เอ็กโซโด บทที่ 4

อซด. 4:2 ก อซด.4:17, 20; 7:9, 15; 8:5, 16; 9:23; 10:13; 14:16; 17:5

อซด. 4:3 1 ในบทที่ 3 พระเจ้าได้ทรงประทานเครื่องหมายแห่งพุ่มไม้หนามแก่โมเซ (3:2–3). ในบทนี้พระเจ้าประทานเครื่องหมายแก่โมเซอีก 3 ประการ เพื่อเป็นหลักฐานยืนยันว่าเขาได้ถูกเรียกและถูกใช้ออกไปโดยพระเจ้า. เครื่องหมายประการแรก ซึ่งก็คือเครื่องหมายแห่งไม้เท้ากลายเป็นงู (ข้อ 2–4) หมายความว่า สิ่งใดที่เราพึ่งพิงนอกเหนือจากพระองค์ เช่นการศึกษาของเรา หรืออาชีพของเรา เป็นต้น ซึ่งในความเป็นจริงแล้ว ก็คือสถานที่ซ่อนตัวของซาตานผู้เป็นงูที่ครอบงำผู้คน. อย่างไรก็ตามขณะที่เราทิ้งไม้เท้านี้ลงแล้วค่อยจับ “หาง” ของมันอีกตามคำตรัสของพระเจ้า กล่าวคือขณะที่เราจับมันด้วยวิธีการที่ตรงข้ามกับภาคปฏิบัติของชาวโลก โดยใช้สอยมันเพื่อพระประสงค์ของพระเจ้า แต่ไม่ใช่เพื่อตัวของเราเอง ไม้เท้านี้ก็จะกลายเป็นไม้เท้าแห่งอำนาจ (ข้อ 4, 17; ลก.10:19). ในเครื่องหมายประการที่ 2 ซึ่งก็คือเครื่องหมายแห่งมือเป็นโรคเรื้อน (ข้อ 6–7) อกเป็นเครื่องหมายเล็งถึงสิ่งที่เราเป็นทางภายใน ส่วนโรคเรื้อนเป็นเครื่องหมายเล็งถึงความบาป. เครื่องหมายนี้ชี้ให้เห็นว่า เนื้อหนังของเราก็คือการปรากฏอันเป็นรูปธรรมของโรคเรื้อน ในเนื้อหนังนี้ไม่มีความดี มีแต่ความบาป ความเสื่อมเสีย และความมลทิน (รม.7:17–18; เทียบ ยซย.6:5). อย่างไรก็ดี ขณะที่เรานอบน้อมต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าโดยการถือรักษาพระคำของพระองค์ ฤทธิ์เดชแห่งการชำระของพระองค์ก็สามารถทำให้เราสะอาด (เทียบ 2พกษ.5:1–14). เครื่องหมายประการที่ 3 ซึ่งก็คือเครื่องหมายแห่งน้ำกลายเป็นเลือด (ข้อ 9) หมายความว่า ในสายพระเนตรของพระเจ้า การหล่อเลี้ยงฝ่ายแผ่นดิน และการรับสุขฝ่ายโลกทั้งสิ้น (น้ำของแม่น้ำไนล์) ล้วนไม่นับเป็นอะไร มันเป็นเพียงความตาย (เลือด) เท่านั้น. เมื่อมันถูกเทลงบนสิ่งที่ก่อกำเนิดชีวิต (ดิน) ความตายก็ถูกเปิดโปงทันที.
ซาตานเป็นปรปักษ์ต่อพระคริสต์ (1ยฮ.3:8) เนื้อหนังเป็นปรปักษ์ต่อพระวิญญาณ (ฆต.5:17) โลกเป็นปรปักษ์ต่อพระบิดา (1ยฮ.2:15). ด้วยเหตุนี้ สิ่งที่อยู่ในด้านลบ 3 ประการนี้จึงต่อต้านพระเจ้าตรีเอกภาพและแผนการบริหารของพระองค์. ในคนที่ถูกเรียกโดยพระเจ้านั้น ซาตาน เนื้อหนัง และโลกล้วนได้สูญเสียจุดยืนของมันแล้ว (เทียบ ยฮ.14:30; ฆต.5:24; 6:14).

อซด. 4:5 ก อซด.4:31; 19:9

อซด. 4:5 ข อซด.3:6

อซด. 4:5 ค อซด.3:2

อซด. 4:6 ก อฤธ.12:10; 2พกษ.5:27

อซด. 4:7 ก เทียบ 2พกษ.5:14

อซด. 4:8 1 แปลตามตรงคือ ฟัง.

อซด. 4:8 2 หรือ เครื่องหมาย ทั้งเล่มล้วนเช่นเดียวกัน.

อซด. 4:9 ก อซด.7:19

อซด. 4:10 ก เทียบ อซด.6:12, 30

อซด. 4:10 1ก แปลตามตรงคือ ปากหนักและลิ้นหนัก. ในกิจการ 7:22 กล่าวว่า โมเซ “เต็มด้วยฤทธิ์เดชในทางวาจา.” คำนี้เหมาะกับเขาตอนอายุ 40 ปี เมื่อเขาได้พึ่งพิงกำลังและความกล้าหาญตามธรรมชาติของตน (2:11–13). โมเซได้กล่าวคำในบทนี้ตอนอายุ 80 ปี เมื่อเขาเห็นว่าตนใกล้จะตายแล้ว (บพส.90:10ก) ซึ่งบ่งชี้ว่า เขาไม่มีความมั่นใจต่อกำลังธรรมชาติของตนแล้วแม้แต่น้อย (เทียบ ฟป.3:3).

อซด. 4:11 ก เทียบ ลก.1:20

อซด. 4:11 ก เทียบ ลก.1:21

อซด. 4:12 ก อซด.4:15; เทียบ ยอค.33:22

อซด. 4:12 ข มธ.10:9–20; มก.13:11; ลก.12:11–12; 21:15

อซด. 4:14 1 พระเจ้าไม่อนุญาตให้โมเซโดดเดี่ยวในการปรนนิบัติของเขาที่มีต่อพระเจ้า ซึ่งก็สอดคล้องกับหลักการแห่งพระกายของพระคริสต์ในพันธสัญญาใหม่. ด้วยเหตุนี้พระเจ้าจึงประทานอาโรนให้แก่โมเซเป็นผู้ร่วมประสานกับเขา (เทียบ มธ.10:2–5; ลก.10:1; 1กธ.1:1 และคำอธิบาย 3). ตามข้อ 16 ฐานะตำแหน่งซึ่งแต่ละคนได้ถือครองไว้ในความสัมพันธ์ของการร่วมประสานนั้นล้วนขึ้นอยู่กับการจัดแจงของพระเจ้าอย่างสิ้นเชิงโดยไม่ได้ถูกควบคุมหรือกำหนดโดยมนุษย์.

อซด. 4:14 ก อซด.4:27

อซด. 4:15 ก อซด.7:1–2

อซด. 4:15 ข อฤธ.22:38; 23:5, 12, 16; พบญ.18:18; ยซย.51:16; ยรม.1:9

อซด. 4:16 ก อซด.7:1; 18:19

อซด. 4:17 ก อซด.4:2

อซด. 4:19 ก อซด.2:23; เทียบ มธ.2:20

อซด. 4:20 ก อซด.18:2–4; กจ.7:29

อซด. 4:20 ข อซด.4:2; 17:9

อซด. 4:21 ก อซด.3:20

อซด. 4:21 ข อซด.7:3; 9:12; 10:1, 20, 27; 11:10; 14:4, 8; รม.9:17–18; เทียบ อซด.7:13; 8:15; พบญ.2:30; ยฮซ.11:20; ยซย.63:17; ยฮ.12:40

อซด. 4:21 ค อซด.3:19

อซด. 4:22 ก ฮซอ.11:1; มธ.2:15; รม.9:4

อซด. 4:22 ข ยรม.31:9

อซด. 4:22 1ข ดู มัดธาย 21:31 คำอธิบาย 1.

อซด. 4:23 ก อซด.7:16; 8:1, 20; 9:1, 13; 10:3

อซด. 4:23 ข อซด.12:29

อซด. 4:23 ค อซด.12:29

อซด. 4:25 ก อซด.2:21

อซด. 4:25 1 พระเจ้าจะประหารชีวิตโมเซเสีย (ข้อ 24) สิ่งนี้ได้บังคับนางซิพโพราภรรยาของโมเซซึ่งเป็นชาวต่างชาติได้ทำพิธีสุหนัตแก่บุตรของตน. พิธีสุหนัตนี้เป็นเครื่องหมายเล็งถึงการขจัดไปซึ่งชีวิตธรรมชาติ (ดู ยนซ.17:10 คำอธิบาย 1). นี่เป็นข้อเรียกร้องของพระเจ้าเพื่อจะได้นำโมเซเข้าสู่การปฏิบัติของเขาเพราะคนที่ยังไม่รับพิธีสุหนัตยังคงอยู่ในชีวิตแห่งเนื้อหนังและธรรมชาติไม่สามารถมีส่วนในการปฏิบัติและพันธสัญญาเกี่ยวกับการได้รับแผ่นดินงามเป็นมรดกซึ่งพระเจ้าได้ทรงตั้งไว้กับอับราฮาม (ยนซ.17:9–15). บุคคลที่พระเจ้าทรงใช้นั้น จำต้องมีเครื่องหมายแห่งการถูก “ตัดทิ้ง” ในด้านทัศนะภายในแห่งชีวิตธรรมชาติ. หลังจากการร่วมประสานของอาโรน (ข้อ 14–16) และการตัดของนางซิพโพรา การทรงเรียกที่พระเจ้าทรงมีต่อโมเซนั้นก็สำเร็จแล้ว.

อซด. 4:25 2 คำว่า “เจ้าบ่าวแห่งเลือด” เปิดเผยเป็นนัยถึง ในสายตาของนางซิพโพราแล้ว พิธีสุหนัตหมายความว่า โมเซสามีของเธอได้รับคำตัดสินแห่งความตายแล้ว (เทียบ 2กธ.1:9; 4:10–12).

อซด. 4:27 ก อซด.4:14

อซด. 4:27 ข อซด.3:1; 18:5

อซด. 4:28 ก อซด.4:15–16

อซด. 4:29 ก อซด.3:16

อซด. 4:31 ก อซด.4:5; 19:9

อซด. 4:31 ข อซด.3:16; ลก.1:68; 7:16

อซด. 4:31 ค ยนซ.24:26; อซด.12:27; 1คนก.29:20