เอ็กโซโด บทที่ 34

อซด. 34:1 ก พบญ.10:1; 2กธ.3:7; ฮร.9:4

อซด. 34:1 1ก บทนี้กล่าวถึงการฟื้นฟูพันธสัญญาระหว่างพระเจ้ากับพลไพร่ของพระองค์ที่ได้ถูกทำลายไป (32:19; 34:10ก).

อซด. 34:1 ข อซด.34:28; พบญ.10:2, 4

อซด. 34:1 ค อซด.32:19

อซด. 34:3 ก อซด.19:12–13

อซด. 34:4 1 แปลตามตรงคือ เขา.

อซด. 34:4 2 การพบกับพระเจ้าในยามเช้าไม่เพียงเป็นการพบกับพระองค์ตั้งแต่เริ่มต้นของวัน แต่ยังเป็นการพบกับพระเจ้าในสถานการณ์ที่เต็มไปด้วยความสว่างอีกด้วย (เทียบ สภษ.4:18). เช่นเดียวกับโมเซ เราก็ควรไปพบกับพระเจ้าเป็นการส่วนตัว โดยไม่มีบุคคล เรื่องราว หรือสิ่งของอื่นใดมารบกวนหรือยึดครองเรา (ข้อ 3; เทียบ มก.1:35).

อซด. 34:5 ก อซด.19:18; อฤธ.11:25

อซด. 34:5 1 พระเจ้าประกาศพระนามของพระองค์หมายความถึงการแสดงฐานะของพระองค์ออกมาโดยการประกาศถึงสิ่งที่พระองค์ทรงเป็น.

อซด. 34:5 ข อซด.33:19

อซด. 34:6 ก 2คนก.30:9; นฮย.9:17; บพส.86:15; 103:8; 145:8; ยอล.2:13; ยก.5:11

อซด. 34:6 ข อฤธ.14:18; นฮม.1:3

อซด. 34:7 ก อซด.20:6; พบญ.5:10; ยรม.32:18; ดนอ.9:4

อซด. 34:7 ข อซด.20:5; พบญ.5:9

อซด. 34:9 ก อซด.33:15–16

อซด. 34:9 ข อซด.32:9

อซด. 34:9 ค พบญ.32:9; บพส.28:9; 33:12; 78:62; 94:14; ยรม.10:16

อซด. 34:10 ก อซด.34:27; พบญ.5:2; 29:1

อซด. 34:10 1 การกระทำที่อัศจรรย์ของพระเจ้านั้นมีเพื่อเป้าหมายในการนำพลไพร่ของพระองค์เข้าสู่แผ่นดินงามเพื่อการก่อสร้างพระวิหารมาเป็นพยานของพระเจ้าและเป็นที่ประทับของพระองค์บนแผ่นดินโลก. ในทำนองเดียวกัน พระเจ้าก็ทรงทำการอัศจรรย์ต่อเราก็เพื่อพระประสงค์ในการนำเราเข้าสู่พระคริสต์ ซึ่งเป็นความเที่ยงแท้ของแผ่นดินงาม (ดู พบญ.8:7 คำอธิบาย 1) เพื่อการก่อสร้างคริสตจักรเป็นพยานของพระเจ้าและเป็นพระวิหารของพระเจ้า (วว.1:2; 1กธ.3:16).

อซด. 34:11 ก อซด.33:2; พบญ.7:1; 9:4–5

อซด. 34:12 ก อซด.23:32; พบญ.7:2; วนฉ.2:2

อซด. 34:13 ก พบญ.7:5; 12:3; วนฉ.2:2; 6:25; 2คนก.34:4

อซด. 34:13 1 ชี้ถึงรูปพระที่เป็นผู้หญิง.

อซด. 34:14 1 ข้อ 12–17 เป็นคำเตือนเกี่ยวกับบ่วงแร้วของการกราบไหว้รูปเคารพ ซึ่งเป็นการกล่าวซ้ำสามข้อแรกในพระบัญญัติสิบประการ (20:2–7). รูปเคารพคือบุคคล เรื่องราว หรือสิ่งของใดๆ ก็ตามที่มาแทนที่พระเจ้าและกันเราให้ออกห่างจากการรับสุขที่ครบบริบูรณ์ของพระคริสต์ในฐานะแผ่นดินงามของเรา. พระเจ้าทรงป่าวประกาศว่าพระองค์จะทรงกระทำทุกสิ่งเพื่อนำพลไพร่เข้าสู่แผ่นดินงาม (ข้อ 10–11) แต่พระองค์ก็ทรงชี้ถึงอันตรายของการกราบไหว้รูปเคารพ ซึ่งจะลบล้างการอัศจรรย์ที่พระเจ้าทรงกระทำเพื่อบุตรหลานชาวอิสราเอลไป. ในทำนองเดียวกัน พระเจ้าทรงสัญญาว่าจะกระทำทุกสิ่งที่จำเป็นเพื่อนำเราเข้าสู่พระคริสต์ผู้ครอบคลุมสรรพสิ่งมาเป็นการรับสุขของเรา (เทียบ กซ.1:12–13) ส่วนเราจำต้องใส่ใจต่อคำเตือนของพระเจ้าเกี่ยวกับการกราบไหว้รูปเคารพ (เทียบ 1ยฮ.5:21).

อซด. 34:14 ก อซด.20:5

อซด. 34:18 ก อซด.23:15; อฤธ.28:17; ลวต.23:6

อซด. 34:18 1 พระประสงค์ของพระเจ้าไม่ใช่ให้พลไพร่ของพระองค์ใช้กำลังของตัวเองมาพยายามถือรักษาพระบัญญัติสิบประการ. ในทางกลับกัน พระประสงค์ของพระองค์ต้องการให้พลไพร่ของพระองค์รับสุขพระองค์ ซึ่งก็คือถือเทศกาลเลี้ยงกับพระองค์และร่วมพักสงบกับพระองค์. นี่ตรงข้ามกับความปรารถนาตามธรรมชาติของเราที่ต้องการทำบางสิ่งเพื่อพระเจ้า (เทียบ ลก.15:18–32 และข้อ 19 คำอธิบาย 2). การถือรักษาพระบัญญัติของพระเจ้านั้นเป็นเรื่องรองซึ่งควรจะเป็นผลลัพธ์จากการถือเทศกาลเลี้ยงกับองค์พระผู้เป็นเจ้าและพักสงบร่วมกันกับพระองค์ (ดู ยนซ.2:17 คำอธิบาย 1 ย่อหน้า 1).
ส่วนความหมายของเทศกาลเลี้ยงทั้งสามในแต่ละปีที่กล่าวไว้ในข้อ 18 และ 22–23 นั้นให้ดูคำอธิบายใน 23:14–16 และ ลวต.23).

อซด. 34:19 ก อซด.13:2

อซด. 34:19 1ก ดู 13:2 คำอธิบาย 2.

อซด. 34:20 1 ดู 13:13 คำอธิบาย 1

อซด. 34:20 ก อซด.13:13; อฤธ.18:15

อซด. 34:20 ข อซด.23:15; พบญ.16:16

อซด. 34:21 ก อซด.20:9

อซด. 34:21 1 นอกจากเทศกาลเลี้ยงประจำปีแล้ว (ข้อ 18, 22–23) ทุกสัปดาห์บุตรหลานชาวอิสราเอลยังต้องถือวันซะบาโต คือหยุดจากการทำงานและพักสงบร่วมกับพระเจ้าเพื่อระลึกถึงพระองค์ในฐานะพระผู้สร้างและพระผู้ไถ่. ถ้อยคำเกี่ยวกับวันซะบาโตที่แทรกเข้ามาระหว่างถ้อยคำเกี่ยวกับเทศกาลเลี้ยงนั้นบ่งชี้ว่าขณะที่เรารับสุขพระคริสต์ เราก็จะพักสงบร่วมกับพระองค์โดยอัตโนมัติ.

อซด. 34:22 ก อซด.23:16; ลวต.23:9–22; อฤธ.28:26 พบญ.16:9–10

อซด. 34:22 ข อซด.23:16; อฤธ.29:12; พบญ.16:13–15

อซด. 34:23 ก อซด.23:14, 17; พบญ.16:16

อซด. 34:23 1ก สำหรับบุตรหลานชาวอิสราเอล พวกเขาจะต้องถือเทศกาลเลี้ยงทุกปี และถือวันซะบาโต (ข้อ 21) ทุกสัปดาห์. อย่างไรก็ตาม นี่ควรจะเป็นรูปภาพของการประสบการณ์พระคริสต์ในแต่ละวันของเรา. เราควรจะรับสุขพระคริสต์เป็นเทศกาลเลี้ยงทั้งสามที่กล่าวไว้ในบทนี้ทุกวัน และเราควรจะหยุดจากการงานของเราและพักสงบร่วมกับพระคริสต์เพื่อระลึกถึงพระองค์วันละหลายๆ ครั้ง.

อซด. 34:24 1 ข้อนี้ได้ให้เหตุผลที่พลไพร่ของพระเจ้าจะต้องถือเทศกาลเลี้ยงกับพระองค์และพักสงบร่วมกับพระองค์. หนทางที่ดีที่สุดในการต่อสู้กับศัตรูและทำให้ศัตรูออกห่างจากเราก็คือการรับสุของค์พระผู้เป็นเจ้า.

อซด. 34:24 ก อซด.23:28–30; บพส.78:55; 80:8

อซด. 34:24 2ก การขับไล่พวกต่างชาติออกไปเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการทำลายสิ่งที่มาครอบงำและช่วงชิงเรา (ดู 23:23 คำอธิบาย 1) ส่วนการขยายเขตแดนของแผ่นดินงามเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการขยายความสามารถในการรับสุขพระคริสต์ของเราให้ใหญ่ขึ้น (1คนก.4:10 และคำอธิบาย) การรักษาไม่ให้ศัตรูโลภอยากได้ดินแดนเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการปกป้องรักษาการรับสุขพระคริสต์ของเรา.

อซด. 34:24 ข อซด.23:31; พบญ.12:20; 19:8

อซด. 34:25 ก อซด.23:18–19

อซด. 34:25 1ก ดู 23:18 คำอธิบาย 1.

อซด. 34:25 ข อซด.12:48; ลวต.23:5

อซด. 34:25 2 สิ่งนี้เป็นเครื่องหมายเล็งว่าเราควรรับสุขความอุดมสมบูรณ์ของพระคริสต์ในระดับที่ครบบริบูรณ์ในยุคนี้ และไม่เลื่อนเวลาการรับสุขไปจนถึงยุคหน้า (วันรุ่งขึ้น เทียบ 2ปต.1:19 เทียบ 29:34 คำอธิบาย 2).

อซด. 34:26 ก อซด.23:19; เทียบ วว.14:4

อซด. 34:26 1ก ดู 23:19 คำอธิบาย 1.

อซด. 34:26 ข อซด.23:19; พบญ.14:21

อซด. 34:26 2 ดู 23:19 คำอธิบาย 2.

อซด. 34:27 ก อซด.34:10; พบญ.4:13; 31:9

อซด. 34:27 1 แปลตามตรงคือ ปาก. ถ้อยคำที่พระเจ้าตรัสในบทนี้เป็นคำกล่าวซ้ำในถ้อยคำที่พระองค์ตรัสในบทที่ 20–23. จุดศูนย์กลางของการกล่าวซ้ำนี้ไม่ใช่อยู่ที่การถือรักษาพระบัญญัติสิบประการและกฎบัญญัติในส่วนที่เป็นกฎเกณฑ์ แต่อยู่ที่การรับสุขพระเจ้าผ่านการรับสุขความอุดมสมบูรณ์ของแผ่นดินงามและร่วมถือเทศกาลเลี้ยงและร่วมพักสงบกับพระองค์ครั้งแล้วครั้งเล่า. สิ่งนี้สอดคล้องกับจุดศูนย์กลางของคำสอนในพันธสัญญาใหม่ ซึ่งให้ความสำคัญกับการรับสุขพระคริสต์เป็นหลัก (1กธ.1:9; 5:8). พระเจ้าไม่เพียงประสงค์ให้พลไพร่ถือการรักษากฎบัติญญัติและกฎเกณฑ์. แต่พระประสงค์ของพระเจ้าคือการแจกจ่ายตัวของพระองค์เองเข้าสู่พลไพร่ที่พระองค์ทรงเลือกสรร เพื่อให้พวกเขาถูกถ่ายเทด้วยพระองค์อย่างเต็มเปี่ยมเพื่อจะสำแดงพระองค์ (ดูข้อ 29 คำอธิบาย 1).

อซด. 34:28 ก อซด.4:18; พบญ.9:9, 18;เทียบ มธ.4:2

อซด. 34:28 1 แปลตามตรงคือ ถ้อยคำสิบประโยค.

อซด. 34:28 ข อซด.34:1; 32:16; พบญ.4:13; 10:2, 4

อซด. 34:29 ก ฮร.9:4

อซด. 34:29 ข 2กธ.3:7

อซด. 34:29 1 หรือ ท่าน (โมเซ) ได้สนทนากับพระยะโฮวา (เทียบ อฤธ.7:89). โดยการตรัสของพระเจ้าต่อโมเซขณะที่เขาอยู่กับพระเจ้าเป็นช่วงระยะเวลาหนึ่ง ทำให้โมเซถูกถ่ายเทด้วยพระเจ้าและซาบซ่านด้วยพระองค์อย่างถี่ถ้วน. ผลลัพธ์คือผิวหน้าของโมเซทอแสง. จากบทนี้พระเจ้าไม่ได้ทรงประทานแผ่นศิลาแห่งกฎบัญญัติให้กับโมเซก่อน แต่พระเจ้าทรงใช้เวลามาถ่ายเทตัวของพระองค์เองแก่โมเซ โดยการสนทนากับเขาเกี่ยวกับการรับสุขของพระองค์เอง (เทียบ 2กธ.3:3). ก่อนที่พระเจ้าจะทรงประทานกฎบัญญัติแก่โมเซ พระเจ้าได้ทรงประทานพระองค์เองให้แก่เขา. สิ่งนี้บรรยายถึงพระประสงค์ของพระเจ้าได้อย่างชัดเจน.

อซด. 34:33 ก 2กธ.3:13

อซด. 34:33 1ก ดู 2 โกรินโธ 3:13 และคำอธิบาย.

อซด. 34:34 1 เทียบ 2 โกรินโธ 3:18 และคำอธิบาย 3–6.