เอ็กโซโด บทที่ 24

อซด. 24:1 ก อฤธ.11:16, 24

อซด. 24:1 1 หลังจากที่พระเจ้าได้ทรงประทานการเปิดเผยแห่งพระองค์เองและแผนการบริหารของพระองค์แก่พลไพร่ของพระองค์โดยอาศัยกฎบัญญัติแล้ว พระองค์ก็ทรงกำชับโมเซให้นำผู้นำของชนชาติอิสราเอลขึ้นไปบนภูเขาและอยู่ด้วยกันกับพระองค์ เพื่อพระองค์จะได้นำพระทัยปรารถนาของพระองค์เปิดเผยแก่เขาและให้เขามองเห็นการออกแบบของพลับพลาเพื่อเขาจะได้ก่อสร้างพลับพลานี้เป็นที่ประทับของพระเจ้าบนแผ่นดินโลก (บทที่ 25—40)

อซด. 24:3 1 ดู 19:8 คำอธิบาย 1.

อซด. 24:3 ก อซด.19:8; พบญ.5:27

อซด. 24:4 ก พบญ.31:9; เทียบ ยฮซ.24:26

อซด. 24:4 1 แม้กฎบัญญัติได้ถูกประกาศบนภูเขาของพระเจ้าแล้ว แต่กฎบัญญัติพร้อมด้วยกฎเกณฑ์ยังต้องทำเป็นพันธสัญญา. แทนที่จะกำชับพลไพร่ให้ถือรักษากฎบัญญัติ โมเซกลับได้ทำพันธสัญญาโดยแท่นบูชา เสา 12 ต้น สัตวบูชาแห่งเครื่องบูชาเผาและเครื่องบูชาสันติสุขและเลือด (ข้อ 4–8; เทียบ ฮร.9:18–20). แท่นบูชาเป็นสัญลักษณ์เล็งถึงกางเขนของพระคริสต์ (ฮร.13:10) ซึ่งบ่งชี้ว่ามนุษย์ที่ตกต่ำและมีบาปอย่างเรา ไม่มีทางถือรักษากฎบัญญัติของพระเจ้าได้ ด้วยเหตุนี้เราจึงต้องได้รับการไถ่ ถูกสิ้นสุดและแทนที่โดยพระคริสต์ด้วยกางเขน.

อซด. 24:4 ข ยนซ.28:18; 31:45

อซด. 24:4 2ข เสาเป็นเครื่องหมายเล็งถึงพยาน (เทียบ 1พกษ.7:21; 1ตธ.3:15). เสา 12 ต้นเป็นตัวแทนถึง 12 เผ่าของชนชาติอิสราเอล ซึ่งบ่งชี้ว่าในสายพระเนตรของพระเจ้า 12 เผ่านั้นควรเป็นเสาที่เป็นพยานของพระเจ้าที่สะท้อนให้เห็นถึงสิ่งที่พระเจ้าทรงเป็นในคุณธรรมและคุณลักษณะของพระองค์ซึ่งถูกบรรยายในกฎบัญญัติ. การที่กฎบัญญัติถูกประทานแก่พลไพร่ของพระเจ้าไม่ใช่เพื่อให้เราถือรักษาหรือถือปฏิบัติ แต่เพื่อให้เขากลายเป็นพยานของพระเจ้าโดยการไถ่ การสิ้นสุด การแทนที่และการก่อรูปเสียใหม่โดยพระคริสต์ด้วยกางเขน (เทียบ รม.8:3–4).

อซด. 24:5 1 กางเขนของพระคริสต์ ซึ่งมีเครื่องหมายเล็งถึงโดยแท่นบูชาซึ่งได้ไถ่เราด้วยพระโลหิตของพระคริสต์และสิ้นสุดเรา. ในฐานะทรงเป็นความเที่ยงแท้แห่งเครื่องบูชาทั้งปวง (ดู ลวต.1—7 คำอธิบาย) พระคริสต์ได้ถูกถวายแด่พระเจ้าบนกางเขนเพื่อเป็นพระผู้ไถ่ของเราและการแทนที่ของเรา. ขณะที่เราประสบการณ์พระคริสต์และกางเขนของพระคริสต์นั้นก็จะกลายเป็นการแทนที่ของเรา เพื่อก่อรูปเราเสียใหม่ด้วยพระองค์เองและเปลี่ยนแปลงเราที่เป็นคนบาปที่ตกต่ำให้กลายเป็นเสา ซึ่งก็คือพยานที่มีชีวิตของพระเจ้าในพระคริสต์ (2กธ.3:18; ฟป.1:19–21ก). นี่ก็คือแผนการบริหารของพระเจ้า.

อซด. 24:6 ก ข้อ 6–8; ฮร.9:18–20

อซด. 24:7 ก อซด.19:5; พบญ.5:2

อซด. 24:7 1 ดู 19:8 คำอธิบาย 1.

อซด. 24:8 ก 1ปต.1:2; ฮร.12:24

อซด. 24:8 1 การเอาโลหิตประพรมบนตัวของพลไพร่ชี้ให้เห็นว่าฝ่ายหนึ่งที่ทำพันธสัญญาคือชนชาติอิสราเอลเป็นคนที่มีบาป ส่วนอีกฝ่ายหนึ่งคือพระเจ้าทรงยินดีที่จะให้อภัย (เทียบ ฮร.8:12; 9:22).

อซด. 24:8 ข เทียบ มธ.26:28; มก.14:24; ลก.22:20

อซด. 24:8 2ข ในข้อ 6 และ 8 โลหิตที่ไหลออกจากสัตวบูชาที่ถวายบนแท่นบูชา (ข้อ 5) เป็นแบบเล็งถึงพระโลหิตของพระคริสต์ ซึ่งมีไว้เพื่อการไถ่ การอภัยบาปและการชำระบาป (อฟ.1:17; 1ปต.1:18–19; มธ.26:28; ฮร.9:22; 1ยฮ.1:7, 9). โลหิตนี้ก็กระทำให้พันธสัญญาระหว่างพระเจ้าและพลไพร่ของพระองค์ถูกตั้งไว้อย่างมั่นคง. ด้วยเหตุนี้ โลหิตในที่นี่ถูกเรียกว่า “โลหิตแห่งพันธสัญญา”. โลหิตนี้ทำให้พลไพร่ของพระเจ้าคือคนบาปที่ตกต่ำแต่ได้รับการไถ่ การอภัยบาป และการชำระให้สะอาด สามารถเข้าสู่เบื้องพระพักตร์ของพระเจ้า กล่าวคือ เข้าสู่ตัวของพระเจ้าเองและคงอยู่ที่นั่นเพื่อถูกซึมซาบด้วยพระองค์ จนถูกก่อรูปขึ้นเป็นเสาที่เป็นพยานที่มีชีวิตและภาพบรรยายที่มีชีวิตแห่งสิ่งที่พระเจ้าทรงเป็น (ข้อ 9–18; 34:28–29; ลวต.16:11–16; เทียบ ฮร.10:19–20). ในที่สุดพระโลหิตของพระคริสต์ซึ่งก็คือโลหิตแห่งพันธสัญญาใหม่ (มธ.26:28; ลก.22:20) นำพลไพร่ของพระเจ้าเข้าสู่สิ่งที่ประเสริฐกว่าแห่งพันธสัญญาใหม่ ในพันธสัญญานี้พระเจ้าทรงโปรดประทานใจใหม่ วิญญาณใหม่ พระวิญญาณของพระองค์และกฎแห่งชีวิตภายใน (ซึ่งบ่งบอกถึงตัวของพระเจ้าเองพร้อมด้วยพระนิสัย ชีวิต คุณลักษณะและคุณธรรมของพระองค์) แก่พลไพร่ของพระองค์ (ยรม.31:33–34; ยอค.36:26–27; ฮร.8:10–12). สุดท้ายแล้ว โลหิตแห่งพันธสัญญาใหม่ซึ่งก็คือโลหิตแห่งพันธสัญญาอันนิรันดร์ (ฮร.13:20) นำพลไพร่ของพระเจ้าเข้าสู่การรับสุขที่ครบบริบูรณ์ต่อพระเจ้า ซึ่งเป็นต้นไม้แห่งชีวิตและน้ำแห่งชีวิต ตั้งแต่ปัจจุบันนี้จนถึงโลกนิรันดร์ (วว.7:14, 17; 22:1–2, 14, 17).

อซด. 24:8 ค ฮร.8:7, 13

อซด. 24:10 ก ยนซ.32:30; วนฉ.13:22; ยซย.6:1, 5; เทียบ อซด.33:20–23; ยฮ.1:18; 1ตธ.6:16; 1ยฮ.4:12, 20

อซด. 24:10 1ก ในบรรยากาศที่เงียบสงบและภายใต้ท้องฟ้าที่ปลอดโปร่งแจ่มใส ซึ่งถูกนำมาโดยโลหิตแห่งพันธสัญญา โมเซกับเหล่าผู้นำของชนชาติอิสราเอลได้เข้าสู่การสามัคคีธรรมกับพระเจ้า ในการสามัคคีธรรมนี้เขาได้เห็นพระเจ้า (เทียบ มธ.5:8; 2กธ.3:18). ในสภาพแวดล้อมเช่นนี้เอง (ซึ่งตรงข้ามกับสภาพแวดล้อมแห่งการประกาศกฎบัญญัติ—19:8–25; 20:18, 21) พระเจ้าได้ทรงเปิดเผยแบบของพลับพลาแก่โมเซ.

อซด. 24:10 2 หรือ งานประณีตของแก้วไพลินอันโปร่งใส.

อซด. 24:10 ข ยอค.1:26; 10:1

อซด. 24:11 1 การมองดูพระเจ้าและกินดื่มด้วยกัน ก็คือนมัสการพระเจ้า (เทียบ ข้อ 1) ด้วยการนมัสการที่พระองค์ทรงประสงค์ (ดู 20:24 คำอธิบาย 2).

อซด. 24:12 ก อซด.31:18; พบญ.4:13; 5:22; 9:10–11; เทียบ 2กธ.3:3

อซด. 24:13 1 ที่ภูเขาโฮเร็บนั้นมีกลุ่มคนอย่างน้อย 3 กลุ่มที่ยืนอยู่เป็นระยะห่างไม่เท่ากัน โมเซ (ซึ่งอาจมียะโฮซูอะอยู่เป็นเพื่อน) อยู่บนยอดเขา ถูกซึมซาบด้วยพระเจ้าภายใต้สง่าราศีของพระองค์ และได้รับนิมิตแห่งพลับพลาซึ่งเป็นที่ประทับของพระเจ้าบนแผ่นดินโลก (ข้อ 13, 16ก; 34:29; 25:1—30:28) อาโรน นาดาบและอะบีฮูกับผู้อาวุโส 70 คนอยู่บนภูเขา นมัสการอยู่แต่ไกลและมองดู (ข้อ 1, 9) ส่วนชนชาติอิสราเอลส่วนใหญ่ก็ยืนอยู่แต่ไกลที่เชิงเขาและตัวสั่น (20:18). สถานที่ 3 แห่งนี้สอดคล้องกับสามส่วนของพลับพลาได้แก่บริเวณภายนอก ที่บริสุทธิ์ และที่บริสุทธิ์สุด. นี่แสดงให้เห็นถึงข้อเท็จจริงที่ว่า ท่ามกลางพลไพร่ของพระเจ้ามีระดับที่ไม่เท่ากันในการสามัคคีธรรมกับพระองค์. (ดู ฮร.9:4 คำอธิบาย 3).

อซด. 24:13 ก อซด.17:9–10; 33:11

อซด. 24:13 ข อซด.3:1; 4:27; 18:5

อซด. 24:14 ก อซด.17:10

อซด. 24:15 ก อฤธ.16:42; มธ.17:5; มก.9:7; ลก.9:34

อซด. 24:16 ก อซด.16:10

อซด. 24:17 ก พบญ.4:36; ฮร.12:29

อซด. 24:18 ก อซด.34:28; พบญ.9:9, 18, 25; 10:10

อซด. 24:18 1ก ในพระคัมภีร์หมายเลข 40 เป็นเครื่องหมายเล็งถึงการทดลองหรือการทดสอบ (เทียบ พบญ.8:2; ลก.4:1). โมเซใช้เวลา 40 วัน 40 คืนจึงได้เห็นการเปิดเผยแห่งที่ประทับของพระเจ้า. นี่บ่งชี้ว่าการต้อนรับการเปิดเผยจากพระเจ้าต้องการช่วงเวลาที่ยาวนาน ซึ่งเป็นการทดสอบหรือการทดลองต่อเรา.