าจงไปหาฟางที่ไหนๆ มาเองตามแต่จะหามาได้เถิด และงานที่เกณฑ์ให้ทำนั้นก็จะไม่ลดหย่อนด้วย.
อซด.
5:12 พวกพลไพร่นั้นก็กระจัดกระจายไปทั่วดินแดนอียิปต์ เก็บซังข้าวมาใช้แทนฟาง.
อซด.
5:13 กนายงานก็เร่งรัดว่า จงทำงานให้ได้เต็มที่ทุกวันๆ เช่นเมื่อยังมีฟางอยู่.
อซด.
5:14 เจ้าหน้าที่ของชนชาติอิสราเอลซึ่งนายงานของฟาโรห์ได้ตั้งให้บังคับบัญชาเขานั้นก็ถูกโบยตีและถูกถามว่า ทำไมเมื่อวานนี้และวันนี้พวกเจ้าจึงไม่ได้ทำอิฐให้ครบจำนวนเหมือนแต่ก่อน?
อซด.
5:15 เจ้าหน้าที่ชนชาติอิสราเอลจึงมากราบทูลร้องทุกข์ต่อฟาโรห์ว่า เหตุไฉนพระองค์จึงทำดังนี้แก่เหล่าทาสของพระองค์?
อซด.
5:16 เขามิได้ให้ฟางแก่เหล่าทาสของพระองค์เลย แต่พูดกับพวกเราว่าจงทำอิฐเถิด ดูสิ เขาได้โบยตีเหล่าทาสของพระองค์ พลไพร่ของพระองค์เองเป็นฝ่ายผิด.
อซด.
5:17 แต่ฟาโรห์ตรัสว่า เจ้าทั้งหลายเป็นคนเกียจคร้าน เป็นคนเกียจคร้านจริงๆ เหตุฉะนั้นพวกเจ้าจึงมาร้องว่า ขอให้พวกข้าพเจ้าไปกถวายสัตวบูชาแด่พระยะโฮวา.
อซด.
5:18 พวกเจ้าจงไปทำงานเดี๋ยวนี้ ส่วนฟางนั้นจะไม่ให้พวกเจ้าเลย แต่จำนวนอิฐนั้นพวกเจ้าจงทำให้ครบจำนวน.
อซด.
5:19 เจ้าหน้าที่ชนชาติอิสราเอลเมื่อได้ยินรับสั่งว่า จำนวนอิฐที่เกณฑ์ให้ทำทุกวันๆ ไม่ให้ลดหย่อนลง ก็เห็นว่าพวกตนต้องตกทุกข์ได้ยากแล้ว
อซด.
5:20 ครั้นกลับมาจากเข้าเฝ้าฟาโรห์ เขาได้พบโมเซกับอาโรนยืนอยู่ที่นั่น
อซด.
5:21 จึงกล่าวว่า ขอให้พระยะโฮวาทรงพิจารณาและพิพากษาลงโทษท่านทั้งสอง ด้วยท่านได้กระทำให้พวกข้าพเจ้า1เป็นที่เกลียดชังในสายพระเนตรของฟาโรห์ และในสายตาของข้าราชการของพระองค์เหมือนหนึ่งได้ยื่นดาบไว้ในมือเขาให้ฆ่าพวกข้าพเจ้าเสีย
อซด.
5:22 ฝ่ายโมเซจึงกลับไปทูลพระยะโฮวาว่า ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า เหตุไฉนพระองค์ทรงกระทำทารุณต่อพลไพร่ของพระองค์ดังนี้? เหตุไฉนพระองค์จึงได้ทรงใช้ข้าพเจ้ามา?
อซด.
5:23 ตั้งแต่วันที่ข้าพเจ้าไปเฝ้าฟาโรห์และได้พูดในพระนามของพระองค์แล้ว ฟาโรห์ก็ได้กระทำทารุณต่อพลไพร่นี้และพระองค์มิได้ทรงช่วยพลไพร่ของพระองค์เลย.
คำอธิบาย เอ็กโซโด บทที่ 5
อซด.
5:1 1 เอ็กโซโดได้บรรยายถึงการขัดแย้ง 12 ครั้งระหว่างพระยะโฮวากับฟาโรห์ (5:1–11:10; 12:29–36). พลไพร่ของพระเจ้าได้ตกอยู่ในการดำเนินชีวิตฝ่ายโลก ซึ่งอยู่ภายใต้การครอบงำของฟาโรห์. พระทัยปรารถนาของพระเจ้าคือให้พลไพร่ของพระองค์กลายเป็นที่ประทับของพระองค์บนแผ่นดินโลก อย่างไรก็ตาม ถ้าพลไพร่ของพระองค์ไม่ได้รับการช่วยให้รอดจากฝ่ายโลกและไม่ได้ถูกแบ่งแยกบริสุทธิ์คืนสู่พระองค์ ความปรารถนานี้ก็ไม่อาจสำเร็จเป็นจริงได้. จุดประสงค์ที่พระเจ้าทรงมีในการขัดแย้งกับฟาโรห์ 12 ครั้งนั้น คือเพื่อดำเนินการการพิพากษาต่อโลกและผู้ปกครองของมัน อีกทั้งเปิดโปงให้พลไพร่ของพระองค์เห็นถึงแก่นแท้ ความหมาย และผลลัพธ์ของการดำเนินชีวิตฝ่ายโลกที่อยู่ภายใต้การครอบงำของฟาโรห์ เพื่อเขาจะได้เกลียดชังการดำเนินชีวิตเช่นนี้ (เทียบ 1ยฮ.2:15–17) หลีกหนีจากการดำเนินชีวิตเช่นนี้และถูกชุมนุมเข้ากับองค์พระผู้เป็นเจ้า ณ ภูเขาของพระเจ้าเพื่อต้อนรับการเปิดเผยเกี่ยวกับพระเจ้าและที่ประทับของพระเจ้า (19:1—34:35).
อซด.
5:1 2 ฟาโรห์เป็นแบบเล็งถึงซาตานผู้ข่มเหงและครอบงำพลไพร่ของพระเจ้า. ขณะที่พระเจ้าจัดการฟาโรห์ พระเจ้าได้บอกเขาว่า พระองค์คือพระยะโฮวาซึ่งก็คือผู้ดำรงอยู่เองเพียงผู้เดียว พระเจ้าแห่งอิสราเอลซึ่งก็คือพระเจ้าแห่งพลไพร่ที่ถูกเปลี่ยนแปลง มีชัยชนะและเป็นกษัตริย์ และยังเป็นพระเจ้าของชนชาติเฮ็บราย (ข้อ 3) ซึ่งก็คือพระเจ้าของพวกที่ข้ามแม่น้ำ. (ดู ยนซ.2:4 คำอธิบาย 3; 28:13 คำอธิบาย 1; อซด.3:18 คำอธิบาย 1).
อซด.
5:1 ก อซด.7:16; 8:1, 20; 9:1, 13; 10:3;เทียบ อซด.3:18
อซด.
5:1 ข อซด.10:9
อซด.
5:1 3ข การถือเทศกาลเลี้ยงต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าคือการนมัสการพระองค์ด้วยการนมัสการที่พระองค์ทรงปรารถนา โดยการรับสุขพระองค์ต่อเบื้องพระพักตร์ของพระองค์. การนมัสการนี้ครอบคลุมถึงการถวายเครื่องบูชาแด่พระองค์ (ข้อ 3; ฮร.13:15). การนมัสการที่พระเจ้าทรงปรารถนานั้นคือในการนมัสการนี้เราได้รับสุขพระเจ้าผู้ทรงแจกจ่ายตัวพระองค์เข้าสู่ภายในเราเป็นการหล่อเลี้ยงของเรา จากนั้นเราก็พักสงบด้วยกันกับพระองค์ในการรับสุขที่เราได้มีต่อพระองค์ (ยฮ.4:24 และคำอธิบาย).
อซด.
5:2 1 ฟาโรห์ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งถึงซาตานและตัวเองกับมนุษย์ธรรมชาตินั้น เป็นผู้ที่เจ้าเล่ห์ (เทียบ ยนซ.3:1). ถึงแม้ฟาโรห์ควรรู้จักการดำรงอยู่ของพระยะโฮวา แต่ว่า ณ ที่นี่เขากลับปฏิเสธการรู้จักพระเจ้าอย่างเจ้าเล่ห์และละเลยข้อเรียกร้องของพระองค์. ขณะที่พระเจ้าให้เกิดภัยพิบัติที่อียิปต์ครั้งแล้วครั้งเล่า ฟาโรห์ได้ต่อรองกับพระเจ้าอย่างเจ้าเล่ห์ถึง 5 ครั้ง (5:2; 8:25, 28; 10:8–11, 24) แต่พระเจ้าทรงมั่นคงแน่วแน่ไม่เปลี่ยนแปลงข้อเรียกร้องของพระองค์โดยเด็ดขาด. สำหรับการต่อรองอย่างเจ้าเล่ห์ของฟาโรห์ในแต่ละครั้ง การตอบสนองของพระเจ้าคือ พระองค์ได้ทรงจัดการเขาด้วยภัยพิบัติอีกประการหนึ่ง.
อซด.
5:2 ก อซด.3:19
อซด.
5:3 ก อซด.3:18
อซด.
5:3 1 ดู 15:22 คำอธิบาย 1.
อซด.
5:3 ข อซด.3:18; 5:8, 17
อซด.
5:4 ก อซด.1:11
อซด.
5:5 ก อซด.1:7, 9
อซด.
5:6 ก อซด.3:7
อซด.
5:6 ข อซด.5:14–15, 19
อซด.
5:6 1ข หรือ ธรรมาจารย์ ทั้งบทล้วนเช่นเดียวกัน.
อซด.
5:8 ก อซด.3:18; 5:3
อซด.
5:13 ก อซด.3:7
อซด.
5:17 ก อซด.3:18; 5:3
อซด.
5:21 1 แปลตามตรงคือ ส่งกลิ่นเหม็น.